pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 28

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2559 02:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 28
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 28

 

ก๊อกๆๆๆๆ

เสียงเคาะประตูห้องรัวๆทำให้เซียที่นั่งจมกับท่าเดิมอยู่นานนั้นผงกหัวขึ้นมามองประตูห้องร่างบางลุกไปมองตาแมวก็พบว่ามันถูกปิดไม่ให้มองเห็นเลยค่อยๆแง้มประตูออก

ผลัวะ

ฝ่ายที่อยู่ด้านนอกเห็นว่าประตูแง้มออกจึงใช้แรงผลักเข้ามาจนเซียเซไปด้านหลังหลายก้าวร่างสูงนั้นรีบรวบร่างเล็กเข้ามากอดแล้วหอมแก้มซ้ายขวาพอดีกับที่เป้เดินออกมาจากห้องน้ำเห็นแฟนตัวเองโดนกอดโดนหอมก็รีบเข้าไปกระชากตัวพี่เซียพร้อมกับถีบร่างสูงที่กอดแฟนตัวเองออกเซียหน้ามุ่ยเพราะตอนที่ถูกกอดนั้นอีกฝ่ายรัดแน่นจนเจ็บแขนทั้งสองข้าง

เฮียปอง!!”เป้ร้องลั่นเมื่อเห็นว่าเป็นพี่ชายตัวเองผู้ชายร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีน้ำเงินเข้มกางเกงยีนส์ยาวสีดำสีเสื้อแขนยาวสีแดงเลือดนกพาดที่บ่ายืดตัวเต็มความสูงมือหนาก็กดท้องตรงที่ถูกเป้ถีบเมื่อสักครู่

เออกูเองแม่งเอ้ยถีบมาได้ปองว่าแล้วมองน้องชายที่ยืนนิ่งๆกอดเพื่อนของตน

แอ๊ะๆนี่เพื่อนกูมากงมากอดอะไรเซียเป็นของกูคนเดียวเหอะปองว่าแล้วเกี่ยวเอวของเซียเข้ามากอดแล้วยิ้มกรุ่มกริ่ม

ได้ช่าวว่าความจำเสื่อมนี่จำกูได้ป่ะเนี่ยปองถามแล้วหัวเราะพร้อมกับพาเพื่อนที่ยังงงๆมานั่งที่โซฟา

เป็นไงบ้างมึงโหแผลมึงเหมือนโดนน้ำร้อนลวกไปล้มใส่ร้านขายกล้วยแขกเหรอวะปองถามแล้วหัวเราะพร้อมกับเคาะที่เฝือกตรงแขนแล้วมาจิ้มๆตรงแผลแดงๆ

จำได้บ้างแล้วแหละแค่ยังไม่ครบแล้วก็อันนี้ไม่ใช่แผลรถล้มโดนน้ำมันเมื่อไม่นานเซียบอกเป้โยนกระเป๋าของพี่ชายตัวเองที่วางทิ้งเอาไว้หน้าห้อง

เฮียมาทำไม

อ้าวไอ้นี่กูมาไม่ได้เลยไง๊เพื่อนกูอุส่าป่วยปองหัวเราะร่าเป้ขมวดคิ้วเมื่อเห็นปองกอดคอของเซียแล้วยังจะลูบๆที่ผมนิ่มๆนี่อีกอยากกระทืบพี่ชายตัวเองชิบ

กูมาไม่นานหรอกกูแค่มาตามเด็กกลับบ้านปองว่ายิ้มๆโดยที่เป้เองก็ไม่รู้เรื่องอะไรนักเพราะไม่ค่อยจะเซ้าซี้เรื่องของพี่ชายตนนัก

มองอะไรกูนักหนาปองว่าพร้อมกับหรี่ตาแล้วหัวเราะก่อนจะหันมากดจมูกลงที่แก้มใสเซียและเป้เบิกตากว้าง

แก้มมึงนิ่มเหมือนเดิมเลยว่ะเซียห๊อมหอมหึหึปองดูมีความสุขกับการที่เห็นหน้าน้องชายทำหน้านิ่งแล้วมองเขาอย่างไม่พอใจ

ปอง...ทำอะไรเนี่ยต่อหน้าน้องชายนายนะเซียว่าเสียงดุซึ่งร่างสูงเองก็ยักไหล่จนกระทั่งเป้เดินตึงเข้าห้องนอนไปปองเลยหันหน้ามาหาเพื่อนที่สมัยเรียนเป็นคนที่เพื่อนคนอื่นๆไม่กล้าแกล้งเพราะสายตาและความสุภาพบวกกับความไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจาเซียเลยไม่ค่อยจะมีเพื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยเขาเลยเสนอหน้าคุยด้วยคอยกวนให้เซียไม่เหงาเพราะเข้ารู้ว่าลึกๆแล้วเซียเองก็เหงาเหมือนกัน

เพื่อนกันหอมแก้มผิดเหรอไม่ได้จูบซะหน่อย หรือว่า...จะลองจูบเพื่อนดีวะจบคำร่างหนาก็โน้มตัวเข้าหา

ปั๊ก

ปองครางเบาๆพร้อมกับเงยหน้าขึ้นแล้วลูบหัวตัวเองแล้วก็เห็น USB สีน้ำตาลตกอยู่ที่ตักแล้วมองไปที่คนที่ปามันใส่เขา

โทษทีว่ะเฮียมันหลุดมือเป้ว่า

ทำขนาดนี้นี่กูรู้ละหึงเหรอวะปองถามแล้วปา USB คืนเป้ไม่รับแล้วเบี่ยงตัวหลบมันเลยไปกระทบกับผนังห้องแล้วนอนแอ้งแม้งอยู่ตรงนั้น

ฮั่นแน่...ไอ้น้องเวรมึงเคลมเพื่อนกูเหรอปองลุกจากโซฟาแล้วสาวเท้าเข้าหาน้องชายเป้รีบถอยหลังแล้วปิดกระตูห้องกลับไปทันก่อนที่ปองจะทันถึงตัวเซียยันตัวลุกแล้วจะเดินหนีเข้าห้องน้ำ

ถามเซียก็ได้วะพอหันกลับมาก็เห็นว่าเซียเดินไปที่ห้องน้ำก็รีบคว้าแขนของเพื่อนเอาไว้

โอ๊ยๆเซียร้องเพราะปองกำแขนตรงที่โดนน้ำมันปองรีบปล่อยมือเพื่อนเป้ออกมาจากห้องแล้วตรงมาที่เซีย

เฮ้ย! เฮียมึงไปนั่งเลยไปเป้ไล่แล้วจับแขนของเซียเบาๆ

เจ็บมั้ยพี่เซียส่ายหน้าพร้อมกับดึงมือออก

เดี๋ยวผมทายาให้เป้ว่าแล้วคว้าหลอดยาทาแผลมาด้วยแล้วนั่งลงบนโซฟาทั้งสามคนปองมองสองคนที่งุ้งงิ้งๆทายาให้กันอยู่สองคน

ขอโทษนะเซียปองว่าเซียส่ายหัวบอกว่าไม่เป็นอะไร แล้วทั้งห้องก็เงียบเพราะไม่มีใครคุยกัน ปองมองทั้งสองอยู่นานก่อนจะเอ่ยปากถาม

มึงสองคนคบกันป่ะคำถามของปองทำเอาเป้ชะงักกึกเซียเองก็นิ่งไปจนกระทั่งเป้ทายาให้เสร็จปองถามซ้ำคำถามเดิมเป้เลยพูดเสียงเรียบออกมา

เมื่อก่อนใช่ปองฟังแล้วอ้าปากมองน้องชายและเพื่อนสลับกันไปมา

เลิกกันเหรอวะ? โห...เจ๋งว่ะเลิกกันแล้วยังอยู่ด้วยกันได้เนี่ยปองพูดออกมาเพราะไม่ได้รู้เรื่องอะไร

ไม่ได้เลิกกันเฮียแต่...พี่เซียจำผมไม่ได้เป้พูดแล้วแค่นยิ้มเซียก้มหน้ามองพื้น ปองหุบยิ้ม

เซียโคตรใจร้ายปองว่าแล้วตบไหล่ของน้องชาย เขาผ่านเรื่องราวมาเยอะและรู้ดีว่าการที่คนรักจำกันไม่ได้มันเจ็บยิ่งกว่าเลิกกันอีกว่ะ

ไม่ร้องดิเดี๋ยวตุ๊ดปองพูดให้ติดตลกเป้เองก็ยิ้มๆออกมาแล้วพี่น้องก็นั่งคุยกันอีกสักพักปองก็เข้าไปนอนในห้องนอนของเป้เพราะเหนื่อยจากการนั่งเครื่องเป็นสิบชั่วโมงเลยเหลือแค่เซียกับเป้โดยที่เซียก็หยิบคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กขึ้นมาทำงานเพราะพอออกจากโรงพยาบาลเซียก็ไลน์ไปถามหัวหน้างานเรื่องงานเพราะเขาคงไม่อยากจะอยู่เฉยๆจนกว่าจะผ่าเฝือกออกหรอกน่าเบื่อจะตาย

สองทุ่มกว่าปองก็ตื่นอาบน้ำแล้วขอกุญแจรถจากเป้ซึ่งเป้เองก็ยื่นให้ไม่ถามด้วยว่าจะไปไหน

เซียไปกับเราป่ะปองเดินเข้ามาหาร่างบางแล้วเอ่ยปวกชวนเซียขมวกคิ้ว

ไปไหน

เดี๋ยวถึงก็รู้ป่ะๆๆปองพับฝาโน้ตบุ๊กของเซียลงแล้วจับมือให้เซียยืนขึ้นก่อนจะพาออกจากห้องเซียเองก็ได้แต่เดินตามเพื่อนไปอย่างงงๆ

ผับ ABC

พาเรามาที่นี่ทำไมเซียถามพร้อมกับชักสีหน้าใส่เมื่อปองขับรถของน้องชายพาเขาเลี้ยวเข้ามาที่ลานจอดรถของสถานบันเทิงแห่งหนึ่งปองยิ้มแล้วหยุดรถ

ก็แค่พามาเปิดหูเปิดตาบ้างเพิ่งออกจากโรงพยาบาลไม่ใช่เหรอปองบอกแล้วเอื้อมมือมาปลดเข็มขัดนิรภัยให้ก่อนจะจุ๊บแก้มใสไปอีกหนึ่งทีแล้วรีบหนีลงรถปองหัวเราะร่ากับคิ้วเรียวสวยของเพื่อนที่ขมวดฉับอย่างไม่ชอบใจเซียไม่ชอบให้ใครมาถูกตัวแต่ก็นั่นแหละ....สนุกดีตอนเห็นเซียมองด้วยสายตาเหวี่ยงๆ

ปองจูงมือเพื่อนเข้าผับเบียดเสียดคนทั้งหลายเพื่อเข้าไปด้านในสุดของร้านแล้วเดินขึ้นบันไดมาชั้นสองและเข้าไปด้านในสุดซึ่งปองโทรจองเอาไว้แล้วเป็นโซนส่วนตัวเสียงดนตรีก็ดังเข้ามาไม่มากพอร่างสูงเห็นเพื่อนก็โบกมือทักทายแล้วสาวเท้าเข้าไปหาร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะวีไอพีกับผู้ชายหน้าตาน่ารักคนหนึ่งปองกับภพชนมือกัน

กลับไทยเมื่อไหร่ะวะภพเจ้าของผับถาม

เพิ่งถึงวันนี้แหละปองว่ายิ้มๆ

ไม่ jet lag เหรอวะ

ไม่ได้ว่ะมาตามเมียเย็ดแหลกไม่ได้ทั้งภพและปองต่างหัวเราะร่าผู้ชายตัวเล็กที่นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างภพก็พลอยขำตามไปด้วยทั้งสองคุยกันได้แค่สองสามคำภพและคิวคนรักของภพก็ต้องขอตัวกลับไปก่อนเซียนิ่งเงียบตั้งแต่เข้ามาในผับเขาไม่ชอบที่แบบนี้มัน...วุ่นวายและน่ารำคาญ

อ่ะปองส่งเสียงพร้อมกับเลื่อนแก้วคอกเทลมาให้

เราไม่ดื่มเซียตอบไม่มองแก้วด้วยปองทำหน้าเศร้ามุมปากตกหูลู่ลง

อุส่ากลับมาไทยเป็นห่วงเพื่อนโคตรแค่อยากแดกเหล้ากับเพื่อนเพื่อนก็...”ไม่ทันที่จะได้เล่นละครต่อเซียก็หยิบแก้วคอกเทลนั่นขึ้นมาแล้วดื่มจนหมดแก้วเซียไม่ชอบดื่มแต่หลายครั้งก็ต้องดื่มเพื่อเข้าสังคมบ้างเลยไม่ใช่คนคออ่อนที่แค่ดื่มไปแก้วเดียวก็จะเมาทว่าเซียเองก็ไม่คอแข็งเหมือนกันซึ่งปองรู้ข้อนี้ดี

พอเซียวางแก้วปองก็ยื่นแก้วใหม่มาให้อีก เซียก็ดื่มจนหมด แล้วปองก็ยื่นแก้วใหม่มาให้อีก เซียมองตาขวาง

เอาน่า....กูเลี้ยงแดกเป็นเพื่อนหน่อยนะๆ

แก้วสุดท้ายเซียพูดเสียงเรียบปองยิ้มแล้วพยักหน้า

หมดแก้วเซียเลยต้องดื่มด้วยการจิบน้อยๆเพื่อที่แก้วนี้จะได้หมดช้าๆไม่ต้องมีแก้วใหม่เขารู้ความกะล่อนของปองดีถ้าแก้วนี้หมดก็จะเอาแก้วใหม่มาให้ด้วยการชักแม่น้ำทั้งห้าให้เขายอมดื่มอีกอยู่ดีปองหรี่ตาแล้วหาเรื่องปัดแก้วให้หก

เฮ้ยๆโทษทีว่ะเดี๋ยวเอาแก้วใหม่

มะ...ไม่ต้องเซียร้องห้ามแต่ไม่ทันแล้วปองสั่งมาเรียบร้อยและบาร์เทนเดอร์ก็กำลังทำให้เซียหลับตาลงรู้สึกมึนๆในหัวบ้างเล็กน้อยแต่สติยังครบอยู่

มาแล้ว....อ้าวๆตาเยิ้มแล้วเพื่อนกูแก้วนี้สุดท้ายสุดท้ายเลยหมดแก้วเอ้าชน!”ปองว่าแล้วยัดแก้วใส่มือของเซีย

เคร้ง

เซียกระดกแอลกอฮอล์ลงคอจนหมดแก้วทีเดียวเหมือนกับที่ปองทำความร้อนไหลผ่านลำคอลงไปเหมือนกับดึงสติของเขาให้ไหลลงไปด้วยดวงตาฉ่ำปรือมองร่างตรงหน้าที่นั่งยิ้มอย่างพอใจผลงานศิลปะชิ้นเอก

การมอมเหล้าเพื่อนมันง่ายโคตรง่ายเซียไม่รู้เลยว่าคอกเทลสามแก้วที่ผ่านมามันเข้มขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งแก้วสุดท้ายมันไม่ใช่คอกเทลแต่เป็นอะไรที่แรงกว่าเหอะๆคอพับคออ่อนมั้ยล่ะ

ปอง...ฉันมึนหัวเซียพูดเสียงแผ่วแล้วเอนตัวมาซบที่ไหล่กว้างปองยิ้มกว้างอย่างชั่วร้ายแล้วหยิบโทรศัพท์มาเปิดกล้องอัดวิดีโอโดยเอาโทรศัพท์พิงกับแก้วเหล้าตัวเอง

เมาแล้วเหรอวะ

อือ...ปวดหัวด้วยเซียพูดเสียงยานปองยกแขนโอบไหล่เล็กคอยพยุงให้เซียนั่งดีๆ

อยากกลับบ้านเปล่า?”

กลับบ้าน...จะกลับแล้ว

งั้นตอบคำถามกูก่อนปองหันมามองกล้องแล้วขยิบตาเมื่อเซียพยักหน้าแล้วส่งเสียงอือๆ

มีแฟนยัง

แฟน....เป็นยิ่งกว่าแฟนอีก....อือ.....มีแล้ว...มีใช่...มีเซียตอบแล้วหัวเราะคิกๆ

แฟนชื่ออะไรปองหัวเราะแล้วถามต่อ

ชื่อ....ชื่ออะไรน๊า...ชื่อ...เป้...อือ...เป้นิสัยไม่ดีชอบผลักให้ไปแต่งงานกับคนอื่น....ไม่รักกันใช่มั้ย...ฮึก...”

อ้าวเหี้ยร้องไห้ปองกระพริบตาปริบๆ เขาไม่เคยเห็นเพื่อนตัวเองเมาจนพูดพรั่งพรูออกมาแบบนี้หรอก แต่อาจจะเป็นเพราะความแรงของเหล้าที่ผสมลงไปด้วยล่ะมั้ง ทุกทีเวลาที่เซียจำต้องดื่มก็จะแค่จิบๆแต่พอเริ่มจะมึนหัวก็เลิกดื่มแล้วนอน แต่นี่....มันเด็กน้อยน่ารักชัดๆ ไม่สงสัยเลยว่าทำไมไอ้เป้ถึงหวงแม้แต่เขาเอง

เคร้ง

ปองหันขวับไปที่ต้นเสียงซึ่งอยู่ที่โต๊ะไม่ไกลจากเขาพอเห็นใครบางคนที่ตนตามหาก็ยิ้มมุมปากร่างนั้นสะดุ้งเมื่อหันมาเจอเขาเช่นกันแล้วรีบเดินลงไปข้างล่างปองยิ้มเขาคงต้องรีบจบเกมนี้

เซียเฮ้ยเซียมึงรักน้องกูมั้ยเนี่ย

รัก....รักไปแล้ว...แต่เป้...ไม่......รักเซียพูดเสียงยานพร้อมกับหลับตาแต่ปองเขย่าให้ตื่นขึ้นมาก่อน

อย่าเพิ่งนอนดิ งั้นแปลว่ามึงจำไอ้เป้ได้แล้วดิปองมองใบหน้าหวานของเพื่อนที่ระเรื่อด้วยสีแดง

จำได้....จำ....ได้ตั้งนานแล้ว....แต่ไม่บอกหรอก....สมน้ำหน้าคนนิสัยไม่ดีอือ....ไม่ดีใจร้ายใจ....ร้าย...”เซียพูดเป็นคำสุดท้ายแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะไปเลยปองหันมาหากล้องที่ตัวเองเปิดถ่ายเอาไว้พร้อมกับยักคิ้ว

ชัดมั้ยไอ้น้องชายกูช่วยมึงได้แค่นี้แหละมารับมันกลับด้วยอยู่ผับABC กูเจอเด็กที่กูต้องการตัวละเออกูยืมรถมึงก่อนนะปองพูดแล้วปิดคลิปก่อนจะส่งให้เป้ในไลน์พร้อมกับข้อความที่ว่าให้ดูให้จบ

 

ทางด้านของคนที่อยู่ในห้องตอนที่เดินออกมาไม่เห็นพี่เซียเขาเองก็ตกใจแต่เฮียปองไลน์มาว่าพาพี่เซียของเขาออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาอยู่แต่ในห้องกลัวจะเบื่อเขาก็เลยเอาแต่นั่งๆนอนๆและคุยไลน์กับเดอะแก๊งที่ตอนนี้พวกมันกลับมาแล้วและอยู่บ้านใครบ้านมันนอนพักเหนื่อยจะเป็นจะตายเป้ก็เล่าเรื่องของพี่เซียให้ฟังพวกมันเลยบอกว่าจะมาหาพรุ่งนี้

ตึ๊ง!

ไลน์จากเฮียปองเข้าขณะที่เขากำลังคุยกับเพื่อนแต่เป้ยังไม่เปิดอ่านและคุยกับเพื่อนตัวเองต่อจนกระทั่งไม่มีอะไรจะคุยเพราะเซฟมันทะเลาะอะไรกับฟาร์ไม่รู้เงียบหายไปแล้วคนอื่นๆเลยเลิกคุยแล้วนอนเป้เลยเปิดอ่านไลน์จากปอง

เฮียปอง >>> ดูให้จบนะมึงไม่จบแช่งให้น้องมึงเป็นเอดส์

มีน้องที่ไหนวะเป้หัวเราะเบาๆแล้วเปิดคลิปที่พี่ชายส่งมาให้ เป็นคลิปที่มีความยาวสามนาที

อือ....ปวดหัวด้วยเป้กำโทรศัพท์แน่นเมื่อเห็นแฟนตัวเองนั่งเอนซบกับพี่ชายนี่มันอะไรวะเฮียจะตีท้ายครัวน้องเหรอวะ! เป้แทบจะปิดแล้วโทรไปหาพี่ชายถ้าไม่ติดว่าเฮียบอกให้ดูให้จบ

จำได้....จำ....ได้ตั้งนานแล้ว....แต่ไม่บอกหรอก....สมน้ำหน้าคนนิสัยไม่ดีอือ....ไม่ดีใจร้ายใจ....ร้าย...”เป้กระพริบตาปริบๆนิ่งไปจนกระทั่งจบคลิป...นี่พี่เซีย...จำเรื่องได้หมดแล้วอะไรกันวะนี่คือ...หลอกเขาว่ายังจำไม่ได้

หึหึ...ร้ายนะพี่เซียทำกูเสียใจตั้งนานเดี๋ยวจัดให้สักดอกเป้ว่ายิ้มๆแล้วออกจากห้องแต่เดี๋ยวนะ! เฮียปองส่งคลิปให้ตอนสามทุ่มสิบตอนนี้สามทุ่มสี่สิบห้า  แปลว่าพี่เซียต้องอยู่คนเดียวมาเกือบครึ่งชั่วโมง

เหี้ยแล้ว!”เป้รีบออกจากห้องรถก็ไม่มีต้องโบกแทคซี่ไปถนนที่รถว่าน้อยก็ดูเหมือนมีรถอยู่เต็มถนนในสายตาของเป้ในใจเขาร้อนรนพี่เซียเมาแอ๋แบบนั้นอยู่คนเดียวจะเป็นอะไรรึเปล่าวะ!

 

เป้รีบร้อนจะลืมจ่ายเงินค่าแทคซี่ต้องเสียเวลาวิ่งกลับไปยื่นเงินให้อีก

พี่ๆไม่ต้องทอนเป้ยัดเงินสองร้อยให้แล้ววิ่งเข้าผับไปร่างหนาเดินหมุนตัวหลบหลีกคนมากมายที่เต้นกันสนุกสนานพร้อมกับมองไปรอบๆหาร่างบางเดินตรงไปที่ส่วนของบาร์ก็ไม่เจอเดินหาจนรอบแล้วจึงเดินไปที่โซนวีไอพีซึ่งอยู่ชั้นบนเป็นที่สุดท้ายที่เขาจะตามหา

พี่เป้คะ!”เสียงคุ้นๆดังแหวกอากาศเข้ามาเป้ชะงักออมเดินออกมาจากโต๊ะของเพื่อนๆแล้ววิ่งเข้ามากอดแขนของเป้โลกจะกลมอะไรขนาดนี้วะ

ดีใจจังไม่คิดว่าจะเจอพี่เป้ที่นี่ออมว่าพร้อมกับยิ้มหวานเยิ้มแต่เป้ไม่มองมองหน้าหญิงสาวเลยเป้มองผ่านไปยังร่างบางที่ตอนนี้ถูกผู้ชายสองคนพยุงขนาบข้าง

เดี๋ยวเราไปสนุกกันนะครับ

ไม่อาว....”คนเมาพูดเสียงยาวแต่ยังคงก้าวขาตุปัดตุเป๋เดินไปข้างหน้าตามแรงของชายที่พยุงทั้งสอง

เอาสิเอาจนขึ้นสวรรค์เลยชายคนที่สองพูดขึ้น

พาไปหาเป้เหรอเป้ขมวดคิ้วฉับแล้วดันหญิงสาวที่กอดแขนเขาออกพร้อมกับตรงไปยังทั้งสาม

ขอทางหน่อยครับผู้ชายคนหนึ่งพูดด้วยเสียงไม่สบอารมณ์เมื่อเป้ยืนขวางทาง

จะพาเขาไปไหนเป้ถามเสียงเรียบ

ไม่ต้องเสือกอุ๊ก!”จบคำร่างของผู้ชายคนนั้นก็ถูกถีบกระเด็กเซไปหลายก้าวเป้หันมาถีบอีกคนพร้อมกับรับร่างบางที่ถามตัวเข้าหาเขาได้

มึงถีบกูเหรอวะผู้ชายคนนั้นพูดอย่างโมโหพร้อมกับวิ่งเข้าใส่เป้พยุงร่างของเซียแล้วหลบหมัดของชายคนนั้นคนอื่นๆที่นั่งอยู่ต่างร้องกรี๊ดกร๊าดออมตะโกนเรียกการ์ดและด้วยความที่เป็นผับมีคุณภาพการ์ดก็เข้ามาจับตัวชายทั้งสองอย่างรวดเร็ว เป้บอกขอบคุณแล้วพยุงร่างของคนเมาไม่รู้เรื่องออกจากผับ เมื่อสักครู่เขาดันเผลอ โดนชกเข้าที่แก้ม เจ็บชิบ

เป้เรียกแทคซี่และให้ไปส่งที่คอนโดร่างหนามองใบหน้าสวยที่แดงก่ำด้วยแอลกอฮอล์เซียเอนหัวซบไหล่หนาหลับตลอดทาง  พอถึงคอนโดพี่ยามก็เข้ามาช่วยพยุงขึ้นห้องอีกแรงจนตอนนี้ร่างบางก็นอนเอกขเนกบนเตียงกว้างในห้องตนสบายใจ

ถ้าไปไม่ทันทำไงเนี่ยงานนี้ต้องโทษเฮียคนเดียวเลยแม่งปล่อยให้พี่เซียอยู่คนเดียวได้ไงวะเฝือกก็ใส่อยู่เป้เดินบ่นขณะหยิบผ้าชนหนูมาเช็ดตัวให้เซียเป้ถอดเสื้อผ้าของเซียออกจนหมดซึ่งบอกเลยว่าต้องใช่ความอดทนยิ่งกว่ากลั้นหายใจ

แดงไปทั้งตัวเลยนะน่าแดกชิบหายเลยเป้พูดเสียงหื่นแล้วค่อยๆเช็ดผิวเนียนตามลำคอลงมาที่ไหปลาร้า

ฮึ่มเซียส่งเสียงเบาๆเหมือนรำคาญพร้อมกับพลิกตัวโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ตัวเองล่อนจ้อนเปลือยเปล่าต่อหน้าคนขี้หื่นขนาดไหนแล้วการพลิกตัวก็ทำให้สะโพกกลมกลึงเด่นชัดจนผู้อดทนแทบตบะแตก

 

แตกแน่เวรเอ้ยแตกแน่ๆเป้พึมพำพร้อมกับเลียริมฝีปากแล้วคลานขึ้นไปนอนทาบแผ่นหลังเนียนมือหนากอดเอวเล็กพร้อมกับสูดดมซอกคอขาว

ฮึ่ม....”เป้ครางอย่างพอใจแล้วจูบซับไปตามไหล่ลาดโดยที่พยายามไม่ให้มันแรงจนเป็นรอยลิ้นร้อนเลียลากผ่านผิวนุ่มน่าขยี้มือก็ลูบไล้แผ่นท้องแบนขึ้นลง เป้หายใจเริ่มจะถี่ขึ้นตามอารมณ์ ร่างหนาลุกขึ้นคร่อมร่างบางแล้วดันให้เซียนอนหงายก่อนจะก้มฉกริมฝีปากบาง เป้ส่งนิ้วชี้ของตนสอดเข้าไปเพื่อเปิดปากของร่างเล็กก่อนที่จะแทรกลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนน้ำหวานที่เขาไม่ได้ลิ้มรสมานาน

อือ...”เป้ส่งเสียงครางหนักอย่างพอใจมือข้างที่ว่างก็ปลดกางเกงตนเองลงไปแค่เข่าเป้ละจากริมฝีปากมาครอบครองยอดอกสีสวยลิ้นหนาตวัดเลียแล้วดูดแรงๆ

อื้ม....”ร่างบางส่งเสียงพร้อมกับแอ่นตัวขึ้นใบหน้าสวยเชิดหน้าขึ้น ริมฝีปากหยักเลื่อนขึ้นไปจูบปลายคางแหลมและดูดคอขาวเบาๆมีบางจุดที่เป้ทำแรงเกินจนเกิดเป็นรอยอยู่สองสามแห่ง

ซี๊ด...ขนาดหลับพี่ยังเอ็กซ์ในสายตามผมเลยเป้พูดเสียงพร่าเมื่อร่างบางบิดตัวไปมาอีกทั้งยังเผยอปากขึ้นกัดปากตัวเองทั้งที่ดวงตาทั้งสองยังคงปิดสนิทเป้สั่นสะท้านเมื่อแกนกายของคนใต้ร่างเริ่มแข็งขืนและร่างเล็กก็ส่งเสียงครางเบาๆออกมา...ถ้าตื่นตอนนี้โดนพี่เซียเกลียดไปแปดปีชัวร์เป้หอบหายใจแล้วหยุดการกระทำรอดูท่าทีของคนหลับ

......

เงียบเป้ถอนหายใจอย่างโล่งอกรู้สึกปวดหนึบที่แกนกายอย่างแรง

แค่นี้ก็จะทำกูแตกแล้วพี่เซีย...ขนาดนี้แล้วจะทรมานกูไปถึงไหนครับเป้พูดเบาๆแล้วขยับไปชิมยอดอกอีกข้างที่ยังไม่ได้แตะมือบางขยำผ้าปูที่นอนราวกับตัวเองมีสติเป้หอบหายใจหนักๆแล้วจับมือข้างที่ไม่ใส่เฝือกของเซียให้มาจับที่ส่วนแข็งขืนของตนและของเขาเข้าด้วยกันโดยที่เขาเองก็บังคับมือบางด้วย

อ่ะ...อ่าห์มือนิ่มรูดรั้งแกนกายร้อนช้าๆ ใบหน้าก็ไล้เลียอยู่ที่แผ่นอก ซุกไซร้จนผิวขาวแดงๆแดงมากกว่าเดิม พลางเร่งมือให้เร็วขึ้น

อ่ะ...ซี๊ด....”เป้เองก็สาวเอวตามมือหนาที่คุมให้มือเล็กเร่งจังหวะเร็วๆ

อ่ะ...”เซียครางเสียงแผ่วก่อนจะปลดปล่อยของตัวเองออกมาของเหลวขุ่นพุ่งแล้วตกลงกลับบนตัวของตนส่วนตัวของเป้ก็กระตุกแล้วปล่อยออกมารดร่างขาวเช่นกันเป้ค่อนข้างจะปล่อยออกมาเร็วและเยอะด้วยความต้องการที่สะสมร่างหนาหายใจถี่แล้วก้มไปจูบริมฝีปากแดงนั่นอีกครั้งก่อนจะเช็ดทำความสะอาดและเช็ดตัวให้พี่เซียของเขาด้วย

พอใส่เสื้อผ้าให้เซียเสร็จก็ลุกไปอาบน้ำพร้อมกับจัดการตัวเองในห้องน้ำอีกรอบเพราะตอนเช็ดตัวอารมณ์หื่นมันก็เกิดอีกแล้วแล้วจึงค่อยกลับเข้ามาในห้องเป้ขยับขึ้นไปนอนข้างร่างบางเซียพลิกตัวกอดร่างหนาเอาไว้เหมือนว่าเข้าเป็นหมอนข้าง

พี่มันน่าฟัดให้จมจริงๆเลยเป้พูดพร้อมหัวเราะเบาๆ

ฝันดีนะครับเจ้าหญิงเซียจูบหน้าผากมนแล้วหลับตาเขารู้สึกโล่งใจอย่างประหลาดเมื่อรู้ว่าพี่เซียจำเรื่องของเขาได้แล้วถึงแม้ว่าจะโดนโกหกอยู่ก็ตามพี่เซียอยากจะเล่นอะไรกับเขากันแน่ในเมื่ออยากเล่นเขาก็จะเล่นด้วย

 

 

 

ความคิดเห็น