Tori

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะ

ถล่มเพอซิอุส

ชื่อตอน : ถล่มเพอซิอุส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 141

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ถล่มเพอซิอุส
แบบอักษร

ตึง!! ตึง!! ตึง!!

 

เสียงฝีเท้าวิ่งบนทางเดินดังกระหึมระหว่างที่เหล่าสาวๆทั้งสามคนของคอมมิวนิตี้'โนเนม'กำลังนั่งดื่มชากันอยู่ประตูทางเข้าก็ได้ถูกเปิดออกพร้อมร่างของคนสองคนที่เข้ามา

 

"กลับมาแล้ว!!!!!"

 

"กลับมาแล้ว!!!"

 

เสียงของอิซาโยอิกับยูโตะดังขึ้นในเวลาพร้อมกันทั้งสองคนถีบประตูของห้องรับแขกพังจากนั้นก็เข้ามา

 

"อ้าว มากันนแล้วเหรอพ่อหนุ่มไฟแรงทั้งสองคน"

 

อาสุกะที่นั่งดื่มชาอยู่วางถ้วยลงแล้วกล่าวทักทาย

 

"คุณยูโตะ คุณอิซาโยอิทั้งสองคนอย่าบอกนะคะว่าเอาชนะได้จริงๆ"

 

กระต่ายดำที่มองทั้งสองคนเข้ามาพูดด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าไม่น่าเชื่อ

 

"ทั้งสองคนขนมไหม"

 

โยที่นั่งเเทะขนมที่เด็กๆเอามาให้เอามือที่เหลือยื่นคุ๊กกี้ให้

 

"เสมอกันเหรอเนี่ย"

 

"นั้นสินะตอนแรกกะว่านายต้องใช้เวลามากกว่านี้อีกซักหน่อยซะอีก"

 

"นั้นสินะผมก็คิดว่านายน่าจะใช้เวลามากกว่านี้ซะอีก"

 

"หาาา พูดงี้มาซัดกันให้รู้เรื่องกันเลยดีกว่าไหม"

 

"ถ้าพูดงั้น ก่อนที่จะไปถล่มเพอร์ซิอุสขอจัดการนายก่อนก็แล้วกัน"

 

ยูโตะกับอิซาโยอิที่เพิ่งมาถึงพูดชมกันไปมาแต่อยู่ๆก็จะหาเรื่องกันอีกแล้วกระต่ายดำเลยเข้ามาขวางทั้งสองคน

 

"หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ ก็ดีใจอยู่หรอกที่ทั้งสองคนเอาสัญลักษ์ท้าทายตำนานกลับมาได้แต่ทำไมถึงจะมาทะเลาะกันเองแบบนี้ล่ะคะ!!"

 

"หืม เห็นว่าเราทะเลาะกันเหรอเนาะอิซาโยอิ"

 

"เปล่าซักหน่อยนี่แค่ทักทายเองเนาะยูโตะ"

 

ยูโตะกับอิซาโยอิพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วเข้าไปร่วมโตะกับสาวๆดื่มชาบ้างทิ้งกระต่ายดำที่ขึ้นมาโวยวายเมื่อกี้ถึงกับถอนหายใจ

 

"งือ....ทั้งสองคนจะเปลี่ยนอารมณ์กันเร็วไปแล้วนะคะ~"

 

กระต่ายดำที่บ่นเสร็จก็รับลูกแก้วสีแดงแล้วฟ้าห่อผ้าให้เรียบร้อย

 

"ถ้างั้นกระต่ายดำขอเอาสัญลักษ์ท้าทายตำนานนี้ไปแจ้งคอมมิวนิตี้เพอร์ซิอุสก่อนนะคะ"

 

กระต่ายดำท่าทีห่อเหี่ยวเดินออกไปทางประตูทิ้งให้สี่แสบนั่งอยู่ตรงนั้นกันไป

 

''อ้อ ว่าแต่คุณคาซึคาเบะอาการเป็นยังไงบ้างครับ"

 

ยูโตะที่นั่งดื่มชาหันไปหาโยแล้วถามออกมา

 

"อือ ตอนนี่แข็งแรงดีแล้วล่ะขอบคุณนะ"

 

"ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีครับ"

 

ยูโตะตอบกลับไปอย่างสุภาพ

 

"ว่าแต่พวกนายสองคนจะไม่กลับมาเร็วไปหน่อยเหรอเมื่อกี้ตอนที่คุยกระต่ายดำบอกว่ากิฟท์เกมที่พวกนายไปทำมันยากมากไม่ใช่เหรอ"

 

"ไม่รู้สิฉันแค่อัดพวกมันก็แค่นั้น"

 

อิซาโยอิยักไหล่ตอบไปอย่างสบายๆ

 

"สมกับเป็นเจ้าชายเเห่งความป่าเถื่อนเลยนะ"

 

"ขอบคุณที่ชม"

 

"ไม่ได้ชมยะ"

 

ยูโตะมองทั้งสองคนพูดล้อเล่นกันไปมาเลยพูดขึ้นมาบ้าง

 

"ว่าแต่จะไปสู้กับเพอซิอุสเนี่ยรู้สึกจะต้องมีไอ้ที่เรียกว่ากีอัสโรลที่เป็นกฎของเกมสินะมันเป็นแบบไหนหรอ"

 

ยูโตะถามออกไปเพราะความสงสัยเพราะตั้งแต่มาที่โลกส่วนกล่องยูโตะไม่เคยเข้าร่วมกิฟท์เกมเลยซักครั้ง

 

"ก็เป็นกระดาษใบนึงที่จะเขียนกฎกติกาแข่งขันเอาไว้แค่ทำตามเงื่อนไขได้ก็ถือว่าเคลียร์แค่นั้นแหละ"

 

อิซาโยอิตอบให้จากนั้นก็ลุกขึ้น

 

"ถ้างั้นพรุ่งนี้พวกเราจะไปถล่มที่นั้นกันขอไปพักซักหน่อยละกันบ๊ายบาย"

 

"อ่าไว้เจอกัน"

 

พออิซาโนอิออกไปแล้วอาสุกะก็ลุกขึ้นบ้าง

 

"ถ้างั้นฉันก็ขอตัวด้วยคนละกันไว้เจอกันนะคุณคาซึคาเบะ"

 

"อือ"

 

อาสุกะบอกลาโยจากนั้นก็เดินออกไปทำใฟ้ตอนนี่ในห้องเหลือเพียงแค่ยูโตะกับโยเพียงสองคน

 

"นี่ ยูโตะ"

 

"หือ อะไรเหรอครับคุณคาซึคาเบะ"

 

ยูโตะที่นั่งหลับตาพิงโซฟาอยู่พอโดนเรียกชื่อเลยลืมตาขึ้นมาแล้วถามออกไป

 

"โย..."

 

"ครับ?"

 

"ช่วยเรียกว่าโยเฉยๆได้ไหมพอเรียกนามสกุลแล้วมันดูห่างเหินไปน่ะเพราะยูโตะก็เป็นเพื่อนของฉันเหมือนกัน"

 

โยพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบแบบปกติ

 

"เออ ถ้างั้นขอเรียกว่าคุณโยได้รึเปล่า"

 

"อือแค่นั้นก็ดีแล้วแต่ยูโตะเป็นเพื่อนคนที่สองของฉันนะ"

 

"ครับๆเพื่อนคนเเรกของคุณโยก็คงเป็นคุณอาสุกะสินะ ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะนี้ก็ดึกแล้วคุณโยเองก็รีบเข้านอนได้แล้วราตรีสวัสดิ์ครับ"

 

"อือ ราตรีสวัสดิ์"

 

ยูโตะบอกลาโยแบบง่ายๆจากนั้นก็เดินออกจากห้องไปโยที่รอยูโตะออกไปแล้วก็เดินออกไปเข้าห้องพักของตัวเองบ้าง.....

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

 

ข้อความใน'กิอัสโรล'

 

ชื่อกิฟท์เกม FAIRYTALE in PERSEUS'

*เพลเยอร์ ทาคุยะ ยูโตะ

ซาคามากิ อิซาโยอิ

คุโด อาสุกะ

คาสึคาเบะ โย

*'โนเนม' เกมมาสเตอร์ จิน รัชเซล

*'เพอซิอุส เกมมาสเตอร์ รุยออส เพอซิอุส

*เงื่อนไขการเคลียร์ เอาชนะเกมมาสเตอร์ฝ่ายโฮสต์

*เงื่อนไขการแพ้ เกมมาสเตอร์ฝ่ายเพลเยอร์ยอมแพ้ เกมมาสเตอร์ฝ่ายเพลเยอร์เสียสิทธิ์ ฝ่ายเพลเยอร์ไม่สามารถทำตามเงื่อนไขการเคลียร์ได้

 

*รายละเอียดของเวทีและกฎระเบียบ

-เกมมาสเตอร์ฝ่ายโฮสต์ห้ามออกจากส่วนลึกสุดของวังหินอ่อน

-ผู้เข้าร่วมฝ่ายโฮสต์ห้ามเข้าไปในส่วนลึกสุดเด็ดขาด

-เพลเยอร์ที่ถูกเห็นตัวจะเสียสิทธิ์การสู้กับเกมมาสเตอร์

-เพลเยอร์ที่ถูกเห็นตัวจะเสียสิทธิ์สู้กับเกมมาสเตอร์เท่านั้นแต่ยังเล่นเกมต่อได้

 

คำปฏิญาณ 'โนเนม' จะทำตามกฎระเบียบที่ได้บันทึกไว้และเข้าร่วมกิฟท์เกมโดยใช้ศักดิ์ศรีและธงเป็นประกัน

ตราประทับ 'เพอซิอุส'

 

 

"นี่เหรอนะเหรอกีอัสโรล กฎยุ่งยากจังนะว่าแต่รีดเดอร์ของเพอซิอุสชื่อรุยออสงั้นเหรอ''

 

ยูโตะอ่านแผ่นกระดาษหนังที่ติดอยู่หน้าปราสาทวังหินอ่อนซึ่งเป็นฐานที่มั่นของเพอซิอุส

 

"ถ้าถูกเห็นตัวจะถูกปรับให้เสียสิทธิ์งั้นเรอะ หมายความว่าให้ลอบสังหารเพอซิอุสสินะ?"

 

อิซาโยอิมองขึ้นไปดูวังหินอ่อนพร้อมกับเปรยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ส่วนจินที่ไดยินแบบนั้นก็ตอบกลับไปว่า

 

"ถ้าอย่างนั้นก็จะกลายเป็นว่ารุยออสกำลังนอนหลับเหมือนในตำนานสินะครับ ผมว่าคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก มั้ง"

 

"YES, รุยออสกำลังรอพวกกระต่ายดำอยู่ในส่วนลึกที่สุดของวังค่ะ ดังนั้นก่อนอื่นคงต้องหาวิธีพิชิตวังนี่ให้ได้ก่อน นอกจากนี้พวกกระต่ายก็ไม่มีกิฟท์ล่องหนเหมือนเพอซิอุสในตำนานซะด้วย ในเมื่อไม่มีกิฟท์ก็ต้องวางแผนให้รัดกุมมากที่สุดล่ะนะคะ"

 

กระต่ายดำยกนิ้วชี้ขึ้นมาพร้อมกับเอ่ยคำอธิบายกิฟท์เกม ในครั้งนี้เป็นการจำลองส่วนหนึ่งของตำนานเพอร์ซิอุสที่อยู่ในปรณัมของกรีกนั้นเอง

 

อาสุกะตรวจสอบกฎที่ถูกเขียนไว้บน'กิอัสโรล'จากนั้นก็พูดด้วยสีหน้าปั้นยาก

 

"คนที่ถูกเห็นตัวจะเสียสิทธิ์ในการสู้กับเกมมาสเตอร์ อีกอย่างคือถ้าหากจินคุงเสียสิทธิ์ก่อนที่จะไปถึงส่วนลึกสุดก็ถือว่าฝั่งเพลเยอร์เป็นฝ่ายแพ้ถ้าเป็นแบบนั้นก็จำเป็นต้องแบ่งหน้าที่ออกเป็นสามส่วนใหญ่ๆล่ะนะ"

 

พอได้ยินที่อาสุกะพูดโยกับยูโตะที่ยืนอยู่ข้างๆก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

"อื้อ อย่างแรกก็คือคนรับหน้าที่โค่นเกมมาสเตอร์กับจินคุง ต่อไปก็รับหน้าที่ค้นหาศัตรู สุดท้ายก็ตัวล่อที่ต้องยอมเสียสิทธิ์เพื่อเปิดทางและสกัดศัตรูให้คนอื่น"

 

"คาซึคาเบะเป็นคนจมูกดี นอกจากนี้ยังมีหูกับตาดีอีกด้วย ฝากให้จัดการศัตรูที่มองไม่เห็นก็แล้วกัน''

 

อิซาโยอิเสนอความเห็น แล้วกระต่ายดำก็พูดต่อ

 

"กระต่ายดำร่วมเกมด้วยไม่ได้เพราะต้องเป็นคนตัดสิน ดังนั้นขอฝากให้คุณอิซาโยอิกับคุณยูโตะเป็นคนจัดการเกมมาสเตอร์ก็แล้วกันนะคะ

 

"ตายจริง งั้นฉันก็ต้องเป็นตัวล่อกับสกัดศัตรูนะสิ"

 

อาสุกะพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อยยูโตะเลยยกมือขึ้น

 

"ว่าไงพ่อหนุ่มนักซ่อม"

 

อิซาโยอิที่เห็นยูโตะยกมือเลยหยอกล้อเล่นไปแต่ก็โดนพัดกระดาษของกระต่ายดำตีเข้าให้ยูโตะที่เห็นแบบนั้นเลยไม่ได้พูดอะไรแล้วหันไปมองอาสุกะ

 

"จริงๆก็กะจะพูดอยู่นะแต่หน้าที่ตัวล่อกับถล่มที่นี่นะผมขอรับเอาไว้ได้รึเปล่าคุณคุโด"

 

"นี่นายเอาอะไรมาพูด พวกเรามีกันแค่ห้าคนเองนะแล้วนายจะรับหน้าที่สองอย่างพร้อมกันได้ยังไง-"

 

ไม่ทันที่อาสุกะจะพูดจบก็ได้มีร่างของยูโตะจำนวนกว่าสิบคนโผล่ขึ้นมาจากเงาของยูโตะ

 

"ไม่ใช่คนเดียวซักหน่อยเห็นไหมมีตั้งสิบคน"

 

ยูโตะยิ้มตอบกลับไป

 

"คุณยูโตะตกลงกิฟท์ของคุณมันเป็นอะไรไรกันแน่เนี่ย"

 

กระต่ายดำที่เห็นร่างแยกของยูโตะบ่นออกมา

 

"เอาล่ะทีนี้หน้าทีตัวล่อกับถล่มวังหินอ่อนเนี่ยขอรับไว้จะได้รึเปล่าครับคุณคุโด"

 

"หึ ก็ดีเลยเพราะงั้นฝากด้วยก็แล้วกันนะ"

 

อาสุกะยิ้มตอบกลับไปพอทุกคนวางแผนกันเสร็จเรียบร้อยกระต่ายดำก็พูดขึ้นมา

 

"จะว่าไปคุณอิซาโยอิเนี่ยหรือว่าจะเป็นพวกสู้ด้วยสมองเหรอคะเนี่ย!?"

 

"ป่านนี้แล้วเพิ่งจะรู้เรอะ ฉันเป็นพวกใช้สมองล้วนอยู่แล้วนะ ตอนเปิดประตูห้องของกระต่ายดำฉันยังเปิดได้โดยไม่ต้องหมุนลูกบิดไม่ใช่รึไง"

 

 

"เออมันมีลูกบิดที่ไหนล่ะคะ มีแต่ประตูต่างหากล่ะ"

 

กระต่ายดำตอกกลับคำพูดแบบเยือกเย็น อิซาโยอิเองก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างเลยพูดเสริมไปว่า

 

"อ๊ะ งั้นเหรอแต่ถึงจะมีลูกบิดอยู่ด้วยฉันก็เปิดได้โดยไม่ต้องใช้ลูกบิดนะ"

 

 

".....ช่วยบอกเป็นวิทยาทานจะได้ไหมคะ?''

 

 

กระต่านดำมองอิซาโยอิด้วยสายตาเย็นชานิดหน่อยรวมถึงอีกสามคนด้านหลังด้วย

 

ส่วนอิซาโยอิก็ตอบสนองโดยการหัวเราะฮ่าๆๆ แล้วไปยืนหน้าประตู

 

 

"ของแบบนั้น- มันต้องเปิดแบบนี้น่ะสิ!!!"

 

แล้วก็ถีบประตูวังหินอ่อนให้พังไปพร้อมกับเสียงที่ดั่งสนั่นหวั่น ไหวยูโตะที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับเอามือกุมขมับ

 

"ถ้างั้นหน้าที่ตัวล่อ ผมขอไปทำเลยแล้วกันทุกคนเองก็ระวังตัวด้วยนะ"

 

ยูโตะว่าจบก็วิ่งเข้าไปด้านในทางที่อิซาโยอิเพิ่งพังประตูไปแล้วร่างของยูโตะก็หายไปในกลุ่มควัน....

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

////////////////////////////////////////////////

-ค้างกันไหม ค้างกันล่ะสิ ถ้าค้างไรท์ก็ดีใจ

-ตอนหน้าเอาจริงและยูโตะเราจะโชว์ของมั้ง

-ตอนนี้พิเศษเลยเขียนเยอะกว่าปกติอีก

-ขอเม้นหน่อยเพื่อเป็นกำลังใจให้กับไรท์ที่ช่วงนี่อัพไม่เป็นเวลาเลยซักนิดฮา

-ไว้เจอกันตอนหน้าบาย

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น