ฟากฟ้าและแสงดาว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 ฝนใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่1 ฝนใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 49

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2563 14:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 ฝนใหม่
แบบอักษร

เสียงไก่ขันเจื้อยแจ้ว บ่งบอกว่า เป็นเวลาเช้าวันใหม่ แก้วลืมตาตื่น ได้ยินเสียงกบเขียด ร้องแอ๊บๆ อ๊บๆไปทั่ว เพราะเมื่อคืนฝนตกทั้งคืน ถึงตอนนี้ก็ยังตกรินเบาๆไม่หยุด

"ตื่นแล้วเหรอลูก วันนี้พ่อกับแม่จะไปนาแต่เช้านะลูก" แม่บอกพร้อมทั้ง เก็บมุ้งที่กางอยู่ให้เรียบร้อย

"ยังเช้ามืดอยู่เลยนะแม่"แก้วยังงัวเงีย ใช้มือขยี้ตา

"เดี๋ยวพ่อจะพาไปดักจับปลาที่จะขึ้นมากัน ฝนใหม่แบบนี้ปลาจะขึ้นมาจากหนอง เพื่อเปลี่ยนน้ำ" แม่พูด

"ตื่นแล้วก็ปลุกน้องด้วยนะลูก" แม่บอกแก้วให้ปลุกน้องชายที่กำลังนอนหลับอยู่

แก้วมีน้องชายวัย 6 ขวบชื่อ เข้ม และตอนนี้แม่ของแก้วก็กำลัง ท้องน้องอีกคนอยู่

"เข้ม เข้ม ตื่นเถอะ ตื่นได้แล้ว"แก้วเขย่าตัวน้องชายเบาๆ

เข้มงัวเงียตื่นลืมตา แล้วบิดขี้เกียจไปมา

"เช้าแล้วเหรอพี่แก้ว.."

"ใช่ ..เช้าแล้ว ตื่นเร็ว เดี๋ยววันนี้เราจะไปจับปลากัน" แก้วบอกน้องชาย เข้มรีบลุกจากที่นอนเก่าๆ เมื่อได้ยินประโยคที่พี่สาวบอกว่า "จะไปจับปลากัน"

สองพี่น้องรีบลุกขึ้นไปล้างหน้า แปรงฟัน ใส่เสื้อแขนยาวกันหนาว ใส่ผ้ายางคลุมกันฝนสีฟ้า คนละผืนโดยคลุมตั้งแต่หัว เว้นไว้แค่ช่วงหน้า เพื่อหายใจ และใส่หมวกใบเก่าคนละใบทับผ้ายางอีกที เสร็จแล้วเรียบไปหาพ่อ ที่นั่งรออยู่ชานหน้าบ้าน ข้างๆพ่อมีตะข้องที่ไว้สำหรับใส่ปลาตั้งอยู่ พร้อมมีดพร้า

"เสร็จแล้วจ๊ะพ่อ"แก้วตะโกนบอกพร้อมวิ่งไปหาพ่อพร้อมเข้ม

"ไปกันลูก..เดี๋ยวสาย จะมีคนไปเก็บปลาที่ขึ้นมาก่อนเรานะ" พ่อพูดพร้อมกับลุกเดินลงบรรไดบ้าน ไม่ลืมที่จะถือมีดพร้า ที่เก็บไว้ในฝักอย่างดีติดมือไปด้วย

"แก้วสะพายเอาตะข้องด้วยนะลูกนะ" พ่อหันมาบอกแก้ว

แก้วรีบคว้าตะข้องสะพายบ่า พร้อมหันมาบอกน้องชาย

"ไปกันเข้ม รีบวิ่งตามพ่อ"

//

แก้วกับน้องชาย เดินเท้าเปล่า ตามพ่อที่เดินนำหน้าเด็กทั้ง 2 ไปตามทางดินเล็กๆ ที่ใช้เดินไปนาทุกวัน ท่ามกลางสายฝนที่ตกปรอยๆ แก้วได้ยินเสียงฝนกระทบ หมวกดังแปะๆเบาๆ วันนี้แม่ไม่ได้ไปด้วย เพราะแม่ท้องโต พ่อบอกว่า ฝนตกแบบนี้ถนน จะมีแต่ขี้โคลน และลื่นมาก เวลาเดินจะลื่นมากแม่กลัวจะลื่นล้มเป็นอันตรายกับน้องในท้อง เลยไม่ได้มาด้วย

"ทำไมพ่อไม่คลุมผ้ายางกันฝนล่ะครับ" เข้มถามผู้เป็นพ่อ นึกสงสัยและเป็นห่วง

"พ่อมีแค่หมวกใบเดียวก็พอแล้วลูก ลูกๆยังเล็กต้องใส่กันฝนไว้ เดี๋ยวเป็นไข้ จะลำบาก" พ่อบอกลูกชายพร้อมกับหันมายิ้ม

"ระวังนะลูก เดี๋ยวลื่นล้ม ค่อยๆเดิน "

"ข้างหน้าจะถึงหนองน้ำ ที่เวลาฝนตกใหม่ๆแบบนี้ปลาจะขึ้นมาเล่นน้ำ และหาแหล่งน้ำใหม่ๆ"

"ทำไมมันถึงออกมา ตอนฝนตกใหม่ๆล่ะจ๊ะพ่อ" แก้วถามขึ้น

"อาจเป็นสันชาตญานของมันมั้งลูก ที่บอกมันว่า ฝนใหม่มาแล้ว น้ำใหม่มาแล้ว ก็จะมีแหล่งน้ำใหม่ๆให้มันอยู่อาศัย เพื่อเตรียมออกลูกออกหลานต่อไป" พ่อพูดพร้อมทั้งสอดส่ายสายตาไปมา ข้างๆทาง

"นั่นไง นั่นไง " เข้มตะโกนพร้อมชี้มือไปที่ปลาช่อนตัวเขื่อง ที่กำลังดิ้นคลุกโคลนดินไปมา รอบๆมีน้ำแฉะนิดๆ เข้มวิ่งไปที่ปลาช่อนตัวนั้น ใช้ 2มือจับตรงหัวปลายกขึ้นแล้วพูดแบบตื่นเต้น

"ได้แล้ว.. ได้แล้วพี่แก้ว รีบเอาตะข้องมาแล้วพี่"

แก้วรีบวิ่งเอาตะข้องไปให้ เข้มรีบยัดปลาที่จับได้ใส่ลงไป หน้าตาตื่นเต้นดีใจยังไม่หาย

"ตรงนั้นก็มี" แก้วพูดพลางวิ่งไปที่ปลาหมอตัวใหญ่ที่กำลังดิ้นอยู่ข้างๆต้นหญ้าริมทาง

บริเวณทางดินเล็กๆ เด็กๆและพ่อ เริ่มเห็นปลา หลายสิบตัวดิ้นคลุกโคลนดินที่แฉะไปด้วยน้ำฝน บางตัวกระโจนลงไปในหนองน้ำได้สำเร็จ บางตัว ตกลงไปในทุ่งนา ที่มีน้ำเจิ่งนองแล้ว

"ระวังนะลูกเดี๋ยวลื่น ไม่ต้องวิ่งค่อยๆเดิน"

ผลั๊ก!!

เสียงพ่อพูดไม่ทันจบ เข้มก็ลื่นโคลนตมล้มก้นกระแทก

"โอ้ยยย" เข้มร้องขึ้น

"เป็นยังไงบ้างเข้ม..ค่อยๆลูก แก้วไปดึงน้องลุกขึ้นลูก "พ่อบอก

แก้วเดินไปดึงน้องชายให้ลุกขึ้น อย่างทุลักทุเล ลื่นโคลนล้มกลิ้งทั้งคู่ก็หลายครั้ง

"ค่อยๆสิเข้ม เดี๋ยวพี่ดึงเอง"

"ทำแบบนี้เดี๋ยวก็เปียกกันหมดพอดี" แก้วบอกน้องหลังจากลื่นล้มไป 2 หน

"ถ้าช้าเดี๋ยวปลามัน ลงน้ำไปหมดก่อนพอดี"เข้มพูดพร้อมกับลุกขึ้น

"นี่ไงเห็นมั้ย ได้อีกแระ 1ตัว" พูดพลางยกปลาหมอที่ตะคลุบมาได้ให้พี่สาวดู ก่อนจะยัดลงใส่ตะข้อง

พ่อหันมาดู 2พี่น้องที่ตัวตัวเลอะโคลนเต็มขาเต็มตัวก็ยิ้ม ก่อนจะพูดขึ้นว่า

"เต็มตะข้องแล้วก็พอเถอะลูก"

"ยังเหลืออีกตั้งเยอะนะจ๊ะพ่อ"แก้วบอกแบบไม่เข้าใจ

"ยังสนุกอยู่เลยครับพ่อ"

"พอแล้วลูก เอาไว้ให้มันออกลูกออกหลาน แค่นี้เราก็เก็บไว้กินได้หลายวันแล้ว"

"ไปลูก..เดี๋ยวเราไปก่อไฟรอแม่ เดี๋ยวสายๆแม่ตามมาจะได้ทำกับข้าวกินกัน"

//

เมื่อพ่อและลูกๆ เดินมาถึงเถียงนา ฝนก็หยุดตกแล้ว พ่อเดินไปก่อไฟที่ใต้ถุนเถียงนาเพื่อไล่ยุง พร้อมทั้งเดินไปคอกของเจ้าควายทุย 2 ตัวที่อยู่ อยู่ในคอก ใกล้ๆเถียงนา ซึ่งคอกเจ้าทุย พ่อจะล้มรั้วและมุงหลังคา กันฝนให้มันอย่างดี

"แก้ว เข้ม เดี๋ยวรีบล้างตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ เร็วๆนะลูก เดี๋ยวเป็นหวัด"

"เอาปลาในตะข้อง แช่ในน้ำไว้ด้วยนะลูกเดี๋ยวมันตาย"พ่อหันมาบอกลูกทั้งสอง พร้อมทั้งเปิดคอกควายทุย และเข้าไปจูงควายออกมา

"เอาข้าวสารในไห มาหว่านให้ไก่ด้วยลูก มันคงหิวแล้ว"

"เดี๋ยวพ่อจะเอา เจ้าทุย 2 ตัวนี้ ออกไปผูก หาเล็มหญ้าหน่อย"

"รีบเปลี่ยน เสื้อผ้านะลูก" พ่อสำทับอีกรอบ เมื่อเห็น เด็กทั้ง 2 คนยังคงมัวเล่นน้ำในโอ่งดิน

สายๆของวันนั้น แม่ก็หาบกระบุงซึ่งใส่กระติ๊บข้าวเหนียว 2กระติ๊บและพริกน้ำปลา เกลือ มาด้วย เมื่อแม่มาถึง พ่อก็จัดการหั่นปลาช่อนตัวเขื่อง 2ตัวทันที

แม่ก่อไฟขึ้นที่เตาไฟเล็กๆ บนเถียงนา ซึ่งพ่อทำขึ้นจากการเอาไม้มาตีเป็นช่องสี่เหลี่ยม และเอาดินใส่ลงไปให้เต็ม หลังจากนั้นก็เอาก้อนหิน 3 ก้อนมาวาง สำหรับให้หม้อวางได้ และสำหรับใส่ฟืนเข้าไปได้เวลาตุง ต้ม หรือทำอาหารต่างๆ

"แก้ว เข้ม เดี๋ยวลูกๆไปเก็บยอดผักติ้ว หลังคอกไอ้ทุย ให้แม่หน่อยนะ"

"แม่จะเอามาทำไมจ๊ะ"แก้วถาม

"แม่จะเอามาใส่ต้มปลาช่อนลูก วันนี้ แม่จะทำต้มยำปลาช่อน ใส่ใบผักติ้วแทนมะนาวจ๊ะลูก" แม่บอก

แก้วกับเข้มรีบวิ่งไปต้มผักติ้ว ที่กำลังออกยอดสีน้ำตาลอ่อนปนเขียว เต็มต้นที่อยู่ไม่ไกลนัก

"พี่แก้ว เดี๋ยวเข้มจะปีนต้น แล้วเก็บทิ้งลงมาให้พี่แก้วนะ" เข้มบอกแล้วรีบปีนต้นผักติ้วขึ้นไป

"ระวังนะเข้ม ฝนตกใหม่ๆ ต้นมันลื่น เดี๋ยวก็ตกลงมาหรอก"

"แค่นี้สบาย ไม่ตกง่ายๆหรอก"

"เดี๋ยวตกลงมาจะหัวเราะให้ฟันหักเลย คอยดู"

เด็กทั้ง 2 พูดคุยกันสนุกสนาน

"เก็บนะพี่แก้ว "เข้มพูดพร้อมทั้งโยนยอดผักติ้วลงมาที่พื้น ซึ่งมีหญ้าขึ้นบางๆ

"อุ้ย..พี่ลืมเอาที่ใส่มา" พี่สาวบอก

"เก็บใส่นี่ละกัน" แก้วพูดพร้อมกับดึงชายเสื้อยกขึ้น เก็บผักติ้วใส่จนเต็มชายพก ก่อนจะบอกน้องชายให้รีบลงมา

"ได้เยอะแล้วเข้ม ลงมาได้แล้ว เดี๋ยวแม่รอนาน"

"พอแล้วเหรอ ยังสนุกอยู่เลย มันเหลือตั้งเยอะนะพี่แก้ว" เข้มพูดพร้อมกับเด็ดยอดผักโยนลงมาไม่หยุด

"พอแล้วๆ เอาไว้กินวันหลังด้วย แค่นี้ก็กินไม่หมดหรอก"พี่สาวร้องห้าม เข้มหยุดและปีนลงจากต้นแต่โดยดี แล้วเดินตามหลังพี่สาวมา

"ได้แล้วจ๊ะพี่ "แก้วบอกเมื่อขึ้นไปบนเถียงนา

"เอาไปล้างก่อนลูก แล้วเอามาให้แม่นะ" แม่พูดในขณะที่ตีตุ้นไฟให้เป็นถ่าน เพราะไฟแรงเกินไป แม่พลิกปิ้งปลาหมอ ที่วางข้างๆก้อนเส้า ไปมา เพิ่อไม่ให้ไหม้เกินไป

"หอมมากเลยครับแม่ " เข้มบอกแล้วกลืนน้ำลาย ยื่นหน้าเข้าไปดูว่าแม่ทำกับข้าวอะไร

"เดี๋ยวก็สุกแล้วลูก ไปนั่งรอกินได้เลย " แม่บอก พลางยื่นมือมาหยิบผักติ้วที่แก้วล้างเรียบร้อยแล้ว

"แก้วเอากระติ๊บข้าวไปวางรอเลยนะลูก แล้วมาจัดถาดข้าวรอเลย เดี๋ยวใส่ผัก ก็เสร็จแล้วลูก" แม่บอกแก้ว

แก้วรีบวิ่งไปเอากระติ๊บข้าวเหนียวมาวางกลางเถียงนา แล้วหยิบถาดใบใหญ่มาใส่ถ้วยชามและช้อนให้แม่

สายของวันนี้ทุกคนได้กินข้าวเช้ากับต้มยำปลาช่อน ใส่ผักติ้ว ปิ้งปลาหมอ และน้ำพริก ฝีมือแม่สำหรับเด็กๆ คืออร่อยที่สุดในโลก

 

#ฝากกดติดดาว กดไลน์ และคอมเม้นเป็นกำลังใจแก้วกับเข้มด้วยนะคะ ไว้ตอนหน้าแก้วกับเข้มจะพาไปไหนรอลุ้นกันค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น