FICTION - KAW
email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนนะคะ♡

เมียขี้ยาของแฝด - หึง

ชื่อตอน : เมียขี้ยาของแฝด - หึง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 81

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 05:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียขี้ยาของแฝด - หึง
แบบอักษร

เมียขี้ยาของแฝด - 02

 

ฉัน : "ที่นี่เป็นห้องอะไรหรอคะ" ฉันเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับเฮียริกเตอร์พลางกวาดสายตามองรอบๆห้องแล้วเอ่ยถามด้วยความสงสัยถ้าที่นี่เป็นสถานที่เช็คยาละก็มันดูเหมือนห้องเก็บศพซะมากกว่า โทรมจนน่ากลัวแล้วก็อับชื้นสุดๆ

 

เฮียริกเตอร์ : "สถานที่เช็คยาห้องนี้มันจะเชื่อมไปที่โกดังหลังบ่อน เช็คเสร็จก็เอายาไปไว้ที่นั่นก่อนที่จะเอามาขายต่อ ไง สบายตัวแล้วละสิมึง ครั้งแรกของเธอหรอวะทำไมถึงร้องดังขนาดนั้น" หันมาตอบคำถามฉันก่อนที่จะเอ่ยถามคนที่เดินเข้ามาในห้อง

 

เฮียรันเวย์ : "ครั้งแรกแต่เด็ดชิบหายเลย กูว่าจะเก็บไว้กินต่อ...แต่กลัวใครบางคนจะน้อยใจกู เปลี่ยนใจละเอาไว้ให้ลูกน้องกูเล่นเซ็กส์หมู่กับเธอดีกว่า" เขาพูดออกมาอย่างไม่สะทกสะท้านอะไรเลยด้วยซ้ำแต่กลับหยิบบุหรี่มาสูบอย่างสบายใจ

 

เฮียริกเตอร์ : "กูว่าไม่ได้แค่น้อยใจวะแต่หึงซะมากกว่าดูท่าเขาจะหึงแรงนะครับรันเวย์เกิดวันไหนฝ้ายหมดความอดทนแล้วเดินเข้ามาชกหน้ามึงอย่าหาว่ากูไม่เตือน~" พูดจบก็มองเฮียรันเวย์ด้วยแววตาที่เยาะเย้ยถ้าเขาสองคนไม่ใช่พี่น้องกันละก็...คงจะแลกหมัดกันไปนานแล้ว

 

เฮียรันเวย์ : "มึงอย่ามากวนตีนกูให้มากริกเตอร์แล้วมึงพาฝ้ายมาที่นี่ทำไมมึงก็รู้ว่ามันอันตรายแต่ก็ยังจะพามาอีกอยากให้เธอเป็นจุดอ่อนของเราสองคนหรือยังไง!" เดินเข้าไปกระชากเสื้อของเฮียริกเตอร์พลางกัดฟันพูดกับเขาส่วนฉันก็รีบไปห้ามเฮียรันเวย์ทันที

 

ฉัน : "เฮียสองคนอย่าทะเลาะกันเลยแล้วอีกอย่างฝ้ายกลับไปรอที่ห้องก็ได้ถ้ามันอันตรายตามที่เฮียบอก" พูดจบก็หันหลังแล้วกำลังจะเดินออกมาจากห้องนั้นทันทีแต่ถูกเฮียรันเวย์คว้าแขนฉันไว้พลางทำหน้าตาดุใส่ฉัน

 

เฮียรันเวย์ : "อย่าเรื่องมาก! ถ้ามันมาเมื่อไหร่ให้ยืนหลบอยู่หลังกูเข้าใจไหม!?" ฉันพยักหน้าลงก่อนที่ลูกน้องของเฮียจะเดินถือกล่องบางอย่างมาให้เฮียผ่านไปสักพักก็มีผู้ชายอายุประมาณ40กว่าๆคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง

 

... ; "ผู้หญิงข้างหลังคุณคือใครหรอครับ คู่นอนหรือผู้หญิงขายตัว" คิดว่าฉันไม่รู้ความหมายของสองคำนี้หรือไงอยากจะเดินเข้าไปต่อยหน้าให้ดั้งหักสักทีแต่เหมือนใครบางคนกำลังเดาความคิดฉันออกก็เลยบีบมือฉันไว้แน่น

 

เฮียรันเวย์ : "มันไม่ใช่เรื่องที่คุณควรรู้ใช่มั้ย? เงินสด จำนวน 20 ล้านบาทพร้อมแล้วแต่ไหนของผมละ?" ผู้ชายคนนั้นก็หันไปพูดอะไรกับลูกน้องเขาบางอย่างก่อนที่ลูกน้องเขาจะเดินออกไปแล้วกลับมาพร้อมกับลังไม้ใหญ่ๆ

 

... : "เชิญคุณรันเวย์มาเช็คได้ เคดิตผมก็มีคุณรู้แล้วอีกอย่างผมไม่เคยมีประวัติโกงใครมาก่อนลูกน้องน่าจะรายงานเรื่องนี้ให้คุณรู้แล้วนะ คุณรันเวย์ คุณริกเตอร์" เฮียรันเวย์ก็เดินไปเช็คยาพร้อมกับลูกน้องอีก2-3คนที่เดินตามไปด้วย

 

เฮียริกเตอร์ : "กลัวหรือไงเหงื่อโชกเชียว~" พูดพลางปาดเหงื่อบนใบหน้าของฉันออกแล้วหันไปดูเฮียรันเวย์ต่อ ไม่ได้กลัวนะแต่ในนี้มันอับแล้วก็ร้อนจริงๆหายใจแทบจะไม่ออกอยู่แล้ว

 

เฮียรันเวย์ : "โอเครครับ นี่เงินของคุณหวังว่าเราสองคนจะได้ร่วมงานกันอีกนะครับ" ยื่นกล่องเงินจำนวน20ล้านให้เขาก่อนที่เขาจะแสดงสีหน้าที่พอใจออกมาส่วนเฮียรันเวย์ก็หันไปสั่งลูกน้องให้เอายาไปเก็บไว้ที่โกดัง

 

... : "แล้วถ้าผมจะขอซื้อผู้หญิงคนนั้นจะได้ไหมครับ?" ชี้มาที่ฉันที่กำลังยืนหลบอยู่ข้างหลังของเฮียริกเตอร์อยู่ส่วนเฮีนรันเวย์ก็รีบหันไปมองผู้ชายคนนั้นทันที สายตาที่เขาจ้องผู้ชายคนนั้นคือสายตาของราชสีห์ที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อตลอดเวลา

 

เฮียรันเวย์ : "กูไม่ขาย!ต่อให้มึงจะให้ราคากูเป็นพันล้านกูก็ไม่ขายเธอหรอกอย่าแม้แต่จะคิด!แล้วถ้ามึงคิดโง่ๆมายุ่งกับคนของกูอีกละก็กูจะฆ่ามึงทั้งครอบครัวแล้วอีกอย่างได้เงินแล้วก็ออกไปซะ!!" ตวาดเสียงใส่ผู้ชายคนนั้นจนเขาต้องรีบเก็บเงินแล้วเดินออกจากห้องไปทันที

 

เฮียริกเตอร์ : "ทำอะไรไม่เคยตรงกับปากสักทีพูดอย่างดีว่าจะไม่ทำให้ศัตรูรู้จุดอ่อนแต่พอจริงๆเสือกพูดออกไปแบบหน้าโง่ๆเหมือนไม่ได้คิดมันก่อนจะพูด อื้มม~" ก้มลงมาจูบฉันต่อหน้าเฮียรันเวย์และลูกน้องคนอื่นๆโดยไม่อายแต่ฉันอาย

 

เฮียรันเวย์ : "มากไปแล้วมึงอะ!นั่นก็เมียกูเหมือนกันเดี๋ยวกูก็ยิงมึงทิ้งเลยนิน้องเวร!" เขาพูดเหน็บคนตรงหน้าฉันเล็กน้อยก่อนที่เฮียริกเตอร์จะถอดจูบออกแล้วเดินไปหาเฮียรันเวย์พร้อมกับพูดอะไรบางอย่างพลางแสยะยิ้มออกมาแล้วเดินออกจากห้องไป

 

ฉัน : "เฮียรันเวย์~อย่าทำคิ้วขมวดเป็นหนวดหมึกสิคะแล้วก็เลิกมองฝ้ายด้วยสายตาดุแบบนั้นได้แล้วเรื่องอื่นชั่งมันก่อนแต่ตอนนี้ฝ้ายขอยาหน่อยได้ไหมคะ" มองหน้าคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ออดอ้อนพลางเอามือลูบไล้ไปที่อกของคนตรงหน้า

 

เฮียรันเวย์ : "อายุยังไม่ถึง18หัดเสพยาแล้วนะมึงเนี่ย ไม่ ถ้าไม่มีเงินก็ไม่มียา ไปได้แล้วอยู่ในห้องนี้กูอึดอัดจะตายอยู่แล้ว" จับมือฉันแล้วเดินออกมาจากห้องนั้นอย่างน้อยก็ยังดีกว่าตอนที่อยู่ในห้องนั่น จะขาดอากาศหายใจตายแล้ว

 

"นั่นคุณรันเวย์เดินไปกับใครนะ แฟนเขาหรอ?" เสียงซุบซิบที่ดังจนฉันได้ยินก่อนที่ฉันจะหันไปมองผู้หญิงกลุ่มนั้น ก็ถ้าเป็นแฟนก็ดีสิไม่ใช่สถานะแบบนี้ที่เรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ แฟนก็ไม่ใช่คนรักก็ไม่เชิง หรือคงเป็นแค่เด็กอายุ16ที่เดินตามจีบคนมีอำนาจแบบเขา

 

ห้องทำงาน

 

เฮียรันเวย์ : "กูถามจริงๆนะฝ้ายมึงยังบริสุทธิ์อยู่ไหม?" ละสายตาจากเอกสารกองโตที่วางเต็มอยู่บนโต๊ะพลางเงยหน้าขึ้นมาถามฉันที่กำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆเฮียริกเตอร์ คำถามของเขาอะไรวะเนี่ย...ให้ตายเถอะ...

 

ฉัน : "ไม่ค่ะ เฮียถามฝ้ายทำไมหรอคะ?" จริงๆฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะแต่ก็แค่อยากรู้ว่าเฮียจะรู้สึกยังไงแล้วจะตอบอะไรกลับมาหลังจากที่ได้ยินก็แค่นั้นแหละ

 

เฮียรันเวย์ : "ก็ดีที่มึงไม่บริสุทธิ์เผื่อวันไหนที่กูอยากเอามึง กูจะเอาไม่ปราณีเลยคอยดูในเมื่อมันเคยๆกับร่างกายของมึงอยู่แล้วนิ!" ก้มหน้าทำงานต่อเฮียริกเตอร์ก็ละสายตาจากโทรศัพท์แล้วหันมามองฉันแวบนึงแล้วหันกลับไปเล่นโทรศัพท์ต่อ

 

"ถึงฉันจะอยากได้เขาเป็นสามีในอนาคตขนาดไหนแต่อีเม็ดฝ้ายคนสวยคนนี้ก็ไม่ยอมยกความบริสุทธิ์ไปให้ใครง่ายๆหรอก เช๊อะ!"

 

#ฝากติดตามด้วยนะคะ❤

ความคิดเห็น