รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 6 ปากแข็ง (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 6 ปากแข็ง (2)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 959

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2563 08:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 6 ปากแข็ง (2)
แบบอักษร

Ebook ตามลิ้งด้านล่างนะคะ 

Ebook : https://bit.ly/3efrmgf 

 

เคเลอร์ยิ้มแอบพ่นลมออกจากปากอย่างโล่งอกที่แม่บุษไม่เซ้าซี้ถามอะไรมากไปกว่านี้ ก่อนจะถามถึงน้องสาว และคนเป็นพ่ออีกพักหนึ่งแล้ววางสายด้วยรอยยิ้ม เขาหวังว่าคงไม่มีใครโทร.มากวนเวลาเขานั่งแอบมอง และหอมแก้มนุ่มๆ ของคนขี้เซาอีกนะ 

เคเลอร์คิดอย่างอารมณ์ดีพลางหมุนตัวจะกลับไปที่โซฟา แต่ก็ต้องอุทานเสียงหลง เมื่อคนที่คิดว่าหลับอยู่มายืนเท้าสะเอว หน้าบึ้งตึงมองเขาราวกับจะกินเลือดกินเนื้ออยู่ข้างหลัง 

เฮ้ย! 

“ไม่ต้องมาเฮ้ย” อนามิกาสวนกลับไปด้วยภาษาไทยที่เธอแน่ใจว่า เขาฟังรู้เรื่อง ก็จะไม่รู้เรื่องได้อย่างไร เมื่อครู่นี้เธอได้ยินเขาพูดโทรศัพท์ด้วยภาษาไทยชัดทุกถ้อยทุกคำ 

“คุณมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร แล้วทำไมต้องมองผมด้วยแววตาน่ากลัวอย่างนั้นด้วย” เขายังพูดภาษาอังกฤษ ซึ่งทำให้อนามิกาตวาดแว้ดอย่างโมโหระคนอาย เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าตอนเจอกันครั้งแรกที่ซุปเปอร์มาเก็ตได้เผลอพูดอะไรออกไปบ้าง และเธอแน่ใจว่าเขาได้ยินอย่างแน่นอน 

“ไม่ต้องมาพูดภาษาอังกฤษกับฉันทั้งที่เมื่อกี้ยังพูดภาษาไทยจ้อยๆ ทำไมคุณไม่เคยบอกว่า คุณพูดภาษาไทยได้ แถมพูดได้ดีเสียด้วย” 

เคเลอร์ยิ้มแหยๆ พลางกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ว่าจะไม่ให้หญิงสาวโกรธเขาเรื่องนี้ แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว อุตส่าห์บอกอรณีกับคุณหมอไว้อย่างดี มัวแต่เพลินเวลาได้อยู่กับเธอก็เลยดันลืมเสียนี่ 

“คือผม…” 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

“ยัยน้องเปิดประตูให้ฉันหน่อยเร็ว ของเยอะ” 

ยังไม่ทันที่เคเลอร์จะได้เอ่ยหาคำแก้ตัวดีๆ เสียงเคาะประตูพร้อมเสียงเรียกของอรณีก็ดังขึ้น แถมเร่งอีกต่างหาก ทำให้อนามิกาจำต้องเดินกระฟัดกระเฟียดไปเปิดประตูให้เพื่อนรักกับสามีก่อนจะมาเฉ่งฝรั่งจอมโกหกต่อ 

“ผมช่วยครับคุณหมอ” เคเลอร์รีบปราดเข้ามาช่วยคุณหมอที่ถือข้าวของพะรุงพะรังคนเดียวอย่างไม่ยอมให้ภรรยาที่กำลังตั้งท้องอ่อนๆ ถือแม้แต่ชิ้นเดียว โดยมีอนามิกามองตามด้วยสีหน้าบึ้งตึง แล้วก็เป็นอรณีที่สังเกตเห็น และถามขึ้นอย่างสงสัย 

“แกเป็นอะไรยัยน้อง ทำไมต้องทำหน้าหงิกอย่างนั้นด้วย อย่าบอกนะว่า เจ้าหนี้ป้าแกมาเร่งเอาเงินอีก ให้ไปบางส่วนแล้วไม่ใช่หรือ” อรณีคาดเดา ในขณะที่เคเลอร์หูผึ่งเมื่อได้ยินในสิ่งที่ไม่เคยล่วงรู้เกี่ยวกับอนามิกาเข้า หรือนี่คือเหตุที่เธอเคยบอกว่า จำเป็นต้องทำงานหาเงิน และยังกลับเมืองไทยไม่ได้ 

“เปล่า แต่ถึงจะมี ฉันก็ไม่รู้สึกโกรธเท่านี้” พูดพลางจ้องไปที่ร่างสูงของเคเลอร์ที่เดินเอาอาหารไปเก็บในครัว ขณะที่คุณหมอแยกเอาของส่วนตัวของตัวเองกับภรรยาไปเก็บในห้องนอน 

“อย่าบอกนะว่า แกโกรธคุณเคเลอร์” 

“ก็จะไม่ให้ฉันโกรธได้อย่างไร แกรู้ไหมว่า เขาพูดไทยได้ชัดมากๆ แต่เขาไม่เคยบอกฉันเลยสักคำ นี่ถ้าฉันไม่ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์ ฉันคงไม่มีวันรู้” 

“ฉันรู้” 

ความคิดเห็น