SIRIBUM

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : : frist met, you'll die :)

คำค้น : #allga #allyoongi #yoongixall #gav #gamin #yoonmin

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 28

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 02:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
: frist met, you'll die :)
แบบอักษร

. 

. 

. 

. 

เรื่องราวดังต่อไปนี้ถูกสร้างขึ้นจากจินตนาการล้วนๆ ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับตัวของศิลปินทั้งสิ้น 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน 

คำเตือน: เรื่องนี้จัดอยู่ในเรท 25+ ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 25 ปี ควรได้รับคำแนะนำ 

มีการบรรยาย การใช้คำพูด และการกระทำของตัวละครที่ไม่เหมาะสม ไม่ควรลอกเลียนแบบ 

. 

ขอให้สนุกกับการอ่าน 🌹 

ด้วยรัก 

SIRIBUM - 

. 

. 

. 

 

 

พรึ่บ! พลั่ก!! 

"เหี้ยไรวะเนี่ย!! " ปาร์ค จีมิน เบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ๆ ก็มีชายฉกรรจ์ชุดดำพุ่งเข้ามาจับเขาให้หันหลัง อีกทั้งยังดันให้ใบหน้าแนบติดไปกับกำแพงอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว 

ปลายมีดแหลมคมที่กดลงมาบริเวณข้างแก้ม ทำให้จีมินขมวดคิ้วมุ่นทันทีที่สัมผัสได้ถึงความเจ็บแปลบที่เกิดจากบาดแผลสดใหม่ 

แสบชิบหายเลย 

มือหนาล็อคข้อมือจีมินเอาไว้อย่างแน่นหนา 

เชือกขนาดพอเหมาะถูกใช้ในการยึดตรึงร่างกายของเหยื่อรายใหม่เอาไว้ 

"อย่าขยับ... ถ้ายังไม่อยากตาย" เสียงแหบพร่ากระซิบข้างๆ หูแผ่วเบา หากแต่ดังชัดเจนในความรู้สึกของคนฟัง 

น้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้จีมินไม่สามารถที่จะขยับตัวได้อย่างใจคิด 

"มึง... อึก! เป็นใคร" 

ความเจ็บปวดที่ได้รับอย่างรวดเร็ว ทำให้จีมินพยายามใช้สติที่หลงเหลืออยู่ในการเรียบเรียงความคิดและสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวของเขา 

จริงอยู่ที่ชายหนุ่มอาจจะมีศัตรูคู่อริมากมาย หากแต่คนเหล่านั้นก็กระจอกและไร้ความสามารถจนไม่น่าจะกล้ามาทำเรื่องแบบนี้กับเขาแน่ๆ 

ใบหน้าที่ถูกปิดด้วยผ้าสีดำสนิทจนมองเห็นได้แค่แววตา ทำให้จีมินหมดปัญญาที่จะคิดต่อ 

ชายหนุ่มพยายามคิดหาวิธีให้ตัวเองรอดพ้นไปจากสถานการณ์เร่งรัดที่เกิดขึ้น หากแต่ทุกอย่างก็ดูมืดแปดด้านไปหมด 

พรึ่บ 

"!!??! " 

จีมินเบิกตากว้างด้วยความตกใจอย่างถึงขีดสุด เมื่ออยู่ๆ อีกฝ่ายก็เเลบลิ้นมาไล้เลียรอยแผลที่เต็มไปด้วยเลือดบริเวณข้างแก้มของเขา 

สัมผัสเปียกชื้นจากปลายลิ้นอุ่นๆ ทำให้จีมินเผลอขบกรามแน่นด้วยความขยะแขยง หน้าท้องแกร่งเกร็งเข้าหากันจนขึ้นเป็นมัดกล้ามเนื้อ ยามที่มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายของเขาอย่างจาบจ้วง 

นี่มันเรื่องเหี้ยอะไรกันวะเนี่ย!  

สัมผัสข้างแก้มว่าน่าขยะแขยงแล้ว หากแต่อะไรบางอย่างที่กำลังดุนดันอยู่ด้านหลังนั้นยิ่งทำให้จีมินรู้สึกแย่ยิ่งกว่าจนแทบอยากจะกลั้นใจตายไปให้รู้แล้วรู้รอด 

"อึก! " 

ปลายมีดแหลมคมถูกเลื่อนวนไปมาบริเวณใบหน้าหวาน ก่อนจะจ่อไปที่บริเวณลำคอขาวอย่างน่าหวาดเสียว 

มือหนากดน้ำหนักมีดลงมาเบาๆ เป็นเชิงหยอกล้อ ก่อนจะค่อยๆ ออกแรงกดลงมาอีกครั้งจนเลือดซึม 

จีมินกัดปากตัวเองแน่น เพื่อระบายความเจ็บปวดที่ได้รับ 

"อ้าขาออกหน่อย" น้ำเสียงห้วนเอ่ยขึ้นอย่างเอาแต่ใจ แต่มีหรือที่จีมินจะยอมทำตามอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มพยายามขัดขืนอย่างสุดความสามารถ แต่ก็ไม่เป็นผล 

เมื่อถูกอีกฝ่ายรั้งให้อ้าขาออกเต็มแรง ทั้งยังบีบเค้นไปทั่วตัวจนเจ็บระบมไปหมดทั้งร่างกาย 

เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดพรายไปทั่วกรอบหน้า จนถึงตอนนี้จีมินยังมองไม่เห็นทางออกที่จะช่วยให้เขาหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ไปได้เลย 

แล้วยิ่งที่นี่คือห้องน้ำร้างใจกลางคณะวิทยาศาสตร์ ที่ใครต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าโครตหลอนด้วยแล้ว 

เห็นทีตอนนี้ก็คงมีแต่ผีเท่านั้นแหละ 

ที่พอจะช่วยเหลืออะไรเขาได้ 

ถ้าจะหวังพึ่งให้มีคนผ่านมาเห็นล่ะก็ บอกเลยว่าโอกาสรอดเท่ากับศูนย์ 

"อย่า อย่าทำกู..." จีมินรีบเอ่ยขอร้องออกมาทันทีที่ได้ยินเสียงรูดซิปกางเกงของคนที่กอดรัดเขาเอาไว้จากทางด้านหลัง 

มือหนาถอดหน้ากากที่สวมอยู่ออก ก่อนจะเหวี่ยงมันทิ้งไปอย่างไม่ใยดี 

ในเวลาแบบนี้ มิน ยุนกิอยากให้คนตรงหน้าเห็นและจดจำใบหน้าของเขาเอาไว้เป็นความทรงจำครั้งสุดท้ายเสียมากกว่า เพราะหลังจากนี้ อีกฝ่ายคงไม่ได้มีโอกาสได้มีลมหายใจอีกต่อไปแล้ว 

และชายหนุ่ม... จะเป็นคนพรากทุกอย่างไปด้วยตัวของเขาเอง 

นัยน์ตาคมจ้องมองเหยื่อคนล่าสุดที่กำลังอ้าขาออกจากกันตามความต้องการของเขา 

ยุนกิแสยะยิ้มด้วยความพึงพอใจ เมื่อเห็นว่าเหยื่อตัวน้อยมีท่าทางหวาดกลัวไม่ต่างจากคนอื่นๆ ที่เคยเจอ 

นี่ไม่ใช่ครั้งแรก และมันก็จะไม่มีวันเป็นครั้งสุดท้ายที่จะเกิดขึ้นด้วย 

ตราบใดที่ยุนกิยังคงถูกใจและเพลิดเพลินไปกับการเล่นสนุกกับร่างกายมนุษย์ 

เขาคงไม่มีวันหักห้ามความต้องการของตัวเองไปได้ง่ายๆ 

. 

ปลายลิ้นร้อนไล้เลียไปตามใบหน้าหวาน ก่อนจะตวัดชิมหยดเลือดบริเวณลำคอที่ยังคงไหลซึมออกมาเรื่อยๆ อย่างเอร็ดอร่อย 

ยุนกิขยับเข้าไปโอบเอวจีมินเอาไว้ มือหนาเอื้อมไปปลดกางเกงทำงานสีดำสนิทของอีกฝ่ายออก ก่อนที่เขาจะ... 

สวบ! 

"อึก! อื้อออ ซี้ด ไอ้สัส! เจ็บ... ฮึก กูเจ็บ" 

นัยน์ตาเรียวเอ่อคลอไปด้วยหยดน้ำตา ก่อนที่มันจะค่อยๆ ไหลลงมาช้าๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาอยู่ภายในร่างกายของเขา 

ขนาดใหญ่โตที่ได้รับอย่างรวดเร็วและไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้จีมินรู้สึกเจ็บปวดราวกับร่างกายจะแตกออกมาเป็นเสี่ยงๆ 

ยุนกิกดเอวเข้าไปให้ลึกมากขึ้นกว่าเดิมจนมิดลำ ทั้งยังส่ายไปมา เพื่อขยายช่องทางด้านหลังให้สามารถรับเอาของเขาเข้าไปได้ง่ายมากขึ้น โดยไม่สนใจเลือดสีแดงเข้มที่ไหลซึมออกมาเลยสักนิด 

จีมินกัดปากตัวเองจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวของเลือด ชายหนุ่มร้องไห้ออกมาอย่างหมดสภาพเมื่อรู้ว่าเขาคงหมดหนทางรอดจริงๆ แล้ว 

ครั้งแรกที่เกิดจากผู้ชายด้วยกัน ทั้งอีกฝ่ายยังเป็นคนแปลกหน้าที่จีมินไม่เคยรู้จักเลยสักนิด แถมตัวเขาเองยังเป็นฝ่ายถูกกระทำ โดยที่ไม่ได้รู้สึกสมยอมเลยแม้แต่น้อย ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกแย่จนไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป 

ผู้ชายคนนี้กำลังย่ำยีศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้ชายของเขาให้ย่อยยับจนแทบไม่เหลือชิ้นดี 

. 

ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก 

"อึก" 

จีมินกัดฟันกรอด ยามรับรู้ได้ถึงแรงเจ็บเสียดที่เกิดการการกระแทกเข้าออกอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน 

ท่อนเอ็นร้อนผ่าวกำลังสอดแทรกและเคลื่อนไหวอยู่ในตัวเขาด้วยจังหวะที่หนักหน่วง มันช่างลึกสุดใจจนยากที่จะลืมเลือน 

จีมินพยายามผ่อนคลายตัวเองอย่างสุดความสามารถ เพื่อช่วยลดความเจ็บปวดของตัวเอง หากแต่มันกลับไม่ช่วยอะไรเลย 

ซ้ำร้ายยิ่งเขาพยายามมีอารมณ์ร่วมด้วยมากเท่าไหร่ คนข้างกายก็ยิ่งกระทำชำเราเขาไม่ยั้ง ด้วยจังหวะที่รุนเเรงกว่าเดิมหลายเท่าตัว 

ความตอดรัดของจีมินทำเอายุนกิไม่สามารถยั้งแรงที่มีเอาไว้ได้ ร่างกายของคนตรงหน้าสร้างความสุขสมให้เขาได้อย่างน่าพึงพอใจ 

จีมินน้ำตาไหลออกมาเรื่อยๆ อย่างนึกสมเพชตัวเอง ถ้าต้องทนกับอะไรแบบนี้ สู้เขากัดลิ้นตัวเองตายไปเลยซะยังดีกว่า 

. 

พรึ่บ! 

"อ๊ะ! โอ้ยยย" 

หากแต่ยังไม่ทันที่จีมินจะได้ลงมือทำดั่งใจนึกก็ถูกอีกฝ่ายบีบบริเวณช่วงกรามของเขาให้อ้าออก พร้อมกับส่งนิ้วเรียวเข้ามาง้างขากรรไกรของเขาให้แยกออกจากกันราวกับสามารถล่วงรู้ความคิดของจีมินได้อย่างไรอย่างนั้น 

"จะรีบตายไปไหน... เราพึ่งเริ่มสนุกกันเองนะ" 

"ฮึก อือออ" 

"มึงไม่มีสิทธิ์ตาย! เพราะชีวิตมึงเป็นของกู" 

ยุนกิว่าเสียงแหบพร่า นัยน์ตาคมก้มมองหยดเลือดที่ไหลออกมาตามเรียวขาด้วยความชอบใจ 

"อึก! อืมมม อ่าาา ซี้ดด เจ็บ อ่าห์ เจ็บ" 

"เจ็บที่ไหน สนุกดีออก" 

ริมฝีปากบางยกยิ้มด้วยท่าทางหลอนๆ ก่อนจะส่ายเอวแกร่งไปมาจนจีมินเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน 

ความเจ็บปวดที่มีไม่ได้น้อยลง แต่ที่เพิ่มขึ้นมาคือความเสียว 

จีมินกำลังมีอารมณ์ร่วมกับคนที่พรากทุกสิ่งทุกอย่างจากเขาไป 

"ซีดดดดดส์ อืมมม อ่าห์ อึก อือออ" 

"อ่าาาา ดี อืมมมม ครางอีกสิ ครางให้กูฟังอีก" 

"ฮึก ไม่... อย่า ไม่เอาแล้ว อื้ออ อ่าห์ ไม่" 

"หึ" ยุนกิหัวเราะเย้ยหยันในลำคอ เมื่อเห็นท่าทางที่พยายามต่อต้านทั้งๆ ที่ร่างกายก็กำลังตอบรับสัมผัสจากเขาได้เป็นอย่างดี 

เขาชักจะติดใจเหยื่อรายนี้ซะแล้วสิ 

สงสัยงานนี้... 

จะไม่จบลงง่ายๆ อย่างที่ชายหนุ่มคิดเอาไว้ซะแล้ว 

😏 

ความคิดเห็น