Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่ชายเพื่อน 30 100%

ชื่อตอน : พี่ชายเพื่อน 30 100%

คำค้น : พี่ชายเพื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2563 15:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่ชายเพื่อน 30 100%
แบบอักษร

 

 

พี่ชายเพื่อน 30 

 

 

 

เขมินท์มองดูสภาพคุณสามีที่กลับมาถึงบ้านด้วยความสงสารก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ สภาพของคุณสามีในตอนนี้ช่างดูเหนื่อยล้าเสียเหลือเกินแถมผมเผ้าไม่เป็นทรงไหนจะเสื้อผ้าที่ดูยับยู่ยี่อีก ช่างต่างจากสภาพตอนไปที่เป๊ะทุกองศา ส่วนเจ้าลูกชายก็ดูมีความสุขมากแม้เสื้อผ้าจะแอบมีคราบไอศกรีมและซอสมะเขือเทศเลอะนิดหน่อยก็ตาม 

 

“ทำไมมีสภาพแบบนี้ได้ครับเนี่ย” 

 

“ก็ลูกซนทั้งวัน พี่ตามแทบไม่ทันเลยครับ” 

 

“แล้วน้องนะโมล่ะครับ ทำไมไม่กลับมาด้วยกัน” 

 

“พี่พากลับไปส่งบ้านแล้วครับ พอดีภรรยาคุณภูผายังอาการไม่ดีขึ้นพี่เลยอาสาไปส่งแทน” 

 

“ดีแล้วครับ แต่ตอนนี้เขมว่าพี่เตกับโมเดลไปอาบน้ำก่อนเถอะครับ สภาพดูไม่ได้ทั้งคู่เลย”  

 

หลังจากเขมินท์ไล่ทั้งคู่ไปอาบน้ำแล้วก็เข้าไปดูอาหารในครัวก่อนจะออกมาให้นมเจ้าตัวน้อยที่นอนพ่นน้ำลายประท้วงความหิวอยู่บนที่นอนเด็กและเมื่อเจ้าตัวเล็กเห็นขวดนมก็ชูไม้ชูมือเหมือนต้องการบ่งบอกว่า เอานมมาให้ผมเร็วๆสิฮับคุณแม่! 

 

“ฉายแววดื้อแต่เด็กเลยนะครับน้องติณ โตขึ้นต้องวุ่นวายมากแน่ๆ” เขมินท์มองเจ้าตัวน้อยที่ดูดนมจากขวดอย่างรุนแรงก็อดคิดถึงตอนที่เจ้าตัวน้อยโตไม่ได้ โมเดลเองก็ค่อนข้างจะเริ่มดื้อไม่น้อยตามวัยที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ส่วนติณน้อยก็ฉายแววตั้งแต่อยู่ในท้องและพอได้ออกมาลืมตาดูโลกที่นอกจากหน้าตาแล้วที่เหมือนผู้เป็นพ่อไปหมดหรือแม้กระทั่งนิสัยเองก็ดูเหมือนว่าจะได้มาไม่มากก็น้อยจริงๆ  

 

“เอ๊อะ!” หลังจากติณน้อยกินนมจนหมดขวด เขมินท์ก็อุ้มลูกชายมาตบหลังเบาๆก่อนเจ้าตัวน้อยจะเรอออกมาเสียงดังแล้วพูดจาอ้อแอ้ออกมาไม่หยุดอย่างอารมณ์ดีเมื่อท้องอิ่มแถมมือน้อยก็พยายามจะคว้าของที่เขมินท์พาเดินผ่านให้ได้ จนกระทั่งติณน้อยถูกจับไปนอนในคอกกั้นเด็กที่อยู่ใกล้ๆโต๊ะกินข้าว ซึ่งเด็กชายนั้นจะได้อยู่ในสายตาตอนที่ตนเองกำลังนั่งกินข้าวเย็น 

 

โมเดลหลังจากที่อาบน้ำเสร็จก็รีบลงมาจุ๊บๆน้องชายที่ไม่ได้เจอทั้งวันอย่างคิดถึง แต่เจ้าเด็กเอเลี่ยนกลับใช้เท้าน้อยๆเตะตนเองออกอย่างรำคาญ ทำเอาจิตใจน้อยๆของโมเดลเริ่มลุกโชนขึ้นมาก่อนตนเองจะแล่บลิ้นปลิ้นตาใส่เจ้าเอเลี่ยนเป็นการแก้แค้นแทน 

 

“แอ้!!!” 

 

“แค่นี้ก็ใช้เสียงข่ม เอเลี่ยนนี่มันเอเลี่ยนจริงๆเลย” โมเดลมองหน้าน้องชายก่อนจะกอดอกแล้วพูดออกมาเหมือนว่าตนเองเหนือกว่า แต่ทารกน้อยก็เบือนหน้าหนีแล้วหลับตาลงเหมือนต้องการที่จะบอกว่าตนเองนั้นเหนื่อยที่จะต่อล้อต่อเถียงกับพี่ชายที่ทำตัวแก่แดดแก่ลมแล้ว น่ารำคาญจริงๆเลย ไอ้อ้วน!  

 

ซึ่งการกระทำของเด็กทั้งคู่อยู่ในสายตาของเตชิตและเขมินท์ที่ยืนมองสองพี่น้องก่อนจะหัวเราะออกมาและทั้งคู่ก็อดที่จะคิดถึงอนาคตไม่ได้ว่าถ้าหากเจ้าตัวน้อยโตแล้วคงตีกันบ้านแตกแน่ๆ ไม่ยอมคนกันทั้งคู่แบบนี้  

 

“โมเดลครับ ทะเลาะกับน้องเสร็จแล้วก็มากินข้าวได้แล้ว” 

 

“ครับคุณแม่” เมื่อถูกแม่เรียก โมเดลก็ยอมเดินออกมาจากน้องชายแต่โดยดีแต่ในใจก็คิดว่าเดี๋ยวตนเองกินข้าวเย็นเสร็จเมื่อไรจะมากวนเจ้าเอเลี่ยนต่อ  

 

ในมื้ออาหารเย็นของวันนี้ไม่แตกต่างจากทุกวัน คุณหญิงรวีวรรณที่กลับมาทันพอดีก็มาร่วมทานอาหารกับครอบครัวก่อนจะรีบไปเล่นกับหลานชายคนเล็ก หลังๆนี้เธอมักจะมีงานสังคมค่อนข้างบ่อย ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาได้เล่นกับหลานชายสักเท่าไรแต่หลานชายทั้งสองของเธอก็น่ารักมากเพราะพอเห็นเธอกลับมาก็มักจะส่งเสียงร้องทักทาย ส่วนโมเดลหลานรักก็จะคอยเข้ามาทำท่าบีบๆนวดๆ บางครั้งก็เอาน้ำดื่มเย็นๆมาให้ ทำให้เอาผู้เป็นย่าอย่างเธอยิ้มปริ่มทุกครั้งที่มีหลานชายน่ารักขนาดนี้ ต้องขอบคุณหนูเขมจริงๆที่ยังเอาลูกชายไม่ได้เรื่องของเธอเป็นพ่อของลูก 

 

“คุณย่าดูเอเลี่ยนสิครับ ฉี่อีกแล้ว” หลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้ว โมเดลก็เดินมาดูน้องชายที่อยู่กับคุณย่าต่อและก็เห็นว่าเอเลี่ยนฉี่จนแพมเพิร์สตุงแถมใบหน้าก็ยับยู่ยี่เหมือนคนอารมณ์ไม่ดีอีก  

 

ช่างเป็นเอเลี่ยนที่หลากหลายอารมณ์เสียจริงเลย! 

 

“โอ๋ๆๆ ติณน้อยของย่า อึดอัดเหรอครับ เดี๋ยวคุณย่าเปลี่ยนให้นะ” คุณหญิงรวีวรรณร้องถามเด็กน้อยก่อนเธอจะเป็นคนพาหลานชายไปอาบน้ำและเปลี่ยนชุดเตรียมเข้านอนด้วยตนเองเสียเลย เพราะถ้าแค่เปลี่ยนเพียงอย่างเดียวยังไงก็ต้องถอดอาบน้ำอีกรอบอยู่ดี ซึ่งโมเดลที่เห็นคุณย่าพาเอเลี่ยนไปอาบน้ำตนเองก็เลยเดินตามเข้าไปด้วยติดๆด้วยความอยากรู้อยากเห็น 

 

กว่าจะอาบน้ำให้หลานชายคนเล็กเสร็จคุณหญิงรวีวรรณก็เปียกไปทั้งตัวจนต้องขอตัวไปอาบน้ำและเข้านอนโดยที่ไม่ลืมหอมแก้มราตรีสวัสดิ์กับหลานทั้งสอง ส่วนติณน้อยก็ถูกส่งกลับสู่อ้อมกอดของเตชิตที่ตอนนี้ตนเองมานอนหยอกลูกชายคนเล็กโดยเจ้าลูกชายตัวน้อยก็หยอกกับพ่อแรงเสียเหลือเกิน เพราะเผลอเป็นไม่ได้ ทั้งเท้าน้อยๆและมือน้อยๆคอยแต่จะฟาดเข้าที่ใบหน้าของตนเองตลอด 

 

“เด็กดื้อ ตัวแค่นี้ก็จะคอยแกล้งพ่อแล้ว” 

 

“เอเลี่ยนดื้อ คุณพ่อก็ตีสิครับ” โมเดลที่นอนกลิ้งอยู่บนเตียงของคุณพ่อคุณแม่ก็เอ่ยบอกออกมา เพราะเวลาตนเองดื้อคุณแม่ก็พูดขู่ว่าจะถูกตีตลอด ตอนนี้เอเลี่ยนดื้อก็ต้องถูกตีเหมือนกันสิ 

 

“น้องยังเด็กมากๆครับ ตีไม่ได้นะครับโมเดล” 

 

“งั้นถ้าน้องตัวโตเท่าโมเดลจะตีได้มั้ยครับ” 

 

“ต้องรอดูครับว่าน้องจะดื้อหรือเปล่า” 

 

“โมเดลว่าดื้อครับ ดื้อเหมือนคุณพ่อ ต้องโดนคุณแม่ตีก้นเพี๊ยะๆแน่ๆเลย”  

 

“งั้นคุณแม่คงต้องตีทั้งโมเดล ทั้งน้องชายของลูกและคุณพ่อของลูกแล้วแหละครับที่ยังไม่เตรียมตัวเข้านอนสักทีแบบนี้ พี่เตก็เหมือนกันนะครับไปกวนลูกอยู่ได้เดี๋ยวก็งอแงขึ้นมาไม่ได้นอนกันพอดี โมเดลด้วยครับเตรียมตัวกลับห้องนอนได้แล้ว เดี๋ยวคุณแม่ให้คุณพ่อไปเล่านิทานให้ฟังนะครับคืนนี้” เขมินท์บอกก่อนจะเดินเข้าไปจูบแก้มลูกชายเป็นการบอกฝันดีแล้วถึงเข้าไปอุ้มติณน้อยขึ้นมากล่อมให้นอนหลับ  

 

ส่วนเตชิตก็อุ้มลูกหมูน้อยอย่างโมเดลกลับขึ้นไปนอนบนห้องพร้อมเล่านิทานให้ฟัง ถึงแม้น้ำเสียงของคุณพ่อจะไม่น่าฟังจนเคลิ้มหลับเหมือนคุณแม่ก็ตาม แต่เพราะวันนี้เล่นมาทั้งวันทำให้โมเดลนั้นผล็อยหลับไปได้โดยง่ายเมื่อหัวถึงหมอนและเตียงที่คุ้นเคย เตชิตเองที่เห็นว่าลูกหลับแล้วก็ปรับแอร์ ปิดไฟและเดินออกจากห้องก่อนจะลงไปห้องนอนที่ชั้นล่างที่ภรรยากำลังกล่อมเจ้าตัวน้อยให้นอนอยู่ เมื่อเห็นแบบนั้นตนเองเลยเดินไปนั่งแยกมุมที่เอาโต๊ะมาตั้งไว้ทำงานก่อนจะหยิบเอกสารที่ชัชวาลเอามาส่งวันนี้ขึ้นมาดูและรีบเคลียร์งานที่ค้างคาไว้ให้เสร็จสิ้นและพอทำงานเสร็จก็เหลือบสายตามองดูนาฬิกาก็พบว่าตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว เตชิตก็เลยเก็บของเข้าที่และเดินเข้าห้องน้ำก่อนจะขึ้นมานอนกอดภรรยาบนเตียงเหมือนทุกคืนก่อนจะหลับตาลงด้วยความอ่อนเพลียเพราะตนเองไปสมบุกสมบันมาทั้งวันจนเหนื่อยล้าไปหมดทั้งตัว และเพราะแบบนั้นเลยทำให้ตนเองนั้นเหมือนแก่ลงไปอีกสิบปีเลย เฮ้อ…….. 

 

 

 

..........................................................50%..................................................... 

 

 

 

เวลาก็ผ่านพ้นไปเกือบครบปี จนในตอนนี้ติณน้อยก็เติบโตขึ้นจนถึงช่วงวัยกำลังหัดเดินแต่ก็ต้องทำให้เขมินท์ต้องคอยมองดูลูกน้อยแทบตลอดเวลาเพราะเจ้าตัวน้อยคอยแต่จะเดินออกจากเขตบ้านไปยังสวนหรือคอยเดินซอกแซกเข้าไปตามหลืบตามมุม ถ้าไม่คอยระวังขึ้นมาคงต้องเกิดอุบัติเหตุขึ้นสักวันแน่ๆ 

 

“มะๆ มาๆ” ริมฝีปากน้อยๆประท้วงออกผ่านกรงกั้นเด็กที่เขมินท์ให้สามีหาช่างมาติดกั้นอาณาเขตลูกน้อยไว้ตามห้องต่างๆ เจ้าตัวน้อยที่จะเข้ามาหาเขมินท์แต่ไม่สามารถผ่านเข้ามาได้ก็ได้แต่เกาะลูกกรงประท้วงไม่หยุด แถมฟันหน้าสองซี่เล็กๆที่โผล่มาไม่นานก็ถูกเจ้าหนูน้อยใช้งานในการแทะกรงแทนเมื่อไม่สามารถเปิดออกมาได้อย่างหงุดหงิด 

 

“หยุดเลยนะครับ หยุดแทะก่อนที่ฟันจะหักเดี๋ยวนี้เลย” เขมินท์ต้องจำใจวางมือจากงานแล้วลุกขึ้นเดินไปอุ้มติณน้อยให้เข้ามาหา และพอพ้นที่กั้นออกมาติณน้อยก็ดิ้นจะลงที่พื้นให้ได้ คงเป็นเพราะวันนี้เจ้าตัวน้อยไม่มีเพื่อนเล่นก็คงจะหงุดหงิดเพราะทั้งพี่เตและโมเดลก็ไปทำงานกับเรียนหนังสือตามปกติ ติณน้อยที่มักจะมีเพื่อนเล่นประจำก็เริ่มหงุดหงิดทุกครั้งเมื่อตื่นนอนขึ้นมาในช่วงเที่ยงไม่เห็นเพื่อนเล่นทั้งสองคนของตนเอง 

 

“ดื้อจริงๆเลย ตัวก็แค่นี้เอง” เขมินท์ยอมปล่อยให้ลูกลงพื้นห้องก่อนจะนั่งมองเจ้าตัวน้อยที่พยายามหัดเดินให้คล่อง โดยเจ้าตัวน้อยก็เดินเต๊าะแต๊ะสำรวจไปเรื่อยๆ และพอเจอของเล่นพี่ชายที่เอาไปแอบซ่อนไว้ก็ไปดึงออกมาก่อนจะเอามาเล่นเอง  

 

“เดี๋ยวพี่เค้าก็โวยวายพอดีเอาที่ของพี่ออกมาเล่น” 

 

“แอ๊ะๆ แบร่!” นั่นไง พอบอกอะไรก็เถียงอะไรออกมาไม่รู้แถมยังทำท่าแล่บลิ้นใส่อีก และที่ทำท่าทางแบบนี้ได้ก็มาจากโมเดลทั้งนั้นที่ชอบทำใส่น้องชาย และพอติณน้อยเห็นมากๆเข้าก็เริ่มเลียนแบบแถมยังชอบทำตอบโต้กลับใส่พี่ชายคืนทุกครั้ง 

 

ช่างดื้อเหมือนกันเสียจริง  

 

หลังจากที่ติณน้อยเล่นจนพอใจเขมินท์ก็พาลูกชายมาป้อนข้าวมื้อเที่ยง โดยเป็นอาหารที่นิ่มๆเคี้ยวง่ายๆ แต่วันนี้ลูกชายตัวน้อยกลับงอแงไม่อยากกินจนเขมินท์ต้องพูดขู่ว่าเดี๋ยวพี่ชายจะกลับมาแย่งนะถ้าไม่ยอมกิน พอติณน้อยได้ยินแบบนั้นก็เลยยอมกินอย่างรวดเร็ว 

 

“เก่งมากครับติณน้อย วันนี้กินหมดเลยไม่รู้ว่ากลัวพี่ชายมาแย่งหรือหิวกันแน่” เขมินท์อดที่จะบ่นลูกชายไม่ได้ ติณน้อยของตนเองนั้นเหมือนพ่อแม้กระทั่งนิสัยโดยเฉพาะความไม่ยอมคนที่มีมากกว่าพี่ชายของตนเองเสียอีกและไหนจะมีนิสัยเอาแต่ใจมากๆอีก 

 

ช่างเหมือนคนเป็นพ่อไปเสียทุกกระเบียดนิ้วจริงๆ 

 

พอเขมินท์ป้อนข้าวลูกชายเสร็จแล้วก็ปล่อยให้ติณน้อยได้เดินเล่นอีกสักพักก่อนจะพาไปอาบน้ำเตรียมเข้านอนกลางวัน เพราะวันนี้นั้นร้อนมากๆขนาดเปิดแอร์ก็ยังร้อนอยู่ดี จะให้ติณน้อยนอนในสภาพอากาศแบบนี้คงไม่สบายตัวเท่าไร ดีที่ติณน้อยของตนเองก็ชอบน้ำมากเพราะพอถูกจับลงอ่างอาบน้ำก็เล่นเอามือตีน้ำพร้อมส่งเสียงอ้อแอ้ไม่หยุด มือน้อยๆที่พอตีน้ำเสร็จแล้วก็หันไปบีบเป็ดน้อยเล่นแทน และเมื่อเล่นจนพอใจแล้วก็ยอมนั่งนิ่งๆให้เขมินท์อาบน้ำ 

 

และเมื่ออาบน้ำและจัดการปะแป้งเปลี่ยนชุดเรียบร้อยแล้ว ติณน้อยก็นอนกางขากางแขนบนที่นอนของตนเองและหลับลงไปในทันที ทำให้เขมินท์ได้มีเวลาพักผ่อนก็เลยล้มตัวลงนอนหลับข้างๆลูกชายไปด้วยและรู้สึกตัวอีกทีก็ถูกจุ๊บๆที่แก้มไม่หยุด ซึ่งพอลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่าเป็นโมเดลที่อยู่ในชุดนักเรียนที่เป็นคนจุ๊บตนเองอยู่ 

 

“คุณแม่เหนื่อยเหรอครับ” 

 

“เหนื่อยสิครับ แล้วกลับมาตั้งแต่เมื่อไรครับ คุณพ่อล่ะครับไปไหน” 

 

“กลับมาเมื่อกี้ครับ คุณพ่อไปรับกลับบ้านก่อนจะรีบออกไปประชุมต่อ คุณพ่อให้บอกคุณแม่ว่าจะกลับมากินข้าวเย็นด้วย” 

 

“โอเคครับ งั้นเดี๋ยวเย็นนี้คุณแม่จะเข้าครัวทำอาหารเอง” แม้ที่บ้านจะมีแม่ครัวและคนงานเยอะแยะ แต่เพราะว่างเกินไปก็ทำให้บางวันตนเองเป็นคนเข้าครัวเอง 

 

“โมเดลอยากกินคุกกี้ด้วยครับ คุณแม่ทำให้โมเดลได้มั้ย” 

 

“อืมมม ได้สิครับ งั้นโมเดลมาช่วยคุณแม่ด้วยดีมั้ยครับ” 

 

“ดีครับ โมเดลอยากทำ เอเลี่ยนก็อยากทำ” 

 

“น้องยังหลับอยู่เลยครับ บอกลูกตอนไหนกัน” 

 

“โมเดลรู้ครับ เอเลี่ยนส่งกระแสจิตบอกโมเดล” 

 

“ครับๆน้องบอกก็บอก งั้นตอนนี้คนเก่งของคุณแม่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ เดี๋ยวคุณแม่จะไปเตรียมของไว้รอ”  

 

“ครับผม!” 

 

หลังจากที่โมเดลลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเขมินท์ก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าให้สดชื่นก่อนจะกลับมาออกมาเช็กดูว่าติณน้อยตื่นหรือยังแต่พอเห็นว่ายังหลับสนิทอยู่ก็หยิบไอแพดออกไปที่ห้องครัวด้วยเพื่อที่จะเชื่อมต่อกับกล้องในห้องนอนคอยดูว่าลูกชายคนเล็กจะตื่นตอนไหน 

 

เพราะวันนี้ต้องทำคุกกี้และอาหารของมื้อเย็น เขมินท์ก็เลยรีบการจัดทำคุกกี้ก่อน เมื่อผสมคุกกี้จนเสร็จเหลือแค่เอาพิมพ์กดแป้งของคุกกี้วางลงบนถาดอบ ตนเองเลยรีดแป้งและเตรียมพิมพ์กดรูปต่างๆให้โมเดลที่ยืนรอคอยอยู่ข้างๆได้กดใส่ถามดอบ โดยไปเอาเก้าอี้มาสูงสำหรับเด็กที่ตนเองซื้อไว้มาให้ลูกชายนั่งทำดีๆ  

 

“กดแล้ววางลงบนถาดอบเหมือนเดิมนะครับโมเดล เดี๋ยวคุณแม่จะทำอาหารเย็นต่อ” 

 

“ครับคุณแม่ โมเดลจะตั้งใจทำสุดฝีมือเลยยยยย” 

 

เมื่อเห็นลูกชายกำลังตั้งใจทำ เขมินท์ก็หันกลับไปมองจอไอแพดเพื่อเช็กดูว่าลูกชายคนเล็กตื่นหรือยังและเมื่อเห็นว่าลูกชายคนเล็กตื่นขึ้นมาแล้วตนเองก็เลยรีบล้างมือก่อนจะเดินไปที่ห้องนอนที่ลูกชายกำลังนั่งงัวเงียเมาขี้ตาอยู่ 

 

“มะๆ จี่ๆๆ” เมื่อติณเห็นผู้เป็นแม่ก็ส่งเสียงร้องเรียกทันทีเพราะไม่สบายตัว มือน้อยๆก็ชี้เข้าที่แพมเพิร์สเพราะต้องการบอกผู้เป็นแม่ว่า ผมฉี่ครับคุณแม่!  

 

“ครับๆ เดี๋ยวแม่เปลี่ยนและเช็ดให้นะครับ ไม่งอแงนะ” เขมินท์รีบเข้าไปจัดการเปลี่ยนแพมเพิร์สให้ลูกชายคนเล็กและเมื่อเปลี่ยนเสร็จก็พาเข้าไปนั่งโต๊ะเด็กที่ห้องครัวข้างๆพี่ชายอย่างโมเดลที่กำลังตั้งใจกดพิมพ์คุกกี้อยู่ 

 

“โย้ว! เอเลี่ยน” โมเดลร้องทักทายน้องชายด้วยภาษาวัยรุ่นที่เรียนรู้มาจากพี่ๆในโรงเรียนอย่างอารมณ์ดี 

 

“แอ้!!” ติณน้อยก็ทักทายพี่ชายกลับอย่างไม่ยอมแพ้ มือน้อยๆก็ยื่นไปตีพี่ชายอีกหลายๆที จนโมเดลที่โดนน้องตีต้องรีบร้องฟ้องคุณแม่ทันที 

 

“คุณแม่ครับ เอเลี่ยนตีโมเดลอีกแล้ว!!!!” 

 

“แอ้!!!!!” ติณน้อยเมื่อเห็นพี่ชายตะโกนตัวเองก็เลยตะโกนตาม ทำให้เขมินท์ที่กำลังทำอาหารเย็นอยู่ต้องล่ะมือออกมาจัดการแยกลูกชายทั้งสองให้นั่งคนล่ะฝั่ง โดยเอาของเล่นของของติณน้อยมาให้เล่นแทนที่จะกวนพี่ต่อไปแต่ก็เหมือนจะไม่ได้รับความสนใจจากติณน้อยสักเท่าไรเพราะเจ้าตัวน้อยก็คอยมองพี่ชายตลอดเวลาไม่ให้คลาดสายตา 

 

และกว่าเหตุการณ์จะสงบและออกจากห้องครัวได้ก็เรียกได้ว่าเกือบเป็นสงครามกลางห้องครัวเลยทีเดียว เพราะตลอดเวลาในห้องครัว โมเดลที่ใช้มือทำไปแต่ใบหน้าก็คอยแต่จะแล่บลิ้นปลิ้นตาใส่น้องไปด้วยตลอดเวลา ส่วนคนน้องที่ทำอะไรไม่ได้มากเท่าไรก็ใช้เสียงอ้อแอ้ของตนเองข่มกลับไปเมื่อเห็นพี่ชายทำหน้าแปลกๆใส่  

 

ช่างเป็นวันที่วุ่นวายอีกหนึ่งวันจริงๆ 

 

และความวุ่นวายยังไม่จบลงเพียงแค่นั้นเมื่อทั้งสองคนได้ยินเสียงรถและเห็นคุณพ่อของตนเองเดินเข้ามาในบ้านโมเดลก็รีบวิ่งเข้าไปหา ส่วนติณน้อยที่เดินไม่แข็งก็เปลี่ยนเป็นคลานกับพื้นแทนก่อนจะรีบคลานเข้าไปหาผู้เป็นพ่ออย่างไม่ยอมแพ้พี่ชายจนหัวน้อยๆโหม่งเข้าที่ขาของเตชิตเต็มๆแรงเพราะเบรกตัวเองไม่ทัน 

 

ปึก!!!! 

 

“ฮึก…. แง้!!!!!!!!!” และเหตุการณ์หลังจากนั้นก็คือเสียงร้องไห้ดังลั่นบ้านของติณน้อยที่รู้สึกเจ็บจนเตชิตต้องรีบอุ้มลูกชายตัวน้อยขึ้นมาดูว่าเจ็บตรงไหนบ้าง ซึ่งก็พบว่าหน้าผากของติณน้อยแดงนิดหน่อย โมเดลที่เห็นน้องร้องไห้ก็คิดว่าน้องเจ็บมากตนเองเลยร้องไห้ตามออกมาอีกคน ทำเอาผู้เป็นพ่อทำตัวไม่ถูกจนต้องส่งเสียงร้องเรียกคุณภรรยาเสียงดังไปอีกคน 

 

“เขมครับ ลูกร้องไห้แข่งกันอีกแล้วครับ!!!!!!!!!!!” 

 

 

 

...........................................................100%................................................... 

วงวารคุณแม่เขม 555555555555555 

ปล. หนังสือรีสต็อกของมายด์ทุกล่ม เปิดรีสต็อกถึงวันที่ 10 มิถุนายน นะคะ  

สามารถสั่งจองได้ที่ลิงค์ทางเพจ Mamymind 

 

 

 

ความคิดเห็น