pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 10

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2559 23:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 10
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 10

 

ตอนดึกๆฟาร์ เซฟ เรย์และบัสกำลังพักผ่อนนอนเล่นอยู่ในบ้านพักของตนแต่ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนที่บัสจะเป็นคนไปเปิดประตูแล้วก็พบว่าเป็นกายที่ยืนหน้มุ่ยถือหมอนยืนอยู่

“กูนอนด้วยดิ”กายพูดเสียงโทนต่ำบัสจึงเบี่ยงตัวให้เข้ามาแล้วเปิดประตู

“นี่พวกมึงยังไม่เลิกงอนกันอีกเหรอวะ”เรย์ถามเมื่อเห็นหน้าเพื่อน กายไม่ตอบแล้วโยนหมอนลงกับพื้นขั้นกลางระหว่างคนทั้งสี่ก่อนจะนอนคว่ำหน้าลงไป บัสกลับมานั่งข้างๆเรย์แล้วกระพริบตาปริบๆเป็นเชิงถาม เรย์ยักไหล่แล้วดึงไหล่ร่างบางให้เอนตัวมาพิงเขาก่อนจะเอื้อมมือไปข้างหน้าผ่านร่างเล็กที่ชันเข่าขดตัวพิงอกแกร่งไปเปิดหนังสือที่อ่านค้างไว้อ่านด้วยกัน ไอ้กายมันไม่พูดแปลว่าไม่อยากบอก ในเมื่อไม่อยากบอกเขาก็ไม่เซ้าซี้

“ยังอ่านไม่จบเลย”บัสพูดเบาๆพร้อมกับพลิกกระดาษกลับ

“อ่านช้าว่ะ อ่านจบหน้าเมื่อไหร่ปลุกกูด้วย”เรย์พูดแล้วหัวเราะในลำคอก่อนจะซบหน้าเข้ากับไหล่เล็ก บัสจึงพลิกกระดาษไปอีกหน้าทั้งที่ตัวเองยังอ่านไม่จบ

“เดี๋ยวเราค่อยกลับมาอ่านอีกรอบก็ได้ เรย์มาอ่านเร็ว”บัสจับหัวของเรย์ให้เงยหน้าขึ้นมา เรย์หัวเราะเบาๆแล้วขยี้ผมของบัสก่อนจะกลัมาเปิดหน้าที่บัสยังอ่านไม่จบ

“อ่านไปพร้อมๆกันนี่แหละ ถ้ามึงไม่ทันกูก็จะรอจนกว่าจะอ่านทัน”บัสยิ้มกับคำพูดของคนรักแล้วเอนหัวไปคลอเคลียคนข้างหลังแล้วอ่านต่อ กายพลิกหน้าหันไปอีกทางอย่างหมั่นไส้ สวีทกันชิบหายแต่พอหันมาอีกทางเขาก็อยากจะเอาหน้าซุกหมอน

“ไอ้เชี่ยฟาร์ไม่เอาเพลงนี้”เซฟที่นอนอยู่ในผ้าห่มผืนเดียวกับฟาร์ร้องประท้วงพร้อมกับดึงไอพอดมาถือ

“กูจะฟัง”ฟาร์ว่าแล้วยื้อจะดึงกลับ เซฟหน้ามุ่ยปาไอพอดใส่ฟาร์พร้อมกับถอดหูฟังข้างหนึ่งที่เสียบหูอยู่ปาใส่ร่างหนาแล้วตะแคงข้างหันหน้าหาผนังห้อง ฟาร์หันตามแล้วตวัดแขนข้างที่หยิบไอพอดกอดคนขี้งอน

“อ่ะๆ มึงอยากฟังเพลงอะไรเลือกๆ”ฟาร์ยัดใส่มือของเซฟแล้วหยิบหูฟังมาเสียบที่หูของเซฟ

“แนวที่กูชอบฟังมึงก็ไม่ฟังไม่ใช่รึไง”เซฟว่า

“งั้นก็คนละเพลงไง มึงเลือกก่อน จบเพลงมึงกูก็เปิดเพลงกู สลับกัน วินวิน”ฟาร์พูดแล้วยิ้มก่อนจะกระชับอ้อมกอดขณะที่เซฟก็จิ้มเลือกเพลง กายถอนหายใจเมื่อคิดอะไรได้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

กายลุกขึ้นนั่งแล้วเป็นคนที่ไปเปิดประตูเอง สองมือถือหมอนของตนไปด้วย พอเปิดออกก็เป็นร่างสูงที่เขางอนไปเมื่อเที่ยงนั่นแหละ รุทมองหน้าของกายหงอยๆและอ้าปากจะพูดแต่กายเดินออกจากห้องชนไหล่ของรุทออกมา

“เฮ้ยๆเคลียร์กันดีๆ”เรย์ตะโกนออกมาจากบ้านเมื่อรุทผงกหัวทักทายแล้วปิดประตูบ้านพักให้ก่อนจะเดินตามร่างเล็กที่กลับไปที่บ้านพักของตน

ตุบ

กายโยนหมอนแล้วล้อมตัวลงนอนไอ้รูมเมทสองตัววันนี้มันไม่มานอนซึ่งก็ดีแล้วล่ะ รุทเดินเข้าบ้านพักมาทีหลังก็ไม่พูดจะพูดอะไรยังไงก็เอาแต่เงียบนั่งมองร่างเล็กที่นอนอยู่ สุดท้ายก็ถอนหายใจแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆทิ้งระยะห่างเอาไว้สักนิดด้วยเผื่อว่ากายจะอึดอัดคนที่นอนตะแคงหันหลังให้เม้มปาก ทำไมมันไม่ง้อ ทำไมมันไม่พูดอะไรออกมาสักแอะ เขามันก็แค่ฟอร์มจัดเฉยๆ แค่เรียกชื่อหรือหลุดอะไรออกมาสักคำก็ได้ แต่นี่มันปล่อยให้เขางอนให้ค้างคาใจอยู่อย่างนี้เหรอวะ

เงียบ...

กายลุกไปปิดไฟแล้วกลับมานอนที่เดิมแต่ก็เหมือนเดิมคือเงียบนานเท่าไหร่ไม่รู้แต่ที่รู้ๆคือคนความอดทนต่ำลุกพรวดขึ้นมาแล้วกระโดดคร่อมร่างหนาสองมือขยุ้มคอเสื้อ รุทเองก็ตกใจ

“ไอ้เวร! มึงไม่คิดจะง้อกูเลยเหรอวะ!”กายว่าเสียงเข้มและพยายามไม่ให้เสียงดังเกินไป

“กะ...ก็ ผมไม่รู้ว่าทำอะไรผิด”กายชักจะโมโห ไม่รู้เหรอ! กายกระชากร่างหนาขึ้นมาแล้วบดริมฝีปากลงไปจูบอย่างรุนแรงก่อนที่จะเป็นรุทที่สอดลิ้นเข้ามาเสียงแลกจูบอย่างดุดเดือนและยาวนานจนน้ำลายไหลออกมาเลอะมุมปากสงครามจูบดำเนินไปเรื่อยๆพร้อมกับชะความหงุดหงิดขุ่นเคืองให้หายไป กายดันอกหนาออกแล้วหอบหายใจพร้อมกับยกแขนมาเช็ดน้ำลายที่ไหลออกมา รุทกอดเอวของกายเอาไว้หลวมๆมองใบหน้าใสฝ่าความมืดที่เห็นแค่เงาๆ

“มึงกับกูน่ะ เป็นอะไรวะ แฟน? หรือแค่เพื่อน พี่น้อง คนรู้จักที่มีเซ็กส์กันได้วะ”เสียงของกายสั่นแปลกๆ รุทโอบร่างบางแล้วดันให้นอนลงกับเขาก่อนจะตะแคงตัวมากอด

“สำหรับพี่ผมน่ะเป็นอะไรก็ไม่รู้ แต่สำหรับผมน่ะผมรักพี่”รุทกล่าวก่อนจะจูบที่ขมับของกายไปหนึ่งทีกายนิ่งคิด

“ถ้าพี่จะโกรธเรื่องที่ผมทำอะไรพี่เมื่อคืนน่ะ ผมขอโทษ ถ้าพี่ไม่ชอบผมจะไม่ทำอีก”

“ป่าว”กายแทบจะพูดขึ้นทันควัน

“แต่กูก็อยากให้มึงรู้จักคำว่ากาลเทศะบ้าง อีกอย่างกูก็ไม่โกรธ แต่ถ้ามีใครรู้แล้วล้อกู กูจะโกรธมึง จริงๆที่กูงอนมึงเพราะมึงเป็นห่วงเด็กนั่น กูไม่ชอบ มึงน่าจะรู้ว่ากูไม่ชอบน้องเขา มึงก็ยังให้มันมาอยู่ใกล้ๆ มาเป็นห่วงมันอยู่ได้ ผู้หญิงคนนั้นร้ายจะตายห่า”กายพ่นออกมาเป็นชุด

“อ๋อ...เรื่องเนี้ย”รุทว่าแล้วหัวเราะเบาๆก่อนจะกระชับอ้อมกอก

“ผมเป็นผู้ชาย น้องเขาเป็นผู้หญิง พี่จะให้ผมเอ่ยปากไล่มันก็ดูไม่ดีมั้ง น้องเขาจะเสีย”

“แต่เขามาอ่อยมึงนะเว้ย อย่าบอกว่ามึงไม่รู้ ไม่ต้องโชว์แมนเข้าใจป่ะ”

“หึหึ ก็แค่พี่พูดพี่บอกผมว่าพี่หึง ไม่ชอบมาตั้งแต่ต้นก็จบแล้ว”รุทพูดเสียงอ่อนพลางลูบแก้มของกายเบาๆ

“แล้วทำไมต้องให้พูด ถ้ากูไปใกล้ๆคนอื่นบ้างมึงก็ไม่พอใจเหมือนกันแหละ กูจำได้นะว่าตอนนั้นมึงยังจะต่อยไอ้ปิงเลย”รุทคิดแล้วขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ

“ก็ตอนนั้นพวกพี่ทำอะไรกันล่ะวะ มันน่ามั้ยล่ะ ผมก็ไม่ได้จะทำขนาดนั้นกับออมซะหน่อย”กายหน้าบึ้งตึง

“กูไม่คุยกับมึงละ”กายว่าแล้วขยับไปนอนที่ตัวเองหันหลังให้ด้วย ร่างสูงขยับตัวไปตามแล้วโน้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหู

“ผมจะไม่ให้ออมเข้าใกล้แล้วครับ คนขี้หึง”รุทว่าเบาๆแล้วนอนลงข้างๆ

“เห็นนะว่ายิ้ม”คำคนรู้ทันเอาซะกายเกือบจะหุบยิ้มไม่ทัน จริงๆแล้วรุทมองไม่เห็นหรอกเพราะห้องมืดเอามากๆ แต่ก็พอจะรู้แหละ

“ยิ้มไร ใครยิ้ม แล้วกูก็ไม่ได้หึงด้วย”รุทไม่พูดอะไรต่อ เพียงแค่นอนหลับตาแล้วควานมือหามือของกายซึ่งกายเองก็นอนหงายตามแล้วยอมให้รุทจับมือจนหลับ

 

----------------------------------------------------------------

“แหม่...หน้าตาสดใส สดชื่นเลยน๊า...”ทันทีที่กายก้าวเท้าออกมาจากบ้านพักพร้อมกับผ้าขนหนูและอุปกรณ์อาบน้ำเหมือนทุกวันก็ได้ยินเสียงหมาเห่า(?)  เรย์หัวเราะและหันไปแปะมือกับเซฟ

“เอ้อ...วันนี้หมาเห่าแต่เช้าเนอะ”

“กลบเกลื่อนๆ ทีตอนมีปัญหาล่ะวิ่งมาหาพวกกู ดีกันแล้วพวกกูเป็นหมาเลยนะ”เซฟว่า รุทออกมาจากห้องแล้วกอดคอกายพร้อมกับยิ้มเรียกเสียงแซวจากคนอื่นๆ กายมุดไปข้างหลังให้หลุดจากแขนของรุทแล้วย่นจมูกใส่แล้วหันไปชูนิ้วที่คุณก็รู้ว่านิ้วอะไรให้เพื่อนก่อนจะวิ่งไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ

 

ตอนเที่ยง

“พี่รุทค๊า....ออมนั่งทางข้าวด้วยนะคะ”หญิงสาวถือจานข้าวแล้วเดินเข้ามาหาก่อนจะนั่งลงที่พื้นหญ้าซึ่งมีการปูหนังสือพิมพ์รองเอาไว้ กายชักสีหน้า เรย์ ฟาร์และเซฟมองเพื่อนตนแล้วมองหน้ารุท

“เพื่อนไม่รักเหรอ”กายพูดขึ้นลอยๆหญิงสาวขมวดคิ้วแล้วมองมาที่ชายหนุ่ม กายก้มหน้าก้มตากินข้าว รุทก็มองคนรักแล้วถอนหายใจยังไม่พูดอะไรเพราะตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเขากะว่าจะรอให้กินข้าวเสร็จค่อยบอกออม

แกร๊ก

กายเลื่อนจานของตัวเองมาใกล้ๆจานของรุทแล้วโกยมะเขือเทศในจานของตนลงจานของรุทแล้วตักเนื้อไก่ของรุทมากิน ออมมองท่าทางของคนทั้งสอง รุทหัวเราะเบาๆแล้วกินมะเขือเทศที่กายเขี่ยมาให้

“แหม่....นี่ผัดเปรี้ยวหวานหรือว่าผัดว๊านหวานวะ”เซฟร้องแซว กายทำลอยหน้าลอยตาแล้วกินข้าวต่อ หญิงสาวในกลุ่มผู้ชายเริ่มจะรู้สึกตะหงิดๆอะไรบางอย่าง จนกระทั่งกินเสร็จกายยื่นจานที่ว่างเปล่าให้แฟนแล้วจะลุกออกไปแต่รุทดึงแขน

“อะไร”กายถามเสียงห้วน ร่างสูงไม่ตอบแต่เอื้อมมือมาจับที่เส้นผมก่อนจะดึงเม็ดข้าวที่ติดผมอยู่ออกมา

“ข้าวติด”รุทบอกก่อนจะเนียนเอาจมูกชนกับจมูกของกาย ซึ่งร่างโปร่งกระเด้งตัวออกมาแล้วไล่เตะร่างสูงกลบเกลื่อนความเขิน

“พี่รุทคะ อีกไม่นานค่ายก็จบแล้วออมขอไลน์พี่รุทเอาไว้ได้มั้ยเผื่อว่าเราจะได้เจอกันอีก”ออมพูดขึ้นหลังจากที่ทุกคนกลับมาทำงานกันเหมือนเดิม หญิงสาวพูดพร้อมกับยิ้มก้มหน้าอย่างเขินอาย

“ไม่ให้”กายกระโดดเข้ามากอดคอร่างสูงจากด้านหลัง ออมเงยหน้าขึ้นแล้วทำหน้าไม่พอใจ

“ออมขอไลน์พี่รุทไม่ได้ขอไลน์ของพี่”ออมว่าแล้วเบ้ปาก

“พี่คงให้เราไม่ได้หรอก”รุทตอบ หญิงสาวหน้าหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด

“ทำไมล่ะคะ”

“คือ...แฟนพี่เขาไม่ให้น่ะ”

“พี่รุทมีแฟนแล้วเหรอคะ คนไหนอ่ะ”หญิงสาวถามอย่างอยากรู้ รุทโอบเอวเล็กของกายเข้าหาตนซึ่งร่างบางก็ดันไหล่หนาอย่างตกใจเพราะที่ตรงนี้ก็ใช่ว่าคนจะน้อยอีกอย่างเริ่มมีคนหันมาให้ความสนใจเยอะแล้วด้วย

“คนนี้ครับ”

ฟอด~

กายนิ่งชะงักไม่ต่างอะไรกับหญิงสาวตรงหน้า รุทยิ้มร่าส่วนคนอื่นๆก็ร้องโห่แซวเพราะภาพที่รุทหอมแก้มกายนั้นทุกคนเห็นหมด ออมอ้าปากเบะ

“พี่....พี่.....ฮึก”ออมวิ่งออกไปอีกทางขณะที่กายยังคงอึ้งอยู่ เป็นสิบวินาทีกว่ากายจะรู้สึกตัวแล้วเข่าใส่กลางลำตัวของร่างสูงจนรุทจุกตัวงอลงไปนอนกับพื้น กายขยับเดินห่างออกมาอีกหลายก้าว

“ไอ้เวร ไอ้รุทสันดานหมา กูอาย!”กายตะโกนลั่นแล้ววิ่งหนีไปหาเพื่อนที่อยู่ตรงบ้านหลังเล็กที่พวกเขาร่วมกันสร้างขึ้น ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างหัวเราะร่าเดอะแก๊งเองก็หัวเราะจนกระทั่งกายเข้าไปถึงตัว

“พวกมึงอย่าล้อกูนะเว้ยถ้าไม่อยากให้ไอ้รุทโดนกูกระทืบ”กายพูดเสียงห้วนเหมือนโกรธมากแต่จริงๆแล้วก็แค่กลบเกลื่อนเท่านั้น

วันสุดท้ายของค่ายในช่วงบ่ายหลังจากพิธีเปิดห้องสมุดของเด็กๆจบลงทุกคนก็เก็บของเพื่อกลับกรุงเทพฯพวกผู้หญิงต่างร้องไห้ที่ต้องจากเด็กๆที่นี่เพราะพวกผู้หญิงจะสนิทกับเด็กๆต้องมาเป็นครูจำเป็นและเอนเตอร์เทนเด็กๆขณะที่พวกผู้ชายสร้างบ้านหลังนั้น

“นี่มึงได้ข่าวจากไอ้เป้บ้างป่ะเนี่ย”กายถามเพื่อน ซึ่งทุกคนต่างส่ายหัวด้วยความที่สัญญาณโทรศัพท์ไม่ค่อยมี เลยทำให้ไม่มีใครอยากจะติดต่อใคร โทรศัพท์เลยจำเป็นแค่ในตอนกลางคืนใช้ผ่อนคลายเช่นฟังเพลง

“แล้วนี่พวกมึงเห็นออมยังวะ”เซฟพูดขึ้นขำๆตอนนี้พวกเขาอยู่บนรถทัวร์เรียบร้อยซึ่งก็นั่งอยู่หน้าสุดเพราะถ้านั่งข้างหนังมันมีธรรมเนียมว่าต้องแดนซ์กระจาย เลยมาอยู่ข้างหน้าโดยที่เรย์กับบัสนั่งเบาะหน้าสุด ฟาร์กับเซฟอยู่เบาะข้างเรย์บัส ส่วนกายกับรุทนั่งอยู่ข้างหลังเรย์กับบัส

“ยังวะตั้งแต่วันที่ไอ้รุทมันเปิดตัวก็ไม่เห็นออมเลย ทำไมวะ?”เรย์ตอบกายเองก็อยากรู้จึงถอดหูฟังออกแล้วยื่นตัวพาดตักของร่างหนา

“ตอนนี้น้องแกไปวุ่นวายอยู่กับไอ้บิวเด็กสถาปัตย์แล้วนะเว้ย”เซฟว่าแล้วหัวเราะ กายเองก็หัวเราะ

“จริงเหรอวะ”เรย์ว่าอึ้งๆเพราะเขาก็ได้ยินเพื่อนรักเล่าถึงวีรกรรมของหญิงสาวที่ชื่อออมมาเยอะแต่ก็ไม่คิดว่าจะเร็วแบบนี้ รุทเองก็อึ้งไปเช่นกัน

“เอ้อดิ มึงไม่เห็นเหรอวะตอนที่เป้มันอยู่ออมแม่งก็มาง๊องๆแง๊งๆแต่พอมันไปไอ้รุทมาแทนน้องแกก็มาบ๊งเบ๊งใส่มัน”กายว่าโดนที่ช่วงท้ายก็หันมามองหน้าคนที่ตนเอนตัวมาทับขาอยู่ รุทยิ้มอ่อนๆแล้วลูบผมนิ่ม

“นินทาผู้หญิงสันดานเสียว่ะพวกมึง”ฟาร์พูดขึ้นจนเซฟหมั่นไส้หันไปตบหัวอย่างแรง เป็นการจบบทสนทนา กายเองก็กลับมานั่งที่เดิมของตนแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง

“เร็วเหมือนกันว่ะ สองอาทิตย์”กายพูดขึ้นลอยๆรุทยื่นหน้ามาเกยไหล่ของกายแล้วเนียนโอบเอวซึ่งกายก็ไม่ได้ปัดออก

“กลับบ้านเลยป่ะเนี่ย”

“เออดิ กูมีบ้านของกูนะเว้ย”

“กลับบ้านผมก่อนไม่ได้เหรอวะ”รุทพูดอ้อนๆ กายรู้เลยว่ามันมีนัย

“ไม่เว้ย กูคิดถึงแม่”

“แหม่รีบคิดถึงเลยนะ”รุทขำเบาๆแล้วไม่พูดอะไรต่อ

“ขี้เงี่ยนรึไงมึงน่ะ”กายกระซิบให้ได้ยินแค่สองคน

“กับพี่คนเดียวนั่นแหละ ตอนนี้ก็...เงี่ยน”รุทว่าพร้อมกับกดริมฝีปากลงที่ไหลาลาด กายศอกใส่สีข้างของรุทอย่างแรงแล้วปิดม่าน ก่อนจะเอนตัวนอนยาวเอาตัวพาดขาของรุทแล้วจับแขนรุทให้วางอยู่บนที่วางแขนแล้วหนุนเป็นหมอนด้วยความที่ขายาวแล้วยกขึ้นพาดหน้าต่างรถ

“เอางี้เลยเหรอ”

“ก็กูอยากนอนสบายๆ”

“ลุกก่อนมา”รุทว่าแล้วดึงให้กายลุกนั่งแล้วเอากระเป๋าเป้ใบใหญ่มาวางที่ขาและให้กายเอนตัวลงมา แขนข้างหนึ่งรองหัว อีกข้างก็กอดร่างบางเอาไว้

“สบายพอมั้ย”

“หลอกกอดกูอ่ะดิมึง”กายพูดยิ้มๆขยับตัวอีกเล็กน้อยแล้วหลับตา รุทยิ้มบางๆก่อนจะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองพอหันไปก็เป็นเซฟที่ยิ้มล้อๆแล้วยื่นโทรศัพท์มาถ่ายรูปแล้วหันไปหัวเราะคิกคักกับฟาร์ รุทหัวเราะหึหึ หาเรื่องให้คนตัวเล็กเขินอีกแล้ว รถขับออกมานานแล้วจนรุทง่วงจนเอนหัวซบไหล่ของกายจนหลับ ตื่นมาคงจะปวดคอแน่ๆ

 

 

 

ความคิดเห็น