facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี 1 กับรุ่นพี่สุดโหด:7

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี 1 กับรุ่นพี่สุดโหด:7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 697

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2563 15:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี 1 กับรุ่นพี่สุดโหด:7
แบบอักษร

ผู้แต่ง : Biwvy

นามปากกา: sunflower 🌻

 

(กลับมาปัจจุบันกันค่ะ)

ผมที่กำลังขับรถออกจากบ้านเพื่อมารับไอซันเมื่อผมมาถึงผมเห็นน้องของผมพาใครมายืนรอผมอยู่ดูท่าทางจะเมาเอาการผมจึงรีบลงจากรถเพื่อจะลงไปดูว่าเป็นใครแต่เท่านั้นละคับพอเห็นว่าเป็นใครผมถึงกับอึ่ง!เด็กนั้นนี่ผมจึงพูดกับไอซันว่าเดี๋ยวผมจะไปส่งเพื่อนของมันเองละผมจะไห้คนที่บ้านมารับมันกลับผมก็ไม่รู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ตอนที่พูดแบบนั้นหรือเป็นเพราะผมอยากแกล้งเด็กนี่กันแน่

 

" นี่! พาเพื่อนแกขึ้นรถไอซัน แล้วเดี๋ยวฉันจะไปส่งเองส่วนแกฉันจะไห้คนที่บ้านมารับแล้วห้ามไปไหนยืนอยู่ตรงนี้เข้าใจที่ฉันพูดใช้ไหม

 

"คับผมจะยืนอยู่ไม่ขยับไปไหนเลย

 

แล้วผมก็รีบขึ้นรถผมขี่มาได้สักพักดูเหมือนว่าฝนกำลังจะตกอยู่ๆเด็กนั้นก็โวยวายขึ้นมา

 

" นี่!!คุณจะพาผมไปที่ไหน

 

" ก็ไปส่งบ้านนายใงถามแปลก

 

"คุณรู้หรอว่าบ้านผมอยู่ที่ไหน

 

"ไม่รู้นายก็บอกทางมาสิ

 

" ไม่!!จอดรถผมจะลงตรงนี้

 

" ทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอกไม่ทราบ

 

"ผมบอกไห้จอดคุณฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องรึใง?

 

" นี่อย่ามาเล่นตัวไปหน่อยเลย

 

"ผมจะลงจอดเดี๋ยวนี้

 

"ได้อยากลงมาใช้ไหม

 

เอี๊ยดดด~~เอาสิลงไปสิหาทางกลับบ้านเองเลยแล้วกันหลังจากที่ผมไห้เด็กนั้นลงตรงไหนสักที่ฝนก็เริ่มตกหนักแต่ชั่งสิอยากอวดดีดีนักหาทางกลับบ้านเองก็แล้วกัน

 

 

Patsเติ้ล

 

ผมที่ตื่นขึ้นมาบนรถไอรุ่นพี้นั้นผมจึงบอกว่าไห้เขาจอดเพราะผมจะกลับเองแล้วไอพี่นั้นก็ทิ้งผมใว้ที่ไหนก็ไม่รู้ผมเดินไปสักพักฟ้าที่ร้องส่งสัญญาณว่ากำลังจะมีฝนตกหนักในไม่กีนาทีนี้ละจริงๆด้วยผมที่เดินมาเรื่อยจู่ๆฝนก็ตกลงมาอย่างหนักผมจึงหาที่หลบฝนผมวิ่งไปจนเจอป้ายรถเมย์ตรงนั้นพอดีผมที่ตอนนี้เปียกหมดเกือบจะทั้งตัวผมนั้งถอนหายใจ เห้อออ~~โดนน้ำฝนก็ทำไห้ผมหายปวดหัวขึ้นเยอะแต่ผมคงจะไม่สบายแน่ๆผมที่นั้งอยุ่ที่ป้ายรถเมย์สักพักฝนก็หยุดผมจึงเดินกลับบ้านเพราะผมไม่มีตังติดตัวสักบาทเห้อผมเดินมาหยุดหน้าบ้านตัวเองก่อนที่ผมจะถอนหายใจทิ้งเพราะคิดแต่เรื่องไอรุ่นพี่นั้นที่หน้าตาจะแสนเย็นชาไหนจะน้ำเสียงที่น่าขนลุกนั้นอีกผมคิดว่าอีตารุ่นพี่นั้นคงไม่เคยมีแฟนกับเขาหรอกผู้หญิงที่ไหนจะสนใจ

 

ถึงหน้าตาจะดีเหมือนเทพบุตรแต่นิสัยแย่มากผมที่ไม่รู้สึกตัวเองที่อยู่หน้าบ้านอยู่จนผมไม่รู้ว่ามีไอน้องชายยืนเรียกผมอยู่

 

" นี่ผมเรียกพี่พี่ไม่ได้ยินผมหรอ

 

"หะ!แกเรียกฉันหรอ.

 

" อืมผมเรียกจนคอจะแตกแล้วมั่วคิดอะไรอยู่แล้วทำไมกลับมาสภาพแบบนี่

 

"เรื่องของฉันน่าาจะไห้เข้าบ้านได้รึยังเฉันหนาวเดี๋ยวก็ปอดบวมตายพอดี

 

" อ่ะๆเข้ามา

 

"พ่อกับแม่ละ

 

"หลับแล้วเมื้อกี้

 

"แล้วทำไมแกไม่นอนนี่ก็ดึกแล้ว

 

"ถามแปลกก็รอพี่ใงถ้าหลับหมดใครจะเปิดประตูไห้ละ

 

" อืมๆขอบใจแกมากไปนอนสะไป

 

" ฝันดีนะค้าบพี่ชาย

 

 

ผมที่เข้าห้องก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าผมที่รู้สึกปวดหัวเหมือนจะเป็นใข้ผมจึงเดินไปหยิบยามากินดักใว้สักเม็ดก็พอผมไม่ชอบยาเม็ดเท่าไรมันขมมากอย่าบอกใครเลยอย่างน้อยกินสักเม็ดก็ดีกว่าไม่กินเลยเพราะพรุ่งนี้ผมต้องเก็บเสื้อผ้าไปมหาลัยซึ่งผมได้คุยกับพ่อแม่ว่าจะอยู่หอนอกท่านก็เห็นด้วยที่ผมจะอยู่หอนอกเพราะผมสะดวกแบบนั้นมากกว่า~~~

------------------------------------------

 

ผมที่ตื่นเช้ามาก็ปวดหัวอื้มมมม~โอ้ยยย!ทำไมปวดหัวเเบบนี้วะ

 

" เห้ยพี่เป็นไรเสียงดังเชียว

 

"หึกูไม่ดายเป่ง~แคะะ~

 

"พอๆเสียงแหบขนาดนั้นก็อย่าฝืนเจ็บคอเปล่าๆไหนผมดูสิตัวร้อนไหม หื้มมตัวร้อนเหมือนไฟเลยเดะผมลงไปบอกแม่กับพ่อก่อน

 

ผมที่ยังไม่พูดอะไรไอเตอร์ก็ไห้ผมนอนต่อสักพักผมก็ทำตามมันง่ายดาย

 

"ไม่นานแม่ผมก็เข้ามา

 

" เติ้ลเป็นใงบ้างไหวไหมกินไปเยอะรึใง

 

" ผมลุกขึ้นนั้งผมปวดหัวนิดหน่ะคับไหวคับ ไม่คับผมแบบกินเบาๆ

 

"งั้นกินข้าวกินยาก่อนแล้วค่อยนอนต่อดีไหม

 

" แต่วันนี้ผมต้องไปรายงานตัวนะคับ

 

" ยังไม่ถึงเวลาแกจะรีบไปไหนเดี๋ยวถ้าถึงเวลาแล้วแม่จะมาปลุกแกโอเคไหม

 

"ก็ได้ครับ

 

"กินอิ่มรึยัง

 

"อิ่มพอดีคับ

 

"กินยาแล้วกินน้ำเยอะๆแล้วนอนพักสะ

 

 

ผมที่ตื่นเพราะไอเตอร์มาปลุกไห้เตรียมตัว ผมยังงั่วเงียยอยู่เลย

 

" พี่จะงงอีกนานไหมไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวสะจะสายนะ

 

" อืมๆแกลงไปก่อนไป

 

ผมเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อนทำภารกิจของผมพอออกจากห้องน้ำมาดูนาฬิกาตอนนี้เป็นเวลา 10.00น.ผมจึงรีบสำรวจว่าผมลืมอะไรบ้างหลังจากนั้นผมจึงเดินลงไปข้างล่างก็เห็นพ่อกับแม่และไอเตอร์รออยู่

 

"เป็นใงไหนดูสิว่าใข้ลดรึป่าว หื้มก็ยังร้อนอยู่แต่ไม่มากแล้ว งั้นไปกันเถอะ

 

ผมที่ออกจากบ้านมาสักพักจู่ๆพ่อก็ถามว่า.

 

" นี่เติ้ลเมื่อคืนลูกกลับมายังใงน้องเล่าไห้พ่อฟังว่าลูกเดินมาตัวเปียกอีกต่างหาก

 

ผมมองไปที่ตัวต้นเหตุที่เล่าเรื่องผมอย่างคาดโทษ

 

"เอ่อ...คือ..ผมกลับรถเมย์หน่ะคับแต่พอผมลงจากรถฝนก็ดันตกหนักผมเลยวิ่งผ่าฝนหน่ะคับ

 

"ที่หลังก็ไห้ฝนหยุดก่อนก็ได้นิ่

 

"ใช่ถูกอย่างที่พ่อพูด

 

แกนี่จริงๆเลยแล้วก็กินไวร์ด้วยรึป่าว

 

"ป่าวคับ

 

เมื่อจบคำพูดของแม่ก็มาถึงมหาลัยพอดี ผมละแม่จึงลงจากรถละเดินเข้าไปเพื่อรายงานตัว ผมที่มองหาไออุ่นเพื่อนคณะเดี๋ยวของผมอยู่แต่คงยังไม่มา

 

" เติ้ลแกนั้งรอแม่อยู่ตรงนี้ก่อนเดี๋ยวแม่ไปคุยกับอาจาร์แปป

 

"ค้าบบบบแม่

 

ผมที่รู้สึกปวดหัวจึงฟุบลงที่โต๊ะ จนผมไม่ได้สังเกตุว่าใครมานั้งอยู่โต๊ะเดียวกะผม

 

" อะแอ่ม~

 

ใครวะ ผมเงยหน้าขึ้นมาดูว่าใคร

 

"เอาอุ่นมาตอนไหนวะ

 

"เมื่อกี้แล้วทำไมมานั้งตรงนี้คนเดียววะ

 

"กูรอแม่หน่ะ

 

" อ่อ.มึงไม่สบายหรอวะหน้าดูซีดๆนะ

 

" อืมนิดหน่อยวะ

 

"เออแม่ไห้มึงอยู่หอในหรือนอกว่ะ

 

"หอนอกวะ มึงอ่ะ

 

"กูหอก็หอนอกเหมือนกันกูคิดว่ามันสะดวกดี

 

"อืมกูก็คิดแบบนั้นแม่กูเลยไห้อยู่

 

ติ๊ง ~ติ๊ง~ ผมที่ได้ยินการแจ้งเตือนจึงเอาโทรศัพท์คู่ใจของผมมาเปิดดูข้อความ

 

[ท็อปหล่อ]:มึงอยู่ไหนวะไอเติ้ล

 

[เติ้ลคนชิค]:กูอยูาคณะรอแม่อยู่. มึงมีอะไร

 

[ท็อปหล่อ]:ป่าวกูแค่ถ้าเฉยๆงั้นเย็นนี้กูไปหอมึงนะ มึงอยู่หอนอกใช่ปะ

 

[เติ้ลคนชิค]:เออๆ แล้วมึงทำธุระเสร็จแล้วหรอวะ/กูอยู่หอc ห้อง445

 

[ท็อปหล่อ]:เสร็จแล้วกูกำลังจะกลับหอ/เคเดะกูไปหา

 

[เติ้ลคนชิค]:อืมเจอกัน

 

"ใครอ่อไอเติ้ล

 

"อ่อไอท็อปหน่ะมันบอกจะมาหาที่หอตอนเย็น.

 

"อ่อเราอยู่หอเดียวกันแต่คนละชั้นวะ

 

" จริงดิมึงห้องอะไรวะ

 

"ห้องกู305ว่ะ

 

"ของกู445ดีจังกูจะได้ไม่เหงา

 

" เติ้ลไปกันแม่คุยกับอาจารย์เสร็จแล้วเอา!แล้วนี่ใคร?

 

"อ่ออนี่ไออุ่นเพื่อนผมคับ

 

" สวัสดีคับคุณน้า

 

" จ่ะยินดีที่ได้เจอนะจ่ะแล้วนี่หนูรอแม่หรอ

 

" อ่อใช้คับ

 

"งั้นน้าขอตัวเจ้าเติ้ลไปทำธุระต่อนะจ่ะ

 

"อ่อครับๆ

 

ผมจึงหันมาพูดกับอุ่นเพื่อขอตัวไปก่อน

 

"กูไปก่อนนะเจอกันพรุ่นนี้บ่าย~~~

 

 

ผมเดินออกมาที่รถเพื่อที่จะไปหอขอผม

 

"นี่คุณขับรถไปหอขอลูกเลย

 

"โอเคๆขึ้นรถเด็กๆ

 

นั้งมาไม่นานก็ถึงหอผมที่เห็นหอของตัวเองถึงกับโห่หหทำไมใหญ่จัง ผมจึงข่นกระเป๋าเดินตามแม่โดยมีพ่อและไอเตอร์เดิมตาม

 

"นี่ห้องของแก

 

" โห้~~แม่เจ้าทำไมมันกว้างแล้วสบายแบบนี้ดูโต๊ะทำงานผมสิใหญ่เวอร์ สบายสุดๆ

 

"ก็ดีแล้วฉันอยากไห้แกตั้งใจเรียนไห้ไห้สมที่ฉันใว้ใจแกนะเติ้ล

 

" ค้าบบบ~~~คุณแม่

 

" เอากระเป๋าไปเก็บสะ เดี๋ยวฉันจะกลับแล้วแกดูแลตัวเองดีๆละอย่าไปมีเรื่องกับใครอีกคุณจะคุยอะไรกับลูกก็พูดเถอะฉันไปรอข้างล่างนะคุณ

 

"เติ้ลลูกดูแลตัวเองดีๆนะลูกรู้ใช่ไหมว่าตัวเองมีหน้าตายังใง

 

"ค้าบผมรู้ดี

 

" แล้วลูกก็รู้ใช้ไหมว่าลูก....

 

" ค้าบพ่อพ่อไม่ต้องเป็นห่วงผมนะคับผมจะดูแลตัวเองไห้ดีที่สุด

 

"โอเคงั้นพ่อกลับก่อนนะใว้วันหลังพ่อจะมาเยี่ยม เตอร์แกมีอะไรก็คุยกับพี่เขาสะนะ

 

"พี่ผมขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมานะ

 

"เออพี่ไม่ว่าอะไรแกหรอกแล้วแกก็เลิกทำหน้าเหมือนพี่จะตายด้วยนี่แกจำใว้นะเตอร์ว่าไม่ว่าแกจะดีจะเลวแกก็คือน้องชายสุดที่รักของพี่เสมอ.

 

" พี่เติ้ลผมขอกอดพี่หน่อยได้ไหมมาๆหมั่บ.

ผมลูบผมน้องสุดที่รักของผมเบาๆ

 

" ไปไปได้แล้วพ่อกับแม่รอนานฝากดูแลบ้านดูแลพ่อกับแม่ด้วยตั้งใจเรียนด้วยละอย่าไปมีเรื่องอีกเข้าใจ

 

"ค้าบผม ผมรักพี่นะดูแลตัวเองดีกินยาด้วย

 

" เออๆไปๆ

 

"บ่ายย~~

 

หลังจากที่ไอเตอร์ไปผมก็จัดข้าวของไห้เข้าที่ก่อนที่ผมจะเดินสำรวจห้องแล้วไปอาบน้ำ เพราะอีกไม่นานไอท็อปก็คงมา

 

ห้องนอนของเติ้ล

 

 

 

ฝากเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าทุกคน เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ฝากเม้นและไลค์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ในการแต่งต่อไปด้วยนะคะขอบคุณค่ะติชมได้ด่าได้แต่อย่างแรงน้า555

 

ความคิดเห็น