Sawanya

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : มูตามแม่!

คำค้น : เล่ห์เผด็จรัก , จอมรวินท์ , ปุริมปรัชญ์ , โรมานซ์ , 18

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 432

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 พ.ค. 2563 12:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มูตามแม่!
แบบอักษร

 

“โทษทีๆ รอนานไปเหรอ? หน้าเครียดเชียว...” อณิมารีบขอโทษขอโพยเพื่อนสนิท หญิงสาวซึ่งตกอยู่ในภวังค์ความคิดจึงสลัดคำทำนายที่เหมือนคำสาปร้ายนั่นออกไปจากหัวอีกครั้ง

“ก็บอกแล้วว่าให้เข้าไปด้วยกัน อยู่คนเดียวก็เหงาน่ะสิ” พริมารีบเข้ามาเกาะแขนเพื่อนสาวราวกับจะออดอ้อน แม้จะมองออกว่านวินดาคงไม่ได้โกรธเคือง น่าจะกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่มากกว่า

“เสร็จแล้วก็ไปเถอะ ฉันแพ้ธูป ทั้งคัดจมูกทั้งแสบตาไปหมดแล้วเนี่ย”

“เดี๋ยวสิ! เธอจะไม่เข้าไปขอพรหน่อยเหรอ? คุณป้ามารตีท่านแนะนำให้เธอมาขอพรที่นี่ด้วยไม่ใช่หรือไง?”

“ไม่เอาละ คนเยอะ ขี้เกียจเบียดเข้าไป แสบตาด้วย ไหว้แค่ข้างนอกนี่แหละ” นวินดาเคยมาสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ศาสนสถานแห่งนี้ ครั้งหนึ่งแล้วเมื่อหลายปีก่อน ก่อนที่เธอจะเดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา แต่ครั้งนี้เนื่องจากแม่หมอกำชับให้เธอมาขอพรเรื่องความรักที่นี่ หญิงสาวจึงจงใจไม่เข้าไปด้านใน ในเมื่อเธอไม่ต้องการมีความรักอีก จะขอพรจากท่านไปทำไม แค่แสดงความเคารพจากใจโดยไม่หวังสิ่งใดเป็นการตอบแทนก็พอแล้ว

“ไหนๆ ก็มาแล้ว เข้าไปไหว้ข้างในสักหน่อยก็ดีนะใหม่” อณิมาแนะนำด้วยความหวังดี เธอเชื่อมั่นในตัวคุณมารตีมาก เพราะท่านสามารถทักในสิ่งที่เธอไม่เคยบอกให้ใครรู้มาก่อน เธอจึงอยากให้นวินดาได้ทำตามคำแนะนำของท่านด้วย

“ใช่ เข้าไปไหว้ก็ไม่ได้เสียเวลาสักเท่าไร ที่คุณป้าเขาทำนายให้เธอก็มีแต่เรื่องดีๆ นี่ ยิ่งขอพรจากท่านก็จะได้ดีขึ้นไปอีกไง”

“ก็ดีหมดแหละ ยกเว้นเรื่องเดียว...”

“โอ๊ย! แม่คุณ! ปกติสาวๆ คนไหนโดนทักว่าจะปุ๊บปั๊บรับโชคได้สละคานกะทันหันก็ดีใจทั้งนั้น มีแต่เธอนี่แหละที่...” อณิมารีบสะกิดเพื่อนสนิท พริมาซึ่งเพิ่งนึกได้ว่าเหตุใดเพื่อนถึงไม่พอใจคำทำนายของคุณมารตีขนาดนี้จึงรีบขออภัยทันที “ขอโทษนะใหม่ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ แต่ความจริงคราวนี้มันอาจจะเวิร์กก็ได้นะ...”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจ แต่ฉันไม่คิดจะแต่งงานอีก ฉันว่าแม่หมอของพวกเธอน่าจะดูพลาดไปมากกว่า” นวินดาไม่ได้ถือสาอะไรเพราะรู้ดีว่าเพื่อนสนิทไม่ได้เจตนาจะทำร้ายจิตใจเธอ เพียงแต่พลั้งเผลอไปเท่านั้น

“แต่คุณป้ามารตีท่านดูแม่นมากเลยนะ ท่านทักว่ารุ่นพี่ของฉันจะมีลูก นางรอมาตั้งสิบกว่าปี นี่ก็ท้องแล้วจริงๆ แล้วไหนจะเรื่องยายเอ๋อีกล่ะ ท่านทักว่านางจะเลิกกับแฟน อีกไม่กี่วันจะแต่งกันอยู่แล้ว ก็เลิกจริงๆ เห็นไหม!” ถึงอย่างไรพริมาก็อยากให้นวินดาได้ทำตามที่คุณมารตีแนะนำ อย่างน้อยก็เพื่อเป็นสิริมงคลกับตนเอง

“งั้นกรณีฉันคงมีอะไรผิดพลาดแล้วละ เพราะฉันไม่คิดที่จะมีใครอีก ฉันมีแค่น้องเคย์คนเดียวก็พอแล้ว”

“ใครจะรู้ บางทีพ่อน้องเคย์เขาอาจจะกลับมาขอคืนดีกับเธอก็ได้นะ” อณิมาแทบจะยกมือขึ้นมาตบปากตัวเองเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนสนิท “เอ่อ...หรืออาจจะเป็นคนอื่น...คนที่ดีมากๆ ดีจนเธอปฏิเสธไม่ลงน่ะ”

“ช่างเถอะๆ ไม่เข้าก็ไม่เข้า งั้นเราไปหาอะไรกินกันดีกว่า ฉันเริ่มหิวแล้วเหมือนกัน เอางี้...เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ปล่อยให้เธอรอนาน ฉันจะเลี้ยงเย็นตาโฟสองชาม แถมหนังปลาทอดกับเกี๊ยวกรอบให้ด้วย!”    พริมารีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่นวินดาจะหงุดหงิดจนหนีกลับบ้านไปเสียก่อน 

“คิดจะเอาเย็นตาโฟสองชาม หนังปลาทอดกับเกี๊ยวกรอบมาซื้อใจฉันเนี่ยนะ?” นวินดาแสร้งทำหน้าขึงขังจนเพื่อนสนิททั้งสองคนถึงกับหันไปมองหน้ากันด้วยความกังวลใจ “แค่นั้นมันจะไปพออะไร ต้องเลี้ยงขนมปังสังขยาด้วยสิ!”

 

“โอ๊ย! ตกอกตกใจหมด นึกว่าโกรธจริงๆ เสียอีก!” อณิมาถอนหายใจอย่างโล่งอกในขณะที่พริมาหันมาค้อนนวินดาตาเขียว

 

“พูดแล้วต้องให้เลี้ยงจริงๆ นะยะ ถ้าลีลาขอจ่ายเท่ากัน ฉันจะขโมยน้องเคย์กลับบ้านแล้วยึดไว้ถาวรเลย!”

 

“ได้เลย! วันนี้จะล้มทับเต็มที่ จะกินจนพวกเธอต้องร้องขอชีวิตเลยย่ะ!” นวินดาหัวเราะออกมาก่อนจะควงแขนเพื่อนสาวทั้งสองไปยังร้านเย็นตาโฟซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับศาสนสถานที่พวกเธอมาสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ตามคำแนะนำของแม่หมอมารตีโดยไม่คิดถึงคำพยากรณ์ของตนเองอีก ถึงอย่างไรเธอก็ไม่มีวันที่จะแต่งงานอีกอยู่แล้ว ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ไม่ทางเกิดขึ้นจะกังวลไปทำไม!

ความคิดเห็น