Z3nji

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตัวตนที่เปลี่ยนไป

ชื่อตอน : ตัวตนที่เปลี่ยนไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 24

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 20:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวตนที่เปลี่ยนไป
แบบอักษร

คุณเคยคิดไหมว่าภ้าได้ไปต่างโลกอยากจะทำอะไร

 

แล้วคุณเคยคิดหรือเปล่าว่าถ้าเกิดได้ไปจริงๆจะไปในฐานะไหน

 

"ได้โปรดช่วยพวกเราด้วยเถิด ผู้กล้า!" สถานการณ์ในตอนนี้คือ มีราชา องค์หญิงและข้าราชบริพารกำลังก้มหัวให้กับกลุ่มเด็กนักเรียนกว่า 30 คนตรงหน้า

 

"ครับ!!" ยังไม่ทันได้หารือก็มีคนตกปากรับคำ คนคนนั้นคือ อิยาชิกิ ซาโตชิ หัวหน้าห้องผู้เป็นคนดีเกิน ดีเกินไปจนน่าสมเพช ชายคนนี้มักจะช่วยคนอื่นโดยไม่คิดอะไรทั้งนั้น ไม่ว่าใครจะเดือดร้อนยังไงซาโตชิก็จะเข้าไปช่วยอย่างไม่ลังเล มิหนำซ้ำยังพลอยพาคนรอบข้างซวยไปด้วยก็มี

 

ถามว่าเราเป็นใครงั้นหรือ จะบอกให้

 

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ไม่นานนัก

 

ตุบบ!

 

ร่างของหญิงสาวคนหนึ่งล้มลงหมดสติอย่างไม่ทราบสาเหตุ ร่างของเธอล้มลงหมดสติในห้องน้ำหญิงของโรงเรียน

 

อิชิคาว่า มายูกิ คือชื่อของเธอ เธอเป็นหญิงสาวที่รอดจากโศกนาฏกรรมเรืออัปปางเมื่อ 5 ปีก่อน ผู้เหลือรอดเพียงคนเดียวคือเธอ เธอถูกสังคมประนามว่าเห็นแก่ตัว ทั้งเพื่อนในห้องยังรุมกลั่นแกล้งอยู่บ่อยครั้ง และเหตุการณ์ทุอย่างต่างก็ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง.......

 

ตัดมาที่โลกเทเรนเซีย

 

"อึก...อืมม...." เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมาอย่างสลึมสลือ ภายในห้องที่มืดสลัวแห่งนี้กลับมีกลิ่นอายความตายและกลิ่นอับชื้นเต็มไปหมด ทั้งยังกลิ่นคาวของเลือดก็เช่นกัน

 

"...ที่นี่.....ที่ไหน..อึ้กก!" ก่อนที่จะทันได้ทำอะไร ความทรงจำของเจ้าของร่างที่เธอมาอาศัยอยู่

 

หญิงสาวคนนี้คือ อาทาเนเซีย เดอ ลาเวนต้า องค์หญิงลำดับที่หนึ่งแห่งราชอาณาจักรลาเวนต้าที่ยิ่งใหญ่ที่ถูกดวงจิตของอิชิคาว่า มายูกิมาเข้าร่าง องค์หญิงผู้ถูกลืมเลือนแห่งราชวงศ์ลาเวนต้า ตัวเธอนั้นถูกเกลียดชังโดยผู้เป็นบิดา มารดา กระทั่งน้องสาวต่างมารดาของเธอยังเกลียดชังเธอ เพียงเพราะเธอนั้น เป็นวิชท์

 

วิชท์ ชื่อเรียกที่เหล่าผู้นบนดาวเทเรนเซียหวาดกลัว กล่าวง่ายๆก็คือวิชท์นั้นคือแม่มด แม่มดหรือวิชท์นั้น เป็นตัวตนที่คาดเดาไม่ได้ ทำอะไรตามใจอยาก การตรวจสอบว่าใครเป็นวิชท์นั้นก็คือ การร่ายเวทย์ชำระล้างใส่คนคนนั้น ไม่ว่าจะน้อยหรือบางเบาขนาดไหน หากเป็นวิชท์แล้วล่ะก็ร่างกายจะต่อต้านทันที

 

และนั่นเป็นเหตุผลที่หลายๆคนหวาดกลัวพวกวิชท์ เพราะวิชท์นั้นมีอายุที่ยืนยาว ทั้งยังมีคำสาปที่ไม่ว่าใครก็ตามหากโดนเข้าไปก็เท่ากับตาย วิชท์จึงเป็นตัวตนที่น่ารังเกียจในสายตามนุษย์

 

"ฮิ....ฮิๆ...คิก...ฮ่าๆๆๆๆๆ!" เซียหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งกับความเหมือนของเธอและอาเทาเนเซีย

 

"น่าสมเพชค่ะ....น่าสมเพชจริงๆตัวชั้น!....โดนกระทำเฉกเช่นสัตว์ตัวหนึ่งแต่กลับไม่ตอบโต้ อ๋าา....ตัวเราที่ถูกพวกมันกระทำแบบนั้นช่างน่าสังเวชเสียเหลือเกิน....แต่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ....เราจะตอบแทนพวกแกเอง" เซียปิดใบหน้าอีกครึ่งของตนที่กำลังฉีกยิ้มอย่างวิปริต

 

ปิ๊บบ

 

อยู่ๆกระจกสังเกตุการณ์ก็ฉายภาพบางอย่างออกมา

 

"พวกนั้น..." น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจากริมฝีปากซีดสีแดงนั้นช่างแหบแห้งและเฉยชา กระนั้นเธอก็ยังคงมองภาพภายใจกระจก ภาพของพวกคนในห้องเรียนของเธอที่น่าจะถูกอัญเชิญมาที่โลกนี้

 

และก็มาถึงสถานการณ์ปัจจุบัน

 

ตอนนี้เซียกำลังมองพวกคนในโลกเก่าของเธออย่างเย็นชา ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์นั้นไร้ระรอกคลื่นใดๆ

 

{ระบบทำการติดตั้งเสร็จสิ้น}

 

{ยินดีต้อนรับโฮสต์สู่ระบบ 'สุ่มผู้ช่วย'}

 

อยู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมาในหัวของเซีย นั่นทำให้เธอต้องละความสนใจไปจากกระจก

 

{ขอให้โฮสต์พูดว่า 'สเตตัส' ด้วย}

 

"....สเตตัส..."

 

《ชื่อ:อาทาเนเซีย เดอ ลาเวนต้า

 

เผ่าพันธ์:แอนเชี่ยน วิชท์

 

STR:D-

 

AGI:C+

 

INT:SS+

 

LUCK:??

 

SKILL:eye of truth(S),Charm(A+),ไร้คำร่าย(EX),Goddess of Curse

 

ฉายา:แม่มดโบราณ,ผู้ยินยอมให้ถูกลืม,องค์หญิงในหอคอย,ตัวตนที่ถูกสาป》

 

"...เท่านี้หรอคะ.." เซียมองสเตตัสของตนอย่างเฉยชา เธอนั้นชินชาเสียแล้วสำหรับทุกสิ่งอย่างบนโลก

 

{โฮสต์มีสิทธิ์การสุ่มตัวละคร 1 ครั้ง ซึ่งเป็นของสมนาคุณจากระบบ ยืนยันการสุ่มหรือไม่}

 

"..เป็นระบบที่ใจดีจังนะคะ...เรายืนยันค่ะ.." เพียงสิ้นเสียงของเซีย ก็ปรากฎกงล้อออกมา เธอกดหมุนไปอย่างไม่ลังเล

 

กริ้กกๆๆๆ กริ๊กกก!

 

วงล้อหมุนไปนานราว 15 วินาที ก่อนที่มันจะหยุดลงตรงรูปคนถือธนูใส่ชุดสีแดง

 

{ยินดีด้วย! โฮสต์สุ่มได้วีรชนจากอนาคต เอมิยะ ชิโร่ คลาสอาเชอร์}(ไม่มั่นใจเรื่องนี้เท่าไหร่)

 

วิ้งงง

 

ปรากฎแสงสว่างขึ้นตรงหน้าเธอ ทำให้เธอต้องหลับตาลง

 

"..ยินดีที่ได้พบ....มาสเตอร์ของข้า.." เมื่อแสงจางลง ก็ปรากฎชายหนุ่มผมเงินในชุดสีดำ-แดง ผิวสีแทนคล้ำและใบหน้าดูคมเข้ม

 

"...เอมิยะ ชิโร่ คลาสอาเชอร์สินะคะ เรามีชื่อว่า อาทาเนเซีย เดอ ลาเวนต้า" เซียแนะนำตัวเองกับชายตรงหน้า ด้วยเพราะหอคอยที่เธออยู่นั้นมันมืดมาก แม้จะมีแสงสลัวๆจากคบเพลิงแต่ก็ไม่มากนัก ทำให้อาเชอร์ไม่อาจจะเห็นหน้าของมาสเตอร์ของตนได้ชัดนัก

 

"เรื่องของโลกนี้เราจะบอกให้ฟัง....ตอนนี้ช่วยพยุงเราไปที่เตียงหน่อยสิคะ" แม้จะยังมึนงงแต่อาเชอร์ก็ทำตามคำสั่งได้อย่างดี

 

'หอม' เมื่อสัมผัสกับร่างบางของมาสเตอร์ของตน กลิ่นหอมอันเย้ายวนของหญิงสาวก็เข้าปะทะจมูกเขาเข้าเต็มเปา

 

ตุบบ

 

"...ฟู่วว....ฟังนะคะ โลกนี้น่ะ บลาาๆๆๆ..." เซียถอนหายใจออกมาก่อนจะบอกเรื่องของโลกใบนี้ให้อาเชอร์ฟัง ทั้งยังบอกเรื่องของเธอให้เขาฟังอีกด้วย

 

"เข้าใจล่ะ..." อาเชอร์รับฟังอย่างตั้งใจ แต่เรื่องของเธอนั้นทำให้เขาหดหู่ใจเล็กๆ

 

"เราจะนอนแล้วค่ะ" ว่าแล้วร่างของเซียก็ล้มลงนอนและหลับไป

 

"...อ่า...ข้าเองก็ต้องทำความสะอาดห้องนี้ซะหน่อย.." ด้วยความที่เป็นคนรักสะอาดเป็นชีวิตจิตใจ การมาเห็นห้องของมาสเตอร์ตนเองสกปรกแบบนี้ทำเอาอาเชอร์แทบบ้า ทั้งยังตอนที่สัมผัสร่างของเธอ นั่นทำให้อาเชอร์รู้ว่ามาสเตอร์ของตนซูบผอมมาก คาดว่าคงถูกให้อดอาหารนานนับเดือน

 

"ข้าสัญญาว่าจะดูแลท่านเอง....มาสเตอร์" อาเชอร์มองร่างบอบบางของเซียอย่างมาดมั่น และเริ่มลงมือทำความสะอาดห้องของเซียทันที

 

 

จบตอน

 

จบแล้ว! เรื่องไหม่อีกแล้วว!! แปลกๆมั้ย บอกได้นะ

 

 

 

 

ความคิดเห็น