saimai

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 3 สืบเสาะตามหา (100%)

ชื่อตอน : บทที่ 3 สืบเสาะตามหา (100%)

คำค้น : สายไหม, ความรัก, หวานซึ้ง, โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 54

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2563 09:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3 สืบเสาะตามหา (100%)
แบบอักษร

จิตใจของพระยาพิชิตพลไชยชาญเดชะชาติไม่สงบแต่กลับร้อนรุ่ม มิได้ทุรนทุรายแต่กลับโหยหาอยากทราบเหลือเกินว่าแม่หญิงในวันนั้นที่เขาได้มีวาสนาช่วยเอาไว้จากแม่น้ำลำคลองนั้นเป็นใครกัน แต่ไม่ว่าจะให้ฝีพายพายเรือผ่านหน้าน่านน้ำอีกกี่ครั้งก็ไม่เห็นแม้แต่วี่แววของนางจนเขาต้องมานั่งทอดถอนใจหลังจากที่กลับมาจากวัดจงกลมต้นน้ำทุกครั้ง

       “ท่านพระยาขอรับ มิทราบว่ากลุ้มใจด้วยเหตุอันใด บ้านเมืองก็ร่มเย็นเป็นสุขดี มีใครหน้าไหนที่ทำให้ขุ่นข้องหมองใจฤๅขอรับ?” บ่าวไพร่คนสนิทเอ่ยถามด้วยความสงสัย ถึงแม้ว่าพอจะคาดเดาได้อยู่ว่าทำไมเจ้านายถึงได้มีอาการเหมือนคนช้ำชอกเช่นนี้

       “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน” ชายหนุ่มปฏิเสธปากแข็ง ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจดีว่าทำไมถึงนอนไม่หลับ ตื่นก็กระสับกระส่าย

       “ท่านพระยาไปวัดจงกลมต้นน้ำเป็นประจำ ถ้าไปทุกวันได้ก็คงทำไปแล้วใช่ไหมขอรับ?”    

       “พูดเยี่ยงนี้เอ็งหมายความว่ากระไร? คนเราไปวัดไปทำบุญบุญวาสนาจะได้ส่งเสริมหนุนนำ ภัยอันตรายจะได้มิกล้ามากล้ำกราย” ชายหนุ่มหันขวับก้มมองไปที่บ่าวไพร่คนสนิทที่เขาแทบจะเติบโตขึ้นมาด้วยกันถึงแม้ว่าจะอยู่คนละชนชั้นก็ตามที

       “มิกล้าได้ขอรับ ย่อมดีอยู่แล้วทำบุญไม่ว่าจักทำอย่างไรย่อมเป็นศรีแก่ตัว นอกจากได้บุญแล้วอาจจักได้อย่างอื่นอีกนะขอรับ”

       “นอกจากความสุข ศรีสง่าแล้วยังจักโลภมากหวังกระไรอีกฤๅ เดี๋ยวก็จักไม่ได้บุญดอก”

       “มิได้ขอรับมันไม่ใช่หวังแต่เป็นเรื่องของวาสนานำพามากกว่า ใกล้เดือนสิบสองแล้วจักมีงานลอยกระทงทอดกฐินมิทราบว่าท่านพระยาจักสั่งให้บ่าวเตรียมการกระไรบ้างขอรับ งานนี้ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างมาชุมนุมกัน คนที่มิค่อยออกเรือนก็ต้องออกอย่างแน่นอน”

       “อย่างนั้นฤๅ?” พระยาพิชิตพลไชยชาญเดชะชาติเหม่อมองไปที่ลำน้ำหน้าชาน ถ้าเช่นนั้นงานลอยกระทงที่จะถึงนี้เขาก็อาจจะเห็นหน้านางอีกครั้งใช่ไหม?

       หลังจากวันนั้นพระยาพิชิตพลไชยชาญเดชะชาติก็สั่งให้บ่าวไพร่ในเรือนเตรียมข้าวของกันยกใหญ่ ตั้งใจทำบุญทอดกฐินที่วัด  จงกลมต้นน้ำ เมื่อวันลอยกระทงมาถึงพระยาพิชิตพลฯ ถูกเรียกไปเข้าเฝ้าพร้อมกับเพื่อนสนิทและเหล่าขุนนางคนอื่นเพื่อเข้าร่วมพิธีจองเปรียงตามประทีปในพระราชวัง ซึ่งเป็นประเพณีชักโคมทั้งในพระราชวังและบ้านเรือนทั้งในและนอกพระนครโดยถ้วนหน้าก่อนที่จะมาถึงกำหนดวันขึ้น 15 ค่ำถึงจะได้ทำจุลกฐิน หรือทอดผ้าป่าให้เสร็จในวันเดียวแล้วเอาผ้าผืนนั้นพระราชทานกฐิน

       กว่าที่ชายหนุ่มจะเสร็จภารกิจก็เป็นเวลาพลบค่ำ รีบรุดเดินทางพร้อมทั้งบ่าวไพร่สนิทไปที่ลำคลองและแม่น้ำใหญ่ ซึ่งล้นหลามไปด้วยผู้คนที่กำลังมาลอยกระทงตามเทศกาลเพื่อให้ความทุกข์ความโศกลอยไปกับพระแม่คงคา และขอขมาลาโทษพระแม่คงคาด้วย

       แต่ไม่ว่าพระยาพิชิตพลไชยชาญเดชะชาติจะเดินไปทางไหนพร้อมกับกระทงในมือของเขาก็ไม่เห็นแม้แต่วี่แววของแม่หญิงในวันนั้น จนกระทั่งชายหนุ่มเริ่มคิดปริวิตกว่าบางทีเขากับนางอาจจะไม่มีวาสนาต่อกัน สวรรค์จึงมิได้นำพา มิได้ดลบันดาลให้ได้พบพา

       “ท่านพระยาเจ้าคะ”

       เสียงหวานใสที่ดังขึ้นข้างๆ ทำให้พระยาพิชิตพลไชยชาญเดชะชาติหันขวับไปทันที เมื่อเห็นที่มาของเจ้าของเสียงก็ยืนตะลึงอยู่อย่างนั้นจนเกือบปล่อยกระทงที่ถืออยู่ในมือหล่นร่วงลงไปที่พื้น

       “ท่านพระยาขอรับ บ่าวขอบังอาจถือกระทง เกรงว่ามิเช่นนั้นเดี๋ยวจักไม่ได้ลอย”

       พระยาพิชิตพลไชยชาญเดชะชาติหันไปขมึงตาใส่บ่าวไพร่คนสนิท ก่อนที่จะเหลียวกลับมาสบตากับหญิงสาวสูงศักดิ์ตรงหน้า  

       “ยินดีที่ได้พบเจอแม่หญิงอีกครั้งหนึ่ง จะถือว่าเป็นวาสนาได้หรือไม่?”      

       หญิงสาวผงกศีรษะน้อยๆ เหมือนเป็นการยอมรับแต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมามากกว่านั้น ทำท่าเหมือนจะเดินจากไปพร้อมกับบริวารของนางที่ล้อมหน้าล้อมหลัง

       “ถ้ายอมรับว่าเป็นวาสนาที่ให้ได้พบพานอีกครั้ง แม่หญิงจักรังเกียจหรือไม่ถ้าฉันขอถามชื่อเสียงเรียงนามของแม่”

       “ดิฉันชื่ออักษราภัคเจ้าค่ะ ท่านพระยา ดิฉันขอลาก่อน” อักษราภัคเอ่ยตอบเบาๆ หันหลังกลับทันที แต่แล้วหญิงสาวก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินคำถามต่อมาของพระยาหนุ่ม

       “ได้พบพานอีกครั้งถือเป็นวาสนา ได้รู้จักชื่อสมญาเหมือนเป็นบุญส่ง ไม่ทราบว่าแม่หญิงอักษราภัคจะสงเคราะห์ให้ได้ลอยกระทงด้วยจะได้หรือไม่เพื่อจะได้หนุนนำกันในเบื้องหน้า”

 

       “ทุกค่ำคืนพร่ำรำพันย้ำจิตอธิษฐาน

       ร่ำขอบนบานสานถ้อยร้อยอุรา

       ฝากองค์เทวาทวยเทพให้พบพาน

       แม้เพียงแค่เสี้ยวหน้าโฉมสะคราญ

       ขอจำแม่ดวงมาลย์ตราบจนสิ้นลม”

       สายไหม

 

 

 

ไหมฝากดาวน์โหลดอีบุ๊กอักษราภัค (Reincarnation) ด้วยนะคะ และทุกเรื่องของไหมสามารถดาวน์โหลดได้ที่เว็บเมพค่ะ 

ความคิดเห็น