ข้าวฟ่าง เฌอมาลย์

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุน ขอบคุณทุกกำลังใจที่มอบให้ 1 คอมเม้นท์ 1วิว = 1 กำลังใจ ขอบคุณมากๆ จ้า

บทที่ 4 บทเปลี่ยน (1)

ชื่อตอน : บทที่ 4 บทเปลี่ยน (1)

คำค้น : ลิขิตรักกับดักซาตาน เป้ นิกกี้ ซาตาน พระเอกใจร้าย ข้าวฟ่าง เฌอมาลย์

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 867

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2559 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 บทเปลี่ยน (1)
แบบอักษร

 

บทที่ 4 บทเปลี่ยน

 

 

ะไรนะครับคุณแม่!” เสียงทุ้มที่ตะโกนดังลั่นโต๊ะอาหารจากปากลูกชายสุดหล่อของคุณหญิงปุญญดา ทำเอาทุกคนที่ร่วมโต๊ะตกใจกันไปหมด

“คุณแม่พูดจริงหรือแค่แกล้งอำผมเล่น…นี่คุณแม่จะพาใครก็ไม่รู้มาอยู่ในบ้านของเราอย่างนั้นหรือครับ

“จะตะโกนทำไมตาเป้”

ทุกสายตาหันมองมายังจุดเดียวกัน สนใจการสนทนาของคนทั้งคู่มากขึ้นไปอีก คุณหญิงลอบถอนหายใจมองใบหน้าของลูกชายที่ยังทำหน้าตาตกใจได้อย่างน่าตียิ่งนัก ก่อนจะส่งสายตาดุเล็กน้อยไปให้เจ้าลูกชายจอมป่วนประจำบ้าน

ขอโทษครับปกรณ์เอ่ยเสียงนุ่มที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าทั้งสีหน้าและท่าทางยังคงแสดงความไม่พอใจกับการตัดสินใจของมารดาสุดที่รักก็ตามที

เป้คงจะยังไม่เคยเห็นน้องสินะ พี่ปีกับคุณพ่อเคยเจอกับน้องแล้วและเราคิดว่าไม่น่าจะเสียหายอะไรหากแม่จะอุปการะเด็กเพิ่มเข้ามาอีกคน…อีกอย่างแม่ก็เอ่ยปากรับน้องเขามาอยู่ที่นี่ต่อหน้าแม่ของเขาและอาจารย์ประจำคลาสของแม่ด้วย หากจะผิดคำพูดแม่คิดว่าคงไม่ดี หรือเป้อยากให้แม่เสียผู้ใหญ่คุณผู้หญิงของบ้านเสียงเข้มย้อนถามกลับไปหาเจ้าลูกชายตัวดี ที่ไม่ว่าเมื่อไรเขาก็มักจะป่วน กวน และซนได้ตลอดเวลา ยิ่งโตยิ่งป่วน หาเรื่องก่อกวนไม่แพ้ความขี้อ้อนที่นับวันยิ่งน่าหมั่นไส้ด้วยเช่นกัน

คุณปุญญดาพยายามอธิบายและพูดถึงที่มาที่ไปให้สมาชิกที่นั่งร่วมโต๊ะอาหารได้ฟัง หวังว่าจะทำให้ทุกคนเข้าใจและยอมรับสิ่งที่ท่านกำลังตัดสินใจดำเนินการได้ด้วยความรู้สึกเช่นเดียวกัน...

คุณหญิงปุญญดากำลังเรียนร้องเพลงอยู่ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ด้วยวัยปลดเกษียณ คนที่มีเวลาว่างจึงมีเวลาหยิบเอาความฝันเก่าก่อนมาปัดฝุ่นและทำให้มันเป็นจริงเสียที จนกระทั่งเหตุการณ์บางอย่างนำพาให้นางต้องไปพบกับหญิงสาวคนหนึ่งที่มหาวิทยาลัย

วินาทีแรกนางถูกตาต้องใจอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งได้พบปะพูดคุยและรับรู้เรื่องราวก็ยิ่งทำให้ไม่อยากปล่อยโอกาสแสนดีนี้ไป คนอยากมีลูกสาวอิ่มเอิบใจอย่างประหลาดเมื่อสิ่งที่กำลังคิดจะทำนั้นได้ทั้งบุญกุศลและได้คนอีกหนึ่งคนมาร่วมชายคา

พี่ก็เห็นด้วยกับคุณแม่นะเป้ เด็กคนนี้น่ารัก นิสัยดีแถมยังขยันอีกด้วยพี่ปี หรือปิยวัฒน์ บูรมานนท์ พี่ชายคนโตของบ้านออกความเห็นบ้าง เมื่อเห็นว่าความร้อนของเจ้าน้องชายจอมกวนยังไม่ลดลิมิตลงสักเท่าไร

คุณพ่อก็ไม่ว่าอะไร…ใช่ไหมครับพี่ชายคนโตยังหาพรรคพวกมาสนับสนุนเพิ่มเติมให้มารดาอีกแรง ชายหนุ่มเอ่ยถามบิดาบังเกิดเกล้าพร้อมกับสายตาของทุกคนที่หันมามอง

คุณปุรินทร์ ยิ้มอย่างผู้ใหญ่ใจดีพร้อมกับพยักหน้า

พ่อก็ไม่เห็นว่ามันจะเสียหายอะไร การที่คุณแม่รับปากไปแล้วและเรื่องนั้นก็เป็นเรื่องที่ดี พวกเราก็ควรจะดีใจไม่ใช่เหรอ เป้…ป้อง…คนที่ถูกเอ่ยชื่อมองตากันไปมา ก่อนจะหันไปสบตากับทุกคนบนโต๊ะอาหาร

ผมขออนุญาตไม่ออกความเห็นละกันครับ ถ้าอยากเข้ามาอยู่ก็อยู่ดีๆ ผมก็ไม่ว่าอะไรปัทวีย์เอ่ยออกไปอย่างไม่ใส่ใจกับเรื่องนี้ เห็นแล้วมันทำให้ฝาแฝดอย่างปกรณ์รู้สึกอึดอัดพิกล

นายป้องก็ไม่ชอบใจเท่าไรสินะ ก็บ้านเราอยู่กันอย่างอบอุ่นและเป็นส่วนตัว จะมีคนอื่นเข้ามาอยู่ด้วย คงอึดอัดพิลึกเลย

ผมคงต้องยอมสินะครับ ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่คุณแม่นะครับ ผมขัดไม่ได้อยู่แล้ว...แต่ไม่ว่ายังไง ถ้าเด็กนั่นมาวุ่นวายกับความเป็นส่วนตัวของผม ผมจะจัดการด้วยตัวเองแน่นอนครับคนที่ยอมจำนนยังไม่วายสร้างเงื่อนไข เพราะทุกคนล้วนแล้วแต่โอนเอนไปทางคุณหญิงของบ้านกันหมด

ความจริงเขาก็ไม่อยากจะขัดใจคุณแม่สุดที่รัก แต่เพราะครอบครัวบูรมานนท์ อยู่กันอย่างเป็นส่วนตัว อบอุ่นอย่างนี้มาตลอด

ถ้าหากว่าจะมีใครเข้ามาแล้วทำให้ความรักที่ทุกคนมีให้เขาลดน้อยลงไปละก็คงได้เจอดีกันแน่ๆ

หนุ่มขี้อ้อนและเป็นจอมหวงคิดในใจ ฝาแฝดผู้น้องที่หน้าไม่ต่างกันหันมามองพี่ชายที่อายุห่างกันไม่กี่นาทีอย่างรู้ทัน ฝาแฝดสื่อถึงกันได้แม้แต่ความคิดหรือความรู้สึกภายใน

เป็นอันว่าทุกคนตกลงแล้วนะคุณหญิงปุญญดาเอ่ยสรุปการประชุมของบ้านในวันนี้ และเมื่อไม่มีใครพูดว่าอะไรอีก นางจึงบอกข่าวคราวความคืบหน้าของเรื่องที่เพิ่งตกลงกันไปให้ทุกคนทราบ

ถ้าอย่างนั้น…แม่จะไปรับน้องมาอยู่กับเราวันพรุ่งนี้ ทุกคนก็เตรียมตัวต้อนรับน้องด้วย ใครที่ยินดีกับแม่ก็ช่วยเตรียมตัวด้วยนะจ๊ะ ส่วนใครไม่ชอบใจก็อยู่เฉยๆท้ายประโยคคุณหญิงปุญญดาหรี่ตามองไปทางลูกชายฝาแฝดของนางอย่างรู้ทัน

ใครจะไม่รู้ล่ะ ก็นั่นลูกชายสุดที่รักทั้งสองคนที่นางเลี้ยงมากับมือตั้งแต่เล็กๆ ลูกชายคิดเห็นอย่างไรและกำลังรู้สึกเช่นไรมีหรือที่คนเป็นแม่จะเดาทางลูกชายไม่ออก ปกรณ์เกิดมาก่อนปัทวีย์ไม่กี่นาที แต่ตัวปกรณ์โตกว่าน้องมาก ตอนเด็กๆ ปัทวีย์จึงไม่ค่อยสบายบ่อยๆ คุณหญิงโอ๋คนโน้น คนนี้ก็จะเข้ามาอ้อน สรุปแล้ว สองหนุ่มฝาแฝดแห่งบ้านบูรมานนท์ขี้อ้อนสุดๆ

พรุ่งนี้ปีว่างหรือเปล่าลูก ไปกับแม่หน่อยสิผู้เป็นแม่หันมาหาลูกชายคนโตด้วยสายตาเอ็นดูอย่างที่เป็นมาตลอด

ว่างครับ คุณแม่มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ

พรุ่งนี้จะให้ช่วยขับรถพาแม่ไปรับน้องหน่อยจ้ะ

ได้เลยครับลูกชายยิ้มให้คุณแม่สุดที่รักก่อนจะลงมือทานอาหารกันต่อ

ไม่เห็นต้องวุ่นวายขนาดนี้เลย ทำไมไม่ให้เด็กนั่นนั่งรถมาเองละครับคนที่จำยอมไม่วายโพล่งความในใจออกมาอีกระลอก

นี่ขนาดยังไม่เข้ามาอยู่ในบ้านยังทำให้ที่บ้านวุ่นวายได้ขนาดนี้ แล้วถ้าหากเข้ามามันจะต้อง…หายนะแน่ๆ เลย

ปกรณ์กลั้นใจคิด ยิ่งคิดยิ่งเครียด ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกได้ว่าเขาไม่ชอบเด็กในอุปการะคนนี้เอาเสียเลย

น้องเป็นผู้หญิง อีกอย่างเดินทางไกลคงลำบาก สู้เราขับรถไปรับจะดีกว่าแม่จะได้ถือโอกาสไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยคุณหญิงเอ่ยบอกยิ้มๆ ชอบใจที่จะได้ไปเที่ยวพักผ่อนต่างจังหวัดเสียบ้าง

ต่างจังหวัด! ยัยเด็กนี่เป็นคนต่างจังหวัดด้วยหรือครับปกรณ์อุทานเสียงดังอีกครั้งอย่างนึกรำคาญ อะไรกันนักกันหนา

ยัยเด็กนี่…เป็นคนต่างจังหวัดแล้วมารู้จักคุณแม่ได้ยังไง คิดจะมาเกาะเพราะหวังสมบัติหรือเปล่า ไม่ได้ล่ะ

คนอย่างเขาต้องคอยจับตาดูและที่สำคัญจะหาทางเขี่ยให้กระเด็นออกจากบ้านไปให้ได้

ขอโทษอีกครั้งครับ ผมแค่นึกไม่ออกว่าคุณแม่ไปเจอกับเด็กนั่นได้ยังไง ในเมื่อเขาอยู่ต่างจังหวัดปกรณ์ตั้งข้อสังเกต หวังให้ทุกคนนึกระแวงอย่างที่เขากำลังเป็น แต่มันก็หาเป็นเช่นนั้นไม่

ทุกคนมองหน้าเขาก่อนที่มารดาคนสวยจะบอกกลับมาเพื่อแก้ข้อกังขาที่เขาสร้างขึ้นมา

ก็อย่างที่แม่บอกว่าเจอกันในระหว่างเรียนร้องเพลง ซึ่งวันนั้นทางมหาวิทยาลัยจัดทัศนศึกษานอกพื้นที่ แม่ก็เลยได้ไปเจอ เป้ไม่ต้องห่วงนะลูก แม่สืบประวัติน้องมาพอสมควรแล้วคุณหญิงปุญญดายังถ้อยทีถ้อยอาศัย ใช้ความนุ่มนวลเข้าลูบจนลูกชายคนโปรดอ่อนลงไปได้บ้าง

ไปรับที่ไหนครับปกรณ์ถามอย่างไม่ใส่ใจนักพลางตักอาหารโปรดต้มยำกุ้งมาใส่จาน ทุกคนมองหน้าชายหนุ่มอย่างสงสัยว่าคิดจะทำอะไรแผลงๆ อีกหรือเปล่า

พอดีพรุ่งนี้ผมว่างน่ะครับ ยังไงผมขับรถไปให้ก็ได้นะครับ ทำงานมาหลายเดือนยังไม่ได้พักผ่อนเลย คิดว่าจะติดสอยห้อยตามไปด้วยคนชายหนุ่มบอกหน้านิ่งไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

พัทยาจ้ะน้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยออกมาอย่างเอ็นดู มีเพียงปัทวีย์เท่านั้นที่รู้ว่าพี่ชายฝาแฝดสุดหล่อกำลังคิดจะทำอะไรเป็นแน่

 

 

ลังอาหารมื้อเครียดผ่านไป ทุกคนจะมานั่งคุยกันต่อที่ระเบียงบ้าน ซึ่งมีบึงใหญ่ที่คุณปุรินทร์สั่งขุดโดยเฉพาะ เพื่อเอาใจคุณหญิงปุญญดาเมียรักสุดหัวใจ ตาคมเพ่งมองกอบัวสวยงามที่ชูช่ออยู่ในบึงเบื้องหน้าอย่างขบคิด ปกรณ์ยังไม่เดินเข้าไปร่วมกลุ่ม ร่างสูงยืนนิ่งอยู่ไม่ห่างจากประตูกระจกที่กั้นระหว่างระเบียงและห้องโถงของบ้าน ไม่นานนักหนุ่มหล่อที่หน้าตาเหมือนเขาแทบทุกกระเบียดนิ้วก็ก้าวเข้ามาหา

เป้ นายคิดจะทำอะไรน้องชายฝาแฝดที่คลานตามกันมาเอ่ยถาม ดวงตาคมทอประกายถอดแบบมาไม่ต่างกันแม้แต่น้อย

ฉันคิดว่านายรู้แล้วซะอีกปกรณ์เอ่ยตอบทั้งๆ ที่ไม่ได้มองหน้าน้องชายสุดหล่อของตน

ฉันว่านายอยู่เฉยๆ ก่อนดีกว่าไหม ไม่ต้องลำบากไปดูประวัติยัยนั่นถึงพัทยาหรอกน่าปัทวีย์กล่าวเตือน เพราะไม่อยากให้พี่ชายเหนื่อยจากการเดินทางเปล่าๆ ปลี้ๆ แถมคนที่เพิ่งกลับมาจากพัทยาช่วงนี้ชอบนั่งเหม่อเหมือนคนคิดอะไรไม่ตกจนเขายังนึกสงสัย

ฉันจะไปดูให้เห็นกับตา ว่ายัยนั่นมันจะมาหลอกคุณแม่หรือเปล่าน่ะสิ ยังไงพรุ่งนี้ฉันก็จะไปกับคุณแม่ให้ได้ชายหนุ่มถอนหายใจแล้วยิ้มออกมากับการตัดสินใจของตนเอง ยิ้มทรงเสน่ห์ที่ไม่ต่างจากคนตรงหน้าส่งไปให้น้องชายสุดหล่อเหมือนจะบอกให้รู้ว่าจะห้ามอย่างไรก็รั้งเขาไว้ไม่ได้เสียแล้ว

ไม่ต้องห่วงหรอกน่าป้อง ฉันไม่ทำอะไรรุนแรงหรอกนะคนที่รู้ใจกันเอ่ยบอกให้อีกคนได้ผ่อนคลายความกังวล

ก็เพราะฉันรู้ยังไงล่ะ ถึงเป็นห่วงว่านายจะไม่ทำอะไรรุนแรง…ถ้านายพอใจปัทวีย์รู้ดีว่าพี่ชาย 2 นาทีของเขาเป็นคนยังไง เกิดก่อนเขาแค่ 2 นาทีแถมยังมีสายสัมพันธ์ผูกโยงเชื่อมกันเอาไว้แน่นหนาขนาดนี้จะไม่รู้ใจพี่ชายคนนี้อย่างไรได้

เอาไว้พรุ่งนี้ เดี๋ยวนายก็จะได้รู้ว่าฉันจะอาละวาดหรือเปล่าพี่ชายสุดหล่อเอ่ยปากอย่างไม่ใส่ใจกับคำพูดสักเท่าไร ใบหน้ายิ้มๆ ที่ดูแช่มชื่นสดใสขึ้นมาส่งสายตารู้ทันให้น้องชาย

ตั้งแต่สมัยเด็กๆ ปัทวีย์ที่ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไร จะถูกเพื่อนๆ คอยหาเรื่องรังแกอยู่เสมอ ฝาแฝดผู้พี่อย่างเขามีหรือจะยอมให้คนที่เป็นยิ่งกว่าชีวิตและหัวใจต้องโดนทำร้ายโดยไม่ได้จัดการอะไรเลย ปกรณ์จึงเป็นคนคอยคุ้มกันภัยให้น้องชายฝาแฝดอย่างเต็มที่ สองพี่น้องที่ผูกพันกันด้วยสายใยอันมหัศจรรย์ที่เชื่อมโยงกันด้วยหัวใจที่รักและห่วงใยกันยิ่งเป็นห่วงและผูกพันกันมากขึ้นไปอีก

เมื่ออยู่มัธยมปัทวีย์แข็งแรงและตัวโตทันพี่ชายขึ้นมาก ไปไหนไปกัน ถึงไหนถึงกันตลอด สองหนุ่มฝาแฝดจึงกลายเป็นสองหนุ่มขวัญใจสาวๆ แถมท้ายด้วยตำแหน่งฝาแฝดมหาภัยซึ่งมาจากความป่วนแสนกวนชนิดแสบมหาประลัยที่เจ้าสองแฝดสร้างเอาไว้ที่โรงเรียนกันเลยทีเดียว

แล้วเรื่องที่นายขอทุนไปถึงไหนแล้วล่ะพี่ชายตัวแสบเปลี่ยนเรื่องไปเสียอย่างนั้น ไม่อยากให้น้องชายต้องกังวลกับเขานักหรอก เพราะเจ้าน้องชาย 2 นาทีของเขามักจะต้องคอยเป็นห่วงเป็นใยเขาเสมอ

ยังอยู่ในช่วงพิจารณา แต่คาดว่าจะไม่พลาดอยู่แล้วผู้เป็นน้องชายเอ่ยอย่างมั่นใจในฝีมือการถ่ายภาพของตน ปัทวีย์ส่งภาพถ่ายเข้าประกวดและขอทุนเพื่อไปศึกษาต่อต่างประเทศ เพื่อจะเข้าร่วมโครงการพิเศษที่ใครๆ ต่างก็ต้องการจะเข้าร่วมให้ได้ เพราะนั่นหมายถึงความฝันที่เขาอยากจะเป็นช่างภาพมืออาชีพให้ได้อย่างที่ตั้งใจเอาไว้นั่นเอง

แต่…นายรู้อะไรไหม ความจริงแล้วนายถ่ายภาพได้เก่งกว่าฉันซะอีกปัทวีย์เอ่ยชมพี่ชายสุดหล่อ เรียกเสียงหัวเราะอย่างถูกใจได้จากคนใจร้อน สองหนุ่มเดินคุยกันไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะเข้าไปรวมกลุ่มสนทนากับทุกคนที่ระเบียง

 

 

ฮัดเช้ย! ใครนินทาเนี่ยหญิงสาวสบถกับตัวเองอย่างนึกเคือง มือบางที่เพิ่งผลักประตูห้องครัวเข้ามาจำต้องรีบคว้าผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดที่พกพาไปด้วยทุกที่ออกมาใช้ แล้วก็จามต่ออีกสองครั้งติดกัน คนสวยถึงกับส่ายหน้าเรียกสติของตนให้กลับมาอีกครั้ง

ท่าทางกะเพราจานนี้จะอร่อยจัด ไอ้กี้มันจามใหญ่เลยแน่ะลุงเสียงทุ้มแปร่งที่พยายามจะดัดเสียงให้เป็นแหลมเล็กเอ่ยขึ้นทักทายเพื่อนสาวสวยกรายๆ เมื่อเพื่อนสาวเดินเข้ามาใกล้

โธ่เอ๊ย! นังถูลู่ถูกัง ฝีมือข้าอร่อยทุกจานนั่นล่ะ ไม่ต้องอาศัยเสียงจามของไอ้กี้มันหรอก จริงไหมวะไอ้กี้พ่อครัวหัวเห็ดที่กำลังจัดการอาหารในกระทะอย่างเพลิดเพลินหันมาเอ่ยแซวสาวหน้าหวานที่เพิ่งก้าวเข้ามา

ลุงอะ ฉันบอกกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าไม่ให้เรียกถูลู่ถูกัง ฉันเปลี่ยนชื่อเป็นแลนซี่มาตั้งนานแล้วนะ แหม…เรียกอย่างนี้คนสวยมีเคืองนะลุงคนสวยที่ว่าส่งสายตาจิกกัดไปให้คนที่เรียกชื่อเธอผิดเมื่อครู่อย่างนึกงอน หากแต่คนที่เพิ่งจะจามไปเรียบร้อยถึงกับหัวเราะขำกับความไม่ลงรอยกันสักเท่าไรของพ่อครัวและผู้ช่วยหนุ่มที่จัดว่าสวยไม่น้อยไปกว่าเธอ

ทะเลาะกันอยู่นั่นล่ะ แล้วอาหารที่สั่งเมื่อไรจะได้จ๊ะมุนินทร์ยิ้มทะเล้น ทั้งเอ็นดูเพื่อนต่างเพศที่กำลังจะเปลี่ยนมาเป็นเพศเดียวกับเธอ อีกทั้งยังขำลุงพ่อครัวที่ยังอดทนทำงานกับเพื่อนของเธอได้ เสียงหวานๆ จึงหัวเราะร่วนเสมอเมื่อย่างกรายเข้ามาที่นี่

แกจะรีบไปไหนนังกี้ ข้าก็เร่งทำของข้าอยู่นี่ล่ะพ่อครัวเริ่มโวย หากแต่ผู้ช่วยพ่อครัวกลับยืนแบะปากหมั่นไส้

ทำอะไรลุง ฉันไม่เห็นลุงทำอะไร นอกจากยืนอยู่หน้าเตา ฉันสิเตรียมนู่นเตรียมนั่น สุดท้ายก็ไม่ยอมบอกเคล็ดลับสูตรเด็ดการทำอาหารให้ฉันสักทีผู้ช่วยพ่อครัวแขวะคนตรงหน้าเพราะตามขอสูตรเด็ดในการทำอาหารมานานก็ยังไม่สมดังใจหวังเสียที

แต่ยังไม่ทันที่ลุงพ่อครัวจะได้ว่าอะไรต่อ ผู้ช่วยคนเก่งก็ผละไปเสียอย่างนั้น ปล่อยให้พ่อครัววัยกลางคนได้แต่ยืนส่ายหน้าพร้อมกับตักผัดกะเพราราดข้าวที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้วก่อนจะจัดการอาหารรายการต่อไป

 

สู้ๆ เข้านะลุง นี่…มาใหม่อีกสองรายการมุนินทร์เดินมากระซิบกระซาบให้กำลังใจพ่อครัวหัวเห็ดประจำร้านที่เรียกลูกค้ามาได้มากมายจนทำกำไรได้เป็นกอบเป็นกำ

 

 

 

 

อัพเพิ่มอีกนิดจ้า

ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้พี่เป้และน้องนิกกี้ด้วยนะคะ

อ่านให้จุใจในฉบับเต็มได้ตามลิงค์ด้านล่างเลยจ้า

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น