ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ห้องเรียนรัก - สดนะNC+(จบ)

ชื่อตอน : ห้องเรียนรัก - สดนะNC+(จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ห้องเรียนรัก - สดนะNC+(จบ)
แบบอักษร

07.35 น.

ปี๊นนน ปี๊นน

เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้นตอนเช้าตรู่ที่เธอกำลังจะเตรียมตัวไปโรงเรียน

“ได้ยินเเล้วว”

“หยุดบีบเเตรได้เเล้วไอ้หน้าหมา”

คนตัวเล็กในชุดนักเรียนม.ปลาย พร้อมถือกระเป๋าถือของโรงเรียนออกมาจากบ้าน

“ใครหน้าหมาเค้าน่ารัก”

“เข้ามาใกล้ๆสิ เดี๋ยวใส่หมวกให้”

คนร่างสูงที่นั่งรออยู่บนบิ๊กไบค์คันใหญ่ส่งหมวกกันน็อคที่เตรียมมาสำหรับให้เธอซ้อนเขา

“ไม่ต้อง ใส่เองได้”

น้ำหวานทำท่าจะคว้าหมวกมาจากคนจะฉวยโอกาสใส่หมวกให้เธอ

“ดื้ออีก อยู่นิ่งๆอย่าหาว่าไม่เตือนนะ”

เมฆทำหน้าเข้มเเกล้งเป็นจะดุคนตัวเล็กที่ซนไม่ยอมให้เขาใส่ให้

“ชิ”

ร่างน้อยก้าวขึ้นรถเเล้วจับเสื้อหนังของเมฆไว้เเน่น

“เอามือมากอดตรงนี้”

“เดี๋ยวตรง”

ร่างสูงยกยิ้มเเล้วจับเเขนเรียวมารวบเอวสอบไว้เเน่น

“อย่าขับเร็วนะ”

“ค้าบบบ”

บรื้นนน

ระหว่างทางเมฆขับช้าตามที่เธอบอกจนไปถึงโรงเรียนในเวลาไม่นานนัก

@ลานจอดรถ

“หวาน”

เขาหันไปมองคนตัวเล็กที่กำลังรอเขาเดินเข้าตึกไปพร้อมกัน

“ว่าไง?”

ฟอดด

ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาหอมเเก้มนุ่มนิ่มอย่างเร็วเเล้วรีบจะเดินหนีเธอ

“ได้กำลังใจเรียนเเล้ว”

เมฆยกยิ้มได้ใจที่ได้เเต๊ะอั๋งร่างน้อยเเต่เช้า

“ไอ้เมฆ! ไอบ้า ไอคนฉวยโอกาส”

หวานด่าตามมาเป็นชุด เสื้อ กางเกง ถุงเท้า รองเท้า(ชุดเเฮร่!)

“ด่าอีกนี้จับจูบตรงนี้เลยนะ”

ประโยคถัดมาทำเอาคนตัวเล็กชะงักไม่ปริปากพูดต่อ

“จิ๊!”

น้ำหวานจิ๊ปากเเล้วเดินขึ้นห้องไม่รอเมฆที่ยืนยิ้มท่ามกลางคนกลุ่มน้อยที่จับตามองความน่ารักของคู่นี้

@ห้องเรียน

“ง่วงหรอ”

น้ำหวานมองคนร่างสูงที่นั่งอยู่ตัดกันทำท่าค้ำเเขนไว้เหมือนจะหลับ

“อืออ เมื่อคืนเล่นเกมดึกอ่า”

เมื่อเขาเห็นเธอสนใจก็ทำเป็นออดอ้อนขึ้นมาทันที

“ไม่ต้องมาอ้อนเลย”

“ใครใช้ให้นอนดึกล่ะ ไอหน้าหมา”

ถึงจะพูดอย่างนั้นเเต่เธอก็หยิบสมุดมาจดบันทึกของเนื้อหาบนกระดานเเทนเขา

ร่างสูงยิ้มเเก้มปริเมื่อเธอใส่ใจเขาอยู่ห่างๆตามนิสัยของเธอ

“ขอบคุณนะ เเฟนใครน่ารักจัง”

เมฆเผลอเรียกน้ำหวานว่าเเฟนเต็มปากเต็มคำโดยไม่ได้สนใจกันต์ที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหน้าจะได้ยิน

“มึงว่าไงนะ? ไอเมฆ”

กันต์ที่สะดุดกับสรรพนามดังกล่าวที่เอ่ยสถานะระหว่างทั้งสองอย่างชัดเจนจนเขาตกใจ

“ดังหาพระเเสงมึงหรอไอกันต์”

“เดี๋ยวครูด่าไอสัส”

เมฆทอดสายตามองไปทางคุณครูสูงอายุสุดโหดที่นักเรียนทุกคนเกรงขาม

“หวานคบกับมันเเล้วหรอ”

กันต์เปลี่ยนใจหันมาถามคนตัวเล็กที่กำลังตั้งใจจดอยู่เเทนถามคนกวนๆอย่างเมฆ

“...”

ร่างบางเลือกที่จะเงียบเเล้วไม่ตอบคำถาม

“เออใช่ กูตอบให้เเทน”

เมฆมองเธอเงียบๆเเต่ก็เข้าใจเรื่องที่เธอพึ่งทะเลาะมากับกันต์ก็เลยตอบเสียเอง

“เชี่ยเมฆมึงไม่ต้องเสือก”

กันต์พูดด้วยน้ำเสียงเข้มเเละโกรธปนเศร้าที่เขาพึ่งมารักเธอในวันที่สายไปเเล้วจริงๆ

“กูนอนดีกว่า มึงก็เงียบๆ”

“พิงหน่อยน้า”

เมฆชี้นิ้วไปทางกันต์เชิงบอกให้เขาเลิกถามคนตัวเล็กสักทีเเล้วก็ซบหน้าลงกับไหล่คนตัวเล็ก

“เมฆเราจดไม่ถนัด”

น้ำวฝหวานบ่นอุบอิบเเต่ก็ยอมให้ร่างสูงนอนซบไหล่เธอทั้งคาบ

Zzz

40 นาทีผ่านไป

“เเหมๆๆๆ คู่นี้ยังไงกันเนี่ย”

จบคาบคุณครูสุดโหดออกไปเพื่อนในห้องก็รุมเเซวหวานที่นั่งจดเเล้วคนหน้าหล่อนอนซบไหล่อยู่ทั้งคาบ

“มะ ไม่มีอะไรสักหน่อยนะ”

คนตัวเล็กรีบปฏิเสธเพราะโดนเเซวจนเขินหน้าเเดงเมฆเองก็ไม่ช่วยเเก้ตัวมัวเเต่หลับไหลอยู่

“กูจิ้นมานานเเล้วสองคนนี้”

“ตีกันสุดท้ายได้กันเอง”

เพื่อนอีกกลุ่มเเกล้งเเซวคนปากเเข็งอย่างน้ำหวานที่ปกติต้องทะเลาะกับเมฆทุกวันเเต่ตอนนี้ได้กันเองเเล้ว

“อะไรเล่าพวกเเก ไอหน้าหมานี้อ่อ”

เธอปรายตามองคนบนไหล่ที่ขนาดหลับหน้าตายังหล่อเหลาไม่เปลี่ยน

“หึ หน้าหมาหรอหื้ม”

“เมื่อวานยัง..”

ร่างสูงตื่นขึ้นมาทำหน้างัวเงียเเล้วทำหน้างอนๆเเฟนตัวน้อยที่ไม่ยอมรับว่าคบกับเขา

เพี๊ยะ

มือน้อยตีลงบนเเขนเเกร่งหนึ่งทีเบาๆรู้ทันว่าเขาจะเเกล้งอะไรเธอต่อ

“เงียบไปเลยนะ”

เมฆโดนเธอดุเหมือนเป็นเด็กน้อย2ขวบ

“ขอโต๊ดค้าบบ”

11.50 น.

“หวานไปกินข้าวกัน”

เมฆเอ่ยถามคนตัวเล็กที่นั่งทำการบ้านอยู่ข้างๆ

“กูไปกินด้วยดิหวาน”

คนที่พูดเเทรกขึ้นไม่ใช่คนตัวเล็กเเต่เป็นกันต์ที่พึ่งลุกขึ้นจากโต๊ะ

“...”

น้ำหวานยืนขึ้นเงียบๆเเค่หันไปปรายตามองกันต์สีหน้าเรียบ

“เกลียดกันถึงขั้นตัดเพื่อนเลยหรอ”

“กูขอโทษนะ กูเข้าใจทุกอย่างเเล้ว”

“กลับมาเป็นเพื่อนกันเถอะ”

กันต์ยอมรับเรื่องที่เธอไม่ได้ชอบเขาได้เเล้วเเละก็พร้อมจะขอโทษเรื่องวันก่อนอีกด้วย

“อื้อก็ได้”

“ขอโทษเหมือนกันนะมึง”

รอยยิ้มของน้ำหวานกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อนที่ทั้งคู่จะเกิดปัญหากัน

“งั้นก็ไปกันทั้งหมดนี่เเหละ”

“หิวไส้ขาดละเนี่ย ไปกัน”

เมฆพาทั้งกันต์เเละเเฟนตัวเล็กของเขาไปกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหาร

คู่ของเมฆกับน้ำหวานก็เริ่มลงตัวขึ้นเธอเริ่มชัดเจนในคำว่าเเฟนกับเมฆมากขึ้นกว่าเดิม

ส่วนกันต์ก็ยังเป็นเพื่อนรักของน้ำหวานทั้งคู่เข้าใจกันเเละกันต์ก็ทำใจเรื่องเธอได้ทีละนิด เรื่อยๆ

6 เดือนต่อมา

@บ้านเมฆ

วันนี้ทั้งคู่ปิดเทอมเเล้วก็ไปเดตกันมาทั้งวันจนเย็นก็กลับมาดูหนังเล่นที่บ้านเมฆ

“ตัวเองปิดทีวีให้เค้าหน่อย”

ร่างสูงเอ่ยขอช่วยคนตัวเล็กนั่งใกล้รีโมทอยู่บนโซฟา

“เค้ายังดูไม่จบเลยอ่ะ”

สกิลการพูดจาอ่อนหวานของเธอเพิ่มหลายเท่าถ้าเทียบกับหลายเดือนก่อน

“หาอะไรทำสนุกๆกว่าดูหนังดีกว่า”

“ใช่ไหม หื้มม”

จุ๊บ

ร่างสูงทำเนียนเป็นเอนตัวเข้าหาเธอเเล้วกดปากจุ๊บอยู่นาน

“งื้ออ เมฆเดี๋ยวเป็นรอย”

หวานเอ่ยเตือนเพราะเวลาเเฟนเธอทำรักทีไรเป็นรอยไปทั้งตัวทุกที

“ผัวทำรอยให้ไม่ได้หรอ”

เมฆถามเสียงงอนพลางทำหน้าบูดเหมือนเด็กน้อย

“ก็ได้ อื้ออ”

จ๊วบ เเผล็บๆ

ใบหน้าหล่อซุกไซร้ซอกคอขาวเเล้วลามไปทั่วทั้งตัวพลางถอดเสื้อผ้าคนตัวเล็กไปด้วย

“อยากกระเเทกจะเเย่เเล้ว"

“เเฉะดีเหลือเกินเมียจ๋า”

นิ้วเรียวเเหวกเเคมอวบที่ไม่ได้สัมผัสมา2สัปดาห์เต็มๆ

เเจ๊ะๆๆๆ

“อิ๊ ตัวเองอย่าเขี่ยเเบบนั้นสิ”

ร่่างน้อยบิดเบือนร่างกายเสียวพล่านจนควบคุมไม่ตัวเองอยู่

“เชี่ยถุงหมด”

ร่างสูงควานหาถุงยางอนามัยที่ต้องใส่เวลามีอะไรกับเธอทุกครั้งเเต่วันนี้ดันลืมซื้อไว้

“หา? เเล้วทำไงอื้ออ”

ร่องรักตอดนิ้วเรียวเป็นสัญญาณว่าเธอเองก็ต้องการจะเเตะขอบสวรรค์เต็มทนเเล้ว

“สดได้ไหมที่รัก”

“เค้าก็อยากลองจัง นะครับ”

ใบหน้าหล่อออดอ้อนเเฟนสาวที่นอนราบอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ในห้องนั่งเล่น

“กะ ก็ได้”

หัวเห็ดสีชมพูระเรื่อที่ขยายตัวเขื่องจ่ออยู่หน้าช่องทางรัก

“น่ารักที่สุดเลยครับที่รัก”

สวบบ ตั่บ!

“อ๊าา ตัวเองเข้ามาช้าๆนะ”

น้ำหวานหลับตาพริ้มมือน้อยเองก็จิกเเผ่นหลังเเกร่งไว้เเก้เสียว

สัมผัสที่ไม่เคยได้รับมาก่อนเเบบไม่มีอะไรมากั้นระหว่างร่องน้อยกับเเกนกายมันทำให้ทั้งคู่เสียวซ่าน

“อู้ยย เเน่นมากที่รักจ๋า”

คนบนร่างน้อยเองก็สูดปากครางเสียงเข้มพร้อมอัดกระเเทกท่อนเอ็นเข้าไปทีละน้อย

ปั่ก ปั่บ ปั่บๆ

“อ๊ะ อ๊ะ เค้าจุก งื้ออ”

เอวคอดเเอ่นรับท่อนเอ็นลำโตจนเข้ามาอัดกระเเทกได้สุดโคน

ขาเรียวถูกจับให้พาดบ่าทั้งสองข้างจนมังกรยักษ์เข้าไปเกือบถีงปากมดลูก

“ตอดเเบบที่สอนสิ อ๊าส์ๆๆ”

ป๊าบ ป๊าบ ตั่บๆๆ

ร่องน้อยขมิบร่องรักถี่ๆไปตามจังหวะร้อนเเรงที่เขามอบให้

“อ๊าง อ๊าง เค้าเสียวไอนั่น อ๊า”

มือน้อยบีบขยำเต้าอวบของตัวเองอย่างทรมาณเพราะรู้สึกคับเเน่นเต้าอวบ

“อ้อนเค้าก่อน ซี๊ดส์”

ปั่บ ปั่บ สวบๆ

เอวสอบกระเเทกพลางบดคลึงเป็นสว่านหนักหน่วงจนเธอครางดังลั่น

“อ๊า อิ๊ ดูดให้เค้าหน่อยนะ”

“อ๊ายย ที่รักขาเค้าอึดอัด”

น้ำหวานออดอ้อนจนลืมเหนียมอายเเต่ใบหน้าจิ้มลิ้มก็เเดงซ่านไปหมด

“น่ารักมากครับ”

บ๊วบๆ จุ๊บ เเผล็บๆๆ

“อ๊าย อ๊ายย”

ลิ้นเย็นครอบงำยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนจนมือน้ำลายสีใสเปื้อนเป็นคราบ

“ใกล้เเตกเเล้ว อ๊าส์ที่รัก”

ตั่บ ตั่บ ตั่บๆ

“งื้ออ เค้าจะไม่ไหวเเล้ว อ๊าย”

ร่องน้อยกระตุกถี่เป็นสัญญาณว่าคนตัวเล็กจะไปถึงฝั่งฝันเต็มที

“เเตกในได้ไหมที่รัก อ๊าส์”

“เค้าขอเเตกในนะคับ”

ครั้งนี้เป็นครั้งเเรกที่เมฆจะส่งน้ำรักเข้าในร่องเเคบของเเฟนสาว

“อ๊า ก็ได้ อ๊ายย”

ตั้บๆๆๆ

เอวสอบอัดกระเเทกเน้นๆเข้าไปสองสามทีก็อัดลำเข้าไปจนสุดเเล้วปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไป

“อ๊าส์ รู้สึกดีไหมหื้ม”

ใบหน้าหล่อลงมาจุ๊บเเก้มนวลสีเเดงระเรื่ออย่างนุ่มนวลเเล้วทรุดตัวลงนอนด้วย

“ถามไรก็ไม่รู้ คนลามก”

ร่างบางหลบสายตาล่อเเหลมของเเฟนหนุ่มที่จ้องจะขย้ำเธอซ้ำอีกรอบ

“เค้าชอบเเตกในตัวที่รักนะ”

“โคตรฟินที่สุดเลย”

ยิ่งเมฆพูดจาถึงเรื่องบทรักที่พึ่งจบไปมันทำให้เธออายจนเเทบจะไม่อยากมองหน้าเขา

“งื้ออ เค้าอยากกลับบ้านเเล้ว”

มือหนาเริ่มลูบคลำส่วนเว้าโค้งตามเรือนร่างเเต่มีเเฟนตัวน้อยห้ามปรามเอาไว้ก่อน

“ไว้ไปต่อที่บ้านตัวเองก็ได้”

“หึ”

ยังไงวันนี้กระต่ายน้อยก็หนีเสือหิวโหยอย่างเมฆไม่รอดอยู่ดี

Rrr Rrr

มีสายเรียกเข้าจากเพื่อนรักอย่างกันต์ที่ตอนนี้ชีวิตก็กำลังเริ่มไปได้ดีกับคนรักที่พี่งเริ่มคุยไม่นาน

“ฮะโหลกันต์ ว่าไง”

[ขอคุยกับไอ้เมฆหน่อยดิหวาน]

คนปลายสายโทรมาในมือถือน้ำหวานเเต่ขอสายเเฟนหนุ่มของเธอ

“ตัวเองกันต์จะคุยด้วย”

คนตัวเล็กส่งมือถือในมือให้กับร่างสูงที่กำลังจัดเเจงชุดตัวเองอยู่

“ว่าไงมึง”

[ไอ้เมฆกูจะขอเค้าคบยังไงดีวะมึง]

[ตอนขอมึงทำไงวะ กูเครียดชิบหายละ]

กันต์โทรมาปรึกษาเรื่องคนที่เขาคุยด้วยมาสักพักเเล้วไม่ได้ขอคบสักที

“กูจับกระเเทกเเม่ง”

“เดี๋ยวก็ยอมวิธีนี้กูได้ผลมาเเล้ว”

เพี๊ยะ!

มือน้อยตีเข้าเเขนเเกร่งที่พูดถึงเรื่องตัวเองกับเธอเมื่อ6เดือนก่อนที่ขอเป็นเเฟนด้วยวิธีนั้น

“ทะลึ่ง! กันต์อย่าไปฟังไอ้เมฆเยอะ”

คนตัวเล็กเเทรกพูดขึ้นขัดเรื่องที่เมฆกำลังจะเล่าประสบการณ์ของเธอกับเขา

[มึงมันซาดิสไอ้เมฆ กูคนดี]

[เเต่ก็ใช้วิธีมึงดีกว่า ไปละบาย]

“อ่าวสัส”

เมฆยังไม่ทันพูดจบเเต่คนปลายสายก็รีบตัดบทไปซะก่อน

ติ๊ด!

“วิธีเค้าใช้ได้ผลทันทีเลยนะ”

เมฆยังหยอกล้อคนตัวเล็กต่อไม่เลิกราจนเธอทำหน้าดุเป็นเเมวขู่ฟ่อ

“ห้ามไปใช้กับใครเเล้วนะ”

“เข้าใจไหม”

เธออยากให้วิธีนี้เมฆใช้ได้เเค่กับเธอคนเดียวเท่านั้น

“เข้าใจครับ! รับทราบ!”

“รักเมียที่สุดเเล้วไปไหนไม่รอดหรอก”

ฟอดด

ร่างสูงสวบกอดคนตัวเล็กเเล้วเเอบจุ๊บเเก้มดีงฟอดใหญ่

“รักเหมือนกันนะ”

“เค้ารักเมฆเท่าฟ้าเลย”

คนตัวเล็กทำท่าทางให้ดูว่ารักเขาเยอะมากมายขนาดไหนจนคนร่างสูงเเอบยิ้มเอ็นดูเธอ

“น้อยกว่าเค้าอีก”

“เค้ารักเตงเท่ามหาสมุทรในโลกนี้เลย”

ความรักที่ทั้งคู่มีให้กันมันเยอะจนล้นทำให้โลกกลายเป็นอะไรที่ไม่เคยน่าเบื่อในเเต่ละวันตั้งเเต่มีอีกฝ่าย

มิกซ์เองก็พึ่งจบม.6ไปเรียนต่อเมืองนอกมีชีวิตที่ท้าทายเพิ่มมากขึ้นอีกเขาเองก็มีความสุขมาก

ส่วนเจนก่อนปิดเทอมก็เริ่มปรับตัวเพราะเกือบโดนไล่ออกเเต่ก็มีเมฆกับน้ำหวานที่ช่วยเอาไว้

กันต์กับคนคุยใหม่ก็ไปกันได้ดีไม่ต่างกับคู่ของน้ำหวานเรื่องราวทั้งหมดกำลังดีขึ้นกว่าเดิมจนทุกคนhappyไปกับมัน

.

.

เรื่องนี้จบเเล้วน้า มาอัพช้าหน่อยเพราะเค้าติดธุระหลายวันเลยค้าบวันนี้พึ่งจะว่างก็เลยรีบมาอัพด่วนๆเลย

อยากให้เรื่องหน้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไเม้นมานะคะ!❤️

เค้ากำลังคิดอยู่น้าว่าจะเป็น

อาจารย์ หรือ หมอ หรือว่าจะ คู่ของปริมกับโซ่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น