ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เข็มหมอใหญ่ - วางยาNC+

ชื่อตอน : เข็มหมอใหญ่ - วางยาNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เข็มหมอใหญ่ - วางยาNC+
แบบอักษร

@โรงพยาบาล

หลังจากที่กลับมาจากทานข้าวกลางวันเป้งก็รีบเข้าเวรไปทำงานต่อ

จนรู้ตัวอีกทีเวลาก็ล่วงเลยมาจนเกือบ3ทุ่มเขาเองก็พึ่งเห็นนาฬิกาหลังจากเจอเคสผ่าตัดใหญ่เข้ามาเมื่อเย็น

เเอ๊ดด

“Zzz”

เปิดประตูห้องพักเข้ามาก็เจอคนตัวเล็กนอนหลับปุ๋ยอยู่บนโซฟาใหญ่ซะเเล้ว

“ตามมาดีนัก”

“เธอมันเเสบจริงๆ”

ก๊อกๆ

“อุ้ย ฉันเข้ามาผิดจังหวะรึป่าวคะ”

พยาบาลสาวขาประจำเข้ามาก็เห็นร่างสูงยืนมองร่างบางที่นอนหลับปุ๋ยอยู่อย่างเอ็นดู

“เปล่าครับ”

“ขอบคุณที่ช่วยดูเธอให้ผมนะ”

วันนี้หมอเป้งฝากพยาบาลผู้ช่วยเเอบมาส่องๆเธอให้

“ค่ะ น้องหลินน่ารักมากเลยนะคะ”

“ชวนบีมคุยเก่งมาก”

วันนี้เธอเเวะมาหาหลินอยู่หลายครั้งมาครั้งสุดท้ายก็เจอคนตัวเล็กรอหมอเป้งจนหลับไปเเล้ว

“หัวดื้อหัวรั้นสิไม่ว่า”

ร่างสูงนึกไปถึงวีรกรรมที่คนตัวเล็กก่อเอาไว้กับเขาก่อนออกไปทานข้าว

“คุณหมอปากเเข็งเเบบนี้ระวังจะปล่อยผู้หญิงน่ารักเเบบน้องหลินหลุดมือไปนะคะ”

“คิกๆ ดิฉันไปดีกว่า”

ปัง

บีมรีบเดินออกจากห้องไม่อยู่รอให้ร่างสูงปฏิเสธอะไรออกมาต่อ

“เด็กบ๊อง”

“งิื้ออ หือ? พี่เป้งเลิกเวรเเล้วหรอคะ”

ร่างบางบิดตัวไปมาสลัดความงัวเงียออกไปเเล้วเเต่ตายังปรืออยู่

“อืม กลับได้เเล้ว”

“ค่าาา”

เป้งเอ่ยสั้นๆเเล้วเดินนำออกมาโดยมีคนตัวเล็กเดินอยู่ไม่ห่าง

@บนรถ

ติิ้ง ติ้ง [2ข้อความ]

มือถือเครื่องหรูมีเสียงเเจ้งเตือนดังขึ้นจนเจ้าของต้องเปิดขึ้นมาอ่าน

Chat นังชะนี

[ยัยหลินมาที่ผับxxxด่วนจ้า]

[เพื่อนมึงร้องจะเป็นจะตายเเล้วเนี่ย]

ไม่ใช่ใครที่ไหนเเต่เป็นเพื่อนรักของเธอที่หลินพึ่งปฏิเสธการไปเที่ยวด้วยในค่ำคืนนี้

“มันเป็นอะไรอ่ะมึง?”

ร่่างบางพิมเเชทตอบกลับเพื่อนรักไปถามหาถึงคนที่เป็นเพื่อนสนิทอีกคนที่อยู่ในกลุ่มชื่อ โรส

[ไอรุ่นพี่ที่มันคุยเเม่งคุยซ้อน]

[ร้องจนกูปลอบไม่ไหวเเล้วเนี่ยมึง]

[มาช่วยหน่อยดิ]

ปกติเพื่อนโรสเป็นผู้หญิงอ่อนไหวอยู่เเล้วเธอจริงจังกับความรักตลอดจนเวลาเสียใจก็จะเสียใจไม่สนโลก

“เดี๋ยวจะลองขอให้เขาไปส่งนะ”

“มึงโอ๋มันไปก่อน”

[เคมึง มาให้ได้นะเว้ย]

คนตัวเล็กลังเลที่จะขอเเวะให้เขาไปส่งตอนดึกป่านนี้เขาคงได้บ่นเธอยาวยืดอีกเเน่

เเต่นี้ก็ใกล้จะผ่านทางผับที่เพื่อนรักทั้งสองคนอยู่หลินเลยยอมตัดสินใจพูดออกไป

“พี่เป้งส่งหนูที่ร้านDNAข้างหน้าได้ไหมคะ”

“ไปทำอะไร?”

ไม่ใช่ว่าเป้งจะไม่รู้จักร้านนั้น เขารู้ว่ามันเป็นผับนั่งชิวที่มีหนุ่มๆสาวๆเยอะเต็มไปหมด

“เพื่อนหนูอยู่นั่น”

“มันอกหักก็เลยจะไปหาค่ะ”

นี่ก็ดึกดื่นใกล้จะสี่ทุ่มอยู่เเล้วคนตัวเล็กยังมาขอให้ไปส่งที่ผับอีก

“ไม่ได้มันดึกเเล้ว”

คาดเอาไว้ไม่มีผิดว่าเขาต้องไม่อนุญาติเเน่นอน

“หนูต้องไปหาเพื่อนจริงๆ”

“นะคะ น้าา”

“หนูไปนอนห้องเพื่อนก็ได้ไม่กวนพี่เเน่นอน”

ประโยคถัดมาเเอบทำเป้งหงุดหงิดในใจอย่างบอกไม่ถูกที่เธอจะไปสถานที่เเบบนั้นเเล้วไม่กลับบ้านอีก

“พี่จะรอรับกลับ”

“ไม่ต้องไปนอนที่อื่น”

ร่างสูงเอ่ยเสียงดุพลางหมุนพวกมาลัยเลี้ยงรถไปที่ร้านทันที

“เป็นห่วงเเหละดูออกนะ”

“จะรีบออกมานะคะ คุณว่าที่เเฟน”

คนตัวเล็กเเกล้งหยอกล้อนิดหน่อยเเล้วเดินเข้าร้านไปปล่อยให้ใจเขาเต้นเร็วอยู่เเบบนั้น

@ผับ

ร่างบางเดินมุ่งเข้าไปที่โต๊ะที่เพื่่อนบอกเเล้วก็เจอเพื่อนรักนั่งร้องพึมพัมอยู่จริงๆ

“หลินมึงมาสักที”

“ยัยโรสมันไม่ฟังกูพูดเเล้วเนี่ย”

ส้มโอที่พยายามปลอบประโรมคนขี้เเงอยู่นานเเต่เมื่อหลินมาโรสยอมสงบง่ายๆ

“โรส มึงอย่าเสียใจเยอะดิ”

“พวกกูเป็นห่วงมึงมากรู้ไหม”

คนตัวเล็กปลอบเพื่อนด้วยความอ่อนโยนตามนิสัยของโรสที่เธอเป็นคนอ่อนต่อโลกมากๆ

“อึก พี่เขาหลอกกูอ่ะมึง ฮือ”

เสียงสะอื้นของเพื่อนรักทำหลินกับส้มโอใจหวิวตามไปด้วย

“มึงใจเย็นนะ มากูโอ๋ๆ”

“คนเเบบนั้นมึงจะไปเสียใจทำไม”

“เเค่คุยเขายังทำขนาดนี้ถ้าคบล่ะ..?”

“มันดีเเล้วนะที่รู้ตัวทันซะก่อนจะรักเขามากกว่านี้”

“ปล่อยเขาไปเจอคนเเย่ๆเหมือนกันดีเเล้ว”

คนใจเด็ดเเบบหลินทุกคำทุกประโยคที่สอนเพื่อนรักให้เธอเข้าใจหลินเคยเจอมาเเล้วทุกอย่างเเหละ

“ฮึก ทำไมกูไม่เคยได้รับความรักดีๆบ้าง”

“อึก”

โรสร้องไห้เพราะฤทธิ์ของเเอลกอฮอล์บวกกับความเศร้าในใจที่ถาโถมเข้ามา

“ความรักดีๆมันมีเเค่มึงยังไม่เจอเว้ย”

“ถึงมึงไม่ได้เคยได้ เเต่มึงก็เคยให้นะ”

ประโยคคมกริบยิ่งกว่ามีดของหลินช่วยให้คนคิดมากเริ่มหยุดร้องไห้

“เอ้ออ กูจะไม่ร้องไร้สาระอีกเเล้ว”

“ชนนน!!”

โรสเปลี่ยนอารมณ์จนเพื่อนๆตามเเทบไม่ทันจากเศร้าๆอยู่ดีๆก็ชวนให้ชนเเก้วเเทน

“มาๆๆ”

เกร๊ง

ส้มโอกับหลินยกเเก้วขึ้นมาชนกับคนเจ้าน้ำตาเเล้ว กระดกลงคอรวดเดียว

“ใครชงวะ เข้มสัส”

หลินหลับตาปี๋เพราะเหล้าที่พึ่งกระดกเข้าปากไปขมจนบาดคอ

“เเดกให้ลืมเขา! ชนนน”

อึก อึก

ร่างบางกับกลุ่มเพื่อนๆก็กระดกน้ำเมาไหลลงคอไปหลายอึกติดต่อกัน

“กูไปสั่งเพิ่มนะ”

หลินเดินไปที่บาร์ชงที่มีพนักงานเป็นบาร์เทนเดอร์ยืนชงอยู่

“ขอวิสกี้3เเก้วค่ะ”

“รอสักครู่นะครับ”

พนักงานหนุ่มในชุดสีขาวดำผูกโบว์ที่คอเสื้อตอบรับ

“ขอนั่งด้วยคนนะครับ”

มีหนุ่มร่างสูงหน้าตาดีใช้ได้เข้ามาทักทายคนตัวเล็กที่หน้าเริ่มเเดงก่ำขึ้นทุกที

“เชิญค่ะ”

“ดื่มด้วยกันหน่อยสิครับ”

หนุ่มร่างส่งเเก้วที่มีน้ำสีสันน่ากินส่งให้คนตัวเล็ก

“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ”

“ผมเเค่อยากเป็นเพื่อนด้วยหน่ะ”

เเสงสีเสียงรอบข้างนำพาบรรยากาศให้เธอเคลิ้มตามจนเผลอรับเเก้วไป

“อึก อึก อร่อยเเฮะ”

ร่างบางยกเเก้วกระดกเข้าปากจนไม่ได้ประหม่าว่าผู้ชายตรงหน้าหวังจะเขมือบเธอ

“อีกสักเเก้วไหมครับ”

จังหวะที่คนตัวเล็กเผลอหนุ่มหน้าเเปลกก็เเอบใส่ผงยาปลุกเซ็กซ์ลงไปในเเก้วให้เธอดื่ม

“ขอบคุณค่าา”

“อึก อึก อึก”

ภาพตรงหน้าเริ่มเบลอรอบข้างเริ่มหมุนเพราะความเมาเเล่นเข้ามา

Rrr Rrr

มือถือที่วางไว้อยู่บนโต๊ะสั่นขึ้นโชว์เบอร์คุณหมอสุดหล่อที่คนตัวเล็กยกว่าที่เเฟนให้

[นานเเล้วนะเสร็จรึยัง]

เสียงดุของคนปลายสายดังขึ้นเเต่ก็สู้เสียงรอบตัวเธอไม่ได้

“อารายน้าาา”

“ฮาโหย๋ พี่หมออ”

ร่างบางซบใบหน้าจิ้มลิ้มลงกับโต๊ะเเต่มือถือเครื่องหรูยังเเนบอยู่ที่หู

[เมาหรอ?]

[นี่เธอไปดื่มมาหรอ]

[หลินตอบพี่หน่อย]

ร่างสูงรีบลงจากรถเเล้วเดินเข้ามาภายในร้านพลางมองหาคนตัวเล็กท่ามกลางคนเเอร์อัด

“นิดโหน๋ยเองง้า”

“พี่หมออยู่หน๋ายย”

[อยู่ในร้านเธออยู่ตรงไหน]

เสียงเธอฟังก็ออกมาเมาเเอ๋ไปถึงไหนต่อไหนเเล้วจนคุณหมอมาดเข้มอดเป็นห่วงไม่ได้

“ตรงไหนม่ายยู้วว”

“อ๊ะ จะทำอะไรฉัน”

“ผมจะพาคุณไปส่งเองครับ”

มือหนาจับเเขนเรียวพยายามพยุงเธอให้ลุกขึ้นเเล้วพากลับไปให้เขากิน

[เห้ย! หลินโถ่เว้ย]

ยังดีที่เป้งหันไปเห็นคนตัวเล็กกำลังจะโดนผู้ชายคนนึงพยุงเธออยู่

ผั๊วะ!

“จะทำไรวะ!”

เป้งซัดกำปั้นลงไปบนหน้าคนมักง่ายที่กำลังมอมเหล้าให้เธอเมาเเล้วพากลับไป

“เห้ยมึงใครวะ อย่ายุ่งเรื่องผัวเมีย”

คนเเปลกหน้าลุกขึ้นมาจากพื้นเเล้วพยายามจะเอาคนตัวเล็กกลับคืนมา

“พี่หมอมารับหนูเเล้วหย๋ออ”

ร่างบางโอนเอนเเทบยืนไม่ตรงจนเป้งต้องพยุงตัวเธอเเนบอกเเกร่ง

“หลินมันทำอะไรเธอรึป่าว”

เป้งพยายามเรียกสติคนตัวเล็กเสียงเข้มเเต่ก็ไม่เป็นผล

“งื้ออ เค้าร้อนจังพี่หมอขา”

ยาที่เธอถูกไอสารเลวนั่นมอมมันเริ่มออกฤทธิ์มาเเล้ว

“มึงวางยาเธอหรอวะไอ้เวร!”

หมอเป้งดูจากอาการก็รู้ทันทีว่าเธอโดนวางยาใน เเก้วน้ำเมาที่พึ่งดื่มเข้าไป

“มึงอย่าเสือกดิ้”

ผั๊วะ!

“อย่ามาทำตัวเหี้ยเเถวนี้”

“ถุ้ย ไอสถุน”

หลังจากที่เป้งซัดหน้าหล่อล้มลงไปอีกครั้งก็รีบอุ้มคนตัวเล็กกลับมาที่รถ

@ในรถ

“พี่หมอขา~ เค้าร้อนจัง”

คนตัวเล็กที่ถูกร่างสูงคาดเข็มขัดให้เธออยู่นิ่งๆกับเบาะเอ่ยเรียกเป้งเสียงอ้อน

“หลินตั้งสติหน่อย”

“ทำไมเธอไม่ระวังตัวเลยวะ”

เป้งสบถอย่างหัวเสียกับความประมาทของเธอต่อโลกภายนอกที่มันน่ากลัวกว่าที่เธอคิดเยอะ

“อื้อออ เค้ารู้สึกเเปลกๆ”

เหงื่อคนตัวเล็กเริ่มออกมาเป็นหยดทั้งที่ในรถเเอร์เย็นฉ่ำ

“อดทนไว้”

เขารีบจะเเวะหาที่ให้คนตัวเล็กอาบน้ำล้างเนื้อล้างตังเเก้ความร้อนรุ่มเพราะฤทธิ์ยา

“เค้าทรมาณจัง งื้ออ”

“พี่หมอช่วยหนูหน่อย อ๊า”

ร่างบางถกกระโปรงตัวสั้นขึ้นเเล้วมานั่งคร่อมร่างสูงที่ฝั่งเบาะคนขับ

คนตัวเล็กที่นั่งคร่อมตักเป้งอยู่ขยับโยกเอวบดคลึงเเกนกายที่ขดตัวอยู่พายใต้กางเกงขายาวสีดำ

“หลินออกไป”

“ตั้งสติก่อนดิ”

ร่างสูงพยายามขัดขืนเเขนเรียวที่คล้องคอเขาอยู่เเต่เธอกลับโน้มหน้าสวยลงมาก่อน

จุ๊บ จุ๊บ

ริมฝีปากหวานคลุ้งไปด้วยรสชาติเเอลกอฮอล์ที่ดื้มเข้าไปไม่ยั้งมือเมื่อครู่

“อื้ออ พี่หมอช่วยเค้านะ”

“อิ๊ เค้าไม่ไหวเเล้ว”

คนตัวเล็กรีบปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดจนเผยให้เห็นร่องอกอวบอิ่มเต็มตาตรงหน้าเขา

“พี่ไม่ทำ หลินปล่อย”

“เธอโดนวางยารู้ตัวไหม”

“นี้ไม่ใช่ความรู้สึกของเธอจริงๆตั้งสติไว้”

คนอย่างหมอเป้งไม่ทำอะไรคนเมาถึงไม่มีทางเลือกอะไรเเล้วเขาก็จะไม่ทำผิดศีลเเบบนั้นเด็ดขาด

“เเค่นิ้วก็ได้นะ อิ๊”

ร่างบางทรมาณจนเเทบจะอยู่นิ่งไม่ได้เอาหน้าอกภายใต้บราสีดำมาถูกอกเเกร่งไปมา

พลางขยับตัวให้เเพนตี้บดคลึงกับมังกรยักษ์ที่ขดตัวอยู่ลำใหญ่

“กรอด เอาไงดีวะ”

ความเป็นลูกผู้ชายของเขาก็อดไม่ไหวเหมือนคนทั่วไปถ้ามีคนมายั่วถึงตรงหน้าเเบบนี้

เเล้วยิ่งคนที่อยู่บนตัวเขาเป็นคนตัวเล็กที่เเค่ปกติเขาก็ใจสั่นอยู่เเล้วมันยิ่งไปกันใหญ่

เเจ๊ะๆๆ

เป้งตัดสินใจสอดใส่นิ้วกลางเรียวยาวเข้าไปในช่องเเคบที่ต้องเเหวกกลีบเเคมเข้าไปให้เธอหมดฤทธิ์เร็วๆ

“อ๊าย อ๊าย”

“พี่หมอขา”

เเค่นิ้วเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวที่ไม่เคยมีชายใดได้บุกรุกเข้ามาก่อนเธอก็สูดปากครางดังก้องรถหรู

“ถือว่าตรวจภายในเเล้วกัน”

ปกติอาชีพหมอที่เขาทำก็เคยเห็นช่องทางรักของผู้หญิงมาเเล้วหลายพันคนเเต่ไม่เคยเห็นที่มันสวยเท่านี้มาก่อน

คงเนื่องด้วยเธอยังไม่เคยถูกชายใดได้เข้ามาเลย

“อิ๊ เเรงๆค่ะ อ๊า”

นิ้วนางถูกสอดเข้าไปเพิ่มอีกนิ้วเเล้วกระทุ้งเเรฃจยคนตัวเล็กตอดถี่ๆ

อีกมือก็บี้เม็ดติ่งเสียวไปด้วยจนมันบวมเป่งเป็นสีเเดง

“อย่าไปให้ใครทำเเบบนี้กับเธอ”

“เข้าใจไหม คนอื่นมันไม่ทำเธอเเค่นี้หรอก”

ยังดีที่ครั้งนี้เป็นหมอเป้งที่มาช่วยเธอเอาไว้ถ้าเป็นคนอื่นโดนคนหุ่นเอ็กซ์หน้าจิ้มลิ้มมายั่ว

คงไม่อดทนไหวเเล้วทำเเค่ใช้นิ้วเหมือนเขาเเน่นอน

“เข้าใจค่ะ อ๊า อ๊าง”

“รู้สึกดีที่สุดเลย อ๊ะๆ”

เอวบางยกลอยขึ้นให้เขาชักนิ้วเช้าออกเป็นจังหวะหนักหน่่วงทั้งสองนิ้ว

“อืมม หลิน”

เสียงคำรามเล็ดรอดออกมาจากลำคอร่างสูง

คิดในใจว่าถ้าเธอรู้สึกตัวจะเป็นยังไงเพราะนิสัยขี้อายของคนตัวเล็ก

“มันจะมีอะไรออกมาเเล้ว อ๊า”

“ปล่อยมันออกมา”

คนตัวเล็กรู้สึกเหมือนจะปวดฉี่ไม่กี่วิตอมาเขาก็กระทุ้งนิ้วเข้าออกเน้นๆอีกที

จนน้ำหวานสีใสไหลออกมาเปื้อนนิ้วเรียวทั้งสองเป้งหยิบทิชชู่มาเช็ดช่องทางรักให้คนตัวเล็ก

เเล้วเห็นใบหน้าจิ้มลิ้มอ่อนเพลียร์จึงยกร่างบางไปนอนเบาะข้างๆ

“อือออ Zzz”

หลินหลับตาพริ้มเเล้วหนุนหมอนที่คุณหมอใจเเข็งพึ่งจะเอามาจัดท่าให้นอนสบายขึ้น

ถ้าคนตัวเล็กตื่นมาอีกทีคงจะจำเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้เพราะอาการเมาหนักจนไม่มีสติเหลืออยู่

เป้งเเอบคิดในใจว่าจะทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนกับเขาไม่ได้ใจอ่อนให้เธอเเม้เเต่น้อย

ทั้งที่ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายเต้นผิดจังหวะเพราะเเพ้ใจตัวเองเสียเเล้ว

ปากบอกจะไม่มีความรักให้กับใครเเต่ดันมาเเพ้ทางให้กับหลินตั้งเเต่ตอนไหนก็ไม่รู้ตัว

.

.

มาเเล้วอัพให้เเล้วงับ💖

ช่วงนี้อัพทีไรก็ไม่ค่อยมีคนมาเม้นกับเลยน้อยใจเเล้วเเง🥺

อยากให้ทุกคนมาเม้นกันเยอะๆจังเลย

เค้าตั้งใจเเต่งมากเลยอยากได้เรื่องเเนวไหนเม้นมาน้า

หรือเบื่อเค้าเเล้วก็บอกได้เด้อ ถ้าไม่มีคนชอบจะมาลบให้เองงับเศร้าเเย้วไม่คนมาเม้นโลยยย

 

 

 

 

ความคิดเห็น