ลิลลี่หุบเขา/Líng lán

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 31 (1/2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 72

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31 (1/2)
แบบอักษร

“คารวะท่านพ่อ คราวะท่านแม่” เหอเพ่ยเจินตั้งใจจะคารวะพ่อแม่สามีเต็มพิธีการ แต่ถูกแม่สามีรั้งตัวไว้ตั้งแต่คารวะรอบแรก และหันไปสนใจแม่หนูตัวน้อยที่นั่งบนตักของหรงเซียว 

“รีบลุกขึ้นเถอะ เราครอบครัวเดียวกันไม่ต้องมากพิธีถึงเพียงนั้น นี่เสี่ยวเหมยหลานย่าใช่หรือไม่” 

“ย่า ย่า” เด็กน้อยรู้ความจึงคลานลงจากตักบิดาแล้วชูแขนให้ท่านย่าของตน ดวงตากลมโตจ้องมองปิ่นทองระย้าบนมวยผมนั้นไม่วางตา 

“ฉวย ทองฉวย” 

“เสี่ยวเหมยของย่าชอบปิ่นทองระย้าหรือลูก” หรงฮูหยิน อุ้มหลานสาวขึ้นมานั่งบนตักแล้วปลดปิ่นให้หลานรักเล่น 

เหอเพ่ยเจินมองสกิลการปะเหลาะของลูกสาวแล้วได้แต่ลอบอุทานในใจ หันไปมองหน้าสามีเขาก็ตบหลังมือเธอเบาๆส่งความหมายว่า วางใจได้ วันนี้เสี่ยวเหมยคงได้สมบัติอีกเยอะ 

เมื่อถึงเวลาอาหารเย็น พ่อบ้านเกาคนเก่าคนเดิมก็ยืนหน้าสลอนอยู่ข้างโต๊ะอาหารเหมือนเดิม  

พอเห็นใบหน้าอวบอูมของพ่อบ้านเกา เหอเพ่ยเจินก็รู้สึกจุกอกขึ้นมา ไม่น่าเชื่อว่าผ่านมาสองปี ความรู้สึกสูญเสียเมนูทำมาหากินในวันวานยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย และยิ่งเห็นรอยยิ้มระรื่นนั้นก็แทบจะกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง! 

“วันนี้ข้าน้อยมีอาหารจานพิเศษไว้รอต้อนรับฮูหยินคุณชายรองด้วยนะขอรับ” 

เหอเพ่ยเจินมองอาหารจานพิเศษนั้นแล้วซาบซึ้งจนน้ำตาแทบไหล พ่อบ้านเกาคนนี้ช่างใฝ่รู้โดยแท้ สามารถเอาอาหารสามชนิดมาผสมผสานกันได้แบบนี้  

คนทั่วไปนี่คิดไม่ได้นะ... 

สิบวันต่อมาราชสำนักก็ประกาศรายชื่อชายหนุ่มผู้เสียสละต้องแต่งงานสยบเผ่าพันธุ์ 

แต่สิ่งที่ทำให้เหอเพ่ยเจินคิดไม่ถึงก็คือพี่ใหญ่เหอชิวหลิน ของเธอก็เป็นหนึ่งในผู้โชคดีจำนวนห้าสิบเก้าคนนั้นด้วย 

“องค์หญิงในชายาเอก โยวชิน?” 

“เห็นว่าแต่เดิมนางจะต้องถวายตัวให้ฝ่าบาท แต่เจ้าก็รู้ว่าในสายตาพระองค์มีเพียงเมิ่งฟางถิง ไหนเลยจะยอมรับนางในอีก เจ้าลองทายสิว่าเหตุใดฝ่าบาทถึงยกนางให้เป็นพี่สะใภ้เจ้า” หรงเซียวเกลี่ยไรผมที่ชื้นเหงื่อทัดหูของภรรยา 

ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยแรงกำหนัดทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะก้มขบเม้มเนินอกขาวผ่องนั้น ขณะที่แรงส่งเสริมช่วงล่างยังขยับเนิบนาบหยอกเย้ารัญจวน 

“อื้ม...ไม่รู้...” 

“เพราะนางขอสามีที่จะมีนางเป็นภรรยาคนเดียว ไม่ว่าจะยากจนก็ดี พ่อค้าก็ดี ขอเพียงบุรุษคนนั้นเป็นสามีที่ดีก็พอ” 

“หรงเซียว ท่านอย่าแกล้งข้า!!” เหอเพ่ยเจินทุบแผ่นอกสามีอย่างหงุดหงิด เอาเรื่องคนอื่นมาเล่าในช่วงเวลาเข้าด้ายเข้าเข็มนี่ก็เชื่องช้ามากพออยู่แล้ว แต่จู่ๆก็หยุดแบบนี้...อยากตาย? 

“ไม่เรียกท่านพี่แล้วหรือ” 

“ไม่เรียก! เร็วๆลูกง่วงแล้ว” 

หรงเซียวก้มลงหอมแก้มภรรยาฟอดใหญ่แล้วดำเนินเรื่องอุ่นเตียงที่ค้างคาไว้ ปรนเปรอภรรยาให้สำราญเต็มที่ 

ความจริงแล้วเรื่องของพี่ภรรยานั้นสร้างความยุ่งยากให้เขาถึงสิบวัน เพราะหากองค์หญิงคนนั้นดื้อดึงเข้าฝ่ายในก็ไม่มีผู้ใดขัดขวาง แต่นางกลับยื่นข้อเสนอเช่นนั้น  

จะหาพ่อค้าก็เกรงว่าเผ่าอูลาที่เหลืออยู่จะลุกฮือกันก่อกบฏอีกครั้ง จะส่งให้ขุนนาง แต่ผู้ใดบ้างจะไม่มีสามภรรยาสี่อนุ กว่าจะเลือกเฟ้นหาบุรุษที่เหมาะสมได้ก็เสียเวลาไปหลายวัน 

“เมียจ๋า สามีอยากชมแสงจันทร์” 

“ทะ ท่าน...ไม่ได้ หากสาวใช้...” 

“ข้าไล่ออกไปหมดแล้ว ไปเถอะ ศาลาป่าไผ่ด้านหลังเรือนบรรยากาศไม่เลว ยังมีศาลาริมน้ำ น้ำใสเชียว” 

สมองยังไม่ทันได้ประมวลภาพ เหอเพ่ยเจินก็ถูกสามีใช้ผ้าห่มผืนบางห่อตัวอุ้มขึ้นกระโดดออกทางหน้าต่างไปแล้ว 

โชคดีที่เสี่ยวเหมยแยกห้องไปนอนอีกห้องแล้ว หาไม่คงต้องเรียกหาสาวใช้ให้ได้อับอายผู้คนทั้งจวน 

 

เจ็ดวันให้หลัง โยวชินก็ได้แต่งเข้าตระกูลเหอโดยมีฮ่องเต้ในฐานะพี่ชายบุญธรรมเป็นผู้เตรียมสินเดิม 

เหอฮูหยินที่ได้ตำแหน่งฟูเหรินเพราะลูกชายก็ยิ้มไม่หุบจัดเตรียมสินสอดอย่างใจกว้าง หลังจากบุตรสาวคนเล็กออกเรือนไป สองปีมานี้นางเป็นคนดูแลสมบัติทุกชิ้น  

ทำให้สินสอดฝ่ายชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นตระกูลบ้านนอกสร้างความแตกตื่นให้ชาวเมืองไม่น้อย เพียงหมู่บ้านสามแห่งนั้นก็เพียงพอให้เหล่าคุณหนูที่ถูกปฏิเสธตีอกชกหัวไปหลายวันแล้ว 

เมื่อพี่ใหญ่ออกเรื่อนไปแล้ว เหอเพ่ยเจินก็เริ่มเกริ่นเรื่องงานแต่งงานของพี่รองให้เซี่ยซูเหยาฟังอยู่หลายครั้ง เมื่อเห็นว่าฝ่ายหญิงมีท่าทีเขินอาย แม่สื่อมือใหม่ก็จัดการนัดแนะให้หนุ่มสาวพบเจอกันโดยมาลูกสาวคนดีอย่างเสี่ยวเหมยกับตัวช่วยพิเศษเป็นตัวเชื่อมความสัมพันธ์ครั้งนี้  

“วันนี้รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา สงสัยเด็กน้อยในครรภ์ข้าคงเริ่มมีฤทธิ์เดชเสียแล้ว เพียงแต่ข้ารับปากเสี่ยวเหมยเอาไว้แล้วว่าจะพานางไปชมตลาด ไม่รู้ว่าจะเป็นการรบกวนพี่เหยาหรือไม่” 

“เจ้าเกรงใจเกินไปแล้ว เสี่ยวเหมยน่ารักน่าเอ็นดูถึงเพียงนี้ข้าย่อมยินดีจะพานางออกไปเที่ยวเล่น” 

“เช่นนั้นก็ให้จื่อเยวี่ยนติดตามไปด้วย นางเพิ่งเคยมาเมืองหลวงครั้งแรก ข้าเองก็ตั้งครรภ์อารมณ์คุ้มดีคุ้มร้าย ไม่ได้พานางออกไปเปิดหูเปิดตานอกจวนเลย” 

“ฮูหยินน้อย นายท่านรองเหอมาถึงแล้วเจ้าค่ะ” 

ความคิดเห็น