โปรดปรารถนา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 22 ขอเพียงเสี้ยวหนึ่งของใจ (2)

ชื่อตอน : บทที่ 22 ขอเพียงเสี้ยวหนึ่งของใจ (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 13:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 22 ขอเพียงเสี้ยวหนึ่งของใจ (2)
แบบอักษร

 

วราลีเดินได้เพียงสองก้าวใครอีกคนก็โพล่งขึ้นมา 

“แค่กินข้าวกับครอบครัวไม่กี่นาทีเพื่อนเธอคงไม่ถือโกรธหรอกมั้ง ถ้ามันมาแล้วก็ปล่อยให้มันรอไปก่อน” 

กันตพงษ์โผล่มาดักหน้าพร้อมโอบไหล่ภรรยาให้เดินกลับทางเดิม วราลีพยายามบิดมือเขาออกแต่ก็โดนดุชิดใบหู “เตือนแล้วไงว่าให้เตรียมพร้อมรับมือ แล้วทำไมถึงหนีไม่ทัน อย่างนี้มันส่อว่าเธอก็อยากเจอฉัน” 

ท้องน้อยวราลีวูบไหวเมื่อสบตากับคนที่โอบตนอยู่ ความใคร่ในแววตาคมกล้าเจิดจรัสใส่เธอชัดเจน นิ้วมือร้อนรุ่มหมุนวนตรงต้นแขน ครั้นพอจะสลัดมันออกแรงกดกลับเพิ่มขึ้น

“ถ้าหมอเฟลมสะดวกจะคิดอย่างนั้นฉันก็คงห้ามคุณไม่ได้” 

“หึ!” คุณหมอแค่นหัวเราะ 

“หมอเฟลมน้องไม่ว่าง ปล่อยน้องกลับเถอะ” เสียงคนแก่ดังแทรกมา หลายๆ คนที่กำลังจะเริ่มรับประทานอาหารต่างลุ้นว่าใครจะเป็นฝ่ายยอมใคร ทว่าสิ่งที่คุณหญิงดุจฤดีหวาดหวั่นคือกลัวลูกชายใช้ความรุนแรงฉุดกระชากคนน้องกลับมา

ยิ่งแรงยิ่งร้ายวราลีก็ยิ่งเตลิด แต่ลูกชายนางเหมือนคนสมองฝ่อ อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับวราลีเขามักจะใช้แต่อารมณ์ หมอเฟลมไม่เคยจำในเรื่องนี้ 

หลายคู่สายตาจ้องจับผิดตนอยู่กันตพงษ์จึงกระชิบพูด “ถึงคุณย่าบอกว่าไม่เป็นไร แต่เธอเห็นสายตาวูบไหวนั้นมั้ย เห็นความคิดถึงที่สะท้อนออกจากนัยน์ตาคู่นั้นหรือเปล่า เดาซิว่าท่านคิดถึงใคร คำตอบมันอยู่ในนัยน์ตาคู่นั้นแล้ว ถ้าเธอจะกลับงั้นก็เอาที่สะดวก” 

วราลีแกะมือที่เปลี่ยนมาโอบเอวตนออกซึ่งมันก็หลุดโดยง่าย กันตพงษ์เห็นคนหน้าหงอยเดินตามตนมาเขาจึงร้องบอกคุณย่า

“ตอนนี้เค้าว่างแล้วครับ ปิ่นจะทานข้าวกับเรา” 

สิ้นเสียงของคุณหมอความตึงเครียดในหลายๆ 

คู่สายตาจึงคลายลง คนแก่ถอนหายใจโล่งอกแม้อดีตลูกสะใภ้เดินคอพับตามหลังลูกชายตนเข้ามา ก็ดีกว่าวราลีถูกกันตพงษ์อุ้มพาดบ่ามามิใช่หรือ แบบนั้นย่อมไม่ดี 

ครั้นเด็กสาวจะนั่งไกลห่างตัวก็ไม่ได้อีก วราลีถูกคนพี่กระตุกข้อมือพร้อมสั่งด้วยสายตาว่าให้นั่งข้างๆ แล้วแขนแน่นหนาของบุรุษก็พาดที่พนักพิงเก้าอี้วราลีอยู่ตลอด แสร้งตักนั่นตักนี่ไม่ถึง อยากกินไอ้ที่ไกลห่างมือ เดือดร้อนคนข้างๆ อีกนั่นแหละที่ต้องตักเสิร์ฟให้ถึงจานด้วยการขบเขี้ยวเคี้ยวฟันไปด้วย เหลือแต่ป้อนใส่ปากให้กันตพงษ์ ถ้าไม่หนักหนาสาหัสเกินไปสำหรับอดีตภรรยาชายหนุ่มก็อยากจะให้เป็นเช่นนั้น 

ทว่าวันนี้พอเท่านี้ก่อน

กันตพงษ์ยิ้มกริ่ม

วราลีแบกรับชั้นเชิงที่เหนือชั้นกว่านี้ไม่ไหวหรอก

เขารู้ว่าเมียรักยังไม่พร้อม…

พิธีโกนผมไฟของเด็กหญิงสาลี่จบลงด้วยการถ่ายภาพครอบครัว รูปที่ได้ทุกคนต่างยิ้มละไม หน้าตาสระสลวย หากเว้นก็แต่วราลีเพราะเธอไม่มองกล้อง หญิงสาวเอาแต่ส่งสายตาค้อนให้คนข้างๆ แรกเริ่มเดิมทีก็ยืนใครยืนมันแต่พอช่างกล้องสิ้นสุดการให้สัญญาณเธอกลับถูกกันตพงษ์ตวัดโอบไหล่พานเซซบเขา

 

 

 

 

ตบได้คือตบไปแล้ว [โปรดไม่ได้กล่าว ปิ่นกล่าว] 

 

v 

v 

อีบุ๊กเมียไร้เสน่หา ซื้อที่เว็บMebmarketค่ะ 

 

ความคิดเห็น