รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 เพราะห่วงและคิดถึงจึงมาหา (1)

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 เพราะห่วงและคิดถึงจึงมาหา (1)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2563 15:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 เพราะห่วงและคิดถึงจึงมาหา (1)
แบบอักษร

Ebook ตามลิ้งด้านล่างนะคะ 

Ebook : https://bit.ly/3efrmgf 

7  

เพราะห่วงและคิดถึงจึงมาหา 

ร่างสูงของเคเลอร์ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนไม่ต่างกับทุกวัน นั่งมองไอ้หนูสกปรก และอุปกรณ์โกงพนันที่ยึดได้ด้วยแววตาเคร่งเครียด ข้างกายมีร่างสูงของแฮร์รี่ ผู้จัดการคนสนิทที่รับหน้าที่ดูแลคาสิโนแห่งนี้รอรับคำสั่งอย่างสงบ 

“กูให้โอกาสมึงอีกครั้ง ใครสั่งมึงมาเล่นสกปรกในคาสิโนของกู” 

ความเงียบคือสิ่งที่รับตอบกลับมา เคเลอร์หัวเราะเสียงเหี้ยม ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง เดินวนไปรอบตัวไอ้หนูสกปรกที่นั่งคุกเข่าอยู่กลางห้องอย่างหยั่งเชิง จากนั้นเขาก็นั่งยองๆ แล้วจับปลายคางกระชากให้มันเงยหน้าขึ้น แต่มันพยายามไม่สบตาและเบือนหน้าหนี 

“สงสัยเงินมันจะหนัก เลยพลอยทำให้ปากมันหนักไปด้วย แต่กูสงสัยจริงๆ ว่ามันจะหนักเท่า…” เคเลอร์ง้างกำปั้นขึ้น ก่อนจะแสยะยิ้มเมื่อเห็นมันหลับตาเตรียมรับกำปั้นหนักๆ แต่ทว่าชายหนุ่มกลับลดมันลง คนที่เตรียมใจรอรับความเจ็บถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก “มันคงไม่หนักพอ” 

เอ่ยจบ ร่างสูงก็ลุกขึ้นพยักหน้าให้กับลูกน้องร่างใหญ่ยักษ์สองคนที่ยืนคุมเชิงอยู่เล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งดูเท้าหนักๆ กระทืบไอ้คนปากหนักด้วยรอยยิ้มเหี้ยม 

โอ๊ย! แขนกู!” 

เสียงมันโอดครวญอย่างเจ็บปวดเมื่อแขนทั้งสองข้างของมันถูกไอ้สองยักษ์ใหญ่หักเอาง่ายๆ ไม่ต่างกับหักไม้จิ้มฟัน แต่เมื่อไม่มีคำพูดที่ต้องการได้ยินหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากบวมเจ่อเลอะไปด้วยเลือด เท้าหนักๆ สองคู่ก็กระหน่ำซัดไม่เลี้ยงต่อไป แต่ก็ไม่สามารถที่จะง้างปากของมันได้ ดังนั้นไอ้ยักษ์หนึ่งในสองคนก็ควักมีดพกออกมากวัดแกว่ง ส่วนอีกคนไปดึงแขนที่ห้อยต่องแต่งขึ้นมาด้วยสายตาหื่นกระหายกับของเล่นชิ้นใหม่ที่รอการทรมาน 

“ยะ…อย่า! กูบอกแล้ว กูบอกแล้ว” มันละล่ำละลักบอก เมื่อความเย็นเยือกของโลหะสีเงินวาวค่อยๆ ถูกกดลงบริเวณข้อมือจนได้เลือด เป็นคำเตือนว่าถ้ายังปากหนัก ไอ้ยักษ์สองตัวจะไม่หยุดเป็นแน่ 

คเลอร์ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณให้ไอ้ยักษ์สองคนที่กำลังสนุกได้ที่ให้หยุดมือ ก่อนที่ตัวเขาจะใช้เท้าถีบร่างที่นอนขดเป็นกุ้งให้หงายขึ้นแล้วตะคอกถามเสียงกร้าว 

“ใคร!” 

“กูไม่รู้จักมัน กูรับงานมาอีกทอดหนึ่ง” 

เคเลอร์หรี่ตามอง ก่อนจะแสยะยิ้มเย็นเมื่อเห็นว่า แม้อีกฝ่ายจะเจ็บเจียนตายก็ยังกล้าพูดเอาตัวรอดแบบง่ายๆ ไม่ยอมเอ่ยถึงผู้บงการ คิดหรือว่า คนอย่างเขาจะใจอ่อน และเชื่อกับมุกเดิมๆ ไม่มีทาง! 

“อ๋อ…อย่างนี้นี่เอง” เจ้าพ่อคาสิโนหนุ่มยิ้มราวกับเทพบุตรมาโปรดสัตว์โลก แต่ใครเลยจะคาดคิดว่า พ่อเทพบุตรจะทำสิ่งต่อจากนี้ไป 

เปรี้ยง! เปรี้ยง! 

อ๊าก! 

เสียงอาวุธดำเมื่อมจากมือซาตานในคราบเทพบุตรดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด เมื่อกระสุนเล็งเจาะเข้าที่เข่าทั้งสองข้างของมันจนเลือดไหลทะลักอย่างไม่คิดจะปราณี 

“กูไม่อารมณ์จะเล่นหัวกับมึง ถ้ามึงยังปากแข็ง กระสุนจะไม่เจาะแค่เข่า แต่มันจะเจาะเข้าที่กบาลของมึงด้วย” 

ความคิดเห็น