รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 ปากแข็ง (4)

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 ปากแข็ง (4)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2563 06:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 ปากแข็ง (4)
แบบอักษร

Ebook ตามลิ้งด้านล่างนะคะ 

Ebook : https://bit.ly/3efrmgf 

“เปล่าค่ะ ถามทำไมคะ” อนามิกาถามอย่างแปลกใจพลางยืนมองชายหนุ่มกดโทรศัพท์ในมือโทร.ออกแล้วกดวางสายในเวลาต่อมา 

“ผมโทร.เข้าเครื่องคุณแล้วอย่าลืมบันทึกเบอร์ผมไว้ล่ะ” ชายหนุ่มบอกแล้วยกโทรศัพท์ในมือแกว่งไปมา ในขณะที่อนามิกามองแล้วขมวดคิ้วมุ่นถามเขาเสียงขุ่น 

“โทร.เข้าเครื่องฉัน? แล้วได้เบอร์ฉันมาจากไหน จำได้ว่า ฉันไม่เคยให้เบอร์โทรศัพท์กับคุณเลยแม้แต่ครั้งเดียว” 

“ถึงคุณไม่ให้ก็ใช่ว่าคนอื่นจะไม่มี ผมขอจากคุณหมอแจ๊คตั้งแต่วันที่ไปหาคุณที่ทำงานแล้ว” 

ได้ยินอย่างนั้น อนามิกาก็แสร้งบ่นคุณหมอแจ๊คงึมงำอย่างไม่จริงจังนัก เพราะที่จริงเธอกับเคเลอร์มีข้อผูกพันกัน เขามีเบอร์ติดต่อเธอ เธอมีเบอร์ติดต่อเขา มันก็ดีเหมือนกัน เวลามีปัญหาอะไรจะได้โทร.ติดต่อกันได้ 

“ไม่บันทึกได้ไหม ไม่อยากได้” อนามิกาแกล้งรวนเขาเล่นๆ 

“ไม่บันทึกก็ไม่เป็นไรหรอกครับคุณ เพราะผมจะเป็นฝ่ายโทร.หาคุณเอง แต่ที่อยากให้บันทึกไว้เนี่ย ก็เผื่อมีเหตุฉุกเฉิน คุณจะได้โทร.ตามผม บันทึกไว้เถอะ เบอร์นี้ถ้าไม่ใช่คนสำคัญ ผมไม่ให้หรอกนะ จะบอกให้” 

คำว่า ‘คนสำคัญ’ ที่ชายหนุ่มเผลอพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว ทำให้คนฟังอย่างอนามิการู้สึกหัวใจพองโต ตัวเบาหวิวราวกับจะลอยได้ จนต้องเผลอยิ้มออกมา แต่พอเขาหันมายักคิ้วให้ เธอก็รีบแสร้งพูดเสียงขุ่นกลบเกลื่อนความอาย 

“เอาไว้ฉันคิดอีกทีก็แล้วกัน นี่ก็ดึกแล้ว คุณรีบกลับไปพักผ่อนเถอะ ดื่มกับคุณหมอเสียเยอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะตื่นไปทำงานไม่ไหวเอานะ” 

“ดื่มแค่นี้เอง ไม่ระคายคอผมหรอกที่รัก” 

“ใครที่รักของคุณ อย่ามาพูดมั่วๆ นะ รีบกลับไปได้แล้ว ฉันจะได้กลับไปอาบน้ำนอนเหมือนกัน” หญิงสาวไล่เขาเสียงเข้มข่มความอาย 

‘ก็เขาช่างขยันสรรหาคำพูดมาทำให้เธอหวั่นไหวอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็คนสำคัญ เดี๋ยวก็ที่รัก โอ๊ย! หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอมันพองโตจนจะแตกอยู่แล้ว’ 

“กลับได้อย่างไร ผมยังไม่ได้กู๊ดไนท์คิสคุณเลย” ร่างสูงขยับเข้าหาพร้อมกับคว้าร่างบางที่พยายามจะถอยหนีเข้ามากอดหลวมๆ 

“ปล่อยนะตาบ้า จะมากู๊ดไนท์คิสอะไรอีก ฉันเป็นคนไทยนะ และคุณเองที่มีแม่เลี้ยงเป็นคนไทยเหมือนกัน น่าจะรู้ดีว่าธรรมเนียมไทยไม่มีอะไรแบบนี้หรอก ปล่อย!” กำปั้นน้อยๆ ทุบเข้าที่ต้นแขนแข็งแรงสลับกับการพยายามแกะมือหนาของเขาออกจากเอวคอดของตัวเอง แต่เหมือนมันจะไม่ได้ผล เมื่อยิ่งทุบ ยิ่งแกะ ยิ่งดิ้น เขาก็ยิ่งกอดแน่นขึ้นเรื่อยๆ 

“แต่ที่นี่เป็นอเมริกา เอาน่า...เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม” 

“ไม่ต้องมาสำบัดสำนวน” อนามิกาแว้ดใส่เขาเสียงเขียว ก่อนจะอ้าปากค้าง กะพริบตาปริบๆ เมื่อริมฝีปากหนาประทับจูบลงที่หน้าผากบนอย่างแผ่วเบาอ่อนโยน แล้วตามมาด้วยเสียงทุ้มนุ่มชวนให้ใจเต้น 

“ฝันดีครับ” 

อะ…เอ่อฝันดีเช่นกันค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าบอกเขาเสียงแผ่วพลางลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อกู๊ดไนท์คิสคราวนี้ไม่ได้ดูดดื่มชวนวูบวาบเหมือนครั้งที่แล้ว ไม่อย่างนั้นคืนนี้มีหวังนอนตาค้างเป็นแน่ 

เธอบอกตัวเองยิ้มๆ แล้วทำหน้ามุ่ย เมื่อยังรู้สึกว่าวงแขนใหญ่ยังคงโอบกอดไม่ยอมปล่อย 

เอ๊ะ! คุณได้กู๊ดไนท์คิสแล้วก็ปล่อยสิ จะมากอดฉันไว้ทำไม” 

ความคิดเห็น