บรรเลงฝัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP​ : 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 17:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP​ : 15
แบบอักษร

Airin's​ part

หลังจากที่ฉันเดินตามพี่เจมส์ออกจากงานไม่สิ​ ดงกระสุน​มีใครไม่รู้บุกเข้ามา​ เเต่ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างเพราะฉันตกใจไปหมดจนกระทั่งตอนที่เฮียทัพยื่นปืนมาให้นั่นเเหละสติถึงกลับมา

ฉันนั่งอยู่ในรถที่พี่เจมส์เป็นคนขับพี่เจมส์บอกว่าจะพาไปที่เซฟเฮาส์​ของเฮียนั่นเเหละค่ะ​ เพราะเฮียบอกให้ไปที่นั่นเพราะบอกว่าที่คอนโดมันไกลกลัวมีคนตามไปเเล้วก็เซฟเฮาส์ใกล้กว่าและปลอดภัยกว่า​

ตลอดทางฉันถามพี่เจมส์ตลอดทางว่าเฮียจะเป็นอะไรรึป่าว​ ก็คนมันกังวลนี่ นั่งรถมาสักพักก็เลี้ยวเข้าสู่บ้านหลังนึงไม่สิ​ คฤหาสน์​ตั่งหากหรูมาก​ มีคนชุดดำตลอดทาง​ เมื่อรถคันหรูจอดพี่เจมส์ก็ลงมาเปิดประตูให้ฉันพอฉันลงไปพี่เจมส์ก็ส่งกุญเเจรถให้ชายชุดดำคนนึง​ พอเค้ารับไปก็ขับรถออกไปเลย​ พอฉันหันไปทางหน้าบ้านก็พพบกับทั้งเเม่บ้านเเละชายชุดดำยืนเต็มไปหมด

"เชิญทางนี้ครับ​ นายหญิง" ชายชุดดำคนนึงเดินมาบอกฉัน​ ฉันเลยหันไปด้านหลังเพื่อถามความคิดเห็นกับพี่เจมส์​ พี่เจมส์พยักหน้าให้เบาๆฉันจึงเดินตามคนนั้นเข้าบ้านไป​ เเล้วหยุดอยู่หน้าเเม่บ้านคนนึงดูท่าทางมีอายุพอสมควร​

"สวัสดีค่ะนายหญิง​ ป้าเป็นหัวหน้าเเม่บ้านของที่นี่ชื่อพรค่ะ"ผู้หญิงคนนั้นบอก​ ฉันขอเรียกว่าป้าพรละกันนะ

"สวัสดีค่ะ​" ฉันยกมือไหว้คนตรงหน้า​ ถึงจะเป็นเเม่บ้านเเต่ก็อายุเยอะกว่าฉัน

"นายหญิงไม่ต้องไหว้ป้าก็ได้ค่ะ" ป้าพรบอก

"ไม่ได้หรอกค่ะป้าพรเป็นผู้ใหญ่เเล้วก็เรียกว่าไอรินเถอะค่ะ"

" อะ... เออเเต่ว่า"ป้าพรทำหน้าอึกอักเล็กน้อย

"นะคะ​ ถือว่ารินขอ​ นะคะป้าพร" ฉันทำหน้าเเละน้ำเสียงอ้อนเผื่อป้าพรจะใจอ่อน​

"ก็ได้ค่ะ" ป้าพรบอกอย่างจำยอม

"ต่อไปนี้ป้าจะเป็นคนดูเเลคุณหนูไอรินเวลาอยู่ที่นี่นะคะ​ ตามมาทางนี้เลยค่ะ"ป้าพรบอกเเล้วพาเดินขึ้นบันไดไปข้างบน​ ตลอดทางมีเเม่บ้านหลายคนที่มองมาที่ฉันด้วยสายไม่พอใจบ้างเเต่บางคนก็มองมาด้วยความเอ็นดูเเละอยากรู้อยากเห็น

"นี่คือห้องของคุณชายค่ะ​ คุณหนูพักที่นี่รอคุณชายกลับมานะคะ​ ถ้ามีอะไรบอกป้าได้เลย "ป้าพรบอกเมื่อมายืนหน้าห้องที่อยู่สุดทางเดินเข้ามาเป็นส่วนตัวหน่อย

"ค่ะ​ ขอบคุณนะคะ" ฉันขอบคุณยิ้มๆ

"ไม่ต้องขอบคุณป้าหรอกค่ะ​ ป้าขอตัวนะคะ"

"ค่ะ​" เมื่อพูดจบป้าพรก็เดินออกไป​ ส่วนฉันก็เดินเข้าห้องของเฮียไป​ เปิดไปห้องเป็นการตกเเต่งโทนดำเหมือนที่คอนโด​ ฉันเดินไปนั่งที่ปลายเตียงอย่างประมวลผล​ ว่าฉันจะทำยังไงดี​ เฮียจะเป็นอะไรมั๊ยนะ​ เเต่ตอนนี้ฉันรู้สึกเหนียวตัวไปหมด​ เสื้อผ้าเฮียฉันได้มั๊ยนะเค้าจะว่ารึป่าว​ เเต่คงไม่เป็นไรหรอก

เมื่อคิดได้ดังนั้นฉันก็เดินไปที่ห้องเเต่งตัวเลือกชุดของเฮียที่ฉันคิดว่า​ฉันน่าจะใส่ได้มาเเล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่ออาบน้ำ​

พออาบน้ำเสร็จก็เเต่งตัวด้วยชุดของเฮียที่ฉันหยิบมาเป็นกางเกงขาสั้นตัวใหญ่ที่มีเชือกผูกดีหน่อยกับเสื้อเชิ้ต​สีดำตัวใหญ่ที่พอฉันใส่เเล้วยาวเกือบถึงเข่าเค้าตัวใหญ่ชะมัด​

ฉันเดินไปนั่งพิงขอบเตียงเล่นโทรศัพท์ไปเรื่อย​ จนไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน

.....

.....

.....

Gondtub's part

หลังจากที่ผมให้เจมส์พาน้องไปที่เซฟเฮาส์​ของผมเพื่อความปลอดภัย​ ผมก็ไปช่วยพวกพ่อเเละพี่ชายของน้องที่ยิงปืนต้านฝั่งนั้นที่คนเยอะกว่าอยู่​ ต่อสู้กันไปสักพักพวกนั้นก็เริ่มสู้กลับมาไม่ไหวพวกผมจับตัวที่คิดว่าจะเป็นหัวหน้าไอพวกนี้ไว้

"ใครส่งมึงมา!!" ผมถามคนที่เเอลจับตัวมันไว้อยู่

"หึๆ​ ไอกองทัพ​ กูไม่บอกเว้ย!ให้กุตายกูก็ไม่บอก!! " มัน

"หึ​ ไอเเอลเอามันไป​ เค้นคำตอบให้ได้" ผมสั่งเเอลจบก็เดินไปหาพี่เเละพ่อของไอรินที่ยืนมองดูอยู่

"ไม่คิดเลยว่ามันจะมาถล่มอย่างนี้" พ่อน้องบอกเสียงเข้ม​

"ไอกองทัพ​ น้องกูละ" เฮียรอนหันมาถามผม

"ให้กลับไปเเล้ว"ผมตอบนิ่ง​

" อืม"เฮียริว

" กลับก่อนละ"ผมบอกพวกเฮียมันนิ่งๆ

" ผมกลับก่อนครับ​ "ผมหันไปบอกพ่อน้อง

"อือ​ ฝากไอรินด้วย" พ่อไอริน

"ครับ" พูดจบผมก็เดินออกมาทันที​ รีบกลับไปที่บ้านป่านนี้น้องคงนอนไปเเล้ว​ เพราะตอนนี้ก็เที่ยงคืนเกือบตีหนึ่งเเล้ว​ นั่งรถมาไม่นานก็ถึงเซฟเฮาส์​ของผม​ พอมาถึงไอเจมส์ก็เดินมาทันที

"นายหญิงอยู่บนห้องครับ"ไอเจมส์บอก​อย่างรู้งาน

"อืม" ผมเดินขึ้นมาข้างบนห้องทันทีพอเข้ามาในห้องก็พบกับร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ต​สีดำของผมกับกางเกงของผมภาพเเบบนี้มันน่ารักมาก​ น้องนอนหลับกับโทรศัพ​ท์เลยครับ​ ผมเข้าไปจัดเเจงท่านอนของน้องให้ดีๆห่มผ้าให้เรียบร้อยเเล้วผมก็เดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำเเละออกมาใส่เเค่บ็อกเซอร์​เเล้วเข้าไปใต้ผ้าห่มดึงร่างบางมากอดเเล้วหลับตามไป

....

....

....

เช้าวันต่อมาร่างสูงเป็นฝ่ายตื่นก่อน​กองทัพนอนมองคนภายในอ้อมกอดอย่างเอ็นดูเเล้วค่อยๆจูบตามกรอบหน้าของร่างบางเพื่อปลุกคนในอ้อมกอด​ จนคนตัวเล็กครางออกมาเบาๆด้วยความรำคาญเนื่องจากมีคนมารบกวนการนอนของตัวเอง

"ตื่นได้เเล้ว" คนตัวสูงพูดขึ้น

"อื้อ​ จะนอน"

"สายเเล้วนะ​ครับ​ ตื่นได้เเล้วตัวเล็ก"

"งื้อออ​ อย่ากวนเฮียยยย" ร่างบางพูดเเล้วมุดเข้าอกเเกร่งเพื่อจะนอนต่อ

"ถ้าไม่ตื่นเฮียปล้ำ" กองทัพเอ่ยขึ้นเล่นๆเเต่ในใจคิดจริงล้วนๆ

"งื้ออออ​ ตื่นเเล้วรินตื่นเเล้ว" ได้ผลไอรินลืมตาขึ้นมาทันทีเเละจะยกมือขึ้นมาขยี้ตาเเต่โดนกองทัพห้ามไว้

" อย่าขยี้​ ลุกได้เเล้ว​ไม่ไปเรียนหรอ"กองทัพถามพลางลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง

"เมื่อคืนเพื่อนเเชทมาบอกว่าอาจารย์ยกคลาสค่ะวันนี้ว่าง" ไอรินที่ลุกขึ้นนั่งเรียบร้อยตอบออกมาเเต่ล่อให้สายตาคมมองทันที​ เนื่องจากเสื้อตัวใหญ่ของคนตัวสูงที่คนตัวเล็กใส่คอเสื้อมันกว้างจนเห็นไหล่มนทั้งสองข้าง​ทำให้คนตัวสูงนั้นรู้ว่าคนตัวเล็กนั้น​ โนบรา!!

กองทัพเริ่มขยับหน้าเข้าใกล้ไอรินขึ้นเรื่องจนริมฝีปากประกบกับปากนุ่ม​ ไอรินตกใจเเละมุบอกเเกร่งเเต่ถึงยังไงกองทัพก็ไม่ผละออก​ กองทัพดูดปากไอรินเบาๆเพื่อให้ไอรินเปิดปากให้ลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปาก​ เเต่ไอรินก็ไม่ยอมเปิดปากให้

เเต่สักพักไอรินก็เริ่มเคลิ้มตามร่างสูงเพราะด้วยประสบการณ์​ที่ร่างสูงมีมากกว่าทำให้ไอรินเคลิ้มตามได้ไม่ยาก​ ลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนลิ้มรสความหวานในปากเล็ก​ จนไอรินเริ่มหายใจไม่ออก​ ทุบอกเเกร่งเพื่อให้กองทัพผละออก

ร่างสูงผละออกให้พักหายใจสักพักก็จูบต่อริมฝีปากเริ่มไล่ลงมาตามคอขาวดูดเเละขบเม้มพอให้เกิดรอยเเล้วก็ผละออก

หมับ!! พรึ่บ!

จนกระทั่งร่างบางเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อกองทัพขึ้นคร่อมอย่างไม่ทันตั้งตัว​

"ฮะ... เฮีย~~~"

"เป็นเมียเฮียนะครับ​ เฮียจะไม่สัญญาว่าจะดูเเลให้ดีที่สุด​ เเต่เฮียจะทำให้ดู" กองทัพบอกอย่างจริงจัง​ ไอรินจ้องเข้าไปภายในตากองทัพนิ่ง​ ทำให้ใจกองทัพเเป้วไปเล็กน้อยก่อนที่ใจจะพองโตอีกครั้งเมื่อไอรินพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ​ก่อนที่จะเอ่ยขึ้นว่า

....

....

....

เดี๋ยวมาดูกันว่าน้องไอรินจะให้คำตอบเฮียกองทัพเค้ายังไงเอ่ย

ไม่ได้ตรวจคำผิดนะคะ​ ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ​ ไรท์ไม่ถนัดเเต่ตอนต่อสู้อะไรประมาณนี้อัค่ะขออภัยด้วยนะคะ​

1เม้น​=กำลังใจน้าาา

 

ความคิดเห็น