email-icon facebook-icon Line-icon

กราบขอบคุณรีดเดอร์ทุกๆคนที่คอยติดตามผลงานนะคะ😚😚

ชื่อตอน : 04 Implore (Rewrite-Completed)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 709

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มิ.ย. 2563 18:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04 Implore (Rewrite-Completed)
แบบอักษร

Part ต้น

ตอนนี้พวกผมกลับมาที่คอนโดแล้ว แต่ยังไม่ได้เข้าไปหาน้องเพราะกำลังคุยกับพวกไอ้คิมเรื่องชุดน้องอยู่ ผมเลือกชุดอยู่บ้านสบายๆที่ลูกน้องผมซื้อมาสามสี่ชุดเอาไปให้น้องดูว่าจะใส่ชุดไหน

"พี่กลับมาแล้วครับ มีชุดมาให้ทามใส่แล้วนะ" ผมเดินเข้าห้องไป แล้วให้น้องเลือกว่าจะใส่ชุดไหน

"ผมใส่ตัวนี้ก็แล้วกันครับ" น้องเลือกเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นสบายๆ ผมเอาที่เหลือไปเก็บในตู้แล้วก็ออกไปหาไอ้คีย์ที่อยู่ห้องไอ้คิม ปล่อยให้น้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไปก่อน

"แล้วเรื่องเกมอ่ะเอาไง จะต่อเลยมั้ย" ผมถามไอ้คีย์แล้วช่วยกันคิดว่าจะเอายังไง

"เดี๋ยวค่อยเอาไปต่อเหอะ กลัวน้องเจอเกมแล้วจะไม่ยอมกินข้าว" เออจริง ให้น้องกินข้าวก่อนค่อยเอาเกมไปดีกว่า

"โอเค งั้นเดี๋ยวมืดๆกูมาเรียกให้ไปต่อเครื่องห้องนู้นนะไอ้คิม"

"ได้ครับคุณต้น" ไอ้คิมมันตอบแล้วพวกผมก็แยกย้ายกันกับห้องไปหาน้อง

"เย็นนี้อยากทานอะไรครับ" ผมถามน้อง น้องกำลังนั่งเล่นโมเดลกันดั้มของผมอยู่บนเตียง

"อะไรก็ได้ครับ" แล้วแต่อีกแล้วหรอ ต้องมีอะไรที่ชอบเป็นพิเศษบ้างสิ

"ทามชอบทานอะไรบ้างครับ บอกพี่หน่อยนะๆ" ผมอยากให้น้องอยู่ด้วยแบบแฮปปี้อ่ะ แบบอยากได้อะไรก็บอก ผมอยากให้น้องเรียกร้อง แบบนี้มันเกร็งเกินไปในเมื่อน้องให้โอกาสแล้ว เราจะอยู่กันเหมือนบังคับไม่ได้สิ

"คือพวกพี่ไม่ต้องเอาใจผมขนาดนั้นก็ได้ ผมเป็นคนง่ายๆ" อย่างนี้นี่เอง น้องรู้สึกว่าเป็นการเอาใจมากเกินไป

"แต่พวกพี่อยากเอาใจทามนินา อยากรู้ว่าทามชอบหรือไม่ชอบอะไร ให้พี่รู้เรื่องของทาม แล้วทามก็รู้เรื่องของพวกพี่ดีมั้ยครับ ค่อยๆเรียนรู้กันไป" ไอ้คีย์มันพูดช่วยขึ้นมา ดีเหมือนกันได้หาเรื่องคุยกับน้องได้ยาวๆ

"โอเคๆ ผมบอกก็ได้ ผมชอบอาหารทะเล แต่ผมทานเผ็ดไม่มาก แล้วก็ไม่ค่อยชอบรสหวาน" อ่า นี่แหละคำตอบที่ผมกับไอ้คีย์ต้องการ

"พี่ชอบกินทุกอย่างเลยครับ แต่พี่แพ้ถั่วลิสง" ไอ้คีย์มันบอกข้อมูลของตัวเองกับน้อง

"เพราะอย่างนี้ใช่มั้ยครับพี่คีย์ถึงทำอาหารเองบ่อยๆ" น้องเริ่มคุยเยอะขึ้นแล้วแฮะ

"ใช่แล้วครับ^^" แหมยิ้มแบบตัวเองหล่อมากเลยนะมึง

"เอ้าไอ้ต้นตามึงบ้างแล้ว" มันหันมาบอกผมเสียงแข็ง ทีเมื่อกี้พูดกับน้องซะมุ๊งมิ๊งเชียว

"พี่หรอ พี่ทานเผ็ดปกติครับ แต่บางทีก็ออกไปทางรสจัดหน่อย" ผมบอกของตัวเองออกมาบ้าง

"งั้นมื้อนี้เอาเป็นสปาเก็ตตี้ดีมั้ยครับ?" ไอ้คีย์มันเสนอขึ้นมา

"ได้ครับ งั้นผมเอาเป็นผัดขี้เมาทะเลนะครับ" เยี่ยมน้องกล้าพูดขึ้นเยอะเลย

"ไอ้คีย์แล้วมึงเอาไรกูได้สั่งขึ้นมาเลย"

"กูเอาคาโบนาร่า" ผมกดสั่งอาหารขึ้นมา น่าจะอีกสักครึ่งชั่วโมงได้

"ทาม พรุ่งนี้ไปซื้อเสื้อผ้ากันนะครับ" ผมเอ่ยชวนน้อง น้องน่าจะเดินห้างไหวแล้วล่ะ ผมเห็นน้องเดินเกือบจะปกติแล้ว

"แล้วพรุ่งนี้ไม่มีสอนกันหรอครับ?" น้องก็แอบสนใจเรื่องของพวกผมอยู่เหมือนกันนะเนี่ย น่าปลื้มใจจัง

"มีครับ แต่พวกพี่ไม่ไปหรอก" ผมตอบน้องแล้วก็ทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่

"อ่าวทำไมทำแบบนี้ล่ะครับ!" ผมคิดผิดมหันเลยครับ น้องกำลังจะมองว่าพวกผมไม่รับผิดชอบในหน้าที่ รู้อย่างนี้บอกไปว่าไม่มีคาบสอนก็ดีหรอก-.-

ไอ้คีย์มันก้มลงไปกระซิบบอกอะไรกับน้องก็ไม่รู้ หน้าน้องดูตกใจนิดๆ

"กระซิบอะไรกันครับ หืม?" ไอ้คีย์แม่งร้าย ชอบตีสนิทกับน้องเนียนๆ

"สรุปมหาลัยก็ของพี่?" แล้วไอ้คีย์มันจะบอกน้องทำไมเนี่ย

"ก็ไม่เชิงครับ พวกพี่คอยสนับสนุนแล้วก็เป็นกรรมการ" ผมอธิบายให้น้องฟัง ไอ้คีย์แม่งมั่วไปบอกน้องว่าพวกผมเป็นเจ้าของมหาลัยชัวร์

"มีอะไรที่ไม่ใช่ของพวกพี่บ้างมั้ยเนี่ย-.-" อะไรกันโดนน้องหมันไส้อ่ะ

"มีสิครับ หัวใจของทามไง" น้องจะหมันไส้ทำไมในเมื่อได้เป็นเจ้าของพวกผมไปแล้ว วิ้วๆ~

"เดี๋ยวๆ วนมาเรื่องนี้เฉย อย่างนี้ก็ได้หรอครับ" เหอะๆ หน้าน้องแดงหมดแล้ว

"ถ้าได้หัวใจของทามมา พวกพี่ก็ไม่อยากได้อะไรอีกแล้วล่ะครับ" นั่น ไอ้ห่าคีย์ไม่ยอมน้อยหน้าผมเลย คอยมาเสียบตลอด

"ถ้าอยากได้ ก็ต้องทำให้ผมเห็น ทำได้ป่ะล่ะครับ" น้องเริ่มท้าทายพวกผมแล้ว

"แน่นอนครับ" หนุกหนานอ่ะครับคราวนี้

ไม่เกินครึ่งชั่วโมงอาหารก็มาส่งที่หน้าห้อง ไอ้คีย์มันออกไปรับของผมเลยเดินไปหยิบจานในครัว

"ทามล้างจานหรอครับ?" ผมตะโกนถามออกไปจากในครัว เพราะจานในซิ้งค์เมื่อกลางวันมันหายไป

"ใช่ครับ ทำไมเหรอครับ" น้องตะโดนตอบผมกลับ ผมเลยหยิบจานกับช้อนที่จะใช้แล้วเดินออกไป

"วันหลังไม่ต้องล้างก็ได้นะครับรู้มั้ย" ผมบอกน้องในขณะที่ช่วยไอ้คีย์แกะอาหารใส่จาน

"เรื่องแค่นี้เอง ผมทำได้ว่างทั้งวัน" งั้นครั้งต่อไปผมไม่ทิ้งจานไว้ในซิ้งค์แล้วดีกว่า

"งั้นไว้วันหลังเรามาหาอะไรทำทั้งวันกันดีกว่า" ผมพูดเป็นนัยออกมา

"ทำอะไรหรอครับ" แหนะ ยังไม่รู้ตัวอีก

"ก็ทำ..."

"ไอ้ต้นมึงเลิกแกล้งน้องได้แล้ว" ไอ้คีย์มันดุผม-.-

 

พวกผมกับน้องนั่งกินมื้อเย็นแล้วก็คุยกันอยู่พักใหญ่ ทั้งเรื่องที่พวกผมชอบน้อง เรื่องความรู้สึก การยอมรับความรักแบบเพศเดียวกัน นิสัยชอบเอาแต่ใจของพวกผม แล้วพูดถึงก็เรื่องงานที่พวกผมทำอีกนิดๆหน่อยๆ พอเริ่มมืดผมบอกให้น้องไปอาบน้ำเพื่อที่จะได้ทายาตรงนั้นให้น้อง เพราะวันนี้กินแค่ยาเม็ดยังไม่ได้ทายากันเลย แล้วก็ไปเอาเสื้อผ้าที่เหลือมาใส่ตู้เพิ่มไว้ให้น้อง ตอนแรกผมหยิบมาไม่หมดมันมีอีก ไอ้คีย์มันก็เดินไปอาบน้ำที่ห้องผมจะได้ผลัดกันอยู่กับน้องแล้วผมจะได้ไปอาบน้ำบ้าง

"มาทายากันครับ" ผมบอกน้องที่กำลังเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ

"คร๊าบ" น้องเดินมาแล้วก็หันหลังให้ผมทาตรงนั้นให้

"วันนี้ดีขึ้นเยอะเลยนะครับเนี่ย" ผมพูดบอกตามสภาพที่ผมเห็น แล้วก็ทายาต่อ

"แต่ผมก็ยังเจ็บเวลานั่งอยู่ดีอ่ะ เพราะใครก็ไม่รู้ทำ" น้องพูดแล้วก็ทำเสียงงอนๆให้ผม นี่เรียกว่าอ้อนกันรึป่าวอ่ะครับ?

"เอ่อ..พี่ครับ ทำไมวันนี้ทายานานจัง" ห๊ะ ผมทานานไปหรอ มือผมเอาแต่ลูบๆวนๆอยู่ที่ตรงนั้นน้อง ผมมัวแต่คิดถึงคืนนั้นอยู่เลยทานานจนถูกน้องสงสัยเลย

"อื้ม สะ..เสร็จแล้วๆ" ตายๆลูกผมตื่นครับ ตั้งขึ้นมาใหญ่เลย น้องจะเห็นรึป่าวเนี่ย

"พี่ไปอาบน้ำก่อนนะครับ" ผมบอกน้องแล้วก็รีบหยิบผ้าเช็ดตัววิ่งเข้าห้องน้ำไปเลย

 

 

 

Part คีย์

ผมอาบน้ำเสร็จแล้วก็เดินกลับมาที่ห้องน้อง ลำบากแฮะต้องเดินไปเดินมาเปลี่ยนห้องกัน หรือจะทุบห้องรวมเลยดี?

"อ้าวทำไมไอ้ต้นมันเข้าไปอาบน้ำแล้วทิ้งให้ทามอยู่คนเดียวล่ะครับ" แปลกๆแฮะ อะไรของมันวะแทนที่จะอยู่กับน้อง กลัวห้องน้ำจะวิ่งหนีมึงเหรอไง

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ พอพี่ต้นทายาให้ผมเสร็จก็รีบวิ่งเข้าของน้ำไปเลย" อ๋อยาวๆเลย นี่สินะเหตุผลที่มันรีบเข้าห้องน้ำ

"งั้นดีแล้วล่ะครับ ให้มันรีบไปอาบน้ำแหละดีแล้ว" ผมยิ้มเจื้อนๆให้น้อง

"พี่ต้นเขาเป็นอะไรรึป่าวครับ?" น้องทำหน้างงมาก แต่จะให้บอกไปตรงๆว่ามันไปขัดจรวจก็คงไม่ได้อ่ะ

"พี่ต้นเขาอาจจะปวดท้องก็ได้ครับ ทามไม่ต้องเป็นห่วงนะ เดี๋ยวอาบน้ำเสร็จมันก็ออกมา" ผมแถๆไปน้องจะได้เลิกกังวล

"ทามรอนี่แป๊ปนึงนะครับ พี่ไปเอาของก่อนเดี๋ยวกลับมา" น้องพยักหน้าให้

ก๊อกๆๆ

"เฮ้ยไอ้คิม เอาไปต่อได้เลย" พอผมสั่งมันเสร็จมันพวกมันก็ขนของเข้าไปติดตั้งในห้อง

ไอ้คิมกับลูกน้องมันกำลังเอาจอติดผนังห้องอยู่

"พี่ซื้อมาแล้วหรอครับ0.0" น้องทำหน้าดีใจมากอ่ะ เหมือนเด็กได้ของเล่นเลย

"ชอบมั้ยครับ?" น้องเอาแต่มองเกมอ่ะไม่สนใจผมเลย

"ชอบครับ" ปากก็ตอบผมนะแต่ตายังมองอยู่ที่เดิม555

"เสร็จแล้วครับคุณคีย์ เหลือแค่ให้ไอ้ภีมมันเซ็ตระบบแล้วก็ตั้งไอดี" ลูกน้องผมนี่มันทำงานเร็วได้ใจจริงๆ เข้ามากันเป็นโขยงแป๊ปเดียว เอาจอติดผนังเสร็จแล้ว เหมือนนิ้วพวกแม่งเป็นไขควงอ่ะ

"ไปพักได้แล้วไป" ผมสั่งให้พวกมันออกไป เหลือไอ้ภีมนั่งต่ออะไรอีกนิดหน่อย

"อ้าวไอ้คีย์เอามาติดแล้วหรอวะ" ไอ้ต้นมาเดินพันผ้าขนหนูออกมาจากห้องน้ำ

"ก็เออดิ มัวแต่รอมึงเดี๋ยวดึกน้องก็ไม่ได้เล่นพอดีอ่ะ" แม่งเข้าไปทำกี่รอบไม่รู้โครตนานอ่ะครับบอกเลย

"มึงรีบไปใส่เสื้อผ้าเหอะ น้องนั่งมองหน้าแดงหมดแล้ว" อะไรของแม่งก็ไม่รู้ มายืนโป๊ให้น้องมองอยู่ได้

"โอเค ไปแล้วๆ" มันเดินไปเอาเสื้อที่ห้องมัน

"พี่คีย์! ผมไม่ได้หน้าแดงซะหน่อย" โห่ น้องเขินเพราะมันอ่ะ ทีหลังผมจะทำให้น้องเขินเพราะผมบ้าง คอยดูเหอะครับ

"ไว้วันหลังเรามาเขินกันสองคนบ้างเนอะ^^" ผมเอื้อมมือไปโอบเอวน้องไว้แล้วพูดขึ้น

"ผมไม่รอเขินกับใครทั้งนั้นแหละครับ" น้องปากแข็งจัง ไอ้ต้นมันเดินกลับเข้ามาใส่เสื้อกับกางเกงแล้วเรียบร้อย

"เสร็จแล้วครับคุณต้นคุณคีย์" ไอ้ภีมมันยืนขึ้นแล้วก็หันมาบอกพวกผม

"ขอบใจมาก" มันโค้งให้ผมนิดนึงแล้วก็เดินออกจากห้องไป

"เนียนกอดน้องนะไอ้คี่ย์!" แหมนิดๆหน่อยๆไม่ได้เลย ตอนผมอาบน้ำมันก็ได้ลูบตรงนั้นน้อง มาพูดเหมือนผมเอาเปรียบมันอย่างงั้นแหละ

"พี่คีย์ พี่ต้น"

"ครับ/ครับ" พวกผมหันไปตามเสียงที่น้องเรียก

"ขอบคุณนะครับ" น้องบอกกับพวกผมแล้วก็ยิ้มให้ ป่ะจับขึ้นเตียงเลยเหอะ เกมเกิมไม่ต้องเล่นมันละ ผมก็ได้แต่คิดอ่ะทำแบบนั้นได้ที่ไหนเล่า

"พวกพี่ขอรางวัลได้มั้ยครับ?" จะได้มั้ยน้อ

"รางวัลอะไรอ่ะครับ" หึหึ ขออะไรน้องดีอ่ะ

"เอาอะไรดีวะต้น" ผมหันไปถามมัน

"ขอเป็นจูบได้มั้ยครับ?" ไอ้ต้นแม่งเล่นใหญ่อีกละ

"ไม่เอา พี่ๆอย่าแกล้งผมสิครับ" น้องนั่งหน้ามุ่ยเลยอ่ะ

"งั้นขอเป็นหอมแก้มได้มั้ยครับ?" ผมบอกออกไป เรื่องแบบนี้มันต้องค่อยๆ จะไฟลุกตลอดเวลาแบบไอ้ต้นไม่ได้เฟ้ย

"ครับ หอมแก้มก็หอมแก้ม" พอได้คำตอบจากน้องพวกผมก็รีบพุ่งใส่แก้มน้องเลย

"พะ..พอแล้วครับ แก้มผมจะหลุดติดไปด้วยแล้วเนี่ย" น้องพูดเสียงอ้อนๆแล้วก็เอามือสองข้างขึ้นมาจับแก้มตัวเอง ฮึ้ย!มันน่าจับขึ้นเตียงจริงๆเลยเชียว

"มาเล่นเกมกันครับ" น้องเลือกดูแผ่นเกมแล้วก็ชวนพวกผมเล่น

"เอาสิครับ ทามอยากเล่นอะไรเลือกเลย" น้องนั่งรื้อแผ่นอยู่สักพัก ไอ้ภีมมันเอามาเยอะมากครับ ไอ้คิมบอกว่าให้ภีมจัดการเรื่องเกมเพราะมันเชี่ยวด้านนี้

"เลือกได้แล้วครับ" น้องเลือกเกมที่เป็นออนไลน์มาเปิด น้องคงอยากให้เล่นด้วยกันสามคนล่ะมั้ง เพราะเกมส่วนใหญ่จะเล่นสองคนไม่ก็คนเดียวแล้วpvpออนไลน์เอา พวกผมก็ชอบเล่นเกมนะเมื่อก่อนก็มีอยู่เครื่องนึงแต่มันพังไปแล้ว พวกผมไม่ค่อยว่างเล่นด้วยแหละงานเยอะ

"พี่ต้นพี่คีย์ มาเร็วผมเปิดเกมให้แล้ว" น้องเรียกด้วยท่าทางที่แจ่มใส แล้วก็หยิบจอยมาใส่มือพวกผม

"ครับๆ รู้แล้ว" ต้นมันตอบน้องแล้วก็เข้าเกมตามน้อง แต่ผมก็คิดถึงอะไรบางอย่างขึ้น พวกผมไม่เคยมีบรรยากาศแบบนี้กันในชีวิตเลย ผมรู้ว่ามันไม่มีอะไรที่จะสามารถอยู่ได้ตลอดไป ผมนึกไม่ออกเลยถ้าถึงวันที่ไม่มีอะไรแบบนี้แล้วจะเป็นยังไง..

"ไอ้คีย์มึงนั่งสมาธิหรอวะ เร็วๆน้องรออยู่" ไอ้ต้นมันเรีกผม

"อื้ม คิดอะไรอยู่นิดหน่อยน่ะ ไหนเราเล่นเกมอะไรกันเนี่ย" ผมเลิกคิดไร้สาระให้มันเป็นทุกข์ซะเปล่าๆ แล้วนั่งเล่นเกมกับน้องกับไอ้ต้น

 

 

ก๊อก ก๊อกๆ...

พวกผมนั่งเล่นเกมกับน้องหลายอยู่หลายชั่วโมงก็มีเสียงเค๊าะประตูห้องผม

"เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับนาย" ไอ้คิมมันมาเค๊าะห้องผม

"มีเรื่องอะไรวะ?" ผมรีบลุกไปเปิดประตูแล้วถามมัน

"โรงแรมเราถูกวางระเบิดครับ"

"ห๊ะ! พวกมันเอาอีกแล้วหรอวะ" ผมโครตหัวเสียเลยกับไอ้พวกคู่แข่งเนี่ย แม่งตัวเองทำธุรกิจห่วยเองแล้วยังมาดึงให้ชาวบ้านเขาล่วงตามอีก ไอ้พวกเห็นแก่ตัว

"อะไรนะ แล้วเสียหายแค่ไหน มีใครเป็นอะไรมั้ย" ไอ้ต้นมันรีบเดินมา

"มันยังไม่ทันได้ระเบิดครับ ทีมรักษาความปลอดภัยเห็นพิรุจเข้า เลยหาทางปลดระเบิดได้ทัน" เออเยี่ยมนึกว่าจะเละเทะไปซะละ ค่อยยังชั่ว

"เราจัดมันเลยมั้ยไอ้ต้น" ผมชวนมันไปเอาคืน คือมันเล่นกันแรงมากครับ โครตจะไม่โอเคเลย

"เออดี เอาไปวางให้แม่งที่หน้าบ้านเลย" ไอ้ต้นมันยิ้มชั่วร้ายออกมา

พวกผมสั่งให้ลูกน้องเอาระเบิดที่มันมาวางนั่นแหละ ต่อกลับขึ้นมาใหม่ แล้วเอาไปวางหน้ารั้วบ้านมัน นี่พวกผมอ่อนให้แล้วนะ ถ้าเกิดระเบิดขึ้นมาก็ความผิดคนของมันที่สะเพร่าไม่เห็นกันเอง พวกผมสั่งไอ้คิมเสร็จก็เดินกลับเข้าไปหาน้อง

"พี่ครับ" น้องเรียกพวกผมด้วยน้ำเสียงหวั่นๆ คือน้องได้ยินทั้งหมดแหละครับเมื่อกี้

"ไม่ต้องคิดมากนะครับ" ผมเข้าไปคุยกับน้อง

"แต่ว่าเขาวางระเบิดกันเลยนะครับ" จะพูดกับน้องยังไงดีล่ะเนี่ย

"ทามไม่ต้องห่วงนะครับ พวกพี่ให้ลูกน้องแจ้งความไว้แล้ว" ไอ้ต้นมันบอกกับน้อง

"แต่พวกพี่ก็เอามันไปวางคืนพวกเขาหนิครับ"

"มันก็ต้องมีเอาคืนกันบ้างครับ ถ้าเราไม่แสดงเขี้ยวเล็บออกมาให้พวกเขาเห็น พวกเขาก็จะคอยรังแกเราตลอดเวลา" ไอ้ต้นนั่งอธิบายให้น้องฟัง

"แล้วทามกลัวมั้ยครับ" ผมถามน้อง น้องน่าจะเริ่มกังวลแล้วล่ะ มายุ่งเกี่ยวกับคนอันตรายอย่างพวกผม

"ก็มีบ้างครับ" น้องตอบออกมาหน้านิ่งๆ

"ไม่เป็นไรนะครับ พวกพี่ไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรทามแน่นอนครับ" ผมพูดให้น้องสบายใจขึ้น

"แล้วง่วงรึยัง เล่นกันมาหลายชั่วโมงแล้วนะครับ นี่ก็ดึกมากแล้ว" ไอ้ต้นพูดปรามน้องให้หยุดเล่นเกม เพราะมันดึกแล้ว

"ก็ได้ครับ นอนก็ได้ครับ ไม่เล่นแล้ว" น้องตอบเสียงอ่อนๆ แต่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

"พี่ต้นเขาไม่ได้ดุนะครับ เขาแค่เป็นห่วง เราเล่นกันนานแล้ว" ผมพูดแล้วก็ลูบหัวน้องเบาๆ

"อย่าโกรธพี่เลยนะครับทาม นะครับไม่งอนพี่นะครับ" ไอ้ต้นมันทำอ้อนๆใส่น้อง

"ผมขอโทษครับที่เอาแต่ใจ" น้องทำหน้าเศร้าขึ้นมาอีกแล้ว

"ไปนอนกันเถอะครับ ผมว่าผมง่วงแล้วแหละ" น้องปิดเกมแล้วก็หาวนอนออกมา

"เมียพี่น่ารักจังเลย" ไอ้ต้นมันพูดแล้วก็อุ้มน้องไปที่เตียง

"เฮ้ยๆ เมียมึงก็เมียกูด้วยป่ะวะ" ผมรีบเดินตามมันไป อุ้มน้องหนีผมเฉย

"เรียกผมกันดีๆสิ แล้วไหนว่าจะนอนกันไงครับ แย่งผมกันอยู่นั่นแหละ"

"ก็ไอ้ต้นมันอุ้มทามหนีพี่อ่า" ตอนนี้พวกผมกำลังแย่งกันกอดน้องอยู่บนเตียงครับ

"ถ้าไม่หยุดนะ ผมจะหนีไปนอนตรงโซฟา"

"ถ้าทามหนีไปนอนโซฟานะ พอทามหลับพี่ก็จะอุ้มทามขึ้นมาบนเตียงเหมือนเดิม" ไม่มีทางหรอกผมไม่ให้หนีไปไหนทั้งนั้นแหละ

"ไม่เอา ผมไม่หนีแล้ว นอนดีๆเร็วครับ" น้องน่ารักจัง

"พี่อยู่เฉยๆไม่ได้เลย พออยู่ใกล้ที่รักแล้วอยากกอดตลอดเวลาเลยครับ" ไอ้ต้นมันหยอดน้องขึ้นมา อยากจะถีบมันให้ตกเตียงจริงๆ

"ต้นมึงอ่ะชอบแย่งน้อง นิสัยไม่ดีว่ะ" ผมว่ามัน

"งั้นให้ทามเลือกดีมั้ย แบ่งตารางวันกันไปเลย" มันเสนอขึ้นมา

"พวกพี่ทะเลาะกันอีกแล้ว ผมไม่เลือกใครทั้งนั้นแหละ" น้องโวยวายออกมา

"งั้นให้พวกพี่กอดทามนะครับ น๊าา" ผมกอดน้องไว้แล้วขยิบตาส่งสัญญาณให้ไอ้ต้น

"พี่อยากนอนกอดทามแบบนี้ทุกวันเลยครับ" ไอ้ต้นมันกอดน้องแล้วก็พูดบอกน้องจากข้างหลัง

"ห้ามทำมากกว่ากอดนะครับ แล้วก็ห้ามแย่งกันด้วย" น้องดักทางกันเฉยเลย

"ไม่เอา ถ้าให้เลิกแย่งกันพวกพี่ทำได้ แต่อย่าห้ามไม่ให้ทำอย่างอื่นเลยนะครับ" น้องใจร้ายจังเลยครับ ผมจะทำยังไงดี

"นี่พวกพี่คิดจะทำแบบนั้นกับผมอีกแล้วหรอ" น้องจะยอมมั้ยเนี่ย

"ทามอย่าห้ามไม่ให้ทำเลยนะครับ พวกพี่ยอมทุกอย่างเลย" ไอ้ต้นมันจูบลงที่ไหล่น้อง

"ไว้หายแล้วเรามาลองทำกันนะครับ" ผมจับมือน้องขึ้นมาแล้วจูบลงที่หลังมือน้อง

"นะครับทูน เรามาเริ่มกันใหม่นะ" ต้นมันจับน้องให้ตะแคงหันไปหามัน

"พวกพี่ใจร้ายจ้องแต่จะรังแกผม" น้องพูดแล้วก็เอาหมอนมาปิดหน้าหนีไอ้ต้น ผมนี่ขำเลยน้องหนีมัน555

"ไว้เราได้ทำกันแน่ครับ พี่จะจัดชุดใหญ่ให้เลย" ผมซุกหน้าลงกับหลังน้องแล้วก็อมยิ้ม

"ผมไม่คุยด้วยแล้ว นอนดีกว่า" น้องพูดขึ้นแล้วก็จับมือผมกับไอ้ต้นไว้คนละข้าง เพราะถ้าน้องไม่จับมือพวกผมก็จะไปจับน้องแทน^^

 

 

 

Part ทาม

ตอนนี้ผมกับพี่ๆอยู่ที่ห้างครับ พวกเขาพาผมมาซื้อเสื้อผ้าตามที่สัญญาเอาไว้ แต่พอผมได้ลงมาเห็นข้างนอกผมก็อ๋อเลย คอนโดนี้อยู่ห่างจากมหาลัยประมาณ2กิโลเมตรเองมั้ง เหมือนผมจะคุ้นๆว่าเคยผ่านทางนี้ด้วย

มีลูกน้องพี่ๆเขามาด้วยอีกสองคน พอผมถามว่าจะให้พี่การ์ดมาด้วยทำไม พี่คีย์กับพี่ต้นก็อ้างว่าให้มาช่วยถือของ จะซื้อเยอะแยะอะไรขนาดนั้นแค่เสื้อผ้าผมคนเดียว

"ตัวนี้ดีมั้ยครับ" ผมเลือกเสื้อเชิ้ตลายสตรีทสีขาวขึ้นมาตัวนึง ลายมันเท่ดี

"ไม่เอาตัวนี้ครับ" (ต้น) พี่ต้นหยิบเสื้อออกจากมือผมแล้วเอาไปแขวนไว้ที่เดิม เดี๋ยวๆผมเป็นคนใส่ผมก็ต้องเป็นคนเลือกสิ มาบอกให้ผมไม่เอาตัวนี้เฉย

"ทำไมล่ะครับ ไหนบอกพาผมมาเลือกก็ต้องให้ผมเลือกสิ" ผมค้านเขาออกไป

"ก็มันบาง พวกพี่หวง" (คีย์) พวกเขากำลังพาผมเดินไปดูตรงอื่น

"ก็ผมร้อน ผมไม่ใช่ผู้หญิงไม่มีอะไรให้หวง" ผมหยุดเดินแล้วพูดขึ้นนมา ผมชักจะเริ่มอารมณ์เสียแล้ว

"งั้นทามชอบสีอะไรบ้าง?" (ต้น) ทำหน้าดุใส่ผมอีกแล้ว

"ผมชอบสีขาว สีดำ สีน้ำเงิน" ผมตอบออกไป

"สีดำกับน้ำเงินผ่าน สีขาวห้ามหยิบ" (ต้น) บังคับผมกับไอ้เรื่องแค่นี้เนี่ยนะ

"ทีชุดนักศึกษาผมยังใส่ได้เลย" พี่ต้นนิ่งไปพักนึง

"มันไม่เหมือนกันนะครับ อันนั้นจำเป็นต้องใส่" (คีย์) ทีเรื่องแบบนี้เข้าข้างกันเก่งเชียวนะ

"แต่ผมอยากใส่สีขาวบ้าง จะให้ผมใส่แต่สีดำๆมืดๆเป็นคนอมทุกข์ทุกวันเลยเหรอไง" จริงอยู่ที่ผมชอบสีดำ แต่จะใส่อยู่สีเดียวทั้งปีทั้งชาติมันก็ไม่ใช่มั้ยล่ะ

"ใส่เป็นสีอื่นไม่ได้หรอครับ" (ต้น) เหอะ รู้ตัวแล้วหรอว่าทำผมโกรธ พูดเสียงอ่อนเชียว

"ให้ผมไม่ได้หรอ?" พี่ต้นเลิกคิ้วขึ้น

"งั้นใส่แค่ตอนอยู่กับพวกพี่ได้มั้ยล่ะครับ?" (คีย์) จะให้แล้วยังมีข้อแม้อีก-.-"

"ได้ครับ ผมทำได้" ผมตอบออกไปเสียงแข็ง

"ไปเลือกมา2ตัว" (ต้น) ห๊ะ! ให้แค่2ตัวเนี่ยนะ? ถ้าเกิดเปื้อนขึ้นมาก็จบเลยอ่ะดิ

"ผมอยากได้มากกว่านี้ นะครับพี่ต้น" เอาสิ กล้าไม่ให้ผมหรอ ทีเกมเครื่องเป็นหมื่นพูดคำเดียวหลับหูหลับตาซื้อให้ได้ กับแค่เสื้อตัวไม่กี่ร้อยไม่ยอมซื้อให้ผมอ่ะ

"แล้วทามอยากได้กี่ตัว?" (ต้น)

"ผมขอแค่4ตัวพอ" เขาจะยอมให้ผมมั้ยเนี่ย

"ให้ป่ะวะไอ้ต้น?" พี่คีย์หันไปถามพี่ต้นเพราะพี่ต้นเงียบไป ไม่รู้คิดอะไรอยู่

"หอมแก้มพวกพี่ก่อนคนละที" (ต้น) เจ้าเล่ห์จริงๆคนๆนี้

ทำสิครับไม่ทำเดี๋ยวอด ผมหอมแก้มพี่ต้นทีนึงแล้วก็หันไปหอมพี่คีย์ทีนึง

"ไปหยิบมา6ตัว" (ต้น)

"เย้! ขอบคุณครับ" รีบวิ่งสิครับรออะไร

ผมรีบไปเลือกมาอย่างรวดเร็ว ผมเลือกเสื้อเชิ้ตมา4ตัว แล้วก็เสื้อยืด2ตัว พวกเราไปเลือกซื้ออย่างอื่นกันต่อจนเที่ยงแล้วก็แวะกินกลางวันกัน

"ทามอยากได้อะไรอีกมั้ยครับ" พี่ต้นหันมาถามผม ทีนี้ไม่ดุแล้วหรอ

"ไม่ครับ นี่ก็เยอะแยะแล้ว" ใช่ ตอนนี้ของเยอะแยะเต็มมือพี่การ์ดไปหมด

"ไปดูหนังกันมั้ยล่ะ?" ผมไม่ได้หูฟาดใช่มั้ย พี่ต้นชวนผมดูหนังครับทุกคน

"เดี๋ยวๆไอ้ต้น คนอย่างมึงชวนเมียดูหนังเป็นด้วยหรอวะ" (คีย์) ทำไมพี่คีย์ตกใจอ่ะ เอ๊ะหรือว่าพี่ต้นปกติไม่ดูหนังหรอ?

"แล้วทำไมกูจะชวนไม่ได้ เมียกูทั้งคน" (ต้น) เลิกย้ำสถานะผมสักทีอยู่ห้องก็พูดกันเล่นๆได้อยู่หรอก นี่มันที่สาธารณะนะ-.-"

"ทามรู้มั้ย พี่เคยชวนมันมาดูตั้งหลายรอบ แต่มันก็ไม่เคยมากับพี่สักครั้งเลย" (คีย์)

"แล้วมึงมาดูกับใครล่ะ" (ต้น)

"เฮ้ย มึงอย่าพูดให้น้องเข้าใจผิดดิวะ กุมาดูคนเดียวเว้ย ไม่เชื่อมึงถาม2ตัวนี้ได้เลย มันขับรถมากับกุบ่อยๆ" (คีย์) นั่นหาเรื่องทะเลาะกันอีกละ ผมก็อยากรู้นะว่ามาคนเดียวจริงรึป่าว เลยหันไปหาพี่การ์ด

"จริงครับคุณทาม คุณคีย์มาคนเดียวกลับคนเดียวตลอด" พี่การ์ดคนนึงตอบกับผม

"งั้นไปดูหนังกันเถอะครับ พี่ต้นต้องหัดเข้าโรงหนังบ่อยๆนะครับ ผมชอบดูหนัง" ผมพูดขึ้นแล้วจุงมือพวกเขาสองคนเดินไปที่โรงหนัง

"โอเคครับ พี่จะมาบ่อยๆ" (ต้น)

"พวกแกเอาของกลับไปเก็บที่คอนโดก่อนไป แล้วค่อยกลับมาเจอกันหน้าโรงหนัง" พี่คีย์หันไปสั่งพี่การ์ด2คนที่มาด้วยกัน

ตอนนี้ผมกับพี่ๆมาถึงหน้าโรงหนังกันแล้ว กลิ่นป๊อปคอร์นหอมมากๆเลย แต่ว่าหนังเรื่องที่ผมอยากดูยังไม่เข้าเลยแฮะ ผมเห็นหน้าโรงมีโปสเตอร์หนังผีของฝั่งเมกา มีหนังไทยแนวอินดี้ แล้วก็การ์ตูนของค่ายพิกซ์ซ่า

"ดูอะไรกันดีครับ?" ผมถามขึ้นมา

"แล้วแต่ทามเลยครับ" (ต้น) ก็พอจะเดาออกอ่ะนะว่าจะตอบกันแบบนี้

"ไม่เอา ผมอยากให้พี่ต้นเลือก" ใช่พี่ต้นน่าจะยังไม่เคยมาดูเลย การสร้างความประทับใจครั้งแรกสำคัญมาก ครั้งต่อๆไปเขาจะได้อยากมาอีก

"งั้นไปดูการ์ตูนกัน" (ต้น) นี่ไงพี่ต้นมีด้านที่น่ารักอยู่ด้วย ตอนแรกผมนึกว่าเขาจะเลือกหนังผีซะอีก หรือว่าเขาเป็นคนกลัวผี?

"ห๊ะ! มึงชอบดูการ์ตูนหรอไอ้ต้น ทำไมกูไม่เห็นรู้เลย" (คีย์)

"งั้นมึงก็รู้ไว้ซะ" (ต้น) คู่นี้เป็นเพื่อนกันจริงๆรึป่าวเนี่ย555

"ทามเอาป๊อปคอร์นมั้ยครับ?" (คีย์)

"พวกพี่กินด้วยมั้ยอ่ะครับ ถ้าผมคนเดียวคงกินไม่หมด" พึ่งไปทานข้าวกันมาผมยังอิ่มอยู่เลย

"ทามป้อนพวกพี่สิครับ ทามให้อะไรพวกพี่ก็กินหมดแหละ" (ต้น) ได้ทีเอาใหญ่เลยนะคนนี้

"เยี่ยมมากไอ้ต้น!" (คีย์)

 

สรุปพวกเราเลือกดูการ์ตูนกัน พี่คีย์ไปซื้อตั๋วหนัง ส่วนผมกับพี่ต้นไปซื้อป๊อปคอร์นกับน้ำอัดลม แล้วก็นั่งรอโรงเปิดกับ10กว่านาที

"ทาม!" มีเสียงผู้หญิงที่ไหนเรียกผมก็ไม่รู้ครับ ผมหันหาไปตามเสียง

"นะ...น้ำ" พูดไม่ออกเลยครับ ผมควรจะพูดอะไรดี

"ทามหายแล้วหรอ?"

"แล้วทำไมถึงมากับอาจารย์ล่ะ?"

ความคิดเห็น