pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 9

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2559 00:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 9
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง [รุทกาย] ตอนที่ 9

 

“พี่รุทคะ”เสียงหวานเรียกจากทางด้านหลังขณะที่รุทกำลังใช้เลื่อยตัดไม้ที่มีความยาวเกินความต้องการออก กายที่กำลังจับไม้ให้กับเจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นมาทำสายตาไม่พอใจ

“ครับ”

“ออมเอาน้ำเย็นๆมาให้ค่ะ”หญิงสาวว่าแล้วยิ้มเขินๆพร้อมกับยื่นแก้วน้ำสีชมพูให้รุทเหลือบมองคนที่ทำท่าจะกินหัวน้องเขาอยู่รอมร่อเลยรีบรับแก้วน้ำมา

“ขอบคุณครับ ออมไปหาที่นั่งพักเถอะตรงนี้แดดมันแรงจะไม่สบายเอาอีก”รุทว่าเพื่อให้หญิงสาวออกไป ออมยิ้มกว้างคิดว่ารุทเป็นห่วงตนจริงๆ กายฉุนกึก เอื้อมมือไปหยิบกระดาษหนังสือพิมพ์มาขยำเป็นก้อนแล้วจุ่มลงถังสีเขียวไม่สนใจว่ามือตัวเองจะเลอะขนาดไหน พอหมาดๆและมีโอกาสเหมาะ....

เล็ง

โพละ

“กรี๊ด!!!”ก้อนกระดาษสีเขียวหล่นเบ๊ะลงที่พื้นตามแรงโน้มถ่วง ออมกรี๊ดลั่นตัวแข็งทื่อก่อนจะยกมือจับที่หน้าผากของตน ของเหลวสีเขียวไหลย้อยลงมาที่จมูกและพอออมเห็นว่ามันเป็นสีทาบ้านเหนียวๆก็กรี๊ดลั่นอีกรอบ เรย์ ฟาร์และเซฟที่กำลังทาสีไม้อยู่ใกล้ๆกับกายหัวเราะ กายเองก็กลั้นหัวเราะอยู่

“พี่ก๊าย!! อะไรเนี่ย! ออมเลอะ อี๋แหวะเหม็นด้วย กรี๊ด!”หญิงสาวโวยออกมาพร้อมกับกระทืบเท้าปังๆ คนอื่นๆที่อยู่แถวนั้นต่างก็หัวเราะไปด้วย เธอทั้งอับอายและเหม็น

“ออมๆ พี่ขอโทษว่ะไม่ได้ตั้งใจ หึหึ คือจะปาใส่ไอ้ตงแล้ววิถีเปลี่ยนนิดหน่อย พอดีพี่ตกฟิสิกส์คำนวณแรงไม่ถูกว่ะ หึหึ พี่ว่าออมไปล้างออกดีกว่า สีเนี่ยสารเคมีเยอะแยะ หน้าเป็นสิวแน่เลย”กายพูดยิ้มๆและกลั้วหัวเราะ ออมวิ่งกรี๊ดไปทางห้องน้ำทีนี้กายเลยระเบิดหัวเราะออกมาแรงๆ

“มึงแม่งชั่วว่ะ ไปแกล้งน้องเขาหึหึ”เซฟใช้แปรงทาสีที่ยังไม่จุ่มสีเคาะหัวเพื่อนแล้วหัวเราะ

“แอ๊ะๆ หึงใครป่ะเนี่ย”เรย์ว่าแล้วยิ้มล้อ กายตีหน้าขึง

“หึงใคร ใคร๊ ไม่มี๊ บ๊า”กายพูดเสียงสูงแล้วเกาหน้าตัวเองลืมไปว่ามือมีสีหน้าเลยเลอะไปนิดหน่อย

“เสียงสูงเชียวนะกาย”บัสว่ายิ้มๆ แล้วก้มไปทาสีต่อ

“เดี๋ยวนี้อัพเวเวลมาแซวกูนะนางฟ้า แหม่ๆ”กายว่ากลับ เขาเรียกบัสว่านางฟ้าเพราะว่าบัสมันน่ารักตัวเล็กน่าทะนุถนอม แล้วยังใจดีโคตรอีกต่างหาก

“เฮ้ยมึงอ่ะ เอาน้ำมาดิ๊ เลอะมือกูเนี่ย”กายหันไปทางรุทที่นั่งยิ้มอยู่ รุทเลิกคิ้วถาม

“ทำงงๆน้ำแก้วชมพูที่มึงถืออ่ะ เอามา เดี๋ยวสีแห้งล้างยาก”

“ผมยังไม่ได้กินเลยนะ”

“เออไม่ต้องแดกนี่น้ำกูขวดตั้งใหญ่กูไปรองมา แดกซะ”กายว่าแล้วเอื้อมไปคว้าแก้วจากมือของรุทมาเทใส่มือเพื่อล้างสี

“แล้วทำไมมึงไม่ใช้น้ำขวดตั้งใหญ่ของมึงล้างวะ น้ำแก้วเดียวมันล้างออกรึไง”ฟาร์พูดเล่นเสียง

“เรื่องของกูค้าบ”กายตอบกลับ รุทยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เขารู้ว่ากายน่ะหึง

“ยิ้มไรมึง เจอพ่องเหรอ....เชี่ยแม่งไม่ออก”คำหลังกายสบถกับตัวเองเมื่อใช้มือลูบๆสีที่ติดหน้าตอนเกาไปเมื่อกี้

“มานี่มาเดี๋ยวผมเช็ดให้”รุทว่าแล้วขยับตัวมานั่งหน้าของกายพร้อมกับใช้ผ้าขนหนูของเขาเช็ดสีที่หน้าของกายให้ ดวงตาทั้งสองสบกัน

“โอ๊ยๆๆ พวกกูยังอยู่ค้าบ”เรย์ตะโกน

“เปิดห้องสัสเปิดห้อง”เซฟ กายกระเด้งตัวออกห่างจากรุทแล้วดึงผ้าของรุทมาเช็ดเองก่อนจะหันไปแจกนิ้ว(ที่คุณก็รู้ว่านิ้วอะไร)ให้ไอ้เพื่อนเวรทั้งหลาย

 

ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่พวกเขาอยู่ที่นี่พวกกองไม้ที่เห็นในวันแรกๆเริ่มกลายมาเป็นสิ่งปลูกสร้างที่เรียกว่าบ้านหลังเล็กๆที่เอาไว้เก็บหนังสือต่างๆให้เด็กๆที่นี่ สิ่งที่คนร้อยกว่าคนทำมามันกำลังจะเสร็จสมบูรณ์ ลองคิดดูจากกองไม้ที่ไปขอซื้อมาจากโรงไม้เก่าๆราคาถูก นำมาคัดหาไม้ดีๆ มาขัด มาตัด และทาสีจนกลายเป็นบ้านหลังหนึ่งได้ต้องใช้หยาดเหงื่อและความเหนื่อยเท่าไหร่ ไม่นับรวมปัญหาต่างๆ แต่ชาวบ้านก็มาร่วมช่วยทำอย่างเต็มที่

มิตรภาพเล็กๆที่กำลังจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆจากต่างสาขา ต่างคณะ ต่างสถาบัน ต่างพื้นที่ต่างวัยและต่างภาษา ชาวบ้านมีภาษาถิ่นของเขาบางทีก็สื่อสารกันไม่รู้เรื่องจนกลายเป็นเรื่องสนุกเรื่องตลกในแต่ละวันเสียงหัวเราะและรอยยิ้มทำให้พวกเขาลืมความเหน็ดเหนื่อย

แต่...ไม่ลืมความปวดเมื่อยว่ะ

“โอ๊ย! ไอ้เชี่ย....เจ็บ! เบาๆดิวะ นี่ขาคนนะไม่ใช่แป้งโดว์”กายร้องพร้อมกับชกคนที่กำลังนวดขาให้ไม่แรงนัก

“ผมก็เบาแล้วเนี่ย”รุทบอกกลับ

“เถียงเหรอฮ๊ะ (ตุบ!) เถียงอ๋อ”กายชกเข้าที่ไหล่ของรุทแบบฮุกซ้ายขวา รุทจับข้อมือทั้งสองของกายเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวแล้วเบี่ยงไปด้านข้างพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาหา

“งั้นนวดแบบอื่นมั้ย”เสียงทุ้มถามขึ้น กายเบิกตากว้างหน้าขึ้นสีเขาไม่โง่พอที่จะไม่รู้อะไร แผ่นหลังเขาเอนลงจนแทบจะนอนอยู่กับพื้น มือหนาเท้ายันพื้นเอาไว้และโน้มตัวลงมาเรื่อยๆ

ผลัก!

“ไอ้กายปะ....”เซฟผลักประตูเข้ามาอย่างแรงด้วยความที่ห้องไม่ได้ล็อคประตู ร่างโปร่งชะงักเมื่อเห็นท่าทางของคนที่อยู่ในห้อง กายและรุทชะงักอึ้ง

“ไปนั่งเล่นที่ผากันมั้ย แต่ถ้ามึงไม่ว่างก็เชิญต่อ กูไม่กวนละ”เซฟตะกายมือมาปิดประตูดังปังแล้ววิ่งออกไปพร้อมกับเสียงหัวเราะ

ผลัก!

กายยกเท้าถีบอกของรุทดังอั่ก ก่อนจะเบิกตากว้างอ้าปากค้างเพราะได้ยินไอ้เซฟมันประกาศลั่น

“พวกมึง!! ไอ้กายกับไอ้รุทกำลังจะเอากัน!!!

“ไอ้ส๊าสสสสส”กายลุกแล้ววิ่งออกไปจากบ้านพัก เห็นกลุ่มเพื่อนสี่คนนึ่งอยู่ทางหน้าผา ร่างโปร่งวิ่งไปอย่างเร็วที่สุด รุทยืนขึ้นแล้วหัวเราะเบาๆ

“เฮ้ยๆ ทำหน้าเหมือนโดนข่มขืน ฮ่าๆๆๆ”ฟาร์พูดขึ้นก่อนที่ทั้งกลุ่มจะหัวเราะ กายทำหน้ามุ่ยแล้วกระแทกก้นนั่งลงที่ก้อนหินข้างเรย์ที่หันไปจุ๊บหัวคนตัวเล็กอีกข้างของมัน

“ข่มพ่อง”กายสบถด่าแล้วยกเท้าจะถีบฟาร์แต่ฟาร์มันดึงตัวเซฟมาบังหน้ากายจึงเตะขาของฟาร์ไปแรงๆ

“อย่าเขินแรงดิมึง เพื่อนเจ็บ”ฟาร์พูดแล้วขยับตัวหนีเท้าของกาย กายสะบัดรองเท้าใส่ฟาร์แต่มันกระดอนมาโดนบัส

“เขินแล้วพาลว่ะมึง”เรย์ว่าแล้วปาร้องเท้าเพื่อนคืน รุทเดินมาถึงก็นั่งลงข้างๆคนที่เขินแล้วพาล

“มึงไปนั่งไกลๆกูเลย”รุททำหน้างงก่อนจะตีหน้ามึนไม่ลุกไปไหน

“แหนะๆ พวกมึงมีซั่มติงใช่ป่ะ”เรย์ยิ้มล้อๆ รุทยิ้มแล้วหัวเราะเบาๆก่อนจะยกมือพาดบ่าของร่างเล็ก กายดิ้นพลางยกแขนของรุทออกแต่รุทกอดแน่น

“ไปซั่มกับบัสเหอะมึง”กายว่าพร้อมกับจะต่อยคนที่กอดตน

“แน่นอน กูซั่มกับบัสมันคนเดียวนี่แหละ ไม่ซั่มกับคนอื่นหรอก รักเมีย ม๊ากมาก”จบคำเรย์ก็หันไปหอมแก้มใสของบัสฟอดใหญ่

ฟอด~

รุทหอมแก้มของกายเช่นกันร่างที่ดิ้นนิ่งแล้วหันมามองคนหน้าด้านก่อนจะรัวหมัดใส่ไม่ยั้ง

“ง่อว...แม่งใช่ละ ไอ้รุทเป็นผัวชัวร์”เซฟว่าแล้วหัวเราะ รุทเริ่มเจ็บจึงจับมือของกายเอาไว้แล้ว

“เจ็บแล้วนะพี่ แค่กๆ นี่ผมเพิ่งหายไม่สบายนะ แค่กๆ”รุทแกล้งไอ กายเบ้หน้าในเมื่อมือถูกจับเอาไว้...

โป๊ก!

รุทปล่อยมือออกจากมือของกายแล้วยกขึ้นจับตรงหน้าผากข้างซ้ายที่โดนกายเอาหัวโขกเมื่อสักครู่

“ตอแหล”กายว่าแล้วลุกไปนั่งข้างๆฟาร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม คนอื่นๆหัวเราะรวน

“ตกลงจริงใช่ป่ะ”เรย์ถามพร้อมกับมองหน้าของกาย กายยกหมัดขึ้นมา

“มึงจะเอาเหรอ”กายถามเอาเรื่อง

“กูไม่เอามึงหรอก มีเมียแล้ว รักเมียม๊ากมาก”เรย์ว่าพร้อมกับหอมแก้มบัสไปอีกครั้งจนคนตัวเล็กค้อนใส่แล้วตีอกไปดังอั่ก เรย์ร้องเบาๆเพราะเจ็บพลางลูบอกที่โดนตี

“นี่ถ้ากูไม่มีผัวนะตอนนี้กูจะฉุดบัส หมั่นไส้แม่งชิบหาย”เซฟว่า แล้วหัวเราะก่อนจะไอแค่กๆเมื่อเห็นสายตาของฟาร์

“เฮ้ย กูถามจริงๆ ไม่เล่นนะเว้ย ซีเรียสๆ”เรย์ว่า พอเห็นว่าคนอื่นๆส่งสายตากดดัน กายก็ถอนหายใจ

“เออ”จบคำทุกคนเฮดัง เรย์และฟาร์ตีมือกัน กายมองเพื่อนทั้งสองแล้วถอนหายใจ พอหันไปเห็นหน้าหล่อๆของไอ้รุทก็หงุดหงิด

“กูไปนอนนะ ง่วง”กายว่าแล้วลุกออกไป คนอื่นๆจึงมุ่งมาที่รุท แล้วถามโน่นนี่ว่า สปาร์คกันยังไงอะไรตอนไหนจนกว่าที่รุทจะได้กลับมาที่ห้องก็สี่ทุ่มเข้าไปแล้ว และรูมเมทอีกสองคนก็หลับไปแล้ว รุทล้มตัวนอนลงข้างๆแผ่นหลังเล็ก กายนอนหันหน้าเข้าหาผนังรุทกอดร่างเล็กจากด้านหลัง กายขยับตัวเล็กน้อยแล้วหลับต่อ ร่างหนาสอดตัวเข้าผ้าห่มนวมผืนหน้าของร่างเล็ก สองแขนโอบกอดคร่อมเอวผอมๆ

จุ๊บ

ตอนแรกเขาก็ว่าจะไม่ทำอะไรหรอก แต่...ความอยากมักชนะเสมอ จมูกโด่งซุกไซร้ที่หลังคอซึ่งมีผมสั้นๆกุดๆจากการไถแบตเตอร์เลี่ยน เขาเคยถามกายว่าทำไมต้องตัดผมแบบนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ตอบตามสไตล์ว่า

เรื่องของกู ไม่เสือกดิ

 

“อือ”เสียงครางแผ่วๆดังขึ้นพร้อมกับร่างที่ขยับเบียดผนังเข้าไปอีก รุทขยับตัวเข้าหาแล้วจูบหนักๆที่ต้นคอขาว มือหนาสอดมือเข้าในเสื้อยืดตัวใหญ่ลูบแผ่นท้องที่แบนราบไร้กล้ามเนื้อเป็นลอนเหมือนเขา ซึ่งมันก็ดีแล้ว ฝ่ามือที่ไม่ได้อ่อนนุ่มเท่ามือของกายแต่ก็ไม่ได้สากเหมือนคนทำงานหนักลูบไล้ขึ้นไปถึงแผ่นอก เขี่ยสะกิดตุ่มไตเบาๆ ค่อยๆบดขยี้จนมันแข็งชัน

“อ๊ะ!”ร่างเล็กกระตุกเฮือกแล้วแอ่นอกขึ้น รุทเลิกเสื้อของกายขึ้นแล้วถดตัวลงมาจูบแผ่นหลังร้อน มือก็ขยับลงมาที่กางเกงบอลใส่นอนสบายๆลูบขาอ่อนที่งออยู่ใต้ผ้านวมค่อยไล้ขึ้นมาจนถึงต้นขา

“ฮือ...”กายครางอย่างขยับตัวอีกครั้งอย่างรำคาญ ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อมือหนาจับหมับเข้าที่กายแกร่งที่หลับใหลอยู่ใต้ชั้นใน กายตื่นขึ้นทันควันแล้วดิ้นนิดๆให้ร่างหนารู้ ใช่ รุทรู้แต่ไม่หยุด

“ทำเชี่ยอะไรของมึงสัสรุท”กายตวาดเสียงกระซิบพลางดึงเสื้อที่ขึ้นไปกองอยู่ที่อกเขาลง กลัวชิบว่าเมทอีกสองคนจะตื่นถ้าตื่นนี่คือ...สนุกเลยมึง

“อือ”รุทคำรามแล้วถดตัวขึ้นมากอดเอวเล็กพร้อมกับซุกหน้าเข้ามาเล่นกับต้นคอขาวอีกครั้ง กายดิ้นแล้วพลิกตัวหันหน้ามาทว่า...เขาคิดผิดมหันต์ ริมฝีปากร้อนบดทาบเข้ามาแล้วสอดลิ้นชื้นสะกิดลิ้นของเขา กายยกมือดันอกหนา ขณะที่มือของรุทกำลังปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังแล้วเลื่อนมาดึงกางเกงบอลลงพร้อมกับชั้นใน

“อะ....อือ...”กายพยายามกลั้นเสียงเมื่อนิ้วเรียวลากผ่านร่องบั้นทายลงมาที่ช่องทางด้านหลัง บทจูบก็ดูจะร้อนแรงขึ้นจนเขาเอนอ่อนไปตามมัน รุทละริมฝีปากออกแล้วจูบไล้ลงมาที่คาง ลำคอซึ่งกายก็เชิดหน้ามือทั้งสองกำเสื้อของรุทแน่น รุทใช้มือข้างหนึ่งปลดกางเกงตัวเองอีกข้างก็ลูบสร้างอารมณ์ให้กับร่างเล็ก

“อ๊ะ...ไอ้...ชะ...เชี่ย...อือ”กายทั้งครางทั้งด่าเมื่อนิ้วเรียวถูกส่งเข้ามาในช่องทางแคบ รุทหัวเราะในลำคอแล้วจูบปลายคางของกายอีกครั้ง

“ชูว์...เบาๆสิพี่ เดี๋ยวคนอื่นตื่นนะ”รุทกระซิบแล้วลูบยอดอกนิ่มก่อนจะขยี้ให้มันแข็งอีกครั้ง กายกลั้นเสียงจนหอบ เพราะรุทมันดันตัวเข้าหาเขาจนแกนกายที่ขยายจนเต็มที่สัมผัสโดนกันจนเหมือนถูกไฟช๊อต

“ฮืม...รุท...มึงมันหน้าด้าน”กายว่าพลางหอบเหงื่อซึมเต็มหน้าเพราะความร้อนในร่างกาย รุทถอนนิ้วออกจากช่องทางแคบ แล้วเอื้อมมือไปดึงกระเป๋าเป้แล้วรื้อหาของที่ต้องการคลำๆไปก็พบรุทฉีกถุงแล้วใส่ให้กับกาย

“อื้อ...เสียวนะสัส”รุทขำเบาๆแล้วใส่ให้ตัวเองบ้าง

“หันหลัง”

“อะ...อะไรไม่มีทาง ฮื้อ”กายแทบจะร้องออกมาเมื่อปลายนิ้วเรียวของรุทขยี้ส่วนปลายของส่วนอ่อนไหวของเขา

“หันไปครับพี่กาย หรือจะให้ผมคร่อมก็ได้นะ”กายส่ายหน้ารัวกับทางเลือกที่มีไม่มากของตน ถ้าไอ้รุทคร่อมต้องมีคนรู้แน่ๆ เหี้ยเลย เหี้ยแน่นอน กายคิดดังนั้นก็พลิกตัวหันหลัง รุทดึงเอวบางให้ขยับเข้ามาชิดตนมากขึ้น กายกัดปากเมื่อรับรู้ถึงส่วนแข็งขืนที่ดุนดันก้นเขาอยู่ รุทมันจูบคอเขาอีกแล้วแล้วมือๆๆ

“อ่า....อะ...อืม...”มือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหวของกายแล้วรูดขึ้นลงให้คนตัวเล็กได้ครางแผ่วๆ รุทยกขาเรียวให้แยกออกจากหันก่อนจะดันร่างตนเข้าช่องแคบนั่น

“อ๊ะ...อ่าห์...”กายร้องออกมาเสียงดังจนต้องยกมือขึ้นปิดปากตนเอาไว้ หายใจหนักๆ ทั้งเจ็บทั้งกลัวไม่รู้ความรู้สึกไหนมันมากกว่ากัน รุทเองก็ตกใจจึงชะงักหยุด ร่างสูงยันตัวขึ้นไปหอมแก้มใสแล้วดึงมือที่กายใช้ปิดปากออก เอามือของตนข้างที่อยู่ติดกับพื้นทำอะไรไม่สะดวกมาปิดปากของกายแทน

“ถ้าเจ็บก็กัดได้เลยนะ”รุทว่าแล้วดันตัวที่ใส่ได้แค่ส่วนหัวเข้าไปอีก

“อึก”กายกัดมือหนาเต็มแรงเพื่อระบายความเจ็บ รุทกัดฟันทนเจ็บและความรู้สึกที่มีมากเพราะแท่งร้อนของเขาถูกร่างเล็กดูดกลืนและตอดรัดตุบๆ รุทกลั้นใจดันเข้าไปจนสุดแล้วนิ่งค้าง กายหายใจเหนื่อยๆแล้วคลายแรงที่กัดมือของรุท

“ขยับเลยได้มั้ย”รุทกระซิบถามเสียงพร่า กายผงกหัว อยากให้มันจบไปเร็วๆเพราะเขาแสบแล้วก็ห่างเรื่องแบบนี้ไปตั้งสองอาทิตย์ป่ะวะ รุทขยับตัวเข้าออกช้าๆ

“ฮึก...ฮื้อ...”กายกัดมือของรุทระบายจนรุทชามือไปหมด ร่างหนาสาวตัวเร็วขึ้นตามอารมณ์ที่มีมากเกินไป อีกมือก็ช่วยรูดรั้งปรนเปรอร่างบางเต็มที่ กายเสียวจนบิดตัวเร่า จากที่กัดมือก็ค่อยๆไล้เลีย จนรุทสอดมือเข้ามาในโพรงปากให้กายได้ดูดดันมัน

“อ่า...พี่กายแม่ง...จะทำผมเสร็จเร็ว”รุทว่าแล้วกระแทกสะโพกรัวๆ ร่างบางขยับสั่นไหวตามแรง เขาอึดอัดอย่างจะปล่อนเต็มที่และรุทรูดให้อีกสองสามครั้งเขาก็หายอึดอัดน้ำรักสีขาวขุ่นพ่นออกมาเต็มอยู่ในถุงยาง กายหอบหายใจระรินรุทเองก็กำลังจะถึงจุดสุด ร่างหนากระแทกแรงๆจนมีเสียงเอี๊ยดของไม้กระดานซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายและครั้งเดียวก็ปล่อยออกมาใส่ถุงยางเช่นกัน

“แม่งเอ้ย! เวรๆๆ มันโคตรจังเลยเหอะ เช้ามากูจะมองหน้าใครติดวะ”กายพูดกระซิบขณะลุกมาเช็ดทำความสะอาดแกนกายตนหลังจากที่ดึงถุงยางออกไปแล้วและรุทใส่ซากของพวกเขาไว้ในถุงพลาสติกเอาไว้ในกระเป๋าก่อน เดี๋ยวจังหวะดีๆค่อยเอาไปทิ้ง รุทหัวเราะแล้วดึงให้กายล้มตัวลงนอน พวกเขาได้ยินเสียงของเรย์ บัส ฟาร์และเซฟเดินเข้าบ้านหลังข้างๆด้วย กายยิ่งเงียบแล้วซุกหน้าเข้าที่อกแกร่ง

อาย อายจริงๆ อายโคตรๆ มาทำเรื่องแบบนี้ทั้งๆที่มีคนอยู่ในห้อง เวรเอ้ย กูจะ....มองหน้าใครได้วะ ไอ้สองตัวนั้นจะได้ยินมั้ย มันอาจจะได้ยินแต่เงียบไปก็ได้ โอ๊ย กูเครียดกายคิดหนัก แล้วฝ่ามืออุ่นตบเบาๆที่หัว เหมือนกับจะบอกว่าอย่าคิดมาก กายจึงถอนหายใจแล้วหลับไปในที่สุด คิดมากไปก็เท่านั้นแหละ

เช้า

กายตื่นมาพร้อมกับความรู้สึกหนักแปลกๆ ในห้องไม่มีใครอยู่สักคนและพอคว้านาฬิกาข้อมือมาดูเวลาก็เบิกตากว้าง แปดโมง!! กายรีบลุกแต่พอลุกเร็วก็รู้สึกหน้ามืดขึ้นมาจนต้องล้มไปนั่งอีกรอบ สายตาเหลือบไปเห็นชามข้าวที่ครอบด้วยถุงพลาสติกมัดปากถุงและซองยากับน้ำอยู่ข้างๆกัน กายกินข้าวกินยาแล้วนั่งอยู่สักพักก็ออกมาจากบ้าน วิ่งมาหาเพื่อนๆ

“อ้าวหายแล้วเหรอวะกาย เห็นไอ้รุทมันบอกว่ามึงไม่สบาย”พี่กายทักขณะที่กายวิ่งผ่าน

“โหพี่ เมื่อว่าพวกพี่ๆแกล้งใช้ผมนี่หว่า นี่ยังปวดตัวอยู่เลย”กายอ้าง ไอ้ที่ปวดตัวน่ะไม่ใช่เพราะพวกรุ่นพี่ใช้ให้เขาทำนั่นนี่หรอก เพราะไอ้เวรรุทคนเดียวนั่นแหละ

“แหม่ พวกกูใช้ไม่กี่สิบครั้งทำเป็นสำออยนะมึง”กายหัวเราะแล้วขอตัวไปหาเพื่อนๆ ซึ่งพอเดินเข้าไปใกล้พวกมันที่กำลังทำงาน โดยที่เรย์มันปีนไปตอกตะปูบนหลังคา ฟาร์และเซฟทาสีเหมือนเมื่อวานที่ทำ บัสก็คอยหยิบโน่นนี่ให้เรย์ ส่วนไอ้รุทก็....ตัดไม้ที่รุ่นพี่เขาบอกว่าจะทำชั้นหนังสือและมีผู้หญิงนั่งยิ้มนั่งหัวเราะอยู่ข้างๆ

“เชี่ยเอ้ย ผู้หญิงขี้อ่อย”กายว่าแล้วเบ้หน้า เขาไม่ชอบผู้หญิงที่เสนอตัวให้ผู้ชายก่อน คือผู้หญิงมันก็คือสัญลักษณ์ของความอ่อนหวานน่ารักน่าทะนุถนอมป่ะวะ แต่ผู้หญิงที่มาเสนอตัวนี่คือระ ไม่รักนวลสงวนตัว กร้านโลกเหรอวะ

เคร้ง

กายโยนเลื่อยที่ตัวเองไปหยิบมาลงบนกองค้อนกองกรรไกรจนเสียงดัง ออมตกใจสะดุ้งเฮือก รุทจึงเงยหน้ามองมาแบบดุๆ

“เบาๆดิพี่ มันไปโดนน้องเขาขึ้นมาจะทำยังไง”รุทดุ ออมทำหน้าเศร้าๆจนกายแอบหมั่นไส้ไม่ได้

“เออกูผิด แล้วน้องออมครับ ว่างมาเหรอ มาเพื่ออะไรเนี่ย ทำตัวเป็นประโยชน์หน่อยสิครับไม่เห็นเหรอว่าคนอื่นๆเขามีงานต้องทำ”กายดุเสียงเข้ม หญิงสาวหน้าเสียแล้วกระฟัดกระเฟียดเดินหนีออกไปอยู่กับกลุ่มผู้หญิงที่สอนหนังสือเด็กๆที่นี่เพราะมีแต่งานหนักๆเลยต้องใช้ผู้ชายทำ

“โกรธอะไร”รุทถามเบาๆ กายไม่ตอบแต่หยิบไม้มาวางบนที่รองแล้วค่อยๆเลื่อยตามรอยมาร์ก

ครืด ครืด ครืด

“เชี่ย!”กายร้องเมื่อเลื่อยผิดจังหวะมันตวัดเข้าใส่มือตัวเองจนบาดถึงแผลจะไม่ใหญ่ไม่ลึกเพราะกายรู้ตัวทันแต่มันก็เป็นรอยถลอกเหวอะ รุทวางสิ่งที่ทำแล้วเข้ามาดูร่างเล็ก จับมือขาวๆที่เลือดไหลขึ้นมาดู

“ไอ้กายเป็นไรวะ”เรย์ตะโกนถามเพราะเห็นรุท

“เลื่อยบาด”กายเองก็ตะโกนตอบ รุทหาผ้ามาซับเลือดแล้วพากลับไปที่บ้านพักพร้อมกับเรียกหน่วยพยาบาลมา

“เป็นไงล่ะ ใช้อารมณ์จนได้เรื่อง”รุทดุ

“ก็แค่เลื่อยบาดนิดเดียว ไม่ใช่โดนแทงซะหน่อย มึงก็ตกใจเว่อร์”

“อะไรที่เกี่ยวกับพี่กายผมก็ห่วงหมดแหละ”รุทว่าแล้วลูบมือขาวเบาๆรอหน่วยพยาบาล

“หึ มึงไปห่วงคนอื่นเหอะไม่ต้องห่วงกู หน่วยพยาบาลมาละ มึงออกไปทำงานเหอะ”กายว่าแล้วโบกมือไล่ร่างสูง รุทจึงเดินออกมาจากห้องแล้วถอนหายใจ เขาผิดเหรอวะ

 

ความคิดเห็น