PumpkinP

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะครับ สามารถเข้ามากดไลค์ กดติดตาม คอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนได้นะครับ หรือ จะติชมนิยาย เพื่อผมจะนำไปปรับปรุงในภายภาคหน้าครับ ขอบคุณครับ ^ ^

บทที่ 003 - ความมืดที่ถาโถม (5)

ชื่อตอน : บทที่ 003 - ความมืดที่ถาโถม (5)

คำค้น : ซอมบี้ ผจญภัย เอาชีวิตรอด

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 14

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 003 - ความมืดที่ถาโถม (5)
แบบอักษร

ตัดภาพขึ้นมาที่บริเวณชั้นสอง 

ชอนกำลังยืนดูดบุหรี่อยู่กับมาร์ตินริมหน้าต่าง พวกเขามองออกไปเพื่อชมวิวแต่ภายในเมืองก็กลายเป็นเหมือนเมืองร้างที่ไร้ซึ่งผู้คนอาศัยอยู่ไปเสียแล้ว ลมเย็นๆพลัดมาโดนหน้าพวกเขาที่กำลังยืนสนทนาอยู่ริมหน้าต่าง 

 

“ เด็กคนนั้น ถึงเขาจะติดเชื้อนายก็ไม่ยิงเขาหรอกใช่ไหม ชอน ” มาร์ตินถามชอนที่มีท่าทีตึงเครียด และ อีกมือของชอนนั้นก็ไม่มีท่าทีที่จะลดบุหรี่ตัวนั้นลงเลย 

 

“ เฮ้อ เขาทำให้ฉันนึกถึงลูกชายของฉัน ที่เสียไปให้กับพวกบัดซบพวกนั้น ” สีหน้าของชอนบ่งบอกถึงความโกรธที่เขาเคยเสียคนที่รักไป 

 

“ อะไรที่ผ่านมาแล้ว เราไม่สามารถย้อนมันกลับคืนมาได้หรอกนะ ตอนนี้มีแต่นายเท่านั้นที่สามารถช่วยพวกเราได้ ” 

มาร์ตินตบไหล่ชอนเบาๆก่อนที่เขาจะสพายปืนไรเฟิลคู่ใจของเขาและเดินออกไปจากห้องเล็กๆที่พวกเขาคุยกัน 

 

“ อะไรจะเกิด คงต้องให้มันเกิดล่ะนะ ” 

 

ว่าแล้วชอนก็ดีดบุหรี่ของเขาออกไปข้างนอกหน้าต่าง ก่อนที่เขาจะหยิบลูกซองและเดินไปปิดประตูห้องพักที่เขาอยู่ 

 

ตัดมาทางห้องของรูท ภายในห้องที่ถูกคุมตัวนั้น เป็นห้องพักแคบๆมีเพียงแค่ที่นอนกับตัวของเขาภายในห้องเท่านั้น 

 

“ ริเชล และ เอริสจะเป็นยังไงบ้างนะ ” 

 

เสียงของรูทที่ดังขึ้น ถูกตอบกลับมาเพียงความว่างเปล่าภายในห้องเท่านั้น รูทได้รู้สึกเป็นกังวลเกี่ยวกับแฟนและน้องสาวของเขาที่อยู่ข้างนอก 

 

ไม่นานนัก แอเรียลก็เปิดประตูเข้ามา รูทที่กำลังนอนคิดอะไรเพลินๆก็สะดุ้งตัวขึ้นมาพร้อมหันสายตาไปหาแอเรียลที่เดินมาหาเขา 

แอเรียลหยุดที่หน้าประตูและในมือของเธอก็นำอาหารกระป๋องมาให้รูททาน 

 

รูทจึงรีบวิ่งเข้ามาถามถึง ริเชลและเอริส " เอริส กับ ริเชลเป็นยังไงบ้างครับ " 

 

เมื่อรูทที่พุ่งตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว แอเรียลเธอก็ควักปืนพกของเธอขึ้นมาจ่อหน้าของรูทเอาไว้ 

 

" อย่าเข้ามาใกล้ ฉันยังไม่ไว้ใจนาย 100% " เมื่อแอเรียลพูดขึ้นดังนั้น รูทจึงทำสีหน้าห่อเหี่ยวก่อนที่เขาจะถอยตัวกลับไปที่เตียงนอนของตน 

 

" เจ้าพวกนั้นกินแล้วนอนไปแล้ว เหมือนว่าพวกเธอนั้นอยากให้นำอาหารมาหใ้เธอ ซึ่งมันผิดกฏที่นี่ " นั้นทำให้เรารูว่าแอเรียลนั้นแอบนำอาหารมาให้กับรูท ซึ่งเป็นสิ่งที่ห้ามให้อาหารคนที่กำลังถูกกักตัวไว้ 

 

" งั้นอย่าเอามาให้ผมเลยครับ มันอาจทำให้คุณเดือดร้อนได้ " รูทปฏิเสธอาหารกระป๋องที่แอเรียลนำมาให้เขา 

 

แอเรียลถอนหายใจอย่างแรงก่อนที่เธอจะวางอาหารกระป๋องไว้ที่พื้นและเดินออกจากประตู ก่อนที่เธอจะพูดกับรูทว่า 

 

" กินเข้าไปเถอะ อย่างน้อยก็เพื่อน้องและผู้หญิงของเธอ " 

 

เมื่อแอเรียลออกจากห้องไป รูทก็พุ่งตัวเข้ามากินปลากระป๋องอย่างอเร็ดอร่อย เพราะเขานั้นยังไม่ได้ทานอะไรเลย หลังจากที่มาที่เมืองนี้ 

 

เมื่อรูทกินอาหารกระป๋องเสร็จแล้ว เขาก็ยกแขนเสื้อของเขาขึ้นมาเช็ดปากอย่างเบาๆ  

หลังจากนั้น เขาก็เริ่มล้มตัวลงไปนอนที่เตียงของเขาเพื่อพักผ่อน 

 

ขณะที่รูทกำลังนอนอยู่บนที่นอนของเขานั้น ก็มีน้ำสีเขียวๆหยดลงมาจากช่องระบายอากาศภายในห้อง ลงมาที่หน้าของเขา 

 

ด้วยความตกใจ รูทสะบัดร่างกายที่นอนราบอยู่บนเตียงนั้นไปมา อย่างรวดเร็ว 

 

“ อะไรน่ะ หยะแหยงจริงๆ ” รูทเอามือของเขาเช็ดน้ำสีเหลืองออกจากหน้าของเขา ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นไปดูที่ช่องระบายอากาศ 

 

" อาจจะคงเป็นน้ำสกปรกภายในช่องระบายอากาศมั้ง ฉันหวังว่า " รูทไม่ได้คิดอะไรและกลับมานอนต่อ 

 

ร่างที่อ่อนเพลียของเขา เริ่มล้มลงบนเตียงอย่างช้าๆก่อนที่เขาจะพล่อยหลับไป 

 

ตัดเข้าภายในช่องระบายอากาศอย่างช้า มีเงาบางอย่างกำลังกัดแทะศพของหนูอย่างหิวโหย มันเป็นตัวอะไรซักอย่างคล้ายๆกับหนอนและกำลังเรื่อยไปตามท่อระบายน้ำที่พวกเขาอาศัยอยู่ บางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัวกลายเป็นความมืดมิดที่กำลังถาโถมหาพวกเขาทีละเล็กทีละน้อย 

 

>>> ติดตามตอนต่อไป <<< 

อย่าลืมกดติดตาม กดแชร์ให้เพื่อนๆได้อ่านกัน และ สามารถเข้ามาคอมเม้นเพื่อให้กำลังใจนักเขียน หรือ ติชมได้นะครับ 

ความคิดเห็น