I_Theera

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 ตลบหลังรู้ทัน

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 ตลบหลังรู้ทัน

คำค้น : ตลบหลัง รู้ทัน พี่ชาย ว่าที่พี่สะใภ้

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 15:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 ตลบหลังรู้ทัน
แบบอักษร

ตอนที่ 8 

ฉันมาถึงบริษัทภายในเวลาไม่ถึง สองชั่วโมง หลังจากที่ลงจากรถฉันก็เดินเข้ามาในบริษัทและถามกับวาโยซึ่งเป็นมือขวาของฉัน

“ทุกอย่างพร้อมยัง”

“ครับ อีก 20 นาทีจะเริ่มประชุมครับ”

“อืม ไปกันเถอะ ส่วนพวกแกไปรอฉันที่ห้องก่อน เดี๋ยวให้โยชินำทางไป” ฉันพูดกับพวกเพื่อนที่เดินตามมาด้วยและสั่งให้โยชิมือซ้ายของฉันเป็นคนพาพวกนั้นไปนั่งรอฉันที่ห้อง แล้วระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินไปห้องประชุมก็มีไทยมุงที่ตอนนี้กำลังมุงดูคนทะเลาะกันนั้น ทำให้ฉันต้องหยุดดูเหตุการณ์ ว่าเกิดอะไรขึ้น

“นี้ หล่อนนะเลิกยุ่งกับอีวานซะ แล้วคิดว่าตัวเองเป็นใครหะถึงกล้าไปยุ่งกับอีวานนะ ถ้าไม่อยากโดนไล่ออกแล้วต้องไปหาที่ฝึกงานใหม่นะ แล้วจำใส่หัวไว้ซะเพราะตอนนี้อีวานกับเพื่อนฉันเค้ากำลังดูๆกันอยู่ ส่วนเธอนะมันแค่มือที่สาม อีวานไม่มีทางมาเอาคนอย่างเธอแน่” หลังจากที่ฉันยืนดูเหตุการณ์ก็หันไปถามวาโยว่าเด็กฝึกงานคนนั้นเป็นใคร และคำตอบที่ได้ก็ทำฉันพอใจมาก แต่เสียดายอย่างเดียวดูอ่อนแอและรังแกง่ายไปหน่อยสงสัยคงต้องพาไปฝึกด้วยแล้วละ จะได้ไม่โดนใครรังแกได้ง่ายๆแบบนี้ คิดจะเป็นสะใภ้ของตระกูลฉันต้องห้ามอ่อนแอเด็ดขาด เข้าใจไม่ค่ะพี่สะใภ้ แต่ตอนนี้ฉันอยากจะหัวเราะคนอย่างพวกเธอสองคนใครจะอยากได้เป็นพี่สะใภ้กัน แล้วกล้าดียังไงมารังแกพี่สะใภ้ฉันดูสิ โดนว่าจนตัวลีบไปหมดแล้วจากที่ตัวเล็กอยู่แล้วยิ่งเล็กลงไปอีก น่าสงสารจัง

“นี้หยุเดี๋ยวนี้ พวกคุณเป็นใครมีสิทธิอะไรมาโว้ยวายในบริษัท”

“แกนั้นแหละ เป็นใคร ไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นว่าที่คู่หมั้นของอัสลาน” ว่าที่คู่หมั้นอย่างงั้นหรอ หึ

“นี้เท่าที่รู้คุณเป็นแค่คนที่คุณหญิงแบร์นารด์โต ให้มาดูตัวกับลูกชายของท่านนิไม่ใช่ว่าที่คู่หมั้น อย่าได้ใจไปหน่อยเลยค่ะ”

“นี้แก รู้ไว้นะว่าคุณแม่ท่านเอ็นดูฉันและยังไงฉันก็ได้เป็สะใภ้และจะได้เป็นคุณหญิงของแบร์นารด์โตคนต่อไปด้วยจำไว้ และฉันจะทำให้แกโดนไล่ออกจากที่นี้ ทุกคนในที่นี้เหมือนกันถ้าไม่อยากโดนแบบนังนี้ก็อย่ามายุ่งกับฉันและห้ามยุ่งกับอัสลานและอีวานจำเอาไว้”

“แน่ใจหรอค่ะว่าจะไล่ฉันออกได้นะ ฉันเป็นผู้ถือหุ้นของที่นี้ไม่ใช่พนักงานของคุณและคุณก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบริษัทนี้ด้วย ฉันต่างหากที่มีสิทธิไล่คุณออกจากบริษัทนี้”

“แก งั้นค่อยดูแกโดนไล่ออกแน่ ไปกันลิซ่า” ยัยป้าปากแดงพูดกับฉันเสร็จก็เดินออกไปพร้อมกับเพื่อนสาวอีกคนทันที

“เธอนะ ชื่ออะไร”

“หนูชื่อสายไหมค่ะ คือหนูขอโทษค่ะ หนูไม่ได้ตั้งใจ อย่าไล่หนูเลยนะคะ” เฮียอีวานจะเล่นแรงเกินไปแล้วนะทำรอยไว้ที่ตัวพี่สายไหมเต็มไปหมดเลยแบบนี้คนจะมองยังไง เฮ้อ

“ก็ไม่ได้บอกว่าจะไล่นิคะ ว่าแต่จดรายงานการประชุมเป็นไปค่ะ”

“เอ๋ะ ก็เป็นค่ะ”

“งั้นดีค่ะ เราไปประชุมด้วยกันดีกว่ามีอะไรให้ดูเยอะแยะเลยละค่ะในห้องประชุม ดูแล้วจำไว้เป็นบทเรียนด้วยนะคะ”

“ค่ะ จะให้สายไหมเรียกคุณว่าอะไรดีค่ะ”

“หนูไอค่ะ พี่สายไหมเรียกไอด้าว่าหนูไอเหมือนกับที่พวกเฮียก็หนูไอเรียกก็ได้ค่ะ”ฉันหันไปตอบคำถามของพี่สายไหม

“แต่มันจะไม่ดีนะคะ คุณไอด้าเป็นเจ้านาย ส่วนสายไหมเป็นแค่เด็กฝึกงาน”

“ดีสิค่ะ ก็พี่สายไหมกำลังจะมาเป็นคนในครอบครัวหนูไอ เรียกไอด้าว่าหนูไอนั้นแหละคะ อีกอย่างแทนตัวเองว่าพี่นะคะเพราะหนูไออายุแค่ 20 ปีเอง พี่สายไหมแก่กว่าหนูไอนะคะ” ฉันบอกแล้วหันไปยิ้มให้กับพี่สะใภ้คนสวย

“กำลังจะมาเป็นคนในครอบครัว คุณไอด้า เอ่อ หนูไอหมายความว่ายังไงค่ะ คือพี่ งง!!!” ฉันหันไปจ้องพี่สายไหมที่เรียกฉันว่าคุณไอด้าโดยทันทีจนพี่สายไหมเปลี่ยนคำพูดไม่ทันเลย 555 แกล้งพี่สะใภ้ก็สนุกดีเหมือนกันนะ

“ความลับค่ะ ไปกันเถอะค่ะจะได้เวลาประชุมแล้ว ให้ทุกคนรอนานมันไม่ดีนะคะ” ฉันหันไปตอบคำถามแล้วยิ้มให้พี่สายไหมพร้อมเดินไปที่ห้องประชุม พอฉันเปิดเข้าไปในห้องประชุมก็ถูกทุกสายตามองมาที่ฉันโดยเฉพาะสองสาวที่เจอเมื่อกี้ ฉันหันไปยิ้มให้กับทุกคนแล้วนั่งลงตรงเก้าอี้หัวโต๊ะประชุมซึ่งเป็นเก้าอี้ตำแหน่งประธานบริษัททุกคนเลยหันมามองฉันเป็นตาเดียว

“มีอะไรรึเปล่าคะ”

“นี้เธอกล้าดียังไงไปนั่งตรงที่นั่งประธานฮะออกไปเดี๋ยวนี้”

“ทำไมจะนั่งไม่ได้ละคะก็ท่านประธานเป็นคนให้ฉันนั่งและให้ฉันเป็นคนตัดสินใจหลายๆเรื่องที่จะประชุมกันในวันนี้ ถ้าไม่เชื่อก็โทรไปถามได้เลยค่ะ” ฉันหันไปตอบหนึ่งในผู้บริหารซึ่งน่าจะเป็นพ่อของผู้หญิงคนนั่นรู้สึกว่าจะชื่อ โรส แล้วยิ้มให้กับผู้บริหารทุกคนที่อยู่ในห้องนี้หลังจากตอบคำถามของตาลุงนั้นเสร็จ

“คุณอัสลานลุงว่า” เฮียอัสลานยังมือขึ้นเพื่อห้ามให้ลุงนั้นหยุดพูด ทำให้ลุงที่กำลังพูดต้องนั่งลงที่เก้าอี้ตามเดิม

ส่วนเฮียอัสลานก็หันมาพูดกับฉันทันที

“พ่อบอกฉันแล้วว่าจะมีคนมาประชุมและตัดสินใจแทนท่าน แต่ฉันไม่สนหรอกนะเพราะถ้าสิ่งที่เธอตัดสินใจเป็นไม่เป็นที่พอใจหรือยุติธรรมฉันก็จะไม่ยอมรับและไล่เธอออกไปจากการประชุมนี้ต่อให้เธอเป็นคนของพ่อฉันก็ตาม”

“ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันนะยุติธรรมเสมอนะคะ แต่คุณแน่ใจหรอค่ะที่จะไล่ฉันออก ฉันว่าคุณน่าจะเชื่อใจฉันแล้วนั่งดูสิ่งที่ฉันจะทำต่อไปนี้ ดีกว่านะคะ ฉันว่าเราเสียเวลากับเรื่องไร้สาระมามากพอแล้วเชิญประชุมได้ค่ะ” ฉันตอบเฮียและไม่หันไปสนใจสายตาที่เฮียมองฉันอย่างไม่สบอารมณ์ที่ฉันไปกวนเฮียแบบนั้น โดยหันไปบอกให้ทุกคนเริ่มประชุมส่วนฉันก็นั่งฟังการประชุมอย่างเงียบๆ  ฉันเป็นผู้ฟังที่ดีนะจนมาถึงเรื่องที่เงินหายไปกว่า ห้าสิบล้านและยังมีงานบ้างส่วนที่ถูกคู่แข่งขโมยไปได้อีกรวมมูลค่าการเสียหายแล้วมากกว่าสองร้อยล้าน

“นี้ครับคุณอัสลานหลักฐานที่ผมหามาได้”

“ช่วยนำภาพขึ้นจอด้วยครับคุณพิภพ”

“ครับ นี้คือหลักฐานการโอนเงินและการปลอมแปลงบัญชีครับ จากที่ทุกคนได้เห็นผู้ที่เซ็นในเอกสารและดูแลการทำบัญชีร่วมถึงผู้ที่ไปเบิกจะเป็นพนักงานของคุณเรวัฒน์ทั้งนั้นเลยครับ”

“คุณพิภพคุณอย่ามากล่าวหาผมนะครับ ผมว่าคุณต้องการใส่ร้ายผมมากกว่านะครับที่ผมไปรู้ความจริงว่าคนยักยอกบริษัทจริง ๆแล้วคือคุณ”

“คุณ ผมไม่ได้ทำนะครับคุณอัสลาน คุณอีวาน”

“แต่ผมมีหลักฐานพร้อมทั้งภาพของกล้องวงจรปิดที่บอกว่าคุณเป็นสั่งให้คนพวกนั้นเป็นคนทำนะครับ และตอนนี้ผมได้ให้คนไปนำตัวพวกที่ร่วมมือกับคุณพิภพมาแล้วครับ ตอนนี้น่าจะรออยู่หน้าห้องประชุม ผมจะให้พวกเขาเข้ามาหลังจากที่ทุกคนดู ภาพวงจรปิดนี้ก่อนนะครับ เชิญเปิดได้ครับ” วีดีโอที่ฉายขึ้นหน้าจอให้ทุกคนดูเป็นวีดีโอที่คุณพิภพพูดคุยกับพนักงานที่โกงบริษัทและยังเข้าพากันเข้าไปคุยต่อในห้องทำงานคุณพิภพ และยังมีภาพของพี่สายไหมกับคุณพิภพอีก ยังมีภาพที่พี่สายไปคุยกับพนักงานที่โกง ทำให้ตอนนี้ทุกสายตาหันไปมองคุณพิภพและพี่สายไหม

“ไม่ใช่นะครับผมไม่ได้ทำ คุณอีวาน คุณอัสลานเชื่อผมนะครับมีคนใส่ร้ายผม”

“อีวานค่ะดูเหมือนว่าเด็กในปกครองของคุณจะเป็นคนทำเรื่องนี้นะคะ ลิซ่าว่าคุณโดนเด็กนี้หลอกแล้วนะคะ”

“ไม่ใช่ สายไหมไม่ได้ทำ”

“อีวานค่ะ คุณยังจะปกป้องมันอีกหรอค่ะ หลักฐานชัดเจนขนาดนี้ คุณทำแบบนี้คนอื่นจะมองคุณยังไงค่ะ”

“ก็ฉันบอกแล้วไงว่า”

“นั่งลงอีวาน”

“ไอ้อัสลาน”

“นั่ง”

“โถ่เว้ย”  

อยู่ลิซ่าและโรสก็เดินมาที่พี่สายไหม และก้มลงกระซิบบ้างอย่างกับพี่สายไหมซึ่งฉันไม่ได้ยินแต่นั้นทำให้พี่สะใภ้ฉันสีหน้าไม่สู้ดีเลยน่าสงสารจังแต่ไม่ต้องห่วงนะคะ ยังไงฉันจะไม่ยอมให้พวกเธอสองคนมารังแกพี่สะใภ้ฉันแน่

ฉันเดินไปผลักพวกเขาสองคนให้ออกห่างจากพี่สายไหม

“นี้พวกเธอออกไปไกล ๆพี่สะใภ้ฉันนะ”

“พี่สะใภ้ อีวานเห็นไม่ค่ะผู้หญิงคนนี้แต่งงานแล้วนะคะ เธอมีสามีแล้ว ลิซ่าว่าเธอจงใจมาหลอกอีวานและโกงบริษัทแน่ๆค่ะ”

“นี้ใครบอกป้านะ ว่าพี่สะใภ้ของฉันแต่งงานแล้ว พี่สะใภ้กับพี่ชายฉันยังไม่ได้แต่งงานกันซะหน่อย ขี้จุ๊ จริงๆเลย”

“นี้ แก โอ๊ยเจ็บนะ” ฉันไปเจ็บมือของยัยป้าลิซ่าไว้ทันก่อนที่จะตบลงบนหน้าพี่สะใภ้ฉัน

“อย่าคิดจะมารังแกพี่สะใภ้ของฉันเด็ดขาด แล้วถ้าป้าทั้งสองคนยังสร้างเรื่องแบบเมื่อกี้อีกจะโดนมากกว่านี้แน่” ฉันพูดจบพร้อมกับผลักยังป้าลิซ่าให้ออกห่างจากพี่สะใภ้

“ว่าไงไอ้คริสมีอะไร”

“เออว่าไงไอวายุมีไร”

“ว่าไงนะ กลับมาแล้วงั้นหรอ”

“ว่าไงนะ กลับมาแล้ว”

“ตอนนี้อยู่ไหน”

“แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน”

“อืมส่งรูปมา”

“เคร ส่งรูปมา”

เป็นเสียงพูดโทรศัพท์ของเฮียอัสลานและเฮียอีวานที่พูดออกมาพร้อมกัน ถ้าให้ทายน่าจะโทรมารายงานเรื่องฉันแน่

“เห้ย” อยู่ๆ เฮียทั้งสองคนก็ อุทานถึงมาพร้อมกันแล้วเงยหน้าขึ้นมามองฉันรู้แล้วแน่ ๆว่าฉันเป็นใคร ฉันก็เลยส่งยิ้มไปให้ ส่วนยัยป้าพวกนั้นพอโดนฉันว่าก็เดินไปฟ้องพวกเฮีย

“อัสลาน และอีวานต้องจัดการกับยัยคนนั้นให้โรสและลิซ่านะคะ ดูสิ ข้อมือของลิซ่าแดงหมดแล้ว พวกเราไม่ยอมนะคะ ไม่แน่ยัยนั้นนะอาจจะเป็นคนโกงบริษัทอีกคนก็ได้ คุณลุงไว้ใจได้ยังไงไม่รู้”นี้คิดจะเล่นงานฉันหรอเร็วไปร้อยปี ยะ

“นี้ยัยป้ารู้อะไรไหมสองคนนั้นนะไม่กล้าทำอะไรฉัน ตั้งแต่ได้รับสายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาเมื่อกี้นี้แล้ว จริงไหมค่ะ”ฉันบอกกับพวกนั้นแล้วหันไปถามพวกพี่ชาย ซึ่งก็พยักหน้าตอบฉันกลับมา

“ฉันจะฟ้องคุณป้าค่อยดูสิ”

“ก็เอาสิ เพราะทั้งคุณป้าและคุณลุงของเธอเขาไม่มีทางเข้าข้างเธออยู่แล้ว รู้ไว้ด้วยนะ”

“อย่ามั่นใจ นักเลยเดี๋ยวค่อยดูแล้วกันว่าเธอกับฉันคุณป้าจะเข้าข้างใคร” ยัยกุหลายเน่าพูดจบแล้วกับไปนั่งที่

“เอ๊ะ 15 นาทีพอดีเลย จบการเสนองานของคุณเรวัฒน์แล้วนคะ ตอนนี้เป็นตาฉันเสนอบ้างนะคะ”ฉันพูดกับคุณเรวัฒน์แล้วหันไปยิ้มให้กับทุกคนในที่ประชุมที่ตอนนี้กำลังทำหน้างงกันอยู่ว่าฉันจะนำเสนออะไร

“เอาภาพขึ้นหน้าจอ”

“นี้คือภาพที่คุณเรวัฒน์ไปพบกับคู่แข่งของบริษัทและจากที่ทุกคนเห็นยังไม่อีกหลายๆภาพนะคะ ส่วนนี้เป็นเอกสารที่ถูกปลอมแปลงที่ส่งไปเบิกเงินจากธนาคารโดยมีลายเซ็นต์ของคุณเรวัฒน์เป็นคนเซ็นต์อยู่ด้วย และก็วาโยช่วยไปเรียกพนักงานพวกนั้นเข้ามาหน่อย”ฉันหันไปสั่งวาโยให้ไปนำตัวพนักงานที่โกงเข้ามาในที่ประชุมเพื่อที่จะถามความจริงจากปากพวกเขาว่าใครเป็นคนบงการเรื่องทั้งหมด แต่ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าคำตอบของพวกเขาจะเป็นยังไง

“ฉันมีคำถามที่อยากจะถามพวกคุณ ช่วยตอบตามความจริงด้วยนะคะ ใครเป็นคนสั่งให้พวกคุณทำเรื่องทั้งหมดค่ะ” ฉันหันไปพูดกับพนักงานและยิ้มให้พวกเขา

“คุณพิภพเป็นคนสั่งพวกเราครับ” หนึ่งในพวกนั้นเป็นคนตอบและก้มหน้าลงเหมือนเดิม

“5555 เห็นไหมหะ ว่าฉันโดนใส่ร้าย หนูนะเข้าใจผิดแล้ว ฉันไม่มีทางโกงบริษัทได้หรอกนะ” คุณเรวัฒน์หัวเราะและหันมาตอบฉันและพูดกับทุกคนในที่ประชุม

“เดี๋ยวสิค่ะ ด่วนสรุปเกินไปรึเปล่าค่ะ วาโยจัดการ”พอฉันบอกออกไปเท่านั้นและวาโยก็หยิบปืนขึ้นมาจอไปที่พวกพนักงานพวกนั้น พร้อมกับพูดออกมาอย่างเลือดเย็น

“ผมว่าพวกคุณบอกมาดีกว่านะครับว่าใครเป็นคนที่สั่งพวกคุณตัวจริงจะได้ไม่ต้องมีใครเจ็บตัว เพราะถ้าพวกคุณไม่ตอบผมคงต้องยิงพวกคุณทิ้งซะ ว่าไงครับ”

“คุณไม่กล้ายิ่งพวกผมจริงหรอกครับผมรู้”

“หึ อย่างงั้นหรอครับ” ปัง เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับพนักงานที่พูดออกไม่เมื่อกี้ทรุดลงไปกับพื้นและกุมแขนของตัวเองที่โดนยิง

“คุณ คุณบ้าไปรึไงยิงจริง ๆ ได้ยังไง ผมจะแจ้งตำรวจ”

“คนเรานี้ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา นะครับ หึๆ กฎหมายทำอะไรพวกผมไม่ได้หรอกครับ เอาละครับพวกคุณที่เหลือตัดสินใจเองแล้วกันว่าจะตายหรือพูดความจริงออกมา” แล้วทุกคนก็พูดออกมาอย่างพร้อมเพรียงว่าใครเป็นผู้บกการ

“คุณเรวัฒน์ครับ/ค่ะ”

“ไม่จริงพวกมึงโกหก”

“จุ๊ๆ ไม่เอาสิค่ะไม่ร้อนตัว หลักฐานมัดตัวคุณนะยังไม่หมดแค่นี้นะคะ”ฉันพูดขึ้นพร้อมกับหันไปพยักหน้าให้วาโยฉายภาพที่คุณเรวัฒน์ออกไปคุณกับคู่แข่ง และไปประชุมลับๆ กับกลุ่มพนักงานที่โกง และฉันยังแถมวีดีโอภาพพร้อมเสียงการโกงครั้งล่าสุดให้พวกเขาดูกันด้วย

“เป็นไงค่ะ หลักฐานของฉัน” หลังจากที่เห็นหลักฐานของฉันทุกคนก็หันไปมองคุณเรวัฒน์ซึ่งตอนนี้หน้าเสียหน้าซีดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“555555555 อยากจะหัวเราะแม่หนูลุงเป็นคนทำเองแหละแต่หลักฐานแค่นี้จะไปทำอะไรลุงได้ ถ้าลุงบอกกับตำรวจว่าลุงไม่รู้ว่าพวกเขาจะโกงลุงโดนหลอกให้เซ็นเอกสารก็พ้นผิดแล้วไม่มีอะไรบอกว่าลุงเป็นคนทำนะแม่หนู 5555”

“55555 นั้นสิค่ะคุณลุงก็แค่โดนไล่ออกจากบริษัทนี้และก็ย้ายไปทำที่บริษัทคู่แข่งของเราใช่ไหมค่ะ”

“เก่งจริง ๆ นะแม่หนู สนใจมาทำงานกับลุงไม่ละ เพราะลุงว่าลุงจัดการทุกอย่างดีแล้วยังโดนเด็กอย่างเธอเล่นงานได้ ถ้ามาทำงานกับฉัน ฉันให้เงินเธอมากกว่าที่นี้ 3 เท่าเลยนะ”

“5555 ไม่ดีกว่าค่ะ และก็จะชมว่าหนูเก่งจริงนะเร็วไปนะคะ เพราะหนูยังไม่ได้บอกเลยคะว่างานที่คุณขโมยไปล่าสุด ฉันไปจดทะเบียนทำให้ผลงานนั้นเป็นของบริษัทเราแล้วละค่ะ ตอนนี้ตำรวจคงขอหมายศาลและไปค้นที่บริษัทของพวกคุณ รู้ไม่ค่ะค่าลิขสิทธิ์ที่ต้องจ่ายนะ มากกกว่า สามร้อยล้านเลยนะคะ 55555 หัวเราะที่หลังดังกว่านะคะ”

“แก เป็นใครกันแน่ หะ”

“กรี๊ดดดดดดดด หนูไม่ยอมนะคะพ่อ ไหนพ่อบอกจะไม่มีใครรู้ไง แล้วหนูจะได้แต่งงานกับอัสลานไง เพราะแกยัยเด็กเมื่อวานซืน” ยัยกุหลายเน่าโว้ยวายและจะเข้ามาตบฉัน

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ โรส กล้าดียังไงมาทำร้ายน้องสาวฉัน หะ” เฮียอัสลานมาขวางยัยนั้นและผลักยัยนั้นลงพื้น

แต่ตอนนี้ทุกคนหันมามองฉันและซุบซิบเรื่องที่ฉันเป็นน้องสาวของพวกเฮีย

“ไม่จริงน้องสาวหรอ กรี๊ดดดด โรสไม่ยอมคุณห้ามเลิกกับโรสนะ โรสไม่ยอม”

“นี้ยัยกุลาบเน่ายัยป้าปากแดง พวกเธอไม่มีสิทธิมายุ่งกับเฮียของฉันพวกเฮียยังไม่ได้บอกซักคำว่าคบกับเธอยัยกุหลาบเน่า เธอมันชอบมโน และจะบอกไว้ให้ว่าหัวเราะทีหลังดังกว่า 5555 สมน้ำหน้า แบร่ๆๆๆๆ วาโยโยนคนพวกนี้ออกไป และนำพวกนี้ไปส่งตำรวจซะ” หลังจากที่สมน้ำหน้ายัยพวกนั้นฉันก็สั่งให้วาโยจำพนักงานที่โกงบริษัทส่งให้กับตำรวจแค่นี้เป็นอันจบเรื่อง

“ครับ” แค่นี้ก็เรียบร้อยกลับบ้านไปนอนดีกว่า ง่วงจังเลยหิวด้วยไปหาอะไรกินก่อนดีกว่า ฉันคิดในใจพร้อมกับเก้าเท้าเดินออกจากห้องประชุม แต่ยังไม่ทันได้เดินออกไปกับโดนเรียกซะก่อน โอ๊ยใครกันมาเรียกคนกำลังหิว

“จะไปไหนครับ หนูไอ จะไม่ทักทายเฮียก่อนรึไง หืม”

“เอ๋ะ จริงด้วยสิ หนูไอลืม ก็คนมันหิวนิไม่ได้กินอะไรเลย ต้องรีบมาให้ทันประชุมนะคะ ฟอด ฟอด” ฉันพูดจบก็หันไปหอมแก้มพวกเฮีย

“คิดถึงพวกเฮียจังเลย”

“มานี้เลยเรา มาให้เฮียกอดซะดี ๆ” เฮียอัลสานว่าพร้อมกับดึงตัวฉันไปกอดในอ้อมแขนตอนนี้ฉันโดนทั้งกอดทั้งหอมจะแก้มช่ำไปหมดแล้ว

“หยุดพอเลยค่ะ ดูสิแก้มหนูไอแดงหมดแล้วพวกเฮียก็กอดจนหนูไอหายใจไม่ออกแล้วนะคะ”

“ก็เฮียคิดถึงหนูนี้ค่ะ ไม่เจอกัน ตั้งแปดปีดูสิสาวน้อยของเฮียสวยขึ้นเยอะเลย”เฮียอีวานพูดชมฉันขึ้นมา

“แต่หนูไอว่าหนูไอคงสวยสู้พี่สายไหมไม่ได้หรอกค่ะ จริงไมค่ะ”ฉันหันไปพูนหยอกเฮียอีวานแล้วก็เดินไปหยุดตรงหน้าพี่สายไหมที่ตอนนี้ยืนทำหน้างงประมาณว่าฉันมีอะไรกันเธอรึเปล่า ก็มีนะสิค่ะไม่มีคงไม่เดินมาหยุดตรงหน้าพี่ถูกไมค่ะ

“พี่สายไหม ตอนนี้หนูไอหิวมากเลย เราไปหาอะไรกินกันตามประสาสาวๆดีกว่านะคะ เราจะได้ทำความรู้จักกันมาขึ้นยังไงก็ต้องเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ไปเถอะค่ะ”พูดจบฉันก็ไม่รอคำตอบของพี่สายไหมฉันเดินไปลากแขนของพี่สายไหมแล้วหันไปพูดกับพวกเฮีย

“พวกเฮียห้ามตามมานะคะตอนนี้เป็นเวลาของสาวๆ เดี๋ยวหนูไอจะไปกินข้าวและไปช้อปปี้งกับพี่สายไหม เราไปเจอกันอีกทีที่บ้านตอนอาหารเย็นนะคะ เฮียอีวานไม่ต้องห่วงนะคะ หนูไอจะดูแลพี่สายไหมเป็นอย่าดีเลยค่ะ” ฉันเอ่ยขึ้นมาในขณะที่พวกเฮียกำลังจะเดินตามฉันมาด้วย

“แต่”

“ไม่มีแต่ ค่ะ ช่วยทำตามที่หนูไอขอด้วยนะคะ”ฉันจูงมือพี่สายไหมเข้าไปในลิฟท์และโทรบอกเพื่อนๆให้กลับกันไปก่อนเพราะฉันมีธุระต้องทำ

“เอ่ออ เราจะไปไหนกันค่ะหนูไอ”พี่สายไหมพูดขึ้นกับฉันเป็นครั้งแรกหลังจากเหตุการณ์เมื่อกี้

“นั้นสิค่ะ หนูไอไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหนเพราะว่าหนูไม่ได้กลับไทยมานานเลยไม่รู้จักสถานที่ดีนะคะว่าแต่จะไปไหนดีน๊า อันที่จริงหนูไอพึ่งมาถึงไทยได้ไม่กี่อาทิตย์เอง ขอโทษด้วยนะคะเลยไม่รู้ว่าจะพาพี่สายไหมไปไหนดีทั้งที่เป็นคนพาออกมา แต่ตอนนี้หนูไอหิวมาก ๆ หนูไอว่าเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่าค่ะ ว่าแต่เราจะไปกินที่ไหนดีค่ะ อืมมม หนูไอคิดออกแล้วค่ะเราไปหาอะไรกินกันในห้างดีกว่าค่ะ พอกินเสร็จแล้วจะได้เดินไปช้อปปิ้งย่อยอาหารในกระเพาะ ไปกันเลยดีกว่าค่ะ go go go” ฉันกับพี่สะใภ้ตอนนี้กำลังเดินเลือกร้านอาหารที่จะกินกัน 

“พี่สายไหมร้านนี้ดีกว่าค่ะ ”ฉันพูดจบก็เดินไปลากมือพี่สายไหมเข้าไปในร้านอาหารดังกล่าวทันทีและสั่งอาหารจนตอนนี้มีอาหารมากมายอยู่บนโต๊ะ ฉันลงมือกินอย่างเงียบๆ และสั่งให้พี่สายไหมที่ตอนนี้ไม่ยอมแตะอะไรกินลงไปด้วย กินเสร็จฉันก็จ่ายเงินและพาพี่สายไหมไปช้อปปี้งต่อ ร้านนี้เสื้อผ้าสวยดีน่าจะเหมาะกับพี่สายไหมฉันคิดในใจแล้วก็ดึงพี่สายไหมเข้าไปในร้าน

“สวัสดีค่ะ จะสนใจตัวไหนสอบถามได้นะคะ”

“ค่ะ งั้นขอลอง ชุดนั้น ๆ ๆ ๆ ๆและก็ชุดนั้นค่ะ”ฉันชี้ไปยังชุดที่ต้องการ

“นี้ค่ะเชิญคุณลูกค้าค่ะ”

“พี่สายไหมไปสิค่ะ”

“เอ๋ะพี่หรอค่ะ พี่ไม่เอาค่ะหนูไอไปลองเถอะค่ะ”

“ไม่เอาได้ไงค่ะ ก็หนูไอมาเลือกชุดให้พี่ใส่ไปรับประทานอาหารกับครอบครัวว่าที่สามีนะคะ”

“คะ หนูไอว่าไงนะคะ ครอบครัวว่าที่สามีแต่พี่ไม่”

“ไม่อะไรค่ะ พี่สายไหมเป็นคนรักของพี่ชายหนูไอนะคะ และไม่ต้องห่วงคะการไปเจอกับครอบครัวหนูไอครั้งนี้ไม่มีผู้ใหญ่ค่ะ พอดีพวกท่านไปฮันนีมูนกันอยู่นะคะ เพราะฉะนั้นเลยมีแต่พวกพี่ชายหนูไอนะคะ พี่สายไหมทำตัวตามสบายได้เลยค่ะ”

“ถ้างั้นพี่ขอไม่เอาชุดได้ไหมค่ะ”

“ไม่ได้ค่ะถึงจะไม่มีผู้ใหญ่ ผู้หญิงเราก็ต้องดูสวยไว้ก่อนนะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวมีแมวมาขโมยเฮียอีวานไปนะคะ ไปได้แล้วค่ะ พนักงานรอนานแล้วค่ะ”ฉันพูดพร้อมผลักพี่สายไหมให้เข้าไปในห้องลองชุด ผ่านไปสักพักพี่สายไหมก็เดินออกมา

“เอ่อ เป็นไงบ้างค่ะ”

“สวยคะ แต่ไม่ค่ะ ชุดนี้ก็ไม่ค่ะ ไม่ค่ะ” ฉันบอกพี่สายไหมที่ตอนนี้เดินเข้าออกเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นว่าเล่น

“นี้ชุดสุดท้ายแล้วนะคะหนูไอ” พี่สายไหมพูดขณะที่กำลังเดินออกมาจากห้องลองชุด

“ชุดนี้ค่ะพี่สายไหมใส่ชุดนี้เลยคะไม่ต้องเปลี่ยนเดี๋ยวเราไปทำเล็บทำผมกันต่อนะคะ”ฉันบอกกับพี่สายไหม

“ส่วนเสื้อผ้าเอาทั้งหมดนี้เลยนะคะ”

“ค่ะ หนูไอพี่ว่ามันเยอะไปนะคะ”ตอนนี้ฉันบอกออกไปพี่สายไหมทำท่าทางตลกมากเลย

“ไม่เยอะค่ะ เอาทั้งหมดนี้นะคะ และก็รองเท้าพวกนั้นด้วยคะ”

“ค่ะคุณลูกค้า” ฉันบอกพนักงานพร้อมกับยืนบัตรจ่ายเงิน

“แล้วเราจะถือไปยังไงหมดค่ะพี่ว่าเราเอาแค่ สองสามถุง ก็พอนะคะ”

“ไม่ต้องห่วงคะ คนของหนูไอจะเป็นคนมาขนไปไว้ที่ห้องของพี่สายไหมให้เองค่ะ หนูไอว่าเราอย่ามาเสียเวลาดีกว่าค่ะเราไปทำผมแต่งหน้าทำเล็บกันต่อดีกว่าค่ะ”

“ค่ะ” ผ่านมาหลายชั่วโมงพี่สายไหมก็แต่งสวยเสร็จเรียบร้อย ว้าวพี่สะใภ้ของฉันสวยมาก เหมือนนางฟ้านางสวรรค์เลย เสียดายที่ต้องมาอยู่กับปีศาจอย่างพี่ชายฉัน

“ว้าวสวยมากค่ะพี่สายไหม พวกเฮียต้องตะลึงแน่คะโดยเฉพาะเฮียอีวาน”

“ค่ะ/// ขอบคุณมากนะคะหนูไอ” พี่สายไหมคงเขินมากละมั้งดูสิแก้มแดงหมดแล้ว

“หนูไอว่าเราไปกันดีกว่าค่ะอีกไปกี่นาทีก็ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว เดี๋ยวจะสายเอา”

“ค่ะ”

ความคิดเห็น