star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

✧✦The Return of Love❤➽แฟนเก่า✦✧➴Chapter 4♫พี&เภา➽พยายาม

ชื่อตอน : ✧✦The Return of Love❤➽แฟนเก่า✦✧➴Chapter 4♫พี&เภา➽พยายาม

คำค้น : ตอนที่ 4 พี&เภา

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2559 20:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
✧✦The Return of Love❤➽แฟนเก่า✦✧➴Chapter 4♫พี&เภา➽พยายาม
แบบอักษร

❥ Update on 13.03.2016

#

 

❥พี&เภา

✧➴Chapter 4พยายาม

 

 

 

พาร์ท เภา

 

 

 

 

 

 

หลังจากวันนั้นผมก็พยายามใช้ชีวิตประจำวันของผมให้เหมือนเดิมทุกอย่างแต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือต่อจากนี้ไปผมต้องอยู่ตัวคนเดียวอีกครั้ง ผมขับรถมาถึงบริษัทตามเวลาปกติ เข้างานเก้าโมงและเลิกงานหกโมงเย็นแต่ชีวิตการทำงานของผมก็ไม่ได้เป็นไปตามตารางซะทุกอย่างหรอกครับ ผมมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบและมันคืองานที่ผมรัก





"สวัสดีครับพี่โบว์"


 "อ้าว!! เภามาพอดีเลย นั่งก่อนๆ พี่มีอะไรจะให้ดู"


 "ครับพี่" ผมนั่งลงตามที่โบว์บอกแล้วพี่โบว์ก็ยื่นซองสีน้ำตาลให้กับผม


"เพลงใหม่ พี่เพิ่งไปบี้จากไอ้พีมา ช่วงนี้มันเป็นอะไรของมันวะพี่เห็นมันเมาทุกวันเลย นี่กว่าพี่จะได้งานกับมันมานะพี่ต้องให้ไอ้โมโนไปล่ามันถึงที่บ้าน เออใช่! แล้วนี่มันมาพร้อมเภาด้วยรึป่าว?"


 "ป่าวครับพี่ พอดีช่วงนี้ผมยุ่งๆ นะครับ ผมเลยไม่ได้เจอมันมาสักพักแล้วครับ"


 "อ้าวเหรอ! เออๆ เตือนๆ มันบ้างนะช่วงนี้มันส่งงานพี่ช้ามากเลยว่ะ นักร้องแม่งไม่มีเพลงจะร้องกันอยู่ล่ะ หึหึ"


 "ครับ งั้นเดี๋ยวผมขอเอานี่ไปดูก่อนนะครับ" ผมพูดถึงงานที่เพิ่งได้รับมาสดๆ ร้อนๆ จากพี่โบว์หัวหน้าของผม


"อืมๆ พี่ฝากด้วยแล้วกัน เอาไปฟังดูว่าพอจะทำอะไรได้บ้าง พี่ว่ามันโอเคว่ะ ฟังแล้วมันฟังง่ายดีแต่เสียอย่างเดียวเพลงแม่งเศร้าไปหน่อยว่ะ พี่บอกมันอยากได้แนวเพลงรักแต่เสือกทำแนวอกหักรักคุดมาให้พี่ซะงั้นไอ้น้องคนนี้เนี้ยะ"


 "ได้ครับพี่ เดี๋ยวผมขอเอาไปลองฟังก่อนนะครับ"


 "อืมๆ ได้ อ่อ! อีกเรื่องว่ะเภา เรารู้เรื่องที่พี่ต้องไปทำงานตำแหน่งใหม่นะ"


 "ครับ ผมรู้แล้วครับพี่"


 "เออๆ รู้ก็ดีแล้ว เนี้ยะเดี๋ยวที่ปรึกษาคนใหม่เขากำลังจะเข้ามารับงานต่อจากพี่อีกสองสามวันข้างหน้า ยังไงพี่ก็ฝากเภาแนะนำเขาด้วยแล้วกันถ้าเขาไม่เข้าใจอะไร"


 "โหห... พี่ครับ ผมจะไปแนะนำอะไรเจ้านายคนใหม่ของผมได้ล่ะครับ เดี๋ยวผมก็โดนเด้งกันพอดี"


 "เฮ้ยย!! งานนี้ไม่ต้องห่วง พี่อ่านประวัติคร่าวๆ ดูแล้วเขาจบที่เดียวกับเราด้วยนะ แต่พี่ลืมว่ะว่าคณะเดียวกันด้วยรึป่าว พี่แค่อ่านผ่านๆ นะ แต่โปรไฟล์ใช้ได้เลยนะ จบนอกซะด้วย"


 "โหหห... งั้นผมยิ่งไม่ต้องแนะนำอะไรเขามั้งครับพี่"


 "ฮ่าๆๆ เออน่า... เอาเป็นว่าพี่ฝากดูเขาด้วยแล้วกัน แต่อย่าดูแลใกล้ชิดมากนะเว้ยเดี๋ยวไอ้พีมันเอาพี่ตาย!! แม่งยิ่งบ้าอยู่ด้วยช่วงนี้นะ"


 "ไม่มีอะไรหรอกพี่ เดี๋ยวผมดูแลให้ครับ" ผมรับปากพี่โบว์หัวหน้าของผม แต่อีกไม่กี่วันพี่ชายที่ผมเคารพรักคนนี้ก็จะไปมีอนาคตที่สดใสและก้าวไกลในหน้าที่การงาน


"เออๆ ดีมาก เดี๋ยวว่างๆ ไปกินข้าวกัน พี่เลี้ยงเอง ลากคอไอ้พีมันไปด้วยบอกว่าพี่สั่งให้ไป"


 "เอ่อ... เดี๋ยวผมดูอีกทีแล้วกันนะครับ"


 "ได้ๆ ตั้งใจทำงานล่ะ ถึงพี่จะไม่ได้ดูแลเราโดยตรงเหมือนเดิมแต่พี่ก็ยังให้คำปรึกษาเราได้อยู่นะเภา มีอะไรให้พี่ช่วยเหลือบอกได้ตลอดเวลาเลยนะเว้ย!!" พี่โบว์ตบไหล่ผมเบาๆ


"ครับพี่ ผมขอบคุณพี่มากนะครับ"


 "โอเค ตามนั้นไอ้น้อง ไปๆ ไปทำงานได้แล้ว ขยันๆ หน่อยเดี๋ยวพี่มีโอกาสจะช่วยพูดกับผู้ใหญ่ให้เอง"


 "ครับ งั้นผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับ"


 "เออๆ ไปทำงานได้แล้ว"


 "ครับพี่"





หลังจากได้รับงานชิ้นใหม่จากพี่โบว์มาผมก็เดินกลับมานั่งลงที่โต๊ะทำงานของผมครับ ผมยังคงใช้ชีวิตประจำวันของผมเหมือนเดิมส่วนไอ้พีมันก็เป็นอย่างที่พี่โบว์พูดนั่นแหละครับ ทุกวันมาจะขับรถมานั่งรอผมที่ข้างล่างคอนโดที่ผมอยู่ ผมย้ายเข้าไปอยู่คอนโดของไอ้น็อตได้อาทิตย์นึงแล้วครับ ไอ้พีมันยังคงตามผมทุกวันๆ แต่ผมก็ไม่ได้พูดหรือคุยอะไรกับมันทั้งที่มันพูดกับผม ถามผมว่าผมเป็นยังไงบ้างอยู่ทุกวัน ไอ้พีมันโทรมลงมากเลยครับ มันผอมลงกว่าเดิมเยอะเลย





ไอ้มอสมันเล่าให้ผมฟังว่าไอ้พีมันดื่มหนักมาก ข้าวปลาก็ไม่ยอมกิน พอตกเย็นก็อาบน้ำเสร็จก็รีบขับรถออกมาดักรอผม พอไอ้มอสมันเลิกงานก็ต้องกลับไปเก็บศพไอ้พีที่บ้านทุกวัน เฮ้ออ... มึงจะทำอย่างนี้ทำไมวะพี ผมยอมรับครับว่าผมก็ยังเป็นห่วงมันเหมือนเดิมแต่ผมก็เหนื่อยและเสียใจมากกับสิ่งที่มันทำกับผม วันนี้กลับไปผมก็คงเจอมันนั่งรอผมอยู่เหมือนเดิมนั่นแหละครับ




ผมนั่งทำงานโดยหยิบเนื้อเพลงและเดโมเพลงที่พี่โบว์ให้ไว้ขึ้นมาฟัง ระหว่างที่ผมเปิดฟังผมมันก็ทำให้ผมนึงถึงเรื่องของเราสองคนขึ้นมาอีกครั้ง




♫~♫~♫~♫~



คอร์ด เนื้อเพลง ความจริง
Intro Am/Em/F/C/F/Em/Dm/G/




Am       Em      F        C   F       C          Dm
วันนี้เธอยังเหมือนเดิม สวยงามและสดใส เนิ่นนานแม้จากกันไปด้วยน้ำตา
Am    Em     F      C       F         C       Dm
ยังจดจำสายตา เสียงเธอที่อ่อนหวาน ได้ย้อนความทรงจำนั้นให้ย้อนมา

           F               Em       F           Em
   * ยิ่งคิดยิ่งเพ้อ ไปตามอารมณ์พัดพา เธอคงจะไม่ตั้งใจให้เราได้สบตา
       F               Em      Bb               G 
แต่ยิ่งเธอยิ้มและทำท่าที อย่างที่เราคุ้นเคย ฉันยิ่งย้ำและบอกตัวเองไว้

         F             Em          F           C
** อย่าลืมความจริงที่ เธอเคยทิ้งเราไป อย่าลืมความจริงที่ มันไม่มีทาง
      F                  Em            Dm          G
กับความรักที่เราต้องเจ็บ และใช้น้ำตาล้างทุกอย่าง ให้ลบเลือน อย่าลืมว่าความจริงเป็นอย่างไร

Music F/Em/F/Em/

 Am          Em   F      C      F          C             Dm
ต้องหลบไม่มองสายตา ก็รู้ฉันยังอ่อนไหว หากถลำใจและกลับไปเป็นเหมือนวันเก่า


ซ้ำ *,**

Solo Am/G/D7/D7/Am/G/Bb/G/

ซ้ำ **

           F        Em     F         C
อย่าลืมความจริงที่เธอเคยทิ้งเราไป ความจริงมันไม่มีทาง
      F                  Em           Dm           G
กับความรักที่เราต้องเจ็บ และใช้น้ำตาล้างทุกอย่าง ให้ลบเลือน อย่าลืมว่าความจริง
      F      Em            F        C
  ความจริงที่เธอทิ้งเราไป อย่าลืมความจริงมันไม่มีทาง
      F                  Em
กับความรักที่เราต้องเจ็บ และใช้น้ำตาล้างทุกอย่าง
  Dm          G
ให้ลบเลือน อย่าลืมว่าความจริงเป็นอย่างไร

Music F/Em/F/C/F/Em/F/C/
      Am/Em/F/Em/



(เนื้อเพลง ความจริง - Room39 เครดิต: http://thailandchord.blogspot.com/2015/09/room39.html)




♫~♫~♫~♫~





ผมปิดเพลงที่ได้ฟังลงจนทุกอย่างอยู่ในความเงียบ ผมนั่งทำใจให้สงบอยู่สักพักก็เริ่มทำแผนงานเพื่อส่งพี่โบว์ตามที่พี่โบว์สั่ง พักเที่ยงสำหรับผมก็แค่กาแฟหนึ่งแก้วกับแซนวิสอีกหนึ่งชิ้นที่ฝากเพื่อนปิ่นซื้อให้ตอนเธอลงไปทานข้าวกับเพื่อนๆ ของเธอ ผมนั่งทำงานต่อจนท้องฟ้าข้างนอกมืดสนิท มองดูนาฬิกาอีกทีก็เกือบสี่ทุ่มแล้วครับ ร่างกายก็เริ่มรู้สึกเมื่อยล้าเมื่อนั่งอยู่ในท่าเดิมเป็นเวลานาน ผมเอนตัวพิงเก้าอี้แล้วค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะค่อยๆ มืดสนิทลง บรรยากาศรอบข้างผมตกอยู่ในความเงียบสงัด เพื่อนร่วมงานคนอื่นก็ต่างพากันกลับบ้านไปจนหมดเหลือเพียงผมคนเดียวที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม





ครืดดด.... ครืดดด.....



ผมลืมตาขึ้นมามองโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน แค่ผมเห็นชื่อที่กำลังโทรเข้ามาผมก็พอจะเดาออกว่าคนปลายสายต้องการจะพูดเรื่องอะไร



"เออ... ว่าไง?"


"ไอ้เภา มึงอยู่ไหนวะ?"


"อยู่ออฟฟิต มึงมีอะไร?"


"อ้าว!! นี่มึงยังไม่กลับคอนโดอีกเหรอวะ"


"เออ... กูว่าอีกสักพักถึงจะกลับ มึงมีอะไร?" ผมถามย้ำ


"เออ!! จะมีอะไรล่ะ ก็เรื่องไอ้พีนั่นแหละ มันขับรถออกไปหามึงตั้งแต่ตอนเย็นล่ะ กูนึกว่ามึงยอมคุยกับมันแล้วซะอีก"


"มึงคิดได้ไงว่ากูจะยอมคุยกับมัน"


"ก็ป่าว!! กูเห็นมันไปหามึงตั้งนานแล้ว เห็นมันเงียบไปเลยนึกว่ามึงสองคนปรับความเข้าใจกันแล้วแต่ที่ไหนได้มึงเสือกอยู่ออฟฟิต ป่านนี้ไอ้พีมันยังไม่โทรมาโวยวายกับกูเลยแล้วมันหายหัวไปไหนของมันวะ!!"


"ไม่รู้ดิ! กูไม่ได้นั่งเฝ้ามัน"



"โอ๊ยย!! ไอ้เภา!! มึงยกโทษให้มันเถอะเพราะกูกำลังจะบ้าตายแล้ว! มึงรู้ไหมว่ามันโทรมาพร่ำเพ้อกับกูทั้งวันทั้งคืนจนกูแทบไม่ได้นอน พอตกดึกก็ต้องขับรถไปเก็บศพมันที่บ้านอีก อย่าหาว่ากูเสือกเลยนะ เรื่องไอ้พีกูว่าเรื่องนี้มีมูลความจริงอยู่นะเว้ย!! ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด กูว่าไม่ใช่ของไอ้พีมันหรอก!! ตั้งแต่เรื่องคราวก่อนกูว่ามันคงเข็ดไปอีกนาน มันคงไม่กล้าทำอย่างนั้นกับมึงอีกแล้วเชื่อกูดิ! แล้วที่สำคัญกูเห็นไอ้โอ๊ตแม่งทำท่าทางแปลกๆ พอกูเรียกก็เสือกเดินหนีกู แม่ง!! กูว่าจะถามเรื่องคืนนั้นกับมันซะหน่อยว่าเรื่องที่แท้จริงมันเป็นยังไงกันแน่" ไอ้มอสมันสาธยายให้ผมฟัง




"ไม่รู้ว่ะ ตอนนี้กูไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น"


"เออๆ เรื่องของมึงก็แล้วกัน!! ถึงมึงกับไอ้พีจะคบกันหรือเลิกกันความเป็นเพื่อนของมึงกับกูก็ยังเหมือนเดิม รวมถึงไอ้พีมันด้วย"


"อืม... ขอบใจ"


"เฮ้ออ... ไม่เป็นไร แค่นี้ก่อนนะมึงเดี๋ยวกูจะลองโทรหาไอ้เหี้ยพีก่อน กูเป็นห่วงมันว่ะ!"


"อืม... กูฝากดูมันด้วยก็แล้วกัน"


"เออๆ ได้ บายว่ะเพื่อน"


"อืม.... บาย"





หลังจากที่ผมวางสายจากไอ้มอสได้ไม่นานผมก็ได้รับสายจากอีกคนที่ทำให้ผมค่อยข้างแปลกใจว่าโทรหาผมทำไม ผมทำอะไรผิดไปรึเปล่า แต่พอผมได้รับสายและหยุดฟังสิ่งที่เขาพูดเท่านั้นแหละครับ ผมแทบจะลุกจากเก้าอี้ไม่ทัน





"ได้ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละครับ ขอบคุณมากนะครับที่โทรมาแจ้งให้ผมทราบ"


"ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงรบกวนคุณเภาด้วยนะคะ ทางเราก็ไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ยังไงดีเลยต้องโทรมารบกวนคุณเภาค่ะ"


"ไม่เป็นไรครับ ผมขอโทษด้วยจริงๆ นะครับที่เกิดเรื่องวุ่นวายอย่างนี้ ผมจะรีบไปนะครับ"


"ค่ะ งั้นรบกวนคุณเภาด้วยนะคะ"


"ครับ ได้ครับ สวัสดีครับ"





ผมไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากคำว่าขอโทษและจะรีบไปให้เร็วที่สุด เฮ้อออ... ไอ้พีมันออกฤทธิ์อีกแล้วครับ ผมรีบเก็บของใส่กระเป๋าให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ส่วนงานที่ผมทำค้างไว้พรุ่งนี้คงต้องมาทำต่อให้เสร็จ พอเก็บทุกอย่างใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วผมก็เดินออกจากออฟฟิตทันทีโดยที่ไม่ลืมปิดไฟให้เรียบร้อยก่อนกลับ ผมขับรถค่อนข้างเร็วพอติดไฟแดงผมก็ได้แต่มองนาฬิกาว่าผมใช้เวลาไปกี่นาทีแล้ว ผมขับรถต่ออีกสักพักก็เลี้ยวรถเข้ามาจอดยังลานจอดรถของคอนโดก่อนจะรีบพายกระเป๋าแล้วเดินตรงไปยังที่หมายทันที





"สวัสดีค่ะ คุณเภา"


"ครับ สวัสดีครับ ขอโทษทีนะครับ พอดีรถติดนิดหน่อย"


"ไม่เป็นไรค่ะ พอดีคุณเขา...เอ่อ...." เธอทำท่าทีอึกอักไม่กล้าพูดในสิ่งที่เธอต้องการจะบอกผมครับ


"งั้นผมรบกวนคุณพาผมไปหาเพื่อนเลยแล้วกันครับ"


"อ่อ! ได้ค่ะ งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ" เธอผายมือให้ผมเดินตามเธอเข้าไปยังโซฟารับแขกของทางคอนโดครับ ผมเดินตามเธอไปทันที พอเดินไปถึงผมก็เห็นไอ้พีนอนไร้สติอยู่บนโซฟาตัวยาว ผมส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะถอยหายใจเฮื้อกใหญ่


"พีตื่น!" ผมเดินเข้าไปเขย่าตัวมัน


"เอ่อ งั้นเดี๋ยวกาญขอตัวก่อนแล้วกันนะคะ"


"ครับ ผมขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ"


"ไม่เป็นไรค่ะ เชิญคุณเภาตามสบายนะคะ เดี๋ยวกาญขอไปทำงานต่อก่อนนะคะ"


"ครับ ขอบคุณมากครับ"




หลังจากกล่าวขอโทษและกล่าวลาคุณกาญผู้จัดการคอนโดเรียบร้อยผมก็หันมามองไอ้คนที่นอนไร้สติอยู่ตรงหน้าของผมตอนนี้ เฮ้อออ....





"พีตื่น!!!" ผมเขย่าตัวมันอย่างแรงจนมันงัวเงียตื่นขึ้นมาในที่สุด


"เภา... เมิงกลับมาแล้ว.... อึ่ก!! กูคิดถึงมึงนะเภา... อึ่ก!!" มันพยายามจะลุกขึ้นมาหาผมแต่ดูจากสภาพมันตอนนี้ให้มันเดินเองยังยากเลยครับ


"มึงรอแป๊ปนะ เดี๋ยวกูโทรตามไอ้มอสให้"


"ม่ายยย.... กูไม่ไปไหนทั้งนั้น!! กูจะอยู่กับมึง อึ่ก!!" ผมไม่ฟังสิ่งที่มันพูดหรอกครับ กดโทรศัพท์โทรออกหาไอ้มอสทันที




Tru.... Tru.... Tru.....




"ฮัลโหล ว่าไงมึง?" ผมรอสายไม่นานไอ้มอสก็รับสายครับ


"ไอ้มอสมึงมารับไอ้พีที่คอนโดกูดิ มันเมามากขนาดนี้กูว่ามันคงขับรถกลับเองไม่ไหวว่ะ!"


"เอ่อ... เฮ้ย!! พอดีเดี๋ยวกูต้องไปบ้านแม่กูว่ะ แม่กูบอกว่าย่าไม่ค่อยสบาย เอาไงดีวะที่จริงกูอยากอยากไปรับมันนะแต่กูต้องกลับบ้านจริงๆ ว่ะ เอางี้มึงดูมันด้วยแล้วกันนะ เฮ้ย!! แค่นี้ก่อนนะมึงกูรีบไปหาแม่กูว่ะ บายยย....."



ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด......





"ไอ้มอส!! เดี๋ยว!!!" ไม่ทันแล้วครับ ไอ้มอสมันวางสายไปแล้ว เฮ้ออ....


"เภา... กูคิดถึงมึงนะ อึ่ก!! เภาคร๊าบบบ.... พีรักเภานะ" ไอ้พีมันตะกุยขาผมอารมณ์คนเมาแบบไร้สตินะครับ เฮ้อออ.....


"เฮ้อออ.... กูจะทำยังไงกับมึงดีวะพี!"




TBC.




 


แอบสงสารพี แฮ่!!

โปรดติดตามตอนต่อไปจร้า.....

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น