Luciano[ลูเซียโน่]

ฝากด้วยนะคะ คอมเม้นต์มีผลต่อการเขียนนะคะ งื้อ

ชื่อตอน : แอมแปร์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 17:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แอมแปร์
แบบอักษร

แอมแปร์ 

  

ฉันแสยะยิ้มออกมาหลังจากที่นั่งนึกอยู่ตั้งนานว่าใคร หึ ยังเหมือนเดิมเลยนะคนที่แอดมาก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ก็พี่แต้มเหนือคนที่ทำให้ฉันเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ไง........ 

“ไงคนสวย”เฮียเดินเข้ามา 

“อะไรเฮีย”ฉันถามแต่ตาก็จ้องที่โทรศัพท์อยู่ 

“ได้ข่าวว่ามีคนมาขอเฟซนิ” 

“เฮียรู้ได้ไงอ่ะ” อ๋อ แต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะสายเฮียแกเยอะแยะจะตายไป ตั้งแต่หลังจากเกิดเรื่องนั้นเฮียแกก็ไม่เคยปล่อยให้ฉันเป็นอิสระเล๊ยยย 

“เฮียเก่งไง” เฮียยืนยิ้มลอยหน้าลอยตาอยู่ ฉันสายหัวเล็กน้อยก่อนจะ “ละตกลงว่าใครอ่ะ” 

“คนนั้นนั่นแหละ” 

“อย่าให้เฮียเจอนะ” หลังจากเฮียพูดๆบ่นๆฉันเสร็จฉัน เฮียแกก็เดินออกไปจากห้องฉัน แล้วเจอกันนะพี่แต้มเหนือฉันกดรับคำขอก่อนจะชาร์จโทรศัพท์ไว้ที่หัวเตียงก่อนจะล้มตัวลงนอน 

  

ตอนเช้า 

“ไอหมวยยยตื่นนน” เสียงเฮียตะโกนขึ้นมาข้างบน แล้วทุกเช้าก็จะเป็นแบบนี้ฉันลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ 

“มีไรกินมั่งอ่ะ” ฉันเดินลงมาจากข้างบนก่อนจะเห็นเฮียนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวประจำ 

“มีข้าวต้มหมูสับค่ะคุณหนู” 

ฟอดดดด 

ฉันรีบเดินเข้าไปจุ๊บที่แก้มเฮียดังฟอดดก่อนจะรีบวิ่งมานั่งที่โต๊ะของตัวเองเพราะร็เลยว่าถ้าอยู่นานกว่านั้นคงโดนเฮียถีบเข้าให้แล้ว 

“เล่นเป็นเด็ก” 

“ว่าน้องแต่ตัวเองก็ยิ้มอ่ะนะ” เฮียส่ายหน้าก่อนจะก้มกินข้าวต้มต่อ 

“ได้แล้วค่ะ” ป้าสายเป็นป้าแม่บ้านที่เฮียรับเข้ามาตั้งแต่แรกๆเพราะป้าสายแกมาจากต่างจังหวัดแล้วแต่ก็พาหลานสาวเข้ามาเรียนต่อ 

“หอมจังเลยค่ะป้า แล้วเทียนละคะ” ใช่เทียนคือหลานของป้าสาย 

“มาแล้วค่ะ” เทียนใส่ชุดนักเรียนม.ต้นเข้ามาในห้องอาหาร 

“มากินข้าวเร็ว ป้าสายด้วยค่ะ” เทียนเรียนอยู่ที่เดียวกับฉัน ตอนนี้เทียนกำลังเรียน ม.ต้นปีสุดท้ายพวกเราห่างกัน 3ปี แต่น่าเป็นห่วงตรงที่.. 

“ทำอะไรชักช้า” เนี้ยยย เฮียมันปากอย่างเงี้ยไม่ให้เป็นห่วงได้ไง 

“ขอโทษค่ะ” เทียนนั่งลงข้างฉันก่อนจะกินข้าวต้มข้างหน้าอย่างก้มหน้าก้มตา จนพวกเรากินข้าวเสร็จ วันนี้เฮียมีเรียน ตอนนี้เฮียเรียนอยู่ บริหารปีสุดท้ายละแล้วก็ฝึกงานอยู่ที่บริษัทของป๊าที่ไทยนี่แหละ 

“เข้าเรียนเป็นด้วยหรอเฮีย” ฉันเดินมาที่รถก่อนจะเปิดประตูข้างหลัง 

“เข้าบ้างเดะอาจารย์ไม่ให้จบ” เทียนเดินออกมาจากบ้านแล้วเดินมาที่รถ “แล้วนี่จะให้ฉันคนขับรถหรอ” 

  

เทียนหันมามองหน้าฉันก่อนที่ฉันจะพยักหน้าไว้ เทียนเดินก้มหน้าขึ้นไปนั่งหน้ากับเฮีย จนถึงโรงเรียนฉันลงรถกับเทียนก่อนจะเดินเข้าโรงเรียน 

  

“เทียนวันนี้สอบวันสุดท้ายใช่มั้ย” 

“ค่ะ” 

“วันนี้พี่กลับเองนะบอกเฮียด้วย” เทียนพยักหน้าก่อนจะเดินไปที่โต๊ะประจำฉันก็เดินมาที่ศาลาประจำของกลุ่มฉันก็เห็นเพื่อนทั้งสองคนมันกำลังสวีทหวานสุดๆ 

“มาแล้วอ่อ” ฉันตังกระเป๋ษก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ 

“ละตกลงคนที่ของเฟซเมื่อวานใครว่ะ” ฉันยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนทั้งสองคนดู “เห้ย พี่แต้มเหนืออ๋อว่ะ” ฉันพยักหน้าก่อนจะฟุบหน้ากับโต๊ะ จนอาจารย์ที่ให้ฉันส่งงานมา 

“อ้าวแอมแปร์ อาจารย์ฝากนี่ไปไว้ที่ห้องโสตหน่อยนะ”ฉันพยักหน้าก่อนจะถือลังกระดาษขึ้นไปบนชั้น 3 ที่ห้องโสต ฉันค่อยๆเอาไหล่ดันประตูเปิดเข้าไปทั้งห้องโสตทั้งมืดและเย็นเพราะแอร์ปรับอากาศที่ทำงานอยู่ 

  

ตุ๊บ! 

เห้ย ผีป่ะว่ะ กลางวันแสกๆเลยอ่อว่ะ หึ้ย อย่ามาหลอกหนูเลย 

“อ่าห์ ” ผีครางได้ด้วยอ่อว่ะ ฉันสงสัยเลยเดินไปเข้าหาทางต้นเสียงฉันเห็นเป็น2เงาอยู่หลังม่านฉันค่อยๆเดินไป 

พรึ่บ!! 

“กรี๊ดดด” ฉันกรี๊ดออกมา ทั้งสองคนดูตกใจมาก ผู้หญิงรีบเก็บเสื้อผ้าที่เป็นชุดนักเรียนแล้วรีบวิ่งออกไป ฉันยืนตกใจจนไม่ทันสังเกตว่าผู้ชายคนนั้นเดินตรงเข้ามาหาฉันตั้งแต่ตอนไหน 

“เข้ามาขัดจังหวะพอดีเลยเนอะ” เขาเข้ามากอดข้างหลังฉัน 

“ปล่อย!!” 

  

ฉันพยายามสะบัดผู้ชายคนนั้นออก แต่ดูเหมือนจะไม่มีผลกระทบเขาเลยซักนิด เนื้อหนังเขาแนบกับผิวของฉันมันทำให้ฉันขนลุกซู่ไปหมด รู้ตัวอีกทีเขาก็ยืนอยู่ข้างหน้าฉันแล้วหน้าเราห่างกันไม่ถึงคืบ ฉันได้ยินแค่เสียงลมหายใจอุ่นๆของเราเท่านั้น 

  

“อื้อออ” เขาจูบฉัน เขาประคองหน้าฉัน จนมันทำให้เคลิ้มราวอยู่ในฝัน แต่พอนานเขามันยิ่งทำให้ฉันหายใจไม่ออกจนได้สติก่อนจะผลักเขาออกแล้ววิ่งไปเปิดไฟ 

“ไงคะ” พี่แต้มเหนือหรอ ฉันยืนอึ้งหนักกว่าเดิมก่อนจะรีบวิ่งลงไปข้างล่าง 

  

ฉันยืนหอบอยู่หน้าตึกเรียนก่อนจะมองขึ้นไปที่ห้องโสต ก็เห็นพี่แต้มเหนือยืนถอดเสื้อเอาเสื้อพาดบ่ายืนยิ้มมองฉันอยู่ ให้ตายเหอะ ฉันหัวเสียก่อนจะเดินกลับไปที่โต๊ะ 

  

“มึงวิ่งหนีผีมาอ๋อ” มาถึงโต๊ะก็เจอเพื่อนปากหมาใส่เลย 

“ยิ่งกว่าเจอผีอีก” ทั้งสองคนมันหันหน้ามองกัน ก่อนจะต่างคนก้มหน้าก้มตาทำงานต่อกว่าจะเสร็จเล่นเอาเหนื่อย พวกเราก็เลยไปเล่นบาสที่สนามโรงเรียน 

  

ตอนเย็น 

เราเล่นบาสกันมาได้ซักพักจนตอนนี้เด็กม.ต้นก็เริ่มสอบเสร็จและทยอยกันลงมาจากอาคารกันแล้ว พวกเราเลยพักเหนื่อยกันแปปนึง 

  

“พี่แอมมาทำไรอ่ะ” ฉันหันไปหารุ่นน้องมันชื่อ ตั้ง ห้องเดียวกับเทียนหอมนั่นแหละ 

“มาทำงานส่ง เสร็จเลยมาเล่นบาส” 

“งั้นผมไปเปลี่ยนชุดก่อนนะเดี๋ยวมาเล่นด้วย” นั่นแหละมันเป็นนักบาสโรงเรียน เราก็เคยเจอมันตอนไปแข่งนั่นแหละเลยสนิทกันจนซักพักพวกนักบาสโรงเรียนก็มาซ้อมกันเต็ม 

“เทียน อย่าลืมบอกเฮียนะเดี๋ยวพี่กลับเอง” เทียนพยักหน้าก่อนจะเดนออกไป ยิ่งอยู่เราว่าเทียนยิ่งดูเงียบไม่ค่อยพูจา เป็นอะไรรึป่าว ไว้ค่อยไปคุยกับเฮียก็แล้วกัน 

“เออพี่ ผมเห็นรอยแดงๆที่คอเทียนอ่ะเทียนมีแฟนอ๋อ” 

หา เทียนเนี้ยนะมีแฟน วันปกติก็ไม่ได้ออกไปไหนวันที่มาเรียนเฮียก็มารับนิ หรือว่า...ไม่หรอกมั้ง 

“ฮู้ววว งั้นพวกกูกลับละนะ” 

  

ไอปุณกับไปตั๋วก็กลับไปฉันก็โบกมือให้ ฉันก็เล่นบาสไปเรื่อยๆจนมืดค่ำ ฉันก็เลยมาล้างหน้าที่อ้าง ส่วนไอพวกที่เล่นบาสก็เดินถอดเสื้อมาล้างหน้า ทำเหมือนฉันไม่ได้เป็นผู้หญิงอย่างงั้นแหละ 

  

“พี่กลับไงอ่ะ” ตั้งมันถาม 

“นั่งรถกลับไง” ฉันล้างหน้าเสร็จก็เอาผ้าขนหนูมันมาซับหน้าแล้วเดินออกมานั่งที่ม้าหินอ่อน 

“งั้นเดะรอกลับพร้อมกันผมซ้อมก่อน” ฉันพยักหน้าก่อนจะซับเหงื่อกับผ้าขนหนูมันนั่นแหละ ฉันก็เอามือพัดเหงื่อที่ออกมือนึงก็ปัดโทรศัพท์เล่น 

“ไง แอมแปร์”ฉันเงยหน้าขึ้นก็เจอกับผู้ชายที่ร่างสูงกล้ามเป็นมัดๆ 

“พี่อาทอ๋อ ไม่เจอกันนานเลย” 

  

พี่อาทยิ้มก่อนจะเดินมานั่งข้างๆฉัน คุยไปคุยมาพี่อาทก็ถามว่าเป็นไงบ้าง เรียนไงบ้างน่ารักไม่เคยเปลี่ยน วันนี้พี่เขามาช่วยรุ่นน้องซ้อมกีฬาจังหวัด 

  

“พี่จำแอมได้ด้วยอ๋อ” ฉันถามด้วยความสงสัย 

“จำได้ดิ ก็น่ารักเหมือนเดิม” หาเรื่องให้เขินตลอด ฉันยิ้มๆ พี่อาทก็เอามือมาลูบหัวฉันก่อนจะวิ่งไปซ้อมต่อโอ้ยเขินไม่รู้จะเขินตรงไหนดี จนทุกคนซ้อมเสร็จไอตั้งมันก็เดินมาที่ฉัน 

“ป่ะกลับกัน”ฉันลุกขึ้นเก็บของ แล้วกำลังเดินออกจากสนามบาสแต่ก็มีเสียงเรียกฉันไว้สะก่อน 

“กลับยังไง พี่ไปส่งดีกว่าป่ะ” แล้วพี่อาทก็เดินถือกระเป๋าฉันไปที่รถพี่เขาเลย ส่วนไอตั้งมันก็วิ่งตามฉันมาติดๆ พอถึงรถพี่อาทก็ปลดล็อคไอตั้งมันก็วิ่งขึ้นไปนั่งหน้า พร้อมกับยิ้มให้ฉัน 

“เห้ย ไอตั้งลุกให้แอมนั่งหน้า” ไอตั้งทำนั่งทำหูทวนลม ฉันเล่นบอกพี่อาทให้ชั่งมันก่อนจะเดินไปนั่งข้างหลัง พวกเรานั่งรถมาเรื่อยๆ จนพี่อาทพาไปตั้งไปส่งที่บ้าน เราก็เลยมานั่งหน้าไอตั้งมันก็ทำหน้าขัดใจนิดนึงนั่นแหละก่อนที่แม่มันจะเรียกเข้าบ้าน 

  

บ้าน 

“เราอยู่หลังนี้เหรอ” ฉันพยักหน้าก่อนจะเปิดประตูจะลง 

“เข้าไปข้างในมั้ย” พี่อาทไม่พูดก่อนจะเดินตามฉันเข้ามาข้างในก็เห็นป้าสายเดินมาหาฉัน แล้วเอากระเป๋าฉันไปเก็บฉันเลยเดินมาหาเฮียที่นั่งอยู่ห้องนั่งเล่น 

“กลับมาแล้วว ฟอดด” ฉันเดินไปหอมแก้มเฮียข้างหลัง 

“กลับไงห๊ะไอหมวย” เฮียว่าแต่ก็ยังไม่เงยหน้ามองฉัน ให้ตายเหอะงานสำคัญกว่าน้องสินะ 

“รุ่นพี่มาส่ง” พอฉันพูดท่านั้นแหละ รีบเงยหน้ามองหน้าทันที “ใคร!!” เอาแล้วระเบิดกำลังจะลงฉัน ฉันเลยรีบพาพี่อาทมานั่ง 

“นี่ไงพี่อาท” 

“เห้ย!!/ ไออาท!!” ทั้งสองคนดูเหมือนจะตกใจที่เห็นกันและกัน แต่ฉันนี่สิงงเป็นไก่ตาแตก พอไปๆมาๆฉันก็ร็ว่าพี่อาทเป็นเพื่อนของเฮียตอนที่เฮียย้ายมาเรียนต่อนี่ก็มีพี่อาทที่เป็นเพื่อนสนิท 

“มึงไม่ได้จะจีบน้องกูใช่มั้ย” เฮียถามพี่อาท พี่อาททำหน้าตาเลิ่กลั่ก “อย่าแม้แต่จะคิดนะมึง” เฮียทำหน้าดุ 

“งั้นกูกลับละ ไปก่อนนะคะ” พี่อาทเลยขอตัวกลับบ้าน 

“เฮียอ่ะ พูดแบบงั้นได้ไง” ฉันหันไปโวยวายกับเฮีย ไม่รู้พูดอะไรเนี้ยก็ว่าทำไมไม่มีใครมาจีบซักทีฉันเลยรีบเดินขึ้นห้อง 

“ก็มันจะจีบหมวยอ่ะ ทำไมเฮียจะไม่รู้” เฮียตะโกนตามหลังฉันมา เห้ออ กว่าจะผ่านในแต่ละวันชั่งเหนื่อยเหลือเกิน 

  

  

  

ความคิดเห็น