อักษรสาร
email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่5 ออนเดอะร็อค

ชื่อตอน : บทที่5 ออนเดอะร็อค

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 25

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2563 17:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่5 ออนเดอะร็อค
แบบอักษร

บอดี้การ์ดสองคนลุกยืนขยับตัวห่างออกไป วิรินมองแก้วน้ำดื่มที่สูงประมาณคืบ บัดนี้ในแก้วบรรจุเครื่องดื่มสีอำพันสูงเลยครึ่งแก้ว และมีเพียงน้ำแข็งลอยอยู่สองก้อน “ท่านคะ รินกลัวด่านค่ะ” เธอเก็บความขุ่นมัวไว้ยังคงโปรยยิ้มหวานมาที่เขา

พยามยามหว่านล้อมเพราะการแสดงออกตั้งแต่แรกของเขาบ่งบอกสัญญาณอันตรายส่งมาถึงตัวเธอ วิรินลอบกลืนน้ำลายคิดในใจถ้าดื่มหมดแก้วนี้มีหวังเธอคงต้องนอนในรถเป็นแน่ ลิมิตเธอได้แค่จิบ

เขายกนาฬิกาขึ้นดูเวลาห้าทุ่มตรง “คงต้องเปลี่ยนโม จัดเอนเตอร์เทนอ่อนหัดเรื่องเยอะ” เขาเอ่ยพาดพิงมาดามควีนโมเดลลิงที่ส่งเธอมา คำนี้ของเขาจี้จุดที่พริตตี้ทุกคนระแวงเพราะนั่นหมายถึงอาจไม่มีงานไปอีกเป็นปีหรือตลอดไป

 

วิรินลอบผ่อนลมหายใจระบายความอึดอัดจากสายตาเขาที่มองมายังเธอราวกับใช้ของหนักกดลงมา

หลุมที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้าแต่เลี่ยงไม่ได้ต้องโดดลงไป สายตาเธอเล็งหาแก้วอีกใบแต่ไม่มีวางอยู่เลยบริกรเครียร์ออกไปหมดแล้ว

วิรินยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียว กลืนรสที่แปร่งปร่าผ่านลำคอ แล้ววางแก้วเปล่าลง "ขอบคุณค่ะ" ฝืนใจแค่ไหนก็ต้องขอบคุณลูกค้า

เขาคว้าข้อมือเธอไว้ “รับงานถึงแค่ไหน” เธอเข้าใจความหมายในคำถามถามนั่น เหงื่อชื้นๆเริ่มผุดมาตามไรผม เลือดในกายสูบฉีดทรวงอกสะท้อนขึ้นลงด้วยฤทธิ์เหล้าและความตื่นผวา

“งานNกับงานMC และเพื่อนเดทค่ะท่าน งานอื่นไม่รับค่ะ” เธอมึนศีรษะเล็กน้อยแต่ไม่มากเท่าไหร่ อึม ยังครองสติอยู่ “ผมมาคัสเรียกท่านดูห่างเหิน”

เขาเคาะนิ้วลงที่โต๊ะ ยังคงไม่ปล่อยมือเธอ “ค่ะคุณมาคัสต้องขอตัวนะคะพรุ่งนี้ รินรับงานไว้แล้วไม่สามารถดื่มเยอะได้จริงๆค่ะ” เธออ้างเรื่องงานเพื่อให้เขารู้ว่าหากเธอหายไปต้องมีคนตามหา

มาถึงตรงนี้เธอปล่อยให้เขาจับมือแสดงอาการว่าเธอก็ไม่ได้กลัวเขาเช่นกัน “งานอะไร” อ่าวนี้ยังถามต่ออีก “เอ่อรินขอไม่บอกนะคะ” เธอส่งสายตานิ่งๆมองเขาไม่ลดละ

มาคัสประเมินหญิงสาวตรงหน้าดูเธอคงไม่รับงานNแรงเป็นแน่ สายตาที่มองมายังเขาน้อยคนที่จะกล้าสบตาเขาได้เกินสามวิ เมื่อดูแล้วไม่เต็มใจเขาก็ไม่บังคับ

แม้ว่าสะโพกกลมงอนงามรับกับขาเรียวยาวของเธอจะท้าทายสายตาเขายามเธอบิดกายโชว์บนเวทีตอบจบ ทำเอาเขาเลือดฉีดพล่าน แต่เขาไม่เคยต้องบังคับใคร

เขาแต่งงานตอนอายุ25 กับภรรยาที่ร้อนเงินแต่เธอมีตำแหน่งทางการเมือง ครอบครัวเขาเลือกเธอ เมื่อคิดเปิดคาสิโน เธอกับเขาเข้ากันได้อย่างดีเรื่องบนเตียง แต่ความต้องการเงินและความต้องการเวลาจากเขาอีกทั้งความหึงของเธอ ทำให้เขาไม่อาจตอบสนองเธอได้

ตลอดสองปีที่อยู่ภรรยาเก่ามาเธอโทรจิกเขา ติดตามเขาไปงานเลี้ยง หึงหวงเขากับผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้ เธอวางอำนาจแสดงสิทธิในความเป็นเจ้าของเหนือตัวเขา

และสุดท้ายที่ต้องเลิกกันเพราะเธอจ้างนักสืบให้รายงานพฤติกรรมของเขาตลอดเวลาที่ออกนอกบ้านมาคัสทนไม่ไหวจึงเป็นฝ่ายจ้างเธอให้หย่ากับเขา ด้วยเงินสองร้อยล้านเหรียญ เธอโวยวาย ร่ำไห้ อิดออดแต่ก็ตกลง นี่ผ่านมาสามปีแล้ว

เขารู้ได้ทันทีว่าชายหญิงเหมาะสมกันในบางเรื่องเท่านั้น เมื่อไหร่ที่เริ่มยอมรับพวกเธอเข้ามาในชีวิต เธอจะเริ่มมีอาการเป็นคนสำคัญขึ้นมาทันที อย่าให้พวกเธอรู้เชียวว่าเขาเริ่มชอบ

จากสาวน้อยที่น่ารักตอนแรกรู้จัก ช่างฉอเลาะ มีเรื่องสนุกสนาน ว่านอนสอนง่าย กลับมีอาการคล้ายแม่ที่เขาต้องหมั่นเอาอกเอาใจ แสนงอน หงุดหงิดง่าย แต่หายด้วยเงินและของแบรนด์เนมทุกครั้งไป

สิ่งเหล่านี้ทำให้เขาเบื่อหน่าย เซ็งกับสิ่งที่ต้องเจอซ้ำๆ มาคัสจึงไม่ควงใครนานเกินเดือน และไม่คิดผูกมัดกับใครอีก

“มีคิวว่างวันไหน โทรหานะ” มาคัสหยิบนามบัตรสีม่วงตัวหนังสือสีทองออกจากกระเป๋าสตางค์ส่งให้หญิงสาว วิรินรับมาถือไว้โดยไม่อ่านด้วยซ้ำ

“ขอบคุณค่ะ” สายตาราวกับจะขย้ำเหยื่อที่มองเรือนร่างเธอ ทำให้เธออยากออกจากตรงนี้ให้พ้นๆ จึงยกมือไหว้เขาและโปรยยิ้ม พร้อมกับเดินกึ่งวิ่งตรงไปห้องน้ำทันที ไม่ได้สนใจเพื่อนที่ยังอยู่ในห้องจัดเลี้ยงกับแขกกลุ่มนึง

“โอย แสบคอจัง พรุ่งนี้จะพูดไหวไม่เนี่ย”หลังล้วงคอเอาเหล้าออกไปพร้อมกับกลัวปากอีกหลายรอบ วิรินจึงรู้สึกแสบร้อนลำคอ เธอเปลี่ยนชุดนำไปคืนใส่ตะกร้าที่ล็อคเกอร์รูม หยิบกระเป๋าและตรงไปที่รถ

เมื่อเลี้ยวออกจากโรงแรมที่เปิดไฟสวยงามสว่างไสวนับพันดวงราวกับกลางวัน ไม่มีเวลามาสนใจเพราะขับอย่างรวดเร็ว และรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นกว่าเดิม

ด้วยความรีบจึงไม่ทันสังเกตชายคนนึงที่ติดตามเธอมาถึงลานจอดรถพร้อมกับถ่ายรูปพริตตี้ส่งมาให้นายตนเอง

เมื่อถึงห้องกินเวลาเกือบตีหนึ่ง ตรงไปอ่านข้อความหน้าตู้เย็น (งานเพื่อนเที่ยวภูเก็ตสาววัน โรดโชว์บุรีรัมย์ห้าวัน กลับเสาร์หน้า) วันนี้วันพฤหัส พี่เบียร์มีงานยาวเลย ช่วงนี้พี่เธอปิดเทอมจึงแทบไม่เจอกัน

หลังอาบน้ำทิ้งตัวลงมานอนนับทิป ห้าพันห้าร้อยส่วนทิปปึกนั้นหนึ่งหมื่นสองพัน กับเช็คอีกสามพัน หูยดีจัง งานนี้พอจ่ายค่ารถเลย เอตอนหยิบเขาคงไม่คิดว่าเงินที่ส่งมาให้เธอจะเยอะขนาดนี้

ดีสม! สายตากระด้างนั่น ดันมัวแต่จ้องที่หน้าอกของเธอ ป่านนี้คงนั่งเสียดายแย่ เธอโยนนามบัตรเขาทิ้งลงถังขยะ ไม่สนแม้แต่จะเหลือบมอง

วิรินเปิดอ่านไลน์ดูงานไปเรื่อยๆ

Nutty: พริตตี้แอร์ สองพัน ขอตัวเล็กสูงไม่เกิน 160 ขาวไม่อ้วน ส่งโปรไฟล์ก่อน

Yui: รับค่ะ เดี๋ยวส่งคลิปให้ค่ะ

——————————

Unlimited: หาดี้เพื่อนเที่ยวสองวัน รวมสี่พันนครนายก ขอลูกครึ่ง ส่งรูปสี่บาน

Rose: รับค่ะ

———————————

F&M cop.: โรดโชว์ 5วัน บุรีรัมย์ 7คน ยังขาด1คน ขอคนตรงปก ลุคดูแพง ไม่เรื่องมาก

นายา: รับค่ะ อยากทำงานนี้ค่ะ

F&M cop. เดี๋ยวพี่ลองเชียร์แปร็บน๊า (พักนึง)

F&M cop. ไม่ผ่านจ้า ไว้งานหน้าเนาะ

———————————-

อ่อ สงสัยพี่เบียร์ไปงานนี้ ดูงานเพลินผลอยหลับไปตอนไหนไม่รู้ ตื่นมาอีกทีสิบโมง อาบน้ำเสร็จ

เติมความสวยวันนี้เธอแต่งหน้าบางๆ ปล่อยผมสบายๆสวมแซ็คแขนกุดลายนำเงินแดงบอกความแพงในตัวเอง เที่ยวห้างดีกว่า สองวันนี้ไม่มีงาน

 

 

 

ความคิดเห็น