facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เฟรชชี่ปี 1 กับรุ่นพี่สุดโหด:4

ชื่อตอน : เฟรชชี่ปี 1 กับรุ่นพี่สุดโหด:4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 915

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2563 14:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เฟรชชี่ปี 1 กับรุ่นพี่สุดโหด:4
แบบอักษร

ผู้แต่ง : Biwvy

นามปากกา: sunflower 🌻

 

เช้านี้เป็นวันที่เด็กม.6อย่างผมดีใจที่สุดแต่ก็ไม่ใช้ผมคนเดียวที่จะดูดีใจตื่นเต้นเพราะคนที่ดูตื่นเต้นกว่าผมคือแม่และพ่อของผมส่วนไอแสบก็เดินเข้าห้องผมแล้วบอกว่าไห้ลงไปได้แล้วมันยืนมองผมเหมือนมันจะบอกอะไรผมละมันก็พูด

 

"พี่เติ้ลผมขอโทษสำหรับทุกอย่างนะพี่ละผมก็ขอบคุณที่พี่ช่วยผมเมื่อคืน

 

ผมนี่ถึงกับงง?มันมาไม้ไหนของมันผมจึงตอบมันไป

 

"ไม่เป็นไรแกน้องพี่พี่ก็ต้องปกป้องสิไปๆลงไปกินข้าวกัน

 

 

วันนี้เป็นวันที่พ่อกับแม่ละไอเตอร์ไปกับผมผมเลยไม่ต้องเดินไป เมื่อผมมาถึงโรงเรียนก็ได้เห็นพ่อแม่และของครอบครัวเพื่อนของชั้นเรียนยืนคุยกันเพื่อรอแสดงความยินดีกับลูกหลานของตน

 

"พี่เติ้ลคนเยอะอยู่นะพี่

 

"อืมพี่ก็ว่างั้น

 

พอผมลงจากรถพ่อกับแม่ก็ยืนคุยกับเพื่อนของท่านส่วนผมก็มองหาเพื่อนทั้งสองตัวของผมว่ามันไปมุดหัวอยู่ที่ไหนของมัน เดินไปสักพักเหมือนผมคุ้นๆคนที่กำลังหันหลังยืนอยู่ตรงหลังอาคารเรียนผมจึงเดินเขาไปว่าใช้คนคนนั้นรึเปล่าแต่พอจะเดินเข้าไปเสียงโทรศัทพ์ดันดังขึ้นมาสะงั้น

 

"ครืน~~ครืน~ ฮัลโหลว่าใงวะพวกมึงอยู่ไหนกันวะ.

 

"พวกกูอยู่หน้าหอประชุม

 

"เออเดี๋ยวกูไป ตื๊ด..ตื้ด..

 

เอาหายไปไหนแล้ววะ ผมเลยกันหลังกลับไปชนกลับคนที่ผมคิดใว้ไม่มีผิด

 

"นี่นายตามฉันมารึใง

 

"ใครตามผมไม่ได้ตามสักหน่อย ก็เห็นอยู่ว่าตามยอมรับบ้างสิอย่าเอาแต่ไห้ตัวเองพ้นผิดไปเรื่อย

 

"ก็บอกไปแล้วว่าไม่ได้ตามแล้วกรุณาหลีกทางไห้ผมด้วย

 

"ไม่จำเป็นเพราะเด็กอย่างนายนี่นะเถียงคนที่แก่กว่านายต้องโดนสั่งสอนสะแล้วมั้ง

 

"นี่ผมไม่มีเวลาไห้พี่มาสั่งสอนผมหรอกนะช่วยหลีกด้วย

 

ผมจึงพลักนายนั้นออกไปแต่นายนั้นกลับมาจับแขนผมหมั่บ~

 

"นี่ปล่อยผมผมบอกไห้ปล่อยผมไม่งั้นผมจะบอกร้องไห้คนมาช่วยนะคนที่ไม่มีมารยาทอ่ะผมว่าน่าจะเป็นคุณนั้นละและครอบครัวของคุณคงไม่สอนสินะหรือว่าสอนแต่คุณก็ไม่ฟังละเนอะว่าควรรู้จักมีมารยาทกับผู้อื่นไห้มากๆ

 

"นี่นายจะพูดมากเกินไปแล้วนะนายกล้าดียังใงมาว่าครอบครัวฉัน

 

ไอรายนี่จึงดึงผมเข้าประกบจูบอย่างหนักจนมีกลิ่นคาวเลือดเต็มไปหมด

 

" นี่คุณ!!! จะบ้ารึป่าว

 

"ทำไมฉันไม่พิศวาทคนแบบนายหรอกนะคนอย่างนายไม่มีอะไรดีสักอย่าง

 

"นี่คุณมันจะมากไปแล้วนะที่ทำกับผมแบบนี้ผมเลยต่อยหน้าของคนที่อยู่ตรงหน้าผมสุดแรง พลั่ก~ไปที่ปากนั้นก่อนที่ผมจะเดินออกมาจากตรงนั้น

 

 

Patsเวย์

 

วันนี้เป็นวันจบของน้องชายผมผมจึงมาร่วมแสดงความยินดี ผมชื่อเวย์อายุ23ปี เรียนอยู่ปี3อยู่คณะวิศวะที่บ้านคุณพ่อผมมีบริษัทที่ประเทศไทยและต่างประเทศจำนวนมากทั้งรีสอรท์หรือห้างที่ต่างประเทศจึงมีผู้หญิงที่มาถวายตัวไห้ผมบ้างแต่ผมก็แค่แก้เหงาเท่านั้นส่วนคุณแม่ผมท่านดูงานที่ต่างประเทศจึงนานๆที่จะมาหาผมแต่มาก็ต้องหาเรื่องไห้ผมอยู่ดี

------------------------------------------------------------

อย่างที่ผมพูดไปผมมาแสดงความยินดีกับน้องของผมแต่พอดีผมมีธุระเลยแยกตัวออกมาคุยโทรศัพท์ข้างนอกซึ่งผมก็คุยไปสักพักจนผมเริ่มรู้สึกเมื่อได้เสียงของโทรศัพท์ของใครดังขึ้นผมจึงหันไปมองผมคิดว่าหน้าเด็กนี่คุ้นๆเลยไปรอดักด้านหน้าพอเด็กนั้นหันมาทำทางตกใจมันทำไห้ผมคิดว่านี่คือผู้ชายจริงรึเปล่า ใบหน้าที่ดูหวานดวงตาที่กลมๆน่ารักๆนั้นไหนจะปากที่แดงนั้นอีกใบหน้าที่ดูตกใจนั้นอีกละเหมือนเด็กนั้นจะรู้สึกตัวผมเลยพูดออกไปแบบนั้นเพราะอยากไห้เด็กนั้นรู้จักมารยาทบ้างแต่ผมกลับโดนเด็กนั้นด่ากลับมาอีกผมเลยทนไม่ได้เลยจับแขนเด็กนั้นแรงมากละกดจูบเด็กนั้นจนเด็กนั่นทุบอกผมเพื่อไห้หยุดการกระทำผมจึงผลักเด็กนั่นออกเด็กนั้นทำเหมือนจะตายรีบสูดอากาศเข้าปอดผมจึงพูดไปว่า~ฉันจูบทำเหมือนจะตายแล้วตามคาดเด็กนั้นตอยผมจนหน้าผมหันไปตามแรง โอ๊ยยฝากใว้ก่อนเถอะ!! เด็กนั่นก็เดินจากไป

 

 

Patsเติ้ล.

 

ผมที่เดินออกมาจากตรงนั้นผมก็ได้แต่นั้งคิดเงียบๆว่าผมไม่ไปหาเรื่องรุ่นพี่นั่นเลยแถมยังปากเสียอีกมันเลยทำไห้ผมเสียจูบแรกไปแต่ผมจะถือสะว่ามันเป็นอุบัติเหตุ

 

"ไอเชี้ยเติ้ลกูเรียกมึงมึงไม่ได้ยินที่พวกกูเรียกอยู่หรอวะ

 

"อะไรของพวกมึงพวกมึงพูดว่าอะไร.

 

"งานจะเริ่มแล้วไปได้แล้วกูเห็นมึงนั้งเมอลอยคิดอะไรอยู่วะแล้วปากมึงไปโดนอะไรมาวะบวมจังแถมมีเลือดนิดๆอีก

 

"มึงไม่เสือกเรื่องกูสักเรื่องมึงจะตายไหม

 

สักพักใหญ่ๆก็เป็นเวลาแห่งการอำลา

 

"เห้อจบกันสักที่นะพวกมึง

 

"เออดิวะเหนื่อยชิบหาย

 

"วันนี้โครตสนุกเลยวะ

 

" เห้ยไอโฟร์ ไอท็อป ไอเติ้ล เราจะกินเลี้ยงกันอีก3วันอย่าลืมไปนะเว้ย เลี้ยงจบ

 

"เออๆกูไม่ลืมหรอกลับบ้านดีๆ

 

"เออๆเจอกัน

 

"พวกมึงก็กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะวะเหนื่อยตั้งแต่เช้า

 

"งั้นพวกกูกลับละ

 

"เออกลับดีๆ~~

 

"พี่เติ้ลพ่อแม่ไห้มาตา

 

"อืมไปดิ

 

ทุกการกระทำของผมผมรู้สึกเหมือนมีคนค่อยมองผมอยู่ตลอดผมคงคิดมากไปเองละ

 

"หึคิดว่าจะหนีฉันได้หรอเด็กน้อย~~\\.

 

ผมที่กลับถึงบ้านแม่ผมจึงบอกไห้ผมรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมาทานข้าว หลังจากทานข้าวเสร็จผมละไอเตอร์ก็แยกกันเข้าห้องผมนอนลงที่เตียงแสนนุ่มของผมอยู่ๆผมก็นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้แล้วเจ็บใจที่ไอพี่นั้นจูบผมผมเป็นผู้ชายนะเว้ยยยมันไม่ควรปะคิดแล้วอยากต่อยใส่อีกไม่ยั้งเลย

 

ฝากเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้าทุกคน เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ฝากเม้นและไลค์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ในการแต่งต่อไปด้วยนะคะขอบคุณค่ะติชมได้ด่าได้แต่อย่างแรงน้า555

 

 

ความคิดเห็น