Tar Style
Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #12 ใบหย่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 26

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 21:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#12 ใบหย่า
แบบอักษร

"เหอะ! จริงสิท่านมันก็ห่วงแค่ชื่อเสียงของตนกับตระกูลของท่านเท่านั้นแต่ว่าข้าขอพูดหน่อยเถิดว่าก่อนจะว่าคนอื่นหัดมองดูตัวเองเสียหน่อย" เฟิ่งฉาแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ

ดูเข้าเถิดตัวเองนั้นทำตัวก็มิได้ดีไปกว่าใคร หมกหมุนอยู่กับสาวงามโคมแดงยังจะมีหน้ามาลากแขนคนอื่นกลับเสียนี้อีกทั้งยังกล้ากลัวคนอื่นทำตนเองเสียชื่ออีก

"นี้เจ้า!!!" ใบหน้าหล่อเหลามีสีชาติชัดขึ้นด้วยความโกรธ

"อย่ามาชี้หน้าข้า" เฟิ่งฉาปัดนิ้วเรียวที่ชี้ตรงมาทางตน "ต่อจากนี้มีสองอย่างที่ข้าจะขอนั้นคืออย่ามายุ่งกับการตัดสินใจของข้าไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม"

"อย่าให้มันมากไปหน่อยเลย! เจ้าแต่งเข้ามาเป็นภรรยาของข้าเจ้าคือสมบัติของข้า!"

"หึ หึ พูดผิดหรือไม่เล่าข้ากับท่านนั้นต่างก็มิได้เต็มใจจะตบแต่งกันอยู่แล้วท่านมิต้องเล่นบทสามีผู้หวงแหนเมียขนาดนั้นก็ได้เวลาอยู่กันสองคน" เฟิ่งฉายืดตัวขึ้นตรงพร้อมเปลี่ยนท่าทางให้ผ่อนคลายขึ้น

"ต่างคนต่างใช้ชีวิตเถิดข้าคร้านจะมานั่งทะเลาะกับท่านได้ทุกวี่วัน"

หูนิ่งถอนหายใจเฮือกใจอย่างหมดทาง เพราะที่นางพูดนั้นมันก็ถูกเสียจริงๆแต่เขาเองก็มิเข้าใจเช่นว่าใยตนเองต้องลงทุนตามนางตั้งแต่รู้ว่านางจะออกไปข้างนอก

พอเห็นนางไปยุ่งกับชายอื่นตอนแรกเขาก็มิได้ถือสาสิ่งใดแต่เมื่อเห็นนางตัดสินใจพาชายคนนั้นไปที่อื่นมันก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างประหลาด

'แต่ข้านั้นมิมีทางคิดอะไรกับนางหรอกข้าเพียงแค่ห่วงว่านางจะทำอะไรให้ตระกูลข้าเสื่อมเสียก็เท่านั้น'

"ได้ ต่อไปข้าจะไม่ยุ่งอะไรกับเจ้าอีก"

"จริงสิ ข้ามีอะไรให้ท่าน" เฟิ่งฉาวิ่งไปหยิบใบหย่าที่ใช้ให้เหม่ยอี้ทำไว้มายื่นให้หูนิ่ง

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมมองหน้าเฟิ่งฉาสลับกับกระดาษของมือของนาง

"เอาไปสิ อ่านแล้วก็ประทับตราไว้ให้ข้าด้วย" เฟิ่งฉายัดกระดาษใส่มือหูนิ่งก่อนจะเดินไปหยิบส้มมานั่งปอกเข้าปากอย่างสบายใจ

ส่วนในใจนั้นก็คิดถึงหมิงเหลียน มิรู้ว่าตอนนี้เขาจะทายาหรือยังคืนนี้อากาศคงจะหนาวเย็นอยู่พอควรถ้าเป็นเช่นนั้นเขามิหนาวแย่หรือ!

เมื่อคิดดังนั้นเฟิ่งฉาจึงทิ้งส้มในมือก่อนจะเดินออกไปเพื่อนสั่งเหม่ยอี้ให้หาซื้อผ้าห่มไปให้หมิงเหลียน แต่ร่างบางก็ต้องชะงักเพราะฝ่ามือใหญ่คว้าไว้เสียก่อย

"นี้เจ้า! ทำใบหย่าทำไม" คิ้วเข้มขมวดเป็นปมอีกครั้งตอนนี้ศรีษะของหูนิ่งเริ่มมีอาการปวดเล็กน้อย

"ก็เผื่อว่าท่านจะหย่ากับข้าอย่างไรเล่าจะได้มิเสียเวลาข้าประทับตราของข้าแล้วเหลือเพียงของท่านเท่านั้นส่วนเหตุผลข้าให้ท่านคิดเองเลยว่าท่านจะหย่ากับข้าด้วยเหลุผลใด" เฟิ่งฉาสะบัดมือออกจากการเกาะกุม

แล้วเดินหน้าออกไปหาเหม่ยอี้ที่รออยู่ด้านหน้าอย่างร้อนรนยิ่งกว่าเฟิ่งฉาเองเสียอีก

 

 

ความคิดเห็น