Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่ชายเพื่อน 31 100%

ชื่อตอน : พี่ชายเพื่อน 31 100%

คำค้น : พี่ชายเพื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 14 มิ.ย. 2563 00:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่ชายเพื่อน 31 100%
แบบอักษร

 

 

พี่ชายเพื่อน 31 

 

 

 

เตชิตที่ทำอะไรไม่ถูกก็ร้องเรียกภรรยาอย่างเดียว เจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนก็ร้องไห้งอแงเพราะความเจ็บ ส่วนลูกชายคนโตก็ร้องเพราะสาเหตุอะไรก็ไม่แน่ชัด ตนเองที่กลับมาเหนื่อยๆก็ตั้งตัวไม่ค่อยถูกดังนั้นการเรียกภรรยาที่รักให้มาจัดการจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด 

 

เขมินท์เองที่พอได้ยินเสียงเรียกก็พอจะเดาได้ว่าต้องเกิดเรื่องขึ้นแน่ๆ เพราะเสียงร้องไห้ของเด็กๆทั้งสองคนดังขึ้นเรื่อยๆไม่มีหยุดและพอมาในที่เกิดเหตุก็เห็นสามีที่ยืนทำท่าทางทำอะไรไม่ถูกอยู่ พอมองลูกชายคนโตก็พบว่ากำลังยืนร้องไห้โดยสายตาก็จ้องไปยังน้องชายคนเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดของผู้เป็นพ่อตาไม่กระพริบ 

 

“มะๆๆ ฮึก มะ” ริมฝีปากน้อยๆของติณน้อยร้องเรียกผู้เป็นแม่ไม่หยุดพร้อมกับน้ำสียงสะอื้นเมื่อเห็นว่าเขมินท์เดินเข้ามาใกล้ ส่วนเขมินท์เมื่อเห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปอุ้มลูกชายคนน้อยเข้ามาดูและก็พบว่าบนหน้าผากมีรอยแดงนิดหน่อยจึงหันไปมองสามีเพื่อขอคำอธิบายที่มากกว่านี้ 

 

“ลูกคลานเข้ามาหาพี่เร็วเกินไปครับ สงสัยจะเบรกไม่อยู่เลยชนเข้าที่ขาพี่เต็มๆแรง” 

 

“โธ่… ติณน้อยครับ ไม่เจ็บนะครับ เพี้ยงๆ พี่โมเดลของน้องติณล่ะครับร้องไห้ทำไมกันไหนบอกคุณแม่หน่อย” 

 

“เอเลี่ยนเจ็บ โมเดลก็เจ็บครับ” โมเดลร้องบอกคุณแม่ก่อนจะพยายามใช้สูทของคุณพ่อที่อยู่ใกล้ๆเช็ดน้ำมูกที่กำลังไหล เตชิตที่พอเห็นแบบนั้นก็รีบอุ้มโมเดลขึ้นมาก่อนจะรีบเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นแล้วหยิบทิชชู่ให้ลูกชายคนโตเช็ดแทน 

 

“จริงๆเลยนะ แข่งกันไปรีบไปหาคุณพ่อก็เจ็บตัวกัน ติณน้อยหายเจ็บรึยังครับ เรานี่มันซ่าจริงๆเลย” เขมินท์ที่อุ้มติณน้อยเดินตามเข้ามาก็อดที่จะบ่นขึ้นไม่ได้ ตัวก็แค่นี้ไม่รู้จะรีบแสบไปไหน เห็นพี่ชายทำอะไรไม่ได้จะทำตามตลอด นี่ขนาดยังเดินได้ไม่แข็งเท่าไรนะถ้าเดินได้แข็งกว่านี้จะขนาดไหน บ้านคงวุ่นกว่านี้เป็นแน่ 

 

โมเดลที่ลงมาจากอ้อมกอดคุณพ่อก็ค่อยๆขยับเข้าไปใกล้เอเลี่ยนก่อนจะจุ๊บๆลงบนหน้าผากที่มีรอยแดงเบาๆเพื่อนปลอบน้องชายตามที่คุณแม่เคยสอน ติณน้อยที่เห็นที่ชายเข้ามาเกาะแกะตนเองก็เอามือน้อยๆดันออกไปอย่างรำคาญ เขมินท์เห็นแบบนั้นก็เลยดุติณน้อยเข้าว่าทำตัวไม่ค่อยน่ารักเท่าไร แต่ถามว่าติณน้อยที่เหมือนผู้เป็นพ่อไปหมดทุกกระเบียดนิ้วกลัวมั้ย ถ้าเด็กน้อยพูดได้คงบอกว่ากลัว เพราะพอโดนแม่ดุก็เลิกเอามือดันพี่ชายก่อนจะทำปากจู๋ๆเหมือนจะจุ๊บพี่ชายกลับแทน และนั่นก็ทำให้ช่วงเย็นของวันนี้มีแต่ความสงบสุขที่ผ่านพ้นไปอีกวัน 

 

หลังจากวันนั้น พี่ชายกับน้องชายก็สามัคคีกันเพราะโมดลยอมเอารถบังคับของตนเองให้น้องได้ขึ้นมานั่งข้างๆเพื่อจะขับออกมารับคุณพ่อด้วยกัน แต่เขมินท์ที่ค่อนข้างจะไม่ไว้ใจเด็กๆเลยต้องหยิบที่บังคับที่มีแยกไว้มาคอยบังคับด้วยตนเองเวลาที่เด็กทั้งสองจะขับออกไป ทำให้เตชิตที่เห็นแบบนั้นยอมซื้อรถบังคับไฟฟ้าให้ติณน้อยอีกคัน เอาคันที่มีขนาดเล็กกว่าของพี่ชายและต้องแอบเมียสั่งไม่ให้รู้ ทำให้เขมินท์ที่รู้ตอนของมาส่งถึงบ้านก็ได้แต่คาดโทษสามีในใจ 

 

กลับบ้านเมื่อไรจะบิดหูให้ขาดเลย! 

 

เตชิตที่รู้ความผิดตัวเองดีก็กลับบ้านดึกกว่าทุกวันก่อนจะเข้าไปจูบหน้าผากบอกฝันดีลูกๆทั้งสอง ซึ่งปัจจุบันนี้ติณน้อยเองก็ได้แยกห้องนอนมากสักพักใหญ่ๆแล้ว แม้ช่วงก่อนนอนจะต้องอยู่จนติณน้อยจอมแสบหลับถึงออกจากห้องได้  

 

การเข้าไปดูลูกนอนหลับก็เป็นสิ่งที่เรียกได้ว่าเตชิตคุ้นเคยเป็นอย่างดีเพราะตนเองนั้นส่งลูกเข้านอนบ่อยๆ และท่าทางการนอนของจอมแสบทั้งสองก็เรียกเสียงหัวเราะได้ทุกครั้งที่เห็น เพราะท่าทางการนอนทั้งสองช่างแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ซึ่งโมเดลคนพี่มักจะชอบนอนคว่ำหน้าจนก้นโด่งส่วนติณน้อยคนน้องจะชอบนอนหงายกางแขนกางขาหรือเรียกง่ายๆว่านอนแผ่อ้าซ่ารับลม ซึ่งท่าทางการนอนที่แตกต่างกันของลูกทั้งสองที่ไม่ว่าจะมองดูกี่ทีก็ช่างเรียกอารมณ์ขันได้ดีเสมอและบางครั้งตนเองก็อดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายไว้เป็นความทรงจำ 

 

หลังจากดูลูกจนพอใจก็ถึงเวลากลับห้อง ภายในห้องนอนตอนนี้เงียบสงบและไร้แสงไฟ เตชิตเลยรีบเข้าไปอาบน้ำและพออาบเสร็จก็เตรียมจะเดินขึ้นไปนอนบนเตียงแต่ไฟหัวเตียงก็ถูกเปิดขึ้นเสียก่อนทำให้เตชิตได้สบตากับภรรยาที่รักที่กำลังมองมาที่ตนเองด้วยแววตาดุๆเหมือนแม่เสือเตรียมจะตะปบเหยื่ออยู่บนเตียง 

 

“ว่าไงครับคุณสามี” น้ำเสียงของคุณภรรยาที่เอ่ยทักทายมาทำไม่ช่างดูเยือกเย็นในความคิดของเตชิตจนทำให้รู้สึกตัวสั่นได้ขนาดนี้กันนะ… 

 

“คุณภรรยายังไม่นอนเหรอครับ” และเตชิตก็ตอบกลับออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่พยายามไม่ให้สั่น 

 

นี่เตชิตไม่ได้กลัวเมียเลยสักนิดนะ จริงๆ 

 

“ยังครับ นอนไม่หลับรอเคลียร์กับคุณสามีอยู่” 

 

“โธ่… เขมครับ พี่ขอโทษ แต่พี่อดใจซื้อไม่ไหวจริงๆ” 

 

“แต่ติณยังเด็กนะครับ ลูกเล่นไม่เป็นหรอก พี่เตไม่ปรึกษาเขมเลยสักคำก่อนจะซื้อให้ลูก” 

 

“พี่ขอโทษครับ เขมอย่าโกรธพี่เลยนะครับ” 

 

“เฮ้อ… ไม่โกรธครับ แต่ครั้งหน้าพี่เตควรถามเขมด้วยนะครับว่าควรซื้อรึเปล่า” 

 

“ครับผม” พอเห็นสามีรับปากแล้ว เขมินท์ก็เลยล้มตัวลงนอนแต่คืนนี้ก็เหมือนจะไม่ได้นอนเพราะหัวยังไม่ทันถึงหมอนก็โดนสะกิดเข้าที่หัวไหล่ไหนจะนิ้วมือที่ทำปู่ไต่ไปทั่วร่างของตนอีก 

 

“เด็กชายเตชิตไม่อยากนอนเหรอครับ ทำไมมือซนจังเลย” 

 

“เด็กชายเตชิตหิวครับ อยากกินคุณแม่เขม เด็กชายเตชิตไม่ได้หม่ำๆคุณแม่นานแล้ว เก็บกดมากเลยครับ” 

 

“เฮ้อ เห็นแก่เป็นเด็กดีมาหลายเดือนวันนี้จะให้กินก็ได้ครับ แต่ห้ามรุนแรงกับเขม ถ้าพี่เตทำรุนแรงเหมือนตอนนั้นเขมจะไม่ให้พี่เตทำสักสามเดือน” 

 

“พี่รับปากครับ” 

 

“อีกอย่างใส่ถุงด้วยนะครับ เขมไม่อยากมีน้องอีกคนตอนนี้” 

 

“ได้สิครับ พี่เป็นเด็กดี ทำตามเขมบอกพี่ทุกอย่างเลย” 

 

หลังจากจบประโยคนั้นคนที่บอกว่าจะเป็นเด็กดีก็ทำตัวเป็นเด็กดีแตกทันทีเพราะเอากล่องถุงยางที่ซื้อสะสมไว้และมีลูกเล่นหลากหลายออกมากองไว้ที่โต๊ะข้างเตียงเพื่อจะนำมาใช้งาน ทำให้เขมินท์ที่เห็นแบบนั้นก็อดคิดไม่ได้ว่า ตนเองไม่น่าปล่อยสามีให้อดอยากมาเป็นปีๆเลย ถึงได้ทำตัวเก็บกดแบบนี้ พรุ่งนี้จะเลี้ยงลูกไหวมั้ยนะ เฮ้อ………….. 

 

..........................................40%.......................................... 

 

 

 

ชุดนอนที่สวมใส่ถูกปลดออกจากร่างกาย ไฟในห้องที่เหลือเพียงแค่ไฟบนหัวเตียงที่ส่องแสงสลัวๆยิ่งทำให้ร่างกายที่เพิ่งกลับคืนรูปร่างเพียงไม่กี่เดือนของเขมินท์ดูเย้ายวนสายตา และนั้นทำให้คนที่ไม่ได้มีอะไรกับภรรยาอย่างเตชิตมาปีกว่าๆ ยอมรับเลยว่าตื่นเต้นจนใจสั่นไปหมด 

 

“ตื่นเต้นเหรอครับ มือสั่นเชียว” เขมินท์ที่ผลักเตชิตให้อยู่ด้านล่างแล้วตนเองก็ขึ้นไปนั่งทับกายของสามีถามขึ้นอย่างหยอกล้อเมื่อรู้สึกได้ว่ามือที่จับเอวของตนเองอยู่นั้นกำลังสั่นอยู่เล็กน้อย  

 

ทำไมตอนนี้คุณสามีคนเก่งไม่เห็นเก่งเหมือนตอนข่มเหงตนเองเลยสักนิด อย่างนี้สิถึงจะสนุก เพราะตอนนี้เขมินท์เป็นใหญ่สุดในบ้านและก็ถึงเวลาเอาคืนสามีสักที! 

 

ร่างกายที่มีน้ำมีนวลหน่อยๆตามประสาแม่ลูกสองกำลังบดบั้นท้ายของตนเองให้สัมผัสสิ่งนั้นที่อยู่ภายใต้กางเกงชั้นในของเตชิตที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆอย่างได้ใจและยิ่งเขมินท์บดเบียดให้แนบแน่นขึ้นเท่าไร มันก็มีอาการอยากจะออกมาสู่โลกภายนอกมากขึ้นเท่านั้น 

 

“เขมครับ อย่ารังแกพี่สิครับ” 

 

“พี่เตก็เป็นเด็กดีสิครับ อ๊ะ… อย่ากัดนมเขมนะ” เขมินท์ที่ถือไผ่เหนือกว่าไม่เท่าไรก็ถูกเตชิตเอาคืนโดยการขบกัดยอดอกสีสวยเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว ตอนนี้เตชิตนั้นหิวกระหายมากขึ้นทุกวินาทีแถมคุณภรรยาก็ช่างเป็นคนที่ทำให้ความอดทนของตนเองนั้นต่ำลงทุกครั้งโดยไม่มีเหตุผล 

 

อยากจะขย้ำให้จมเตียง! 

 

“หมั่นเขี้ยวนัก” 

 

“เด็กชายเตชิตนิสัยไม่ดีจริงๆเลย” 

 

“ครับ พี่นิสัยไม่ดี สงสัยต้องให้คุณแม่เขมลงโทษหนักๆ” พูดจบแล้วก็ใช้มือบีบบั้นท้ายนิ่มๆไปอีกครั้งก่อนจะใช้ริมฝีปากของตนขบเม้มไปที่ยอดอกแรงๆอีกที  

 

ตั้งแต่มีติณน้อยหน้าอกของภรรยาก็ยั่วยวนสายตามาตลอด ยิ่งตอนช่วงแรกๆที่ให้นมลูกยิ่งทำให้เตชิตอิจฉาลูกน้อย ตนเองก็อยากจะดูดนมจากอกภรรยาบ้างแต่ก็ทำได้แค่จ้องมองเท่านั้นเพราะติณน้อยนั่นช่างหวงผู้เป็นแม่เอามากๆ เข้าใกล้ไม่ได้เลยมักจะชอบร้องเสียงดังขึ้นทันที แต่ตอนนี้ติณน้อยแยกห้องนอนไปแล้วเพราะฉะนั้นก็ถึงคราวของตนเองสักที 

 

ติณน้อยเหรอจะมาสู้เตชิตคนใหญ่คนโต! 

 

หน้าอกที่ถูกดูดเค้นจนเริ่มบวมแดงก็ทำให้เขมินท์ต้องจับแก่นกายของสามีออกมาจากกางเกงชั้นในก่อนจะรูดขึ้นรูดลงแรงๆเป็นการเอาคืน แต่ถึงกระนั้นคนที่เจนจัดในสนามรบบนเตียงก็ไม่ได้พ่ายแพ้ให้แต่กลับเอือมมือไปหยิบเจลที่เอาออกมากองไว้กับถุงยางออกมาก่อนจะบีบใส่มือแล้วชโลมให้ทั่วนิ้วแล้วค่อยๆดันนิ้วเข้าไปในช่องทางรักของภรรยาที่ไม่ได้พาเตชิตน้อยเข้าไปทักทายเสียนาน 

 

นิ้วมือของจอมวายร้ายทำการขยับเข้าออกในช่องทางรักจนไปโดนจุดเสียวทำให้ร่างกายของคุณแม่ลูกสองแทบสิ้นแรงเพราะความรู้สึกเสียวซ่านเกิดขึ้นไม่หยุด เตชิตที่รู้จักร่างกายของภรรยาเป็นอย่างดีก็ทำให้ภรรยาถึงจุดสุดยอดได้โดยง่ายก่อนจะเปลี่ยนจากนิ้วมือเป็นแก่นกายของตนเองเข้าไปแทนที่  

 

ช่องทางรักของภรรยาช่างคับแน่นเพราะเราทั้งสองไม่ได้มีอะไรกันมายาวนาน แถมภรรยาที่แสนเรียบร้อยก็กลายร่างเป็นแมวยั่วสวาทที่ขมิบรัดแก่นกายของตนเองไม่หยุดเหมือนต้องการจะลงโทษว่าอย่ามาแหย่คุณแม่ลูกสองอย่างตนเอง แถมเสียงเนื้อก็ดังกระทบกันพร้อมกับหยาดเหงื่อที่ไหลรินออกมาจนตกกระทบร่างของกันและกัน ร่างกายอวบอิ่มของเขมินท์ก็ขยับขึ้นลงตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เตชิตที่นอนอยู่เบื้องล่างก็ได้แต่ชื่นชมภาพอันสวยของภรรยาที่กำลังขยับกายขึ้นหลงอย่างหลงใหล 

 

เมียของเตชิตช่างเซ็กซี่จริงๆ 

 

“อื้อออ พี่เต เขมไม่ชอบถุงยางของพี่” แม้จะขยับร่างกายตามอารมณ์แต่ก็ยังพยายามบอกถึงสิ่งที่สามีตัวแสบแอบทำ เช่นการสวมใส่ถุงยางอนามัยที่มีผิวขรุขระอย่างตอนนี้  

 

ไม่รู้ทำไมถึงกลายเป็นคนหื่นกามแบบนี้ได้กัน! 

 

“อืมมมม มันเสียวดีใช่มั้ยครับคนดี” เตชิตบอกเสียงพร่าก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างของตนเองจับเข้าที่เอวของภรรยาและสวนกายกลับขึ้นไปอย่างรุนจนเขมินท์ที่ตั้งรับไม่ทันจึงหวีดร้องออกมาจนสุดเสียงเพราะความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันบรรยายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ 

 

“พี่เต ฮื่ออ แรงอีก เขมจะถึงแล้ว” 

 

“ตามคำสั่งเลยครับที่รัก” เมื่อภรรยาร้องขอมีหรือที่เตชิตจะปฏิเสธและพอจบประโยคเตชิตก็จับร่างของเขมินท์พลิกตัวลงมานอนด้านล่างแทนก่อนจะขยับกายเข้าออกอย่างรุนแรงและกระแทกเข้าไปลึกๆ จนปล่อยปล่อยออกมาพร้อมๆกันในที่สุดจนหยดสุดท้ายและร่างกายของทั้งคู่ก็กระตุกเกร็งจนผ่อนคลายลงหลังถึงจุดสุดยอด 

 

หลังจากพักหายใจเพียงครู่เดียวหลังเสร็จศึกแรกบนเตียง เตชิตก็ค่อยๆขยับร่างกายของตนเองออกจากช่องทางรักของภรรยาและดึงถุงยางออกก่อนจะทิ้งถังขยะแล้วจึงก้มลงไปจูบที่ยอดอกของเขมินท์แรงๆไปหนึ่งทีด้วยอารมณ์กลัดมันที่เกิดขึ้นอีกครั้งแล้วถึงเอือมมือไปหยิบถุงยางกล่องที่สองมาสวมใส่ก่อนจะสอดแก่นกายกลับเข้าไปแช่ไว้ตามเดิม 

 

“พี่เต เขมเหนื่อยครับ….” 

 

“เหนื่อยก็นอนนะครับ เดี๋ยวพี่ทำเอง อืมมมม อย่าขมิบรัดพี่แบบนั้นสิครับ เดี๋ยวพี่ก็ทนไม่ไหวกันอีกพอดี” 

 

“เขมไม่ได้ตั้งใจ ร่างกายมันไปเองนี่ครับ” 

 

“ร่างกายพี่ก็ไปเองครับ ขยับเข้าๆออกๆเองแบบตอนนี้ไง” 

 

“ข้ออ้างเยอะจริงๆเลย แต่เขมไม่เอาถุงอย่างแบบเมื่อกี้แล้วนะครับ” 

 

“แต่พี่ชอบนะ พี่ชอบเขมเวลาเสียวจนทนไม่ไหว” 

 

“จริงๆเลยนะครับ…..” เมื่อบ่นออกมาจนจบประโยคก็โดนเตชิตจับใบหน้าของคนรักเข้าไปจูบทันที ก่อนที่บทรักอย่างจริงจังขึ้นอีกครั้ง และอีกครั้ง… จนผ่านไปเกือบค่อนคืนเตชิตถึงยอมเลิกละโมบและนำตัวภรรยาไปอาบน้ำอีกครั้งและกลับมานอนกอดกันบนเตียงก่อนจะหลับสนิทลงไปทั้งคู่ และรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่โมเดลเดินเข้ามาในห้องก่อนจะปีนขึ้นเตียงแล้วกระโดดแทรกกลางระหว่างตนเองและสามีบนเตียง 

 

 

ตุบ! 

 

 

“กึ้ดมอนิ่งครับบบบบบ” ภาษาอังกฤษที่พูดยังไม่ค่อยชัดถูกเปล่งเสียงออกมาทำให้เขมินท์รู้สึกตัวขึ้นก่อนจะค่อยๆลืมตามามองลูกชายตัวกลมที่แต่งตัวอยู่ในชุดนักเรียนแล้วเรียบร้อย 

 

“มอนิ่งครับคนเก่ง ทำไมวันนี้ตื่นแต่เช้าจัง” 

 

“โมเดลอยากกินข้าวต้มมัดที่หน้าโรงเรียนครับ ไปช้าเดี๋ยวหมด” เจ้าเด็กตัวอ้วนบอกก่อนจะแอบเช็ดน้ำลายไหลเล็กน้อยเมื่อนึกถึงข้าวต้มมัดของคุณยายหน้าโรงเรียนที่ตนเองเอาเงินค่าขนมไปช่วยซื้อประจำ แรกๆโมเดลก็ไม่กล้ากินสักเท่าไรแต่เพราะมันเป็นของที่กินได้แล้วคุณแม่ก็เคยพากินเมื่อสมัยก่อนที่ไม่เจอคุณพ่อทำให้โมเดลยอมลองกินดูและก็พบว่ารสชาติอร่อยมากแถมยังอิ่มท้องสุดๆ หลังจากนั้นโมเดลก็ซื้อทุกวันเลยจะได้ไม่หิวก่อนได้กินมื้อเที่ยง 

 

“หืม ข้าวต้มมัดเหรอครับ แถวโรงเรียนมีขายด้วยเหรอ” 

 

“มีครับ โมเดลช่วยคุณยายซื้อทุกวันเลย คุณยายใจดีบางวันก็จะให้กินฟรีแต่โมเดลไม่ยอมครับ คุณยายเลยยอมรับเงิน” 

 

“เป็นเด็กดีจังครับ งั้นคุณแม่ให้โมเดลปลุกคุณพ่อให้รีบตื่นอาบน้ำนะครับ คุณแม่ขอไปดูน้องก่อนน้องน่าจะตื่นแล้ว” 

 

“ครับผม!” โมเดลที่รับปากคุณแม่แล้วก็ปล่อยกระสุนจุ๊บไม่ยั้งใส่คุณพ่อเพื่อปลุกคุณพ่อให้ตื่นสักที 

 

คุณพ่อเนี่ยขี้เซาจังเลย ไม่เก่งเหมือนโมเดลเลยที่ตื่นเช้าทุกวันโดยไม่ต้องให้ใครปลุกแบบนี้ 

 

“เด็กอ้วนที่ไหนมากวนพ่อกันนะ จับกินตับซะเลยดีมั้ย” เตชิตที่ลืมตาขึ้นมาก่อนจะจับเจ้าลูกชายสุดที่รักฟัด ตนเองนั้นตื่นตั้งแต่ลูกกระโดดขึ้นเตียงแล้วแต่ขี้เกียจลืมตาขึ้นมาและก็ไม่นึกว่าเจ้าตัวแสบจะจุ๊บปลุกแบบนี้  

 

ลูกใครไม่รู้ น่ารักจริงๆเลย 

 

“ฮื่ออออออ คุณปล่อยโมเดลน้า โมเดลไม่ให้กินพุง” 

 

“เจ้าเด็กดื้อต้องโดนจกพุง” พูดจบก็ทำการใช้มือจกเข้าไปที่พุงเด็กแสบ โมเดลกรีดร้องเสียงดังก่อนจะโดนเขมินท์ที่ไปจัดการลูกชายตัวน้อยจนเสร็จแล้วเดินกลับมาดู 

 

“อะแฮ่ม… ถ้ายังไม่ลุกสักที จะโดนตีทั้งพ่อทั้งลูกแล้วนะครับทั้งสองคน” เมื่อเขมินท์พูดจบประโยคเตชิตก็รีบลุกขึ้นอาบน้ำทันทีก่อนคุณภรรยาจะพิโรธส่วนโมเดลตัวแสบก็รีบลงจากเตียงเข้ามากอดขาคุณแม่อ้อนๆใส่ 

 

“โมเดลรักคุณแม่ที่สุดนะครับ อย่าตีโมเดลน้า” ตัวแสบคนพี่อ้อนเสียงใสส่วนคนน้องในอ้อมกอดของตนเองก็ยังมีอาการงัวเงียอยู่เลยยังไม่แผลงฤทธิ์อะไร ทำให้เช้านี้ไม่มีเรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นให้ปวดหัว 

 

ถือเป็นโชคดีในวันที่กำลังปวดเนื้อเมื่อยตัวจริงๆ 

 

 

.......................................................100%.................................................................... 

ก็คือไม่ได้แต่งเอ็นซีนานมันก็จะขัดๆหน่อย  

นิยายก็ใกล้จบแล้ว เรื่องนี้ก็แค่เป็นเรื่องของครอบครัวๆหนึ่ง มีทุกข์บ้าง สุขบ้าง ตามชีวิตของมนุษย์ที่เกิดมา~~ 

ความคิดเห็น