ชีวิตติ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : MY BUCK 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 51

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 17:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
MY BUCK 7
แบบอักษร

วันนี้ฉันตื่นแต่เช้ามาทำข้าวต้มแล้วก็ซุปสาหร่ายของโปรดเฮียเจ เห็นแบบนี้ฉันทำอาหารเก่งนะคะเพราะแม่เป็นคนสอน แม่ฉันออกไปตั้งแต่ตีห้าแล้วแหละแม่ไม่ได้ปลุกฉันแต่ทิ้งโน๊ตไว้ให้ฉันใช้เวลาทำอาหารไม่นานก็เสร็จฉันเก็บของทุกอย่างแล้วเดินออกมาเรียกวินมอไซค์หน้าบ้าน ตอนนี้ฉันอยู่ที่หน้าห้องเฮียแล้วฉันยืนกดออดหน้าห้องเฮียไม่นานเฮียก็เดินออกมา แต่เหมือนเขาจะพึ่งตื่นนะหัวฟูกับหน้าเหมือนคนที่พึ่งได้นอนไม่ได้ทำให้เขาดูดีน้อยลงเลยแต่หน้าเขาซีดมากเลยค่ะ

“มีอะไร แล้วว่าทำไมแต่เช้า”เขาถามฉันด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ฉันเดินเข้ามาให้ห้องของเขาโดยไม่รอให้เขาเชิญ แต่เฮียก็ไม่ได้ว่าอะไรยังทำหน้าหงุดหงิดเหมือนเดิม

“คุณน้าบอกเฮียไม่สบายอุ่นเลยทำข้าวต้มแล้วก็ซุปสาหร่ายของชอบเฮียเลยนะจะทานเลยมั้ยคะ”ฉันถามเขาเผื่อว่าเขาจะนอนต่อแล้วค่อยมาทานเพราะตอนนี้มันพึ่งเจ็ดโมงกว่าๆเอง

“ฉันยังไม่หิวแค่เอาวางไว้ตรงนั้นแล้วก็กลับไปได้แล้วฉันจะนอนต่อ”ฉันยื่นมือไปแตะหน้าผากเขาเขาดูตกใจกับการกระทำของฉันนะคะแต่ก็ไม่ได้พูอะไรออกมาวันนี้เขาไม่ด่าฉันเหมือนทุกวันคงเพราะเขาไม่มีแรงจะด่าฉันมั้งคะก็ตอนนี้เขาไม่สบายแถมตัวก็ร้อนมากด้วย

“เฮียกินยาหรือยังทำไมตัวร้อนแบบนี้”

“กินแล้ว วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์มาเล่นกับเธอหรอกนะกลับไปได้แล้ว”เฮียพูดกับฉันเสร็จก็เดินเขาห้องนอนทันทีฉันเลยเดินไปเอากะละมังใส่น้ำเดินตามเขาเข้าไปในห้องนอนที่ตอนนี้เขาห่มผ้านอนไปแล้วแต่ยังไม่หลับ

“เช็ดตัวก่อนนะคะตัวเฮียร้อนมากเลย”

“ไม่ต้องฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไร”พูดพูดกับฉันด้วยสีหน้าดุๆฉันไม่ฟังที่เขาพูดฉันเอาผ้าชุบน้ำเช็ดไปตามแขนของเขา

“ทำไมเธอถึงชอบวุ่นวายแบบนี้ว่ะ”เขาบ่นฉันแต่ก็ไม่ได้ดึงมือที่ฉันกำลังเช็ดตัวให้เขาออก

“ก็เพราะเฮียไม่ยอมไปหาหมอก็ต้องทำแบบนี้แหละถึงจะหาย”ฉันเช็ดตัวให้เขาเสร็จก็แปะเจลลดไข้ให้เขา

“ฉันไม่ใช่เด็กสามขวบ”เอาดึงเจลลดไข้ออกแล้วนอนหันหลังให้ฉัน เฮ้อเฮียเจก็คือเฮียเจไม่ยอมฟังใครทั้งนั้น

“งั้นเฮียนอนเถอะตื่นแล้วจะได้มากินข้าวแล้วก็กินยา”ฉันบอกเฮียแล้วเดินออกมานั่งเล่นที่โซฟา เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ตีหนึ่งฉันง่วงนอนเลยนเผลอหลับไปในที่สุด

เวลาต่อมา

ฉันตื่นขึ้นมาแล้วบิดขี้เกียจนี่ฉันเผลอหลับไปนานขนาดนี้เลยเหรอฉันมองดูนาฬิกาที่ข้อมือตัวเองตอนนี้เที่ยงแล้ว ฉันมองหาเฮียเจแต่ก็ไม่เจอเขาฉันเลยเดินไปดูที่ห้องนอนของเขาเห็นเขาเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี

“เฮียไม่สบายอยู่ทำไมอาบน้ำล่ะคะ”ฉันถามเขาขึ้นทันที

“ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้เป็นอะไรเธอฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง เลิกถามแล้วก็กลับไปได้แล้วอย่ามาทำตัวหน้ารำคาญกับฉันนะไออุ่นเธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ”เขาจ้องหน้าฉันด้วยเเววตาโกรธถึงแม้น้ำเสียงที่เขาพูดจะไม่ได้ตะโกนว่าฉันแต่เขาก็พูดออกมาด้วยเสียงที่แข็งและมองหน้าฉันเหมือนอยากให้ฉันไปให้พ้นหูพ้นตา ฉันแค่เป็นห่วงเขาฉันผิดขนาดนั้นเลยหรอทำไม

“หนูแค่เป็นห่วงเฮีย แต่ถ้ามันทำให้เฮียรำคาญหนูกลับก็ได้คะ่ อย่าลืมทานข้าวแล้วก็ทานยาด้วยนะคะ”ฉันพยายามกลั้นน้ำต่เอาไว้แล้วพูดออกไปด้วยเสียงที่สั่นแต่เขาก็ไม่ได้สนใจหรอกแม้แต่หน้าฉันเขายังไม่มองเลย ฉันเลยเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกมาจากห้องเฮียทันทีเพียงแค่พ้นห้องเขาฉันก็ร้องให้ออกมาทุกครั้งที่เขาด่าเขาว่าฉัน ฉันทนได้ตลอดเพราะเฮียไม่เคยพูดเสียงแข็งแล้วก็แสดงสีหน้าไม่พอใจฉันมากขนาดนี้มาก่อน ฉันเดินมานั่งร้องให้ที่สวนสาธารณะใกล้ๆกับคอนโดของเฮีย ถ้าถามว่าเฮียพูดจาทำร้ายฉันแบบนี้มาตลอดทำไมฉันรักเฮียอยู่ ฉันตอบไม่ได้หรอกคะอาจเป็นเพราะฉันรักเขามากถ้าทุกคนเคยรักใครมากจะเข้าใจว่ามันไม่ง่ายเลยที่เราจะตัดใจได้ง่ายขนาดนั้น ฉันนั่งร้องให้มาสักพักตอนนี้ฉันดีขึ้นเเล้วนี้ฉันนั่งร้องไห้นานขนาดนี้ได้ยังไงกัน ฉันเดินไปขึ้นรถเมล์เตรียมกลับบ้าน

ตูดๆๆๆตูดๆๆ เสียงโทรศัพท์มือถือฉันสั่นฉันเลยหยิบขึ้นมาดูแม่ฉันโทรมานี่เอง

“ฮะโหลคะแม่”ฉันตอบแม่ออกไปด้วยเสียงที่ร่าเริง ฉันก็เป็นแบบนี้แหละคะเสียใจได้ไม่นานหรอก ถึงแม้จะน้อยใจที่เฮียพูดแบบนั้นกับฉันแต่ฉันก็ไม่เคยโกรธเขาลงหรอก

“ทำอะไรอยู่ลูกทานข้าวหรือยัง”

“หนูไปหาเฮียเจมาคะกำลังจะกลับบ้านแล้ว หนูทานข้าวเรียบร้อยแล้วแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ”ฉันโกหกแม่ว่าทานข้าวแล้วเพราะไม่อยากให้แม่เป็นห่วงเดียวค่อยแวะทานก๋วยเตี๋ยวหน้าหมู่บ้านก็ได้

“แล้วพี่เขาเป็นยังไงบ้างลูก”แม่ถามฉันด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง

“เฮียไม่ได้เป็นอะไรมากคะแค่ไข้ธรรมดาตอนนี้เฮียดีขึ้นมากแล้วค่ะ”

“ดีแล้วละลูก งั้นแม่ไม่กวนแล้วแม่ไปทานข้าวก่อนนะลูก”

“เที่ยวให้สนุกนะคะ อย่าลืมของฝากหนูละ”ฉันบอกแม่แล้ววางสายไปเพราะถึงหน้าหมู่บ้านฉันแล้ว ฉันลงจากรถเมล์แล้วเดินไปร้านก๋วยเตี๋ยวที่อยู่หน้าหมู่บ้าน

“เอาเหมือนเดิมหนึ่งถ้วยคะป้า”ฉันกับป้าเข้าของร้านรู้จักกันคะเพราะฉันมาทานร้านแกบ่อย

“ได้เลยจ๊ะหนูไออุ่น รอแปบนึงนะ”คุยป้าบอกฉันเเล้วเดินบอกลูกน้องเก็บเงินโต๊ะอื่น ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นรอ ฉันเลือนไอจีไปเรื่อยๆส่วนมากฉันจะติดตามแค่เพื่อนแล้วก็เฮียเจแต่ว่าเฮียไม่ได้ติดตามฉันกลับหรอกนะคะ

“ได้แล้วจ้า”ฉันวางโทรศัพท์ลงแล้วให้ไปยิ้มให้พนักงานร้านป้าแล้วก็ลงมือทานทันทีเพราะฉันหิวมาก ฉันกินเสร็จก็ไปจ่ายตังค์แล้วเดินมาบ้านฉันนั่งดูทีวีแล้วก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วยทุกคนคงเคยเป็นนะคะเปิดทีวีแต่ไม่ได้ดูทีวีเพราะเล่นโทรศัพท์

LINE

MARK🥂”พรุ่งนี้ให้ฉันไปรับมั้ย”

IOUN🍑 “ก็ดีเหมือนกันจะได้ไปเปลืองค่ารถ อย่ามาสายละ”

MARK🥂 “ขี้งก ไม่คุยกับเธอแล้วไปหาสาวๆดีกว่า”

ฉันอ่านแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรมาร์คกลับไปปล่อยให้มันไปอึบสาวๆมันเถอะฉันปิดทีวีแล้วขึ้นมาบนห้องตอนนี้หนึ่งทุมแล้วฉันได้ยินเสียงรถเลยเดินไปดูที่หน้าต่างเห็นรถพี่เลย์จอดอยู่บ้านของเขาสงสัยคงมานอนบ้านฉันไม่ได้สนใจอะไรเพราะยังน้อยใจเขาอยู่ถึงรู้ว่าเขาไม่สนใจก็เถอะ ฉันอาบน้ำทาครีม ฉันต้องนอนเร็วเพราะพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน พอหัวถึงหมอนฉันก็หลับทันที

 

ความคิดเห็น