ณัฐเทียร์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บท 21 เด็กเลี้ยงแกะ

ชื่อตอน : บท 21 เด็กเลี้ยงแกะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 21:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บท 21 เด็กเลี้ยงแกะ
แบบอักษร

หลายชั่วโมงต่อมา...

 

ปลาวาฬเดินอ้อยอิ้งขึ้นไปบนชั้นสองหลังรับประทานมื้อเย็นเรียบร้อย หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนเป็นไปตามคำโบราณว่า มือเล็กดันตัวออกจากราวบันไดเมื่อก้าวถึงขั้นสุดท้าย พาร่างโซซัดโซเซเข้าไปในห้องนอน

 

"เฮ้อ... ขี้เกียจอาบน้ำชะมัด!" หญิงสาวถือผ้าขนหนูยืนพึมพำอยู่หน้าห้องน้ำ ปล่อยให้สมองกับร่างกายถกเถียงกันอยู่พักใหญ่ว่าควรอาบน้ำเลยหรือรอก่อนดี?

 

หากเป็นช่วงวัยศึกษาคงได้นอนบนเตียงให้สบายใจ แต่ตอนนี้นอกจากจะไม่เป็นการส่วนตัวแล้ว ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของมาเฟียอีกต่างหาก

 

ใบหน้าดุลอยเข้ามาในหัวทำให้เธอก้าวเข้าไปภายในห้องน้ำเมื่อได้สติอย่างไม่รีรอ เพราะขืนชักช้ามีหวังชายหนุ่มได้ตามขึ้นมาดุเธอยาวยืดแน่

 

สายน้ำชุ่มฉ่ำไหลกระทบกับผิวเนียนนานหลายสิบนาทีจนเธอชำระร่างกายเสร็จสรรพ เสียงสายน้ำเงียบลงเมื่อเจ้าตัวเริ่มห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว

 

"อาบเสร็จก็ไปนอน ดึกแล้ว"

 

"...!" ราวกับทุกอย่างหยุดการเคลื่อนไหวเมื่อเสียงเข้มคุ้นหูดังขึ้น ทั้งที่ขาเรียวอีกข้างยังไม่ก้าวพ้นขอบประตูห้องน้ำเสียด้วยซ้ำ ดวงตากลมทำหน้าที่กวาดมองรอบๆห้องอัตโนมัติ

 

"ออกมา จะได้เข้าไปอาบ" เสียงดังชัดใกล้หูทำให้เธอสะบัดหน้าไปยังต้นเสียงอัตโนมัติ พบว่ามาเฟียหนุ่มเปลือยกายท่อนบนถือผ้าขนหนูยืนหน้านิ่งอยู่ใกล้ๆ สายตาซุกซนเผลอสำรวจมัดกล้ามตามหน้าท้องแกร่งไล่ขึ้นมองหน้าอกกว้างอย่างเปิดเผย

 

"อุ้ย!" หญิงสาวสะดุ้งตกใจเมื่อเขาดึงต้นแขนเล็กออกให้พ้นทางแล้วเป็นฝ่ายเข้าไปแทน ประตูถูกปิดอีกครั้งตามด้วยเสียงสายน้ำกระทบกับพื้นกระเบื้องในห้องน้ำดังอยู่นานนับครึ่งชั่วโมง

 

แกร่ก~

 

เสียงรบกวนทำให้คนบนเตียงดันตัวขึ้นมองไปยังต้นเสียง ทันทีที่ไทเกอร์ก้าวขาพ้นกรอบประตูร่างกำยำมีเพียงผ้าขนหนูพันรอบเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่ หยดน้ำเกาะตามลำตัวหนาระยิบระยับทำเอาหญิงสาวหายใจไม่ทั่วท้อง

 

ดวงตาคมเหลือบมองคนบนเตียงเพียงนิดเพื่อให้เธอหยุดมอง ก่อนจะเลี่ยงไปหยิบผ้าผืนเล็กขึ้นมาเช็ดผมเปียกชุ่มเดินไปหย่อนตัวลงบนโซฟา เป็นจังหวะให้ปลาวาฬมีโอกาสมองเห็นแผ่นหลังกว้างเต็มตา ขาเรียวทำหน้าที่ปีนลงจากเตียงเข้าไปหาชายหนุ่มพลางมองแผ่นหลังกว้างไม่วางตา

 

"รอยสักบนหลังนาย ...มีความหมายว่าอะไรหรอ" ดวงตากลมไล่สายตามองรอยสักบนแผ่นหลังกว้างที่ยังคงความเปียกชุ่มหลังอาบน้ำ ลวดลายแปลกตาทำให้เธออยากรู้ความหมายทั้งที่ก่อนหน้าไม่สันทัดเรื่องเหล่านี้

 

"ไปนอนได้แล้ว" เขาเมินเฉยต่อคำถาม แล้วออกคำสั่งกับเธอแทน มือหนายังคงใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมอยู่บนโซฟาเงียบๆ

 

"ฉันช่วยนะ" มือเล็กแย่งผ้าขนหนูจากทางด้านหลังอย่างถือวิสาสะ บรรจงเช็ดผมดกสั้นให้เขาอย่างเบาๆมือ

 

"ทำตัวเหมือนเมียเลยนะ"

 

คำพูดราบเรียบของไทเกอร์ไม่เพียงเเต่ทำอีกฝ่ายชะงัก แต่หัวใจดวงน้อยกลับเต้นโครมครามอย่างบ้าครั้ง ใบหน้าจิ้มลิ้มร้อนแผ่วจนแดงซ่านไปทั่วหน้าในเวลาเดียวกัน

 

"นายสักเยอะขนาดนี้ไม่เจ็บหรอ" เธอเช็ดผมให้เขาต่อกลบเกลื่อนความอาย

 

"ไม่"

 

"อ่อ... มีรุ่นพี่คนนึงที่คณะฉันเขาสักหมดทั้งตัว และพี่คนนั้นก็ค่อนข้างฮอตด้วย อาจจะเป็นเพราะหน้าตาและก็รอยสักมั้ง ถึงได้ดูดีในสายตาของผู้หญิงส่วนใหญ่ในคณะ"

 

"..."

 

"ถ้านายเรียนอยู่มหาลัยแล้วมีคนได้เห็นรอยสักนายแบบนี้นะ นายก็คงจะฮอตไม่แพ้พี่คนนั้นแน่"

 

"อย่าเอาฉันไปเทียบกับใคร" เขาบอกเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความไม่พอใจ

 

"พูดหน่อยก็ไม่ได้" ปลาวาฬยู่ปากใส่เพราะคิดว่าเขาคงไม่เห็น เธอลืมไปว่ากระจกใสหน้าระเบียงในยามค่ำคืนสามารถสะท้อนให้เห็นเธอราวกับมันเป็นกระจกอีกบานทำให้ไทเกอร์เห็นท่าทีเมื่อครู่ชัดแจ๋ว แต่ถึงอย่างนั้นมาเฟียหนุ่มกลับนิ่งเงียบไม่พูดอะไรต่อ

 

"...อยากสักดูไหม" นานนับนาทีที่เขาเงียบไป ก่อนจะ เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไม่มีความรู้สึกแอบแฝง

 

"ฉันไม่อยากให้มันเป็นปัญหาเวลาใส่ชุดทำงานหรือชุดออกงานสังคมในอนาคต" ปลาวาฬตอบปฏิเสธอ้อมๆตามความเคยชิน เธอถูกสอนให้ปฏิเสธแบบรักษาน้ำใจคนถาม ไม่ใช่ตอบกลับตามตรงจนคนถามรู้สึกเสียน้ำใจ

 

"อยากไหม..." เขาย้ำอีกครั้งเน้นลากเสียงคำสุดท้าย

 

"อะ..อะไรอยาก อยากอะไร" ปลาวาฬถามตะกุกตะกัก มือเล็กดึงผ้าขนหนูกลับมากำไว้แน่นในมือ เมื่ออีกฝ่ายยังเงียบไปทำให้เธอคิดอ่านเรื่องราวเอง "นี่ในหัวของนายคิดแต่เรื่องทะลึ่งหรอ!"

 

"อะไรของเธอเนี่ย" ไทเกอร์เอี้ยวหน้ากลับไปมองคนด้านหลัง ใบหน้าแดงก่ำและสายตาขุ่นเคืองที่มองมาทำให้เขามองเธอด้วยความงุนงง

 

เมื่อเห็นท่าทีเลิ่กลั่กของคนตัวเล็ก เขายัดได้ลุกขึ้น มือขวาจับขอบพนักโซฟาเอาไว้แน่นแล้วกระโดดข้ามโซฟา ย่างสามขุมไล่ต้อนหญิงสาวจนเธอต้องก้าวถอยหลังตามสัญชาตญาณ

 

"เมื่อกี้... เธอว่าฉันคิดเรื่องทะลึ่ง?" มาเฟียหนุ่มเลิกคิ้วถามน้ำเสียงเยือกเย็น ใบหน้าคมไร้ความรู้สึกพอๆกับแววตาคมคู่นั้น

 

"โอ้ะ! นั่นดาวตก!" ปลาวาฬชี้นิ้วหน้าตาตื่นเพื่อเบนความสนใจหวังให้เขาหันหลังกลับไปมอง ซึ่งมันกลับพังไม่เป็นท่าเมื่อเขายังจ้องหน้าเธอเขม็งไม่ละหนี หน้าตาตื่นที่ปั้นไว้สำหรับโกหกเจื่อนลงจนซีดเผือด

 

"ฉันจะลงโทษเด็กเลี้ยงแกะยังไงดี" เขาเค้นเสียงผ่านไรฟันเป็นสัญญาณเตือนกลายๆว่า เขากำลังข่มอารมณ์โทสะให้เย็นลง เพียงแค่ได้สัมผัสด้านมืดกับมาดนิ่งเชือดเฉือน ปลาวาฬก็รู้สึกเสียวสันหลังวูบ

 

"..." หญิงสาวก้มหน้ายอมรับผิด มือเล็กกำเข้ากันแน่นจนสั่น มาเฟียคือคนที่สามารถฆ่าใครตายได้ทุกวินาทีหากใครทำให้เขาเหล่านั้นไม่พอใจข้อนี่เธอรู้ดี

 

ไทเกอร์เท้าเอวพ่นลมหายใจหนักเพื่อระงับอารมณ์ฉุนเฉียว ใบหน้าสำนึกผิดบวกกับเนื้อตัวสั่นเทาบ่งบอกว่าเธอกำลังกลัวเขาสุดขีด

 

"ไปนอนไป" เขาบอกเสียงเรียบ ทำให้คนที่ก้มงุดเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ปลาวาฬพ่นลมหายใจเบาๆอย่างโล่งอก เท้าเล็กรีบปีนขึ้นไปนอนบนเตียงอีกครั้งอย่างว่าง่าย

____________________________

พี่เกอร์คือซาตานในร่างผัวค่ะ 555555555

น้องเป็นคนคิดบวกค่ะ 20+ เอย 25+ เอย

***เดือนนี้ยังไม่ค่อยว่างนะคะ วันไหนพอลงสองตอนได้ก็จะมาลงให้น้าาา

 

 

ความคิดเห็น