รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 ใครคือคนในใจ (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ใครคือคนในใจ (2)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2563 10:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ใครคือคนในใจ (2)
แบบอักษร

ดาวโหลด Ebook ได้ที่เวบ Meb, hytexts , ebook นะคะ 

“ได้อย่างไร ฉันไม่อยู่ เมื่อถึงเวลาฉันจะหย่า และเดินทางกลับเมืองไทยให้เร็วที่สุด เราตกลงกันแล้วว่า คุณรับเงินแล้วจะหย่าให้ฉัน” 

“ก็นั่นมันก่อนที่คุณจะเป็นเมียผมโดยสมบูรณ์นี่ ไม่รู้ล่ะ เป็นตายอย่างไร ผมก็ไม่หย่าให้คุณกลับเมืองไทย” ชายหนุ่มยืนกรานอย่างดื้อรั้นไม่แพ้กัน นั่นทำให้เจ้าของร่างบางที่โดนกอดรัดจนแทบจะกลายเป็นเนื้อเดียวกับเขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วโพล่งคำพูดที่คิดว่าจะทำให้ชายหนุ่มล้มเลิกความคิดบ้าๆ นี้เสีย 

“แต่เราไม่ได้รักกัน เราแค่พลาดพลั้งจะด้วยบรรยากาศหรืออารมณ์ชั่ววูบ” 

“ผมก็ไม่ได้เกลียดคุณนี่ ออกจะชอบด้วยซ้ำ เอาเป็นว่า เรามาลองคบกันก่อนดีไหม” 

“ในฐานะอะไร” อนามิกาถามเสียงห้วน พยายามข่มใจไม่ให้หวั่นไหวไปกับคำว่า ‘ชอบ’ เขาแค่ชอบไม่ได้เกลียด แต่มันไม่ได้หมายความว่า เขารักเธอ 

“ผัวเมีย” เขาตอบหน้าตาเฉย ทำเอาเธออยากจะกรี๊ด มันเรียกว่าคบกันตรงไหนไม่ทราบ ไม่ไหวๆ ทุกอย่างมันดูจะข้ามขั้นตอนมั่วกันไปหมด 

“จะบ้าหรือ! เอาเป็นว่า ฉันขอเวลาหน่อยก็แล้วกัน แต่ตอนนี้คุณปล่อยฉันได้แล้ว ฉันจะกลับห้อง ป่านนี้ยัยอรเป็นห่วงแย่” 

“คุณอรโทร.หาคุณตอนยังหลับอยู่ ผมบอกเธอไปแล้วว่า ผมจะไปส่งคุณดึกหน่อย ตอนนี้คุณไปอาบน้ำแล้วมากินข้าวกันดีกว่านะ ผมทอดไข่ดาวไว้ตั้งสี่ฟองแน่ะ” เคเลอร์บอกพลางยักไหล่ เมื่อโดนหญิงสาวมองหน้าคล้ายจะถามว่า มีปัญญาทำกับข้าวแค่นี้หรือ 

“ฉันกลับไปกินที่ห้องก็ได้” 

“ได้อย่างไรคุณ ผมอุตส่าห์ทำ ถึงจะเป็นแค่ไข่ดาว แต่ทำด้วยใจนะครับ และอีกอย่าง ตั้งแต่เย็นมายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย ผมหิว ยาก็ยังไม่ทันกิน เกิดไข้ผมกลับคืนนี้ใครจะดูแล ไม่รู้ล่ะ ถ้าคุณไม่กินข้าวกับผม ผมก็จะเปลี่ยนใจมากินคุณแทน” ไม่พูดเปล่า ปลายจมูกโด่งก้มลงไซ้ไปทั่วซอกคอหอมกรุ่น มือหนาเริ่มดึงทึ้งยื้อแย่งผ้าห่มที่คลุมร่างบางที่ตอนนี้พยายามเบี่ยงตัวหนีทั้งที่ขนลุกเกรียวไปทั้งตัวแล้ว 

“ยะ…อย่ามาทำบ้าๆ อย่างนี้นะ ฉะ…ฉันยอมกินข้าวกับคุณก่อนกลับห้องแล้ว!” 

เมื่อเป็นอย่างนี้ เคเลอร์จึงยอมหยุดภารกิจที่ไม่อยากจะหยุดแม้แต่น้อยพลางถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย ถ้าอนามิกาดื้อต่ออีกนิด เขาได้กินเธอสมใจแน่ๆ แต่เมื่อคิดอะไรดีๆ ออก ริมฝีปากก็กดยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ เงยหน้าขึ้นหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ แล้วช้อนร่างบางขึ้นอุ้มไว้ในอ้อมแขน 

“ถ้าอย่างนั้นเราไปอาบน้ำกัน” 

ได้ยินอย่างนั้นอนามิกาถึงกับตาเบิกกว้าง ก่อนจะกรีดร้องดิ้นขัดขืนอย่างไม่ยอมให้เขาอุ้มเธอเข้าห้องน้ำ 

“ปล่อยนะไอ้ผู้ชายเจ้าเล่ห์ ทำไมฉันจะต้องอาบน้ำกับคุณด้วย ฉันอาบน้ำคนเดียวได้ และอีกอย่างคุณก็เพิ่งอาบเสร็จไม่ใช่หรือ” 

“ก็ใช่ แต่ตอนนี้รู้สึกร้อนไปทั้งตัวเลยจะอาบอีกรอบ” เอ่ยจบ เขาก็แกล้งจะปล่อยให้เธอหลุดมือตามคำขอ เท่านั้นแหละ ร่างบางก็ผวารีบคว้าต้นคอเขามากอดเอาไว้แน่น และเป็นจังหวะเหมาะเหม็งที่ชายหนุ่มก้มลงมอบจูบอันดูดดื่มให้คนในอ้อมแขนอ่อนระทวยไร้การขัดขืน สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นไปตามความตั้งใจ เขาได้กินเมียก่อนกินข้าว มันช่างเป็นความสุขของคนมีเมียจริงๆ 

ความคิดเห็น