หมากเม่า

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 34

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ (NC)
แบบอักษร

 

 

ใกล้ถึงวันแต่งงานแล้วแต่นลินดายังอดน้อยใจไม่ได้ จนป่านนี้มาร์คัสก็ยังไม่เคยเอ่ยปากบอกรักเธอสักครั้ง หรือนับวันเขาจะยิ่งเห็นเธอเป็นของตาย ที่แต่งให้ก็คงเพราะอยากได้ลูก

คิดไปจนวุ่นวายตามประสาของคนออร์โมนกำลังเหวี่ยง แต่สุดท้ายก็ยินยอมให้เขากลืนเธอลงท้องอยู่ดี

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา” เที่ยงคืนแล้วแต่เธอยังนุ่งลมห่มฟ้า ยืนให้ชายหนุ่มกระแทกกระทั้นอยู่ริมระเบียงใกล้สระว่ายน้ำ บรรยากาศยามค่ำคืนก็ช่างสลัวเป็นใจยิ่งนัก

สองมือขาวเกาะราวระเบียงไว้แน่น สามลมพัดเย็นสบายแต่ไม่อาจดับความร้อนรุ่มในกายลงได้เลย

มือใหญ่โอบจากด้านหลังนวดคลึงสองเต้าอวบอย่างหลงใหล เลื่อนลงไปผ่านหน้าท้องที่เพิ่งนูนขึ้นเล็กน้อย นิ้วร้ายกำลังช่วยบดเขี่ยปุ่มกระสัน สะโพกสอบยังทำงานได้สอดคล้องกัน

“กางขาออกอีกหน่อยได้มั้ยที่รัก เธอหนีบฉันแน่นเหลือเกิน” เสียงแผ่วเบากระซิบกระซาบอยู่ที่ข้างหู นลินดาทำตามอย่างว่าง่าย

พั่บๆๆๆๆๆ พั่บๆๆๆๆๆ

 

ชายหนุ่มเร่งเครื่องทำเวลา ชดเชยที่หลายวันมานี้หมกมุ่นอยู่กับการเคลียร์งานจนไม่ได้ส่งการบ้านเธอ

หลังแต่งงานเขาตั้งใจจะวางมือแล้วพาเมียไปฮันนีมูนซักเดือน แล้วค่อยพาแซ็คไปเรียนรู้งานที่มาเก๊า

 

พั่บๆๆๆๆๆ พั่บๆๆๆๆๆ

 

“อ๊าคคคคคคคค” ได้ปลดปล่อยสมใจแล้ว แต่ชายหนุ่มยังไม่ยอมขยับออกห่าง แถมแก่นกายที่เสียบคาไว้ก็ยังไม่มีที่ท่าว่าจะสงบ

“มาร์คัสฉันเหนื่อยแล้วนะคะ” นลินดาเริ่มบ่นเมื่อลาวารักจากชายหนุ่มพุ่งเข้าสู่กายเธอเป็นรอบที่สาม เขาเหงื่อไหลท่วมตัว แต่ยังยืนโอบกอดเธอไว้แน่น

“อีกรอบไม่ได้เหรอ ยังไม่หายคิดถึงเลย” ช่วงนี้เขากลับดึก มาถึงเธอก็หลับแล้ว

“อื้อ” ลิ้นร้อนเลียไล้ลงที่แผ่นหลัง ช่วยปลุกเร้าความสยิวกายอีกครั้ง ยอดถันเริ่มกลับมาชูชัน นลินดาขนลุกไปทั้งตัว

“อีกสองวันก็จะเข้าพิธีแล้วนะ ถึงวันนั้นฉันจะไม่ห้ามคุณเลย แต่ตอนนี้ลูกคงเหนื่อยจนอยากพักแล้วละค่ะ” นลินดาพยายามหาข้ออ้าง

“หึ อ้างเยอะ” แต่มีเหรอที่คนอย่างมาร์คัสจะฟัง

“อ๊าาาาา ม..มาร์คัส” ฟันคมขบลงที่ลำคอขาวอย่างไม่แรงนัก แต่ก็มากพอที่จะทำให้เป็นรอยได้

“โทษฐานที่ขัดใจ ไปฮันนีมูนเมื่อไหร่จะทำให้ลุกไม่ขึ้นเลยคอยดู” พูดเสร็จเขาก็ถอดถอนแก่นกายออกมา ลาวารักค่อยๆ ไหลเยิ้มลงตามขา มาร์คัสอุ้มช้อนเธอขึ้นมา เพราะรู้ว่าเธอเริ่มยืนไม่ไหวแล้วจริงๆ

มาร์คัสอุ้มหญิงสาวกลับเข้าห้องแล้วพาเธอไปวางลงที่อ่างน้ำ

“ขอล้างตัวแป๊บนึงนะ” สิ้นเสียงของมาร์คัสน้ำก็ถูกเปิดจนเต็มอ่างใหญ่ หญิงสาวเริ่มเอะใจ

“คุณอาบเถอะ ฉันขอออกไปแต่งตัวก่อนนะคะ” นลินดายืนขึ้นแต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขาไปไหน มาร์คัสก็รีบเอาตัวลงแช่ในอ่าง แล้วคว้าเธอให้นั่งลงบนตักเขาทันที

“อย่าลุกเดินเองแบบนี้สิ ถ้าลื่นขึ้นมาจะทำยังไง” มาร์คัสเอ็ดหญิงสาว ตอนนี้นลินดาอยากบอกเหลือเกินว่าเธอกลัวมาร์คัสมากกว่ากลัวลื่นเสียอีก

แต่สุดท้ายก็ต้องแพ้ทาง เมื่อได้กลิ่นหอมๆ ลอยอยู่บนผิวน้ำอุ่นๆ และการเอาอกเอาใจจากมือของชายหนุ่มที่อยู่ใต้น้ำ

“อะ อ๊ะ มาร์คัส” นิ้วร้ายทำงานหนัก หลังจากที่ถูกคว้าให้ลงมานั่งอยู่บนตักเขา มาร์คัสก็ไม่ยอมให้เสียเวลารีบสานต่อเกมรักทันที

“อีกครั้งนะแล้วสัญญาว่าจะให้พัก” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู

“อื้อ” ไม่รู้ว่าหญิงสาวตอบรับหรือกำลังเสียวซ่าน แต่เขาถือว่ามันคือคำตกลง

กว่าจะได้พักจริงๆ นลินดาก็แทบจะตัวเปื่อยเพราะนั่งอยู่ในน้ำเป็นชั่วโมง มาร์คัสอารมณ์ดีอุ้มเธอขึ้นจากน้ำในสภาพตาปรือเหมือนคนใกล้จะหลับ เขาค่อยๆ วางเธอลงช้าๆ ห่มผ้าให้จากนั้นก็บรรจงจูบลงที่หน้าผาก นลินดาหลับไปแล้ว

“ฉันรักเธอนะ” คำรักที่ผู้ชายแบบเขาไม่กล้าเอ่ยต่อหน้า เพราะตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยบอกรักใคร มาร์คัสเดินไปปิดไฟ กลับขึ้นเตียงสอดตัวเข้าในผ้าห่มผืนเดียวกัน แล้วดึงเธอเข้ามากอดกกไว้

นลินดาแอบยิ้มจนน้ำตาปริ่มออกมาที่แพขนตา จริงๆ เธอหลับไปแล้วแต่รู้สึกตัวตอนถูกเขาจูบและเธอก็แค่ขี้เกียจลืมตา คืนนั้นเลยกลายเป็นอีกคืนที่มีความสุขและฝันดีที่สุดคืนหนึ่ง

หลังจากงานแต่งผ่านไปมาร์คัสก็พานลินดาไปฮันนีมูนเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม ครึ่งเดือนได้ออกไปเที่ยว ส่วนอีกครึ่งเดือนนอนมองความสวยงามของเพดานห้องโรงแรม

“คุณจะกลับมาทันฉันคลอดใช่มั้ยคะ” น้ำเสียงของภรรยาคล้ายจะตัดพ้อสามี นลินดากำลังช่วยจัดกระเป๋าเสื้อผ้าให้มาร์คัส เพิ่งกลับจากฮันนีมูนได้ไม่นาน เขาจะไปมาเก๊าตั้งสองสัปดาห์

“หืม เธอเพิ่งจะท้องแค่หกเดือนไม่ใช่เหรอ ฉันไปแค่สิบกว่าวันเองนะ” มาร์คัสได้ยินก็อดขำไม่ได้ นลินดากระเง้ากระงอดเขาแบบนี้มาหลายวันแล้ว

“ก็ใครใช้ให้คุณทิ้งฉันละคะ” เธอนั่งพับผ้าน้ำตาปริ่ม มาร์คัสรีบเดินเข้ามากอด

“ทิ้งอะไร ฉันไปทำงานนะ”

“ไปทำงานแล้วทำไมถึงให้ฉันไปด้วยไม่ได้ หรือว่าคุณมีอะไรซุกไว้ที่นั่น!!”

“เปล่า ไม่มี!!” เขาจะบอกได้ยังไงว่าผู้หญิงที่นั่น แต่ละคนหุ่นสะบึมทั้งนั้น

“แล้วทำไมต้องเสียงสูงด้วยคะ”

“.....” มาร์คัสพูดไม่ออก แต่ทำเป็นขรึมไว้ เสืออย่างเขาจะเสียทีแม่แมวกำลังท้องไม่ได้

“ที่ไม่ให้ไปเพราะมันไม่น่าไปไง มีแต่คนไปเล่นการพนัน ไว้ฉันค่อยพาไปเที่ยวที่อื่นชดเชยให้ก็แล้วกันนะ” พูดแล้วก็รีบหอมแก้มซ้ายขวาเอาใจ จนหญิงสาวใจอ่อนเริ่มยิ้มได้

 

 

มาเก๊า

 

“ไฮแดน นี่แซ็คน้องชายฉัน ส่วนนี่แดน หรือแดเนียลเป็นหุ้นส่วนและผู้จัดการของที่นี่” มาร์คัสแนะนำให้แซ็คกับแดเนียลรู้จักกัน

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ทั้งสองคนพูดและจับมือทักทาย

“ขึ้นไปที่ห้องทำงานฉันดีกว่า จะได้คุยกันสะดวก วันนี้มีสาวๆ มาทำงานใหม่หลายคนเลยวุ่นวายไปหน่อย”

มาร์คัสพยักหน้าแล้วเดินตาม ส่วนแซ็คไปสะดุดตาเข้ากับสาวเสริฟคนหนึ่งเข้า เธอดูหน้าตาผิวพรรณดีจนไม่น่าเชื่อว่าจะต้องมาทำงานในที่แบบนี้ แต่อย่างว่างานอะไรจะเงินดีเท่ากับงานเสริฟเหล้าและคอยให้ผู้ชายคลุกเคล้าวงใน

“แซ็คจะไปรึยัง มองอะไรอยู่วะ”

“ไม่มีอะไรพี่” เขาละสายตาแล้วเดินตามมาร์คัสขึ้นไป

แดเนียลพาสองพี่น้องขึ้นมาที่ห้องทำงาน เขาเตรียมการทุกอย่างไว้ต้อนรับดิบดี เหมือนอย่างเคย!!

“โห พี่แดนนี่ห้องทำงานหรือห้องนอนเนี่ย” แซ็คมองอย่างตื่นตาตื่นใจ เมื่อเข้ามาแล้วเห็นทั้งเตียงทั้งโซฟา และมีโต๊ะทำงานอยู่ไกลๆ ห้องนี้มีประตูเข้าได้สองทาง ประตูหนึ่งเปิดมาเจอห้องทำงาน ส่วนอีกประตูเปิดมาเจอห้องสำหรับทำกิจกรรมนันทนาการ

เขาไม่เคยเห็นเบื้องหลังของธุรกิจแบบนี้ ที่ผ่านมาเอาแต่ตั้งใจเรียน การที่มาร์คัสยอมยกที่นี่ให้เขาถือว่าใจกว้างเกินเหตุด้วยซ้ำ

“พอทำงานเหนื่อยเราก็ต้องพักผ่อน” แดเนียลคาสโนว่าตลอดกาลตอบ

“เฮ้อ แดนฉันมีเวลาไม่มากนะ สอนงานเสร็จแล้วฉันจะรีบกลับ” มาร์คัสส่ายหัว เพื่อนเขาก็เป็นแบบนี้ทำๆ เล่นๆ แถมใช้ผู้หญิงเปลืองยิ่งกว่าเขาเสียอีก ถ้าไม่ใช่เพราะที่ผ่านมามันสร้างกำไรให้คาสิโนได้ดีละก็ เขาไล่มันออกจากการเป็นหุ้นส่วนไปแล้ว

“เอาน่า ทำอย่างกับว่างานแกที่นี่มีเยอะ” ได้ยินที่แดเนียลพูดมาร์คัสถึงกับหนังหน้ากระตุก จะว่าไปก็จริงของมัน!! แม้จะมีหุ้นอยู่ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์แต่เขาก็แทบจะไม่ต้องทำอะไร เพราะทุกอย่างแดเนียลจัดการได้หมด เรื่องสีเทาๆ คนอย่างมันถนัดนัก

ทั้งสามคนนั่งลงบนโซฟาที่มีทั้งเหล้าและอาหารเตรียมไว้

 

แปะ แปะ แปะ

 

แดเนียลปรบมือสามครั้ง ก็มีสาวนุ่งน้อยห่มน้อยทยอยเดินเข้ามาถึงหกคน แต่ละคนอกตู้ม เอวเอส สาวๆ เดินมานั่งขนาบข้างหนุ่มหล่อทั้งสาม แดเนียลจัดการโอบและซุกไซร้อย่างคนคุ้นเคย มาร์คัสทำหน้าตึงนิ่งเฉย ส่วนแซ็คนั้นยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับการโดนรุมเร้าแบบนี้

“เฮ้ย มาร์คัสทำไมทำหน้าแบบนี้ น้องๆ ของฉันเสียน้ำใจหมด” แดเนียลแปลกใจเพราะไม่เคยมีครั้งไหนที่มาร์คัสจะทำหน้าเหม็นเบื่อผู้หญิงที่เขาหามาให้

“ไม่มีอารมณ์”

“อ้อ ลืมไปคนเพิ่งแต่งเมีย” แดเนียลกระทบเข้าให้ เขาโบกมือให้สาวสวยออกไปเมื่อเห็นเพื่อนไม่เอนจอย ส่วนแซ็คก็ดูนั่งเกร็งๆ เห็นแล้วก็ขำ

“อย่าบอกนะว่ายังไม่เคย” แดเนียลหันไปถาม เมื่อเห็นแซ็คอ้ำอึ้งก็หัวเราะลั่น สาวๆ ก็พลอยหัวเราะไปด้วย

“โธ่พี่แดน”

“เห้ย อยู่ที่นี่ถ้ายังเวอร์จิ้นจะปราบสาวๆ ได้ยังไง คืนนี้เลยมั้ยน้องๆ ของฉันพร้อมทำงาน” แดเนียลถามแต่แซ็คยังไม่ทันได้ตอบก็มีเสียงเคาะประตู

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

แดเนียลขมวดคิ้ว เพราะเขายังไม่ได้เรียกให้ใครเข้ามา

“เข้ามา”

สาวสวยหน้าตาผิวพรรณดีที่แซ็คเห็นคนนั้นปิดประตูอุ้มขวดไวน์เข้ามา

“เอ่อ คือดิฉันเอาไวน์ขึ้นมาส่งให้ผู้จัดการค่ะ” แดเนียลจำได้ว่าเขาไม่ได้สั่ง

“ใครให้เธอเอาขึ้นมา”

“ที่บาร์ข้างล่างค่ะ” แดเนียลนึกขึ้นได้เขาสั่งไวน์แดงจริง แต่สั่งไว้สองขวดที่สำคัญให้ใส่กระเช้าเตรียมไว้ แล้วเอาไปส่งให้คนรถ เขาจะเอาไปเป็นของขวัญให้ผู้ใหญ่ที่ดูแลรักษาความสงบในเมือง

“ฉันไม่รู้ว่าใครกันที่งง ระหว่างคนที่บาร์หรือเธอกันแน่คุณหนูฟาง” สาวสวยที่อุ้มขวดไวน์เข้ามาถึงกับหน้าเสีย กลืนน้ำลายเมื่อเห็นสายตาดุดันของเสือผู้หญิงอย่างเขา

“ไหนๆ ก็มาแล้ว เอามาวางไว้ตรงนี้”

“ค่ะ” ฟางหรงรีบเอาขวดไวน์ไปวางไว้บนโต๊ะ แดเนียลเห็นแซ็คจ้องมองเธออย่างไม่วางตา อันที่จริงเขาเห็นตั้งแต่ตอนที่อยู่ในคาสิโนแล้ว

“ว้ายยย!!” พอปล่อยขวดไวน์ แดเนียลก็กระชากหญิงสาวเข้ามานั่งบนตักทันที คนตัวเล็กพยายามขยับดิ้นรนหนี แต่ถูกท่อนแขนใหญ่คล้องไว้รอบเอว

“คุณหนูฟาง พี่ชายของคุณหนูเป็นหนี้คาสิโนอยู่เท่าไหร่นะ” คำถามของแดเนียลทำให้ฟางหรงหยุดดิ้นทันที

“ว่าไง หืมมม”

“ส..สิบล้าน” เสียงหญิงสาวตอบอย่างแผ่วเบา

“สิบล้านเหรียญยูเอสดอลลาร์ แล้วคุณหนูคิดว่าต้องทำงานอีกกี่ชาติถึงจะใช้หนี้ครบ นี่ยังไม่ได้รวมดอกเบี้ยนะ” ฟางหรงกำมือแน่น

“กี่ชาติฉันก็จะหามาใช้ให้” แดเนียลหัวเราะลั่น เขามองเห็นความมุ่งมั่น อยู่ในแววตาของเด็กสาวอายุสิบแปดคนนี้ อนาคตของเธออาจจะดีกว่านี้ถ้าไม่มีพี่ชายเลว

“ฉันมีข้อเสนอช่วยลดหนี้ให้ เธอสนใจมั้ย” แดเนียลถาม

“ข้อเสนออะไร!!” ฟางหรงไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าถ้าไม่ใช่เรื่องผิดกฎหมายก็คงไม่พ้นเรื่องอย่างว่า

“พอดีวันนี้ที่คาสิโนมีแขกพิเศษ เป็นหุ้นส่วนใหญ่มาเข้ามาตรวจกิจการ ถ้าคืนนี้คุณหนูฟางทำให้บอสใหญ่ของเราพอใจ ก็อาจจะมีส่วนลดให้คุณหนูนิดๆ หน่อยๆ ซักแสนสองแสนดีมั้ย” จบคำแดเนียล ฟางหรงก็โมโหสุดขีด คนสารเลวพวกนี้ตีราคาค่าตัวเธอเป็นเศษเงินอันแสนน้อยนิด เธอเงื้อมือจะทุบแดเนียล แต่เขาไวกว่ารวบมือเธอไว้

“ว่ายังไง เอา หรือ ไม่เอา!!”แดเนียลเริ่มรุกกดดัน

“แต่ฉันไม่เอา” เป็นเสียงเนิบนาบของมาร์คัส เขาไม่แปลกใจเพราะเคยเห็นความโหดของแดเนียลจนชินตา นี่ยังถือว่าเบามือเสียด้วยซ้ำ

“อื้ม นายมันเก่าแล้ว ฉันหมายถึงบอสใหญ่คนใหม่ของเราต่างหาก” เขาหันไปมองแล้วยิ้มมุมปากให้แซ็ค

“......” แซ็คไม่ได้ตอบแต่ยังจ้องมองคนบนตักของแดเนียลเขม็ง ผู้ชายด้วยกันมีเหรอจะอ่านสายตาแบบนั้นไม่ออก แดเนียลถามต่อ

“ว่ายังไงครับคุณหนูฟาง ทำงานมาจะครบสัปดาห์ ได้ทิปกี่แสนเหรียญแล้ว” แดเนียลกดดัน

“......” ฟางหรงไม่ตอบ

“ใครอยู่ข้างนอกมาพาคุณหนูฟางกลับไปทำงาน!!” แดเนียลสั่งเสียงดัง

“เดี๋ยว!! ก็ได้ฉันรับข้อเสนอ” ท้ายประโยคฟางหรงพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบา สถานะของเธอตอนนี้คงไม่มีทางให้เลือกมากนัก

“ฮ่าๆๆๆๆๆ ถ้าอย่างนั้นก็เชิญคุณหนูฟางพาบอสใหญ่ของเราไปพักผ่อนที่ห้องวีไอพีครับ” ยังไม่ทันที่ฟางหรงจะขยับ แซ็คก็เป็นฝ่ายลุกขึ้นยืนแล้วคว้าตัวเธอลงมาจากตักของแดเนียล ฟางหรงจ้องหน้าเขา

“นำไปสิ อย่าให้เสียเวลา” แซ็คจ้องมองเธอไม่วางตา เขาไม่เคยรู้สึกถูกใจผู้หญิงคนไหนเท่าเธอมาก่อน

ฟางหรงเดินนำแซ็คออกจากห้องไปแล้ว เหลือแค่มาร์คัสกับแดเนียลและสาวๆ อีกสี่คน

“นายนี่เก่งนะที่ทำให้ฤาษีอย่างมันยอมออกจากอาศรมได้” มาร์คัสส่ายหัวไม่คิดว่าสุดท้ายแซ็คจะมาเสียหนุ่มเอาที่คาสิโน

“ต้องแบบนี้สิวะถึงจะมาดูที่นี่แทนแกได้ นี่ยังไม่ถึงครึ่งของแกด้วยซ้ำมาร์คัส”

“.....”

 

**จบตอนพิเศษ**

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น