email-icon facebook-icon Line-icon

กราบขอบคุณรีดเดอร์ทุกๆคนที่คอยติดตามผลงานนะคะ😚😚

ชื่อตอน : 02 Catch Victim (Rewrite-Completed)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2563 13:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02 Catch Victim (Rewrite-Completed)
แบบอักษร

ตอนนี้ผมกับเพื่อนๆกำลังเดินเข้าไปในผับ เรานั่งดื่มกันสักพัก ท่ามกลางแสงไฟที่เปลี่ยนสีตลอดเวลา เสียงเพลงที่ดังสนั่น ผู้คนที่แห่กันเต้นอย่างสุดแรง ราวกับว่าพรุ่งนี้โลกแตกกลัวจะไม่ได้เต้น

 

ผมนั่งสั่งอาหารกับเพื่อนได้สักพักก็มีแรงสะกิดที่หลังของผมเบาๆ ผมเลยหันไปมอง ผมพบกับชายหนุ่มรูปงามใส่แว่น กำลังยิ้มอยู่ข้างๆผม เอ๊ะนั่นอาจารย์ที่ชุมนุมนิหว่า แล้วเขาก็ทักผมอย่างเป็นกันเอง

"อ้าวครูคีย์"

"ทามก็ชอบมาเที่ยวหรอครับ"

"นิดหน่อยครับ^^"

"นี่เพื่อนๆในคณะผมครับ" ผมแนะนำเพื่อนๆให้อาจารย์รู้จัก

"สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ" ทุกคนกล่าวทักทายอาจารย์พร้อมๆกัน

"แล้วครูมาคนเดียวหรอครับ?" เขาทำหน้าเหมือนอยากชวนคุยต่อ ผมเลยถามเขากลับไปบ้าง

"ครูนัดเพื่อนไว้น่ะ แต่เขายังไม่มา" ครูต้องเหงาแน่เลย รออยู่คนเดียว

"ครูนั่งกับพวกผมก่อนก็ได้นะครับ" ผมเอ่ยชวนตามมารยาทแบบทุกที

"เธอเนี่ย ใจดีจริงๆเลยนะ^^" ผมก็ได้แต่ส่งยิ้มตอบกับคำชมของเขาไป

"แล้วนี่ชื่ออะไรกันบ้างล่ะเนี่ย " พวกเราแนะนำตัวกันแล้วก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อย

"ครูอย่างหล่ออ่ะค่ะ"

"ถ้าทามไม่บอกว่าเป็นครูหนูคิดว่าเป็นดารานะเนี่ย" สองสาวเอ่ยชมความหล่อของอาจารย์อยู่พักใหญ่

"รุ่นพี่ชุมนุมผมเล่าให้ฟังว่าชุมนุมของครูดังมากๆเลย" ไฟมันแซวครูเขาขึ้นมา โต๊ะพวกเราคุยกันไม่หยุดหย่อนเลย พวกเราหัวเราะเฮฮากันทั้งโต๊ะแล้วก็คุยกันต่อ

 

 

 

Part คีย์

คุยกันไปคุยกันมา ผมก็รู้จนได้ว่าทั้งโต๊ะนี้ยังไม่มีใครมีเจ้าข้าวเจ้าของกันเลย เป็นแค่เพื่อนกับหน้าหวานของผมเท่านั้น ทีนี้แหละ ตำแหน่งผัวคนแรกของทามต้องเป็นของผม5555 ผมนี่เหมือนพวกโรคจิตเลยเนอะ^^  เวลาผ่านไปหลายๆพัก ผมก็เห็นไอ้เพื่อนต้นมันเดินผ่านประตูเข้ามา ผมเลยบอกกับเด็กๆว่าเพื่อนผมมาแล้วไปก่อนนะ แล้วก็เดินไปหาไอ้ต้น

"เฮ้ยไอ้ต้น กูอยู่นี่เว้ย" มันหันมาหาผม

 

แต่ผมก็งงๆ เพราะสายตามันไม่ได้มองมาที่ผม มันจ้องมองบางอย่างด้านหลังผม มันดูขมักเขม้นมากเป็นพิเศษ ผมเลยหันไปตามสายตามัน ซึ่งเป้าเล็งไปตรงที่ทามน้อยของผม!!

 

"มีไรวะต้น" ผมสงสัยมากเลยถามมัน

"คนนั้นที่รักกู" ผมนี่อึ้งเลย

"เฮ้ย นั่นที่รักกูเหมือนกัน" ผมตอบมันไปตรงๆ ผมจะไม่ยอมให้มันเอาที่รีกผมไปเด็ดขาด

"ห๊ะ!!" มันดูตกใจมาก

"น้องทามของกู" ผมยังแสดงความเป็นเจ้าของต่อ

"ไม่ใช่ของมึงซะหน่อย น้องเค้ายังซิงอยู่" ทำไมมันรู้มากจัง

"มึงรู้ได้ไง" หรือมันขืนใจน้องเขาแล้ว!

"ก็กูเอานิ้วเข้าไปตรวจของน้องเขาแล้ว" มันได้ทำถึงขนาดนั้นแล้วอ่ะ อิจฉามันชิบหาย

"กูไม่ยอมอ่ะ กูจะทำน้องมั่ง" มันขี้โกงอ่ะมันเป็นที่ปรึษาน้อง ได้เจอน้องทุกวัน

"ไม่ กูจะเอาคนนี้!" ถ้าผมจะต้องต่อยเพื่อนเพื่อแย่งทามมาผมก็ยอมอ่ะ คนนี้โดนใจผม

"กูก็จะเอา!" มันเป็นพวกหวงของเหมือนผม ดูท่าต้องมีเรื่องกันแล้วล่ะ

 

ผมกับมันเริ่มเถียงกันเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ จนทุกคนรอบๆหันมามองที่พวกผมสองคน ในสายตาหลายคู่ที่มองมา มีสายตาของกลุ่มทามมองมาด้วย ผมเลยหาวิธีตัดปัญหาการเป็นจุดสนใจ

 

"ต้นไปนั่งเคลียร์กันที่บาร์" มันผยักหน้าแล้วเดินตามผมไป

"เอาตรงๆกูชอบคนนี้มาก" ผมพยายามจะหาวิธีที่ไม่ต้องทะเลาะกัน

"กูก็ชอบเหมือนกัน" มันตอบเช่นเดียวกับผม

"แล้วจะเอาไง" เหมือนผมกับต้นจะหาทางออกจากปัญหาไม่ได้

"กูจะเอา"

"กูก็จะเอา" สุดท้ายก็กลับมาเถียงกันเหมือนเดิม-,-

"งั้นมึงเอา กูเอา แฟร์ยัง" มันเสนอวิธีแบบพันธมิตรมา

"เห้ย! แล้วน้องจะเอาหรอวะ" จากที่มันเคยเล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับน้อง คือน้องเป็นผู้ชายอ่ะ แค่มันคนเดียวน้องยังหนีเลย แล้วนี่สองคนน้องจะโอเคได้ยังไง

 

ผมว่าก็โอเคนะสำหรับผมสองคน แต่ถ้าน้องเขาไม่อยากได้สองคนล่ะ แล้วถ้าน้องเขาไม่อยากได้เลยสักคน คิดแล้วปวดใจ แต่ยัดเยียดให้น้องเขาไปน้องอาจจะลาออกหนีไปเลยก็ได้ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ถ้าน้องออก พวกผมก็จะตามอยู่ดี

"ตกลง กูเอา มึงเอา" ผมตอบมันแล้วยิ้มกันอย่างเจ้าเล่ห์

 

 

 

Part ต้น

ในที่สุดผมก็หาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกคนได้ ที่รักของผมต้องฟินแน่ๆ ได้ผัวถึงสองคน ถามว่าทำไมผมถึงยอมแบ่งน้องกับไอ้คีย์น่ะหรอ มันเป็นเพื่อนรักเพียงคนเดียวที่ผมไว้ใจมากที่สุด แล้วผมก็รู้จักนิสัยใจคอมันดี เราสนิทจนแทบจะเป็นพี่น้องแท้ๆกัน มันคงไม่เป็นปัญหาสักเท่าไหร่ถ้าเราจะมีเมียคนเดียวกัน

 

ผมคิดแผนที่จะเอาที่รักของพวกผมไว้มากมาย ผมเลือกที่จะเสนอวิธีที่น่าจะสำเร็จที่สุด แล้วปรึกษากับไอ้คีย์

"มึง วันนี้กูไม่หิ้วสาวแล้วนะ กูจะหิ้วที่รักแทน" ผมเริ่มเกริ่น ซึ่งมันก็เข้าใจความหมายของผม

"แล้วเราจะหิ้วที่รักกันแบบไหนดีล่ะ" มันแกล้งถามผม ก็รู้ๆกันอยู่ว่ามีแผน แล้วก็มีรอยยิ้มอันชั่วร้ายปรากฎบนหน้าของพวกผมสองคน

 

ผมสั่งให้เด็กจัดอาหารกับเครื่องดื่มเซตใหญ่ไปเปย์พวกลูกศิษย์ผมเติมที่ แล้วก็ให้เด็กใส่ยาผสมค็อกเทลในแก้วของทาม แต่ผิดแผนไปหน่อยคิดเด็กที่ผมสั่งมันทำยาหกลงไปเกินที่สั่งให้ใส่ แต่คงไม่เป็นปัญหาเท่าไหร่ ดีซะอีกจะได้เล่นกันให้ถึงเช้าเลย สงสัยต้องขึ้นเงินเดือนให้ซะละ ทำงานได้พลาดถูกใจ555

 

ตอนนี้ก็ผ่านไปสักพักหลังจากที่ทามดื่มค็อกเทลเข้าไป ยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว สังเกตได้จากอาการหน้าแดงของทาม ซึ่งก็เป็นไปตามลำดับแผนของพวกผม ทามเดินไปเข้าห้องน้ำ พวกผมรีบเดินตามไปไม่ให้คลาดสายตา

 

 

 

Part ทาม

ผมนั่งดื่มอยู่กับเพื่อน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าครูคีย์จะเป็นเพื่อนซี้กับครูต้น นิสัยคนละขั้วกันซะขนาดนั้น แล้วยังมีเครื่องดื่มกับอาหารที่ส่งมาจากโต๊ะนู้นอีก มีพี่พนักงานเสิร์ฟยกอาหารกับเครื่องดื่มมาที่โต๊ะพวกเราเซตใหญ่มาก แต่อยู่ดีๆผมก็รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว ผมเมาหรอหรือผมเป็นไข้ มือผมเริ่มสั่น มันอ่อนแรงไปหมด ผมเลยลองไปเข้าห้องน้ำดูเผื่อว่าล้างหน้าล้างตาแล้วอาการจะดีขึ้นบ้าง แต่ผมคิดผิดมหัน นอกจากจะไม่ดีขึ้นแล้ว ผมยังเจอกับครูต้นและครูคีย์ ซึ่งตอนนี้พวกเขาบังคับให้ผมขึ้นรถไปที่ไหนสักแห่ง ผมนั่งด้านหลังกับครูคีย์ ส่วนครูต้นเป็นคนขับรถอยู่ข้างหน้า

 

"จะพาผมไปไหนเนี่ย?" ผมใช้เสียงสั่นๆของผมถามประโยคนี้เกือบ10รอบได้ แต่ก็ไม่มีใครตอบผมเลย ผมเริ่มคิดอะไรไม่ออก สมองมันเบลอไปหมดเหมือนผมต้องการอะไรสักอย่าง แต่ที่แน่ๆเลยคือผมโดนยา ผมมั่นใจมากว่าพวกเขาสองคนวางยาผม!

"อา..จารย์" ผมเริ่มคุมตัวเองไม่ได้ มันขยับไปเองทั้งๆที่ผมแทบไม่มีแรงเลย

"ว่าไงครับทาม" ครูคีย์หันมาตามเสียงเรียก แล้วตอบผมด้วยรอยยิ้ม

"ผะ..ผม....ร้อน" ผมรู้สึกเหมือนอยู่ใกล้เตาไฟ มันร้อนขึ้นเรื่อยๆจนแทบจะละลาย

"อย่ายั่วครูเขาสิครับ" ครูต้นมองมาทางกระจก แล้วพูดห้ามผมอย่างไม่จริงจังนัก

"อื้ออออ.." ผมโดนจูบหรอ แต่ทำไมรู้สึกดีจัง

 

ร่างสูงด้านหลังประกบจูบที่แสนดูดดื่มกับร่างบางข้างๆอย่างเนิ่นนาน มือก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉยลูบคลำร่างบางด้วยความเพลิดเพลิน ร่างบางจูบตอบอย่างกระหาย ทั้งสองใกล้กันราวกับแรงดึงดูดของแม่เหล็ก ซึ่งสร้างความต้องการให้กับคนขับด้านหน้าที่มองผ่านกระจกไม่น้อย

 

สองร่างด้านหลังของรถกอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน จนกระทั่งความเร็วของรถหรูสีบร์อนหยุดลง แต่เหมือนร่างบางยังไม่อยากหยุดสักเท่าไหร่ ร่างสูงทั้งสองพาร่างบางขึ้นไปห้องที่อยู่ชั้นบนสุดของคอนโด

 

ทามที่อยู่บนเตียงกว้างดูเร่าร้อนกว่าปกติ ชวนให้ต้นกับคีย์หลงใหลจนทนไม่ได้ ช่วยกันปลุกเร้าอารมณ์ของทามให้มากขึ้นไปอีก

 

"อะ...อ๊าาา.." ต้นถอดเสื้อผ้าของทามออกจนหมด แล้วขบเม้มสร้างรอยไปทั่วตัว  คีย์ขึ้นไปนั่งซ้อนหลังของทามไว้ แล้วเอื้อมมือไปกอบกุมแก่นกายของทามเอา รูดขึ้นสุดลงสุดอย่างช้าๆ ต้นผละออกจากทามแล้วรีบถอดเสื้อผ้าของตนออกเผยให้เห็นอารมณ์ที่พุ่งสูงช่วงล่าง แล้วพาตัวเองไปอยู่เบื้องหน้าของทาม

 

"ทาม ช่วยพี่หน่อยสิครับ" ต้นพูดพร้อมกับเอามือของทามขึ้นมาจับแก่นกายของเขา  เมื่อทามสัมผัสได้ถือความใหญ่โตที่มือ อารมณ์ก็เพิ่มมากขึ้นอีก ทามค่อยๆขยับมือกับความใหญ่โตตรงหน้า มันแข็งสู้มือและชี้ไปที่หน้าของทาม

 

"เอามันเข้าไปในปากสิครับ" คำพูดตอนนี้ราวกับมนต์สะกด ไม่ว่าจะพูดว่าอะไรร่างเล็กที่ถูกฤทธิ์ของยาก็ยอมทำตามทั้งนั้น ไม่ต้องสั่งหรือบังคับเหมือนกับตอนที่ยังมีสติครบถ้วนปกติ

 

"ซี๊ดดดด....ทามมม" ทามใช้ลิ้นแตะลงไปเบาๆ เรียกเสียงครางของคนตรงหน้าได้ไม่ขาดสาย แล้วทามก็ค่อยๆครอบครองแก่นกายตรงหน้าด้วยปากของตน เมื่อดูดอมจนพอใจก็ผละออกมาโลมเลียจนทั่วแก่นกาย ราวกับว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นไอติมรสโปรด

 

ร่างสูงทั้งสองคอยปรนเปรอความสุขให้กับคนที่อยู่ตรงกลางไม่หยุดหย่อน เล่นกับทุกส่วนของร่างบาง บนตัวของทามเต็มไปด้วยรอยแดงเป็นจ้ำจากการดูดเม้มของสองคนทั้งด้านหน้าและด้านหลัง บางบริเวณที่พิเศษหน่อยก็จะเกินรอยแดงจนกลายเป็นรอยช้ำสีม่วง ที่ตรงไหนที่พิเศษน่ะหรอ ไม่ต้องทายก็รู้ว่าเป็นลำคอขาว กับช่วงหน้าอกที่มีตุ่มไตเม็ดเล็กๆอยู่ซ้ายขวา

 

"ใครจะทำก่อน?" ต้นเอ่ยคำถามสำคัญออกมา

"มึงก่อนก็ได้ เร็วๆเข้ากูจะแตกใส่หลังน้องแล้วเนี่ย" คีย์พูดแล้วทำหน้าที่ปลุกเร้าหน้าอกและแก่นกายของทาม

"ทาม พี่ขอนะครับ" ทามพยักหน้าเบาๆ สติเลือนลางไม่รู้อะไรเป็นอะไร ต้นจับขาของทามแหวกออกให้กว้างที่สุด แล้วค่อยๆกดส่วนหัวเข้าไปทีละนิด ช่องทางที่ไม่เคยถูกรุกล้ำ ตอดรัดสิ่งแปลกปลอมแน่นจนแทบขยับไม่ได้ ไม่มีแม้แต่เจลหรือถุงยางช่วยบรรเทาความเจ็บปวดนี้

"อ๊ะ...จะ..เจ็บ...ไม่เอา" ทามร้องออกมาพร้อมกับหยดน้ำที่ไหลจากหางตา

"ทนอีกนิดนะทาม" ต้นรั้งเอวของทามไว้ แล้วกระแทกจนมิดในทีเดียว

"อ๊าาาาาาาา เจ็บ มันเจ็บ" ทามร้องออกมาไม่หยุด

"อดทนหน่อยนะครับคนดี" คีย์ปลอบทามแล้วแล้วพรมจูบลงบนแผ่นหลังเนียน เพื่อดึงความสนใจ

 

ร่างสูงด้านหน้าเริ่มขยับแก่นกายเข้าออกเบาๆ จากจังหวะช้าไปจนเร็ว ความเจ็บที่ช่องทางของร่างบางเริ่มเปลี่ยนไป มันกลายเป็นความหวาดเสียวที่แปลกใหม่ เรียกเสียงครางอันไพเราะดังออกมาได้ไม่ขาดสาย

"อะ..อ๊ะ...อ๊ะ....พี่ต้น..ทามเสียว" คนที่อยู่ข้างหน้าได้ยินก็รีบซอยสะโพกจนถี่ยิบ เพื่อไปให้ถึงฝั่ง

 

เสียง แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ ดังขึ้นเป็นจังหวะ หลังจากต้นปล่อยออกมาในตัวทาม มันมากเกินกว่าแค่หล่อลื่น จึงเกิดเสียงอันหยาบโลนออกมา

"ทาม ทำให้พี่บ้างสิครับ" คำขอออกจากคีย์ที่นั่งอยู่ด้านหลัง ตอนนี้แก่นกายใหญ่ของคีย์กำลังแข็งดุนดันอยู่ตรงหลังของทาม คีย์ขยับมาด้านข้าง แล้วหันแก่นกายที่ใหญ่พอๆกับของต้นไปที่ปากทาม

"ซี๊ดดดด...เบาหน่อยครับ เดี๋ยวพี่จะเสร็จซะก่อน" จากเลียเป็นอม จากอมเป็นดูด ทามทำตามอย่างว่าง่ายเมื่อตกอยู่ใต้อำนาจของราคะ

"ต้นมึงหลายรอบแล้วนะ" คีย์เริ่มทวงสิทธิ์ของตนเมื่อต้นยังตักตวงความสุขจากทามไม่จบเสียที

"กูหยุดไม่ได้อ่ะ น้องตอดกูไม่หยุดเลย" ต้นตอบขณะที่ช่วงล่างยังคงกระหน่ำใส่ทาม ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง

"งั้นกูไม่รอมึงละ แม่งเอ๊ย!"

"ทามอยากทำอะไรเสียวๆกันมั้ยครับ" คีย์ถอนแก่นกายออกมาจากปากทาม แล้วกระซิบถามทามที่ข้างหู

"สะ..เสียว กว่า นี้ อีกหรอครับ" คำถามเบลอๆออกมาจากปากของคนที่โยกไปมาเพราะถูกแรงกระแทก

"ใช่ครับ" ยิ้มร้ายผุดขึ้นมาบนใบหน้าของคีย์

"อื้อออ.....อยากครับ..ทามอยากได้เสียวกว่านี้" เมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจ คีย์ก็จับเอวของทามยกขึ้น ก่อนที่จะกดสะโพกทามลงบนแก่นกายของตน ทั้งๆที่ยังมีของต้นคาอยู่ที่ช่องทางด้านหลังของทาม

"อ๊าาา...แน่นจัง" ปากบางส่งเสียงครางออกมาเรื่อยๆ ส่วนล่างก็ยังตอดรัดแก่นกายทั้งสองอันไม่หยุดหย่อน โดยฤทธิ์ยาทำให้ร่างบางไม่รู้สึกเลยว่ามันเกิดความเจ็บปวดที่ช่องทางด้านหลังมากแค่ไหน

"ซี๊ดดด...รัดของพี่แน่นเชียวนะครับทาม" ต้นแทบขยับไม่ได้เมื่อมีแก่นกายอีกอันแทรกเข้ามา

"ทาม....สะ..เสียว" ทามยังคงมีความต้องการ ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด แต่อยู่ๆแก่นกายทั้งสองอันก็หยุดนิ่งเสียดื้อๆ

"ทามลองขยับเองสิครับ" ต้นพูดขึ้นเมื่อทามทำท่าไม่พอใจ

"ทามทำบ้างนะครับ พวกพี่สองคนขยับไม่ค่อยถนัดเลย" คีย์ทำเสียงอ้อนๆใส่ทาม

"ซี๊ดดดด...อย่างงั้นแหละครับทาม" คนที่อยู่ตรงกลางออกแรงขยับเองเพราะทนไม่ไหวอีกต่อไป ทำให้คนที่อยู่ข้างๆเสียวไม่ใช่น้อย

"พี่ต้น...พี่คีย์.....ทามเสียวจังเลย" ทามขยับสะโพกขึ้นลงแรงและเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งปลดปล่อยออกมาเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ แต่ความต้องการของทามก็ยังไม่หมดสักที

 

ต้นกับคีย์กระแทกสะโพกใส่ทามด้วยแรงราคะต่อไป ทั้งสามคนเริ่มเปลี่ยนที่ในการกระแทก ไม่ว่าจะเป็นบนโต๊ะ อ่างอาบน้ำ ระเบียง ไม่เว้นแม้แต่พื้นห้อง รอบสุดท้ายทั้งสามคนมาจบลงบนเตียงกว้าง ที่เป็นจุดเริ่มต้นของครั้งแรก แต่กว่าบทรักครั้งสุดท้ายจะจบลง เวลาก็ปาไปจะเจ็ดโมงแล้ว ซึ่งเป็นช่วงเช้าของวันใหม่ ต้นกับคีย์ไม่อยากจะคิดว่าถ้าทามตื่นขึ้นมา โดยปราศจากฤทธิ์ยาจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

 

 

 

ณ ตอนบ่ายคล้อยใกล้เย็นของวันต่อมา มีร่างบางชวนหลงใหลกำลังนอนจมน้ำรัก ที่เปรอะเปื้อนเต็มที่นอนอย่างหมดสภาพ ร่างเล็กน่ารักที่แต่งแต้มไปด้วยรอยคิสมาร์กม่วงๆ ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างอ่อนล้า แล้วก็ต้องตกใจกับสภาพของตัวเอง

 

 

Part ทาม

ผมเดินไม่ตรงด้วยซ้ำ มีคราบน้ำของพวกเขาแห้งเต็มตัวผมและที่นอน ช่องทางด้านหลังของผมมันบวมเป่งไปหมดป่านนี้มันคงฉีกขาดจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว เพราะมีคราบเลือดติดอยู่ที่หว่างขาผมน่ะสิ! ผมแทบคลานเข้าห้องน้ำ จัดการทำความสะอาดตัวของผมล้างมลทินบนตัวของผมออก การจัดการกับช่วงล่างนั้นแสนจะยากลำบาก มันบวมแดงจนน่ากลัวทั้งเจ็บ ปวด แสบ จนผมบรรยายไม่ถูกว่ามันยังไงกันแน่ ขาของผมแทบจะหุบลงไม่ได้ ผมมองตัวเองหน้ากระจก เนื้อตัวผมฟกช้ำเป็นจ้ำๆเต็มไปหมด ผมจำได้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทุกคำพูด ทุกท่วงท่าที่ผมกับพวกเขาทำกัน แล้วก็ได้แต่นึกว่า ทำไมนะ ทำไมผมจะต้องมาเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้ ชีวิตนี้ผมจะไม่เจอเรื่องดีๆเลยหรอ

 

ผมใช้เวลาจมปรักอยู่ในห้องน้ำอยู่พักใหญ่ๆ แล้วค่อยๆพาร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของผมออกมา แล้วผมก็พบกับผู้ชายสองคนที่ทำร้ายผม ต้นเหตุที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ ผมแทบจะพุ่งใส่เขา แต่ผมก็ดันเซล้มตรงหน้าพวกเขาอย่างน่าสมเพชสิ้นดี

 

"ทาม!/ทาม!" พวกเขาตะโกนแล้วพุ่งมารับผมไว้

"ทำไมถึงไม่เรียกพวกพี่ล่ะครับ หืม?" (ต้น) เสียงของคนชื่อต้นพูดออกมา ถึงน้ำเสียงจะอ่อนโยนแต่หลอกผมอีกไม่ได้หรอก ผมไม่อยากจะเรียกพวกเขาว่าอาจารย์อีกต่อไป

"ทาม เจ็บมั้ยครับ ค่อยๆลุกนะ" (คีย์) พวกเขามันปีศาจในคราบของเทพบุตร!

"พี่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้แล้วนะครับ" (คีย์) ตอนนี้ผมโดนอุ้มขึ้นมาอยู่บนเตียงแล้ว

"ทามครับ?" ผมยังคงก้มหน้าเงียบใส่พวกเขา

"พวกคุณทำกับผมแบบนี้ได้ยังไง!!" ผมพูดใส่ผู้ชายสองคนตรงหน้าผมอย่างเสียงดัง

"ทามฟังฉันอธิบายก่อนนะ" (ต้น) เขายังจะอธิบายอะไรอีก เรื่องแบบนี้มันไม่มีคำอธิบายหรอก มีแต่คำแก้ตัว!!

"ผมเกลียดพวกคุณที่สุดเลย" ฮืออออออ ผมร้องไห้ออกมา ผมไม่ใช่ผู้หญิงนะ ทำไมพวกเขาต้องทำอย่างนี้กับผมด้วย ผมก็อยู่ของผมดีๆ

"พวกพี่ขอโทษ ขอโทษนะครับคนดี" (คีย์) เขาทำหน้าเศร้าใส่ผม คิดว่าผมจะหลงเชื่อหรอ ฝันไปเถอะ!

"พวกฉันสองคนรักเธอจริงๆนะ ถึงทำแบบนี้" (ต้น) มันใช่หรอ ทำแบบนี้มันใช่หรอ

"พวกพี่ไม่เคยทำแบบนี้กับใคร มีแค่ทามคนเดียว" (คีย์) ผมมันโชคดีสินะเจอแจ็คพ็อต

"โกหก พวกคุณเห็นผมเป็นแค่ของเล่น คนรักกันเขาไม่ทำร้ายกันแบบนี้หรอก" พวกเขาบังคับผม มอมยาผม ถ้าผมมีสติดีผมจะไม่มีวันยอมเด็ดขาดเลย

"แต่เธอก็มีความสุขตอนที่เราทำกันไม่ใช่หรอ" (ต้น) ยังจะกล้าพูดแบบนี้อีก ไอ้คนเห็นแก่ตัว

เพี้ยะ....... ผมตบหน้าครูต้น คนที่ผมหมดความเคารพไปแล้วว่าเป็นครู

"พวกคุณวางยาผม ถ้าผมมีสติดีผมจะยอมมั้ยล่ะ!!" ใช่สิ ผมแจ้งความได้ ผมจะไปแจ้งความ

"พวกฉันอยากผูกมัดกับเธอ กลัวว่าเธอจะไปมีคนอื่นซะก่อน" (ต้น) เป็นวิธีผูกมัดที่เลวร้ายที่สุดเลย

"ขอโทษนะทาม ยกโทษให้พวกเรานะครับ" (คีย์) แค่คำขอโทษมันไม่พอหรอก

"ผมจะไปแจ้งความ" ผมไม่ยอมหรอก พวกคุณโดนข้อหาหนักแน่

"เธอคิดว่าตำรวจจะทำอะไรพวกฉันได้งั้นหรอ" หมายความว่ายังไง ผมทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกใส่พวกเขา

"เดิมทีพวกเราไม่ใช่ครูอย่างเดียวหรอกนะ" (คีย์)

"พวกเราเป็นมาเฟีย แต่เราเบื่องานเดิมๆ เลยลองมาเป็นครูดู พวกเรามีอิทธิพลอยู่ระดับนึงเลยล่ะ ฉันว่าการแจ้งความของเธอไม่เกิดผลอะไรแน่นอน" (ต้น) นี่ผมจะเสียตัวฟรีหรอ ผมทำอะไรไม่ได้เลยหรอ

"พวกคุณมันเลวที่สุด!!" ผมพูดพร่อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก ชีวิตผมมันซวยตลอดจริงๆ

"ฉันบอกแล้วไงว่าพวกฉันรักเธอทาม" (ต้น) เขายังจะกล้าพูดคำเดิม คำว่ารัก รักที่แสนหลอกลวง

"เราไม่ได้แค่เล่นๆ ฟันแล้วทิ้งนะทาม" (คีย์)

"คุณก็พูดได้หนิ มีแต่ได้กับได้ ผมเสียอยู่คนเดียว!"

"หยุดดูถูกความรักของพวกฉันนะทาม" (ต้น)

"คุณยังกล้าพูดคำว่ารักอีกหรอ" พวกเขาก็แค่ใช้คำว่ารักมาอ้างเท่านั้นแหละ

"หลบไปผมจะกลับบ้าน ถือซะว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น" ถือซะว่านี่แค่ฝันร้าย

"ไม่ทาม ทามห้ามไปไหนทั้งนั้น ทามต้องอยู่ที่นี่กับพวกเรา!" (คีย์) อะไรกัน เมื่อไหร่พวกเขาจะเลยเห็นแก่ตัวสักที

"คุณไม่มีสิทธิมาบังคับผม!!"

"มีสิ ก็ฉันสองคนเป็นผัวเธอไงทาม" (ต้น)

"ทามอยู่กับพวกพี่นะครับ พี่สองคนจะดูแลทามให้ดีที่สุด" (คีย์)

"ไม่ ผมไม่ต้องการให้ใครมาดูแล" บ้าบอสิ้นดี

"เธอจะต้องการหรือไม่ เธอก็ต้องอยู่กับพวกฉัน ห้ามไปไหนทั้งนั้น" (ต้น)

"ถ้าทามหนีไปพี่จะไปตามกลับมา แล้วขังทามไว้ให้อยู่กับพวกพี่ตลอดไป" (คีย์)

"ถ้าทามรักใครที่ไม่ใช่พวกพี่สองคน พี่จะไปฆ่ามันให้ตายคามือ" (ต้น)

"เข้าใจใช่มั้ยครับ ที่รัก" (คีย์) อะไรกัน พวกเขาไม่มีสิทธิมาบังคับหัวใจของผม

"ไม่ ปล่อยผมออกไปเดี๋ยวนี้" พวกเขาไม่ฟังผมเลย บ้าอำนาจสิ้นดี

"หยุดดื้อแล้วนอนพักซะ" (ต้น)

"พักผ่อนก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่ทำข้าวต้มมาให้ จะได้ทานยากัน" (คีย์) เขาพูดแล้วรีบเดินออกไป

"อึก..ปล่อยผมเถอะ...อึก.." ผมขอร้องแล้วสะอื้นออกมา

"อย่าร้องนะครับทูนหัว" (ต้น) เขาเดินเข้ามากอดแล้วจูบที่หน้าผากผมก่อนที่จะเดินออกไป แล้วผมก็ได้ยินเสียงล็อกประตู เขาจะขังผมไว้ ทำไม ทำไมกัน ผมวิ่งไปพยายามเปิดประตู

"ไม่นะ เปิดประตูเดี๋ยวนี้ อย่าขังผมไว้ ปล่อยผมออกไป" ผมไม่ใช่สิ่งของของใครนะ ผมมีชีวิต! ทำไมกัน... ทำไมถึงต้องทำกับผมแบบนี้

"ถ้ายังไม่หยุดคิดที่จะไปจากพี่ ก็อย่าหวังว่าพี่จะให้อิสระกับทาม" (ต้น) เจ็บจัง ผมเจ็บทั้งตัวทั้งความรู้สึก มันเจ็บไปหมดเลย ผมต้องทำยังไงมันถึงจะหาย

 

 

 

Part ต้น

ผมรู้ว่าน้องทั้งเจ็บแล้วก็โกรธพวกผมมาก ถึงมันจะดูรุนแรงขืนใจน้องเกินไปหน่อย แต่เท่ากับว่าตอนนี้พวกผมได้ตัวน้องมาครองแล้ว ผมเชื่อว่าในที่สุดน้องจะต้องมองเห็นความรักของพวกเรา ผมก็ไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะมีความรักแรกพบแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ ผมไม่เคยคิดที่จะยึดติดกับใครเลย มันช่างน่าแปลกผมอยากเป็นเจ้าของน้อง ไม่อยากให้ใครมาแย่งน้องไปจากผม

 

ตอนนี้ผมกลับเข้าห้องมาอีกรอบ พร้อมกับยากินยาทาต่างๆที่ลงไปซื้อมา จะว่าไปในห้องนี้มันก็มีครัวอ่ะนะ แต่ให้ไอ้คีย์มันไปทำอีกห้องดีกว่า ให้น้องได้มีเวลาอยู่คนเดียวสักพัก ผมยังคงยืนอยู่หน้าประตู เพราะสายตาที่น้องมองมาหวาดกลัวผมมากเป็นพิเศษ ผมเป็นคนไม่อ่อนหวานเท่าไหร่นัก ไม่เหมือนไอ้คีย์ที่ดูเป็นมิตรกับทุกคน

 

"ทามครับ ลุกขึ้นมาทายาหน่อยนะ" ผมค่อยๆเดินเข้าไปนั่งบนเตียงข้างน้องอย่างช้าๆ มันไม่ยุ่งยากเพราะตอนนี้น้องโป๊อยู่ มีแค่ผ้านวมผืนเดียวห่มไว้

"......." น้องทำเงียบใส่ผม โอเคผมจะใจเย็นๆ ผมท่องไว้ในใจ อย่าดุน้องๆๆๆ

"นะครับทูนหัว" ผมพยายามอ้อนน้อง น่าจะได้อยู่นะสีหน้าน้องไม่แบบเมื่อกี้แล้ว

"แป๊ปเดียวนะครับ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว" ผมให้น้องหันหลังให้แล้วก็รีบทายาตรงส่วนนั้น สภาพน้องยับเยินมาก ตรงส่วนนั้นบวมช้ำไปหมดแล้วก็มีรอยฉีก ในขณะที่ผมทาตัวน้องก็สั่น น้องคงจะเจ็บมากจนไม่อยากเห็นหน้าพวกผมแล้ว

"เสร็จแล้วครับ" ผมจับน้องให้หันมานั่งดีๆ แล้วก็จูบเบาๆไปที่ขมับน้อง

"เดี๋ยวพี่หาเสื้อให้ใส่นะครับ" ผมเดินไปดูในตู้เสื้อผ้า มันเป็นตู้ของไอ้คีย์เพราะนี่ห้องไอ้คีย์ แต่ผมยืนลังเลอยู่ว่าจะให้น้องใส่สีอะไรดี

"พี่ใส่ให้นะ" ผมเลือกเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มมาใส่ให้น้อง

"ทามครับ พี่รู้ว่าทามโกรธทามเจ็บ แต่อย่าเกลียดกันเลยนะครับ" ผมนั่งกอดน้องแล้วลองอ้อนดู

"ของแบบนี้ห้ามกันได้ด้วยหรอครับ" นั่นเริ่มตอบโต้ผมแล้ว

"รักนะครับ" ผมบอกน้องแล้วกระชับกอดให่แน่นขึ้น

"โกหก" ผมจับมือน้องมาแนบกับหัวใจของผมที่กลางหน้าอก

"นี่ไงครับ ทูนหัวของพี่" น้องทำหน้าตกใจ ใช่ครับตอนนี้หัวใจผมมันเต้นแรงมาก แรงเหมือนคนเป็นโรคหัวใจเลยล่ะ

 

 

 

Part ทาม

ตอนนี้พวกเขาสองคนนั่งเฝ้าผมกินข้าวต้ม เพื่อที่จะได้กินยาต่อ พวกเขาจ้องมองผมไม่วางตา ทำให้เกิดแรงกดดันอันมหาศาลมาที่ผม อึดอัดชะมัดเลยเวลามีคนมอง จะมองให้ทะลุเลยหรือไงกัน แต่ว่าพวกเขาใขเต้นแรงเวลาอยู่กับผมหรอ? คนเราบังคับการเต้นของหัวใจตัวเองไม่ได้

 

"ผมอยากกลับบ้าน" แล้วพวกเขาก็ทำหน้ายักษ์ใส่ผม

"ไม่!/ไม่!" สามัคคีกันเหลือเกินนะ

"ขอร้องล่ะ อย่าทำกับผมแบบนี้เลยนะครับ" ผมจะต้องทำยังไงถึงจะได้อิสระภาพคืนมา

"พวกพี่อยากอยู่กับทาม" (ต้น)

"ถ้าทามยอมอยู่กับพี่ดีๆ ไม่หนีล่ะก็ จะให้ออกไปนอกห้องนะครับ" (คีย์)

"แล้วทำไมเราต้องอยู่ด้วยกันด้วยล่ะ พวกพี่ไม่บังคับผมเกินไปหน่อยหรอ" ผมพูดพลางทำเสียงออดอ้อนใส่

"เพราะพี่รักทาม ได้ยินมั้ยครับทูนหัวของพี่" (ต้น)

"คำพูดที่แสนดูดีและรอยยิ้มนั่น ผมรู้หรอกถึงแม้จะพูดดียังไง แต่การกระทำอย่างกับปีศาจ พูดให้ผมใจอ่อนหลอกล่อให้ตายใจ แล้วก็จับกดผม!"

"ก็รู้ทั้งรู้ว่าเป็นอย่างนั้น ทำไมถึงยังดื้ออยู่ล่ะครับ" (คีย์)

"ถ้ายอมดีๆ เราอาจจะมีความสุขด้วยกันก็ได้นะ" (ต้น)

"เห็นแก่ตัว!"

"เอาแต่ได้!"

"ถ้ายังไม่เลิกดื้อ พวกพี่จะลงโทษนะครับ อาจจะจับมัดไว้ แล้วก็ทำจนกว่าจะหมดแรง ดีมั้ยนะ" (ต้น)

"ป่าเถื่อน!" คนบ้าอะไรเอะอะก็จะทำแต่เรื่องแบบนั้น

"หรืออยากทำแบบเมื่อคืนกันดีครับ พี่จะทำลึกๆจนกว่าทามจะพอใจ" (คีย์)

"เลิกพูดเรื่องแบบนั้นสักทีนะ ยิ่งพูดผมก็ยิ่งเกลียดพวกคุณ" คนแบบนี้ประกอบอาชีพครูได้ด้วยหรอ

"ยิ่งทามเกลียด พวกพี่ก็ยิ่งอยากทำ" (คีย์)

"............"

"เงียบทำไมละครับทาม พูดอีกสิ" (ต้น)

"เปิดใจให้พวกพี่นะทาม พี่สองคนจะทำให้ทามมีความสุขที่สุด" (ต้น)

"ผมจะทำอะไรได้ล่ะ แค่ออกจากห้องนี้ยังทำไม่ได้เลย" อยู่ดีๆพวกเขาก็เขามากอดผม

"เมื่อไหร่จะปล่อยสักที ผมอึดอัด-,-" เกิบ10นาทีแล้ว จะไม่ให้อึดอัดได้ยังไง

"พูดเพราะๆก่อนสิครับ^^" (คีย์)

"ถ้าทามอ้อนดีๆพี่จะพาออกไปเที่ยวข้างนอกนะครับ" (คีย์) คนเจ้าเล่ห์ แล้วก็ชอบช่วยกันเจ้าเล่ห์ใส่ผมด้วยนะ

"............" เฮ้อออออออ ต้องทำจริงๆสินะ ทำๆไปก็แล้วกัน จะเป็นง่อยและ เมื่อยจะแย่

"พี่ต้นพี่คีย์ครับปล่อยผมเถอะครับ"

"ไม่ผ่านครับ" (ต้น) อ่าว มีไม่ผ่านด้วยหรอวะ-,-

"พี่ต้นพี่คีย์ให้ทามออกไปข้างนอกนะครับ อยู่แต่ในนี้มันอึดอัด" เขาปล่อยผมแล้ว เย้ๆ

"อยากไปไหนครับทาม" (ต้น)

"ทามอยากกลับบ้านครับ" พวกเขามองหน้าผมนิ่งๆ แต่เงียบกริบ ไม่มีคำพูดใดออกมา ผมพูดอะไรผิดอ่ะคนเรามีบ้านก็ต้องอยากกลับบ้านสิ

"ทามอยากไปเรียนด้วย" โอเคแปลว่าผมกลับบ้านไม่ได้สินะ เพราะพอบอกอยากไปที่อื่นความน่ากลัวบนสีหน้าพวกเขาก็เบาบางลง

"งั้นทามรอให้ตรงนั้นหายดีก่อนนะครับ" (คีย์) พูดแล้วก็ยิ้ม คงมีความสุขกันมากสินะ

"ใช่ พี่ไม่ได้อยากดุหรือบังคับทามเลยนะครับ แต่เชื่อฟังพวกพี่หน่อยนะ โอเคมั้ยครับ" (ต้น) เขาเอื้อมมือมาลูบหัวผมเบาๆ นี่เขาโอ๋ผมหรอ คนอย่างเขาเนี่ยนะโอ๋คนอื่น ผมล่ะไม่อยากจะเชื่อสายตาเลย

 

ผมได้แต่ทำเงียบๆแล้วก็ปล่อยให้พวกเขากอดผมไว้อย่างนั้น ผมยังไม่เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก ผมจะยังคงคิดหนีต่อไป ผมจะไปทางไหนดี ลาออกจากโรงเรียนแล้วกลับบ้านเลยดีมั้ย ถึงทนเรียนต่อไปผมก็ต้องเจอพวกเขาอยู่ดี แต่ดันมาบอกว่าเป็นมาเฟียเนี่ยสิ เขาจะตามผมไม่ปล่อยแบบที่พูดจริงๆสินะ

ความคิดเห็น