Kung
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไม่เอาจะไม่พูดจะไม่บอกใคร.....

ชื่อตอน : ไม่เอาจะไม่พูดจะไม่บอกใคร.....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 35

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่เอาจะไม่พูดจะไม่บอกใคร.....
แบบอักษร

เมื่อคืนลูกชุบเธอเห็นทุกอย่างว่าใครกันมาส่งน้องสาวเธอ ทำให้ตอนนี้เธอรู้สึกหงุดหงิดในใจนอนไม่หลับไปทั้งคืน เธอเคยเตือนน้องสาวเธอแล้วว่าให้อยู่ห่างๆจากเพื่อนคนนี้ของเธอไว้นะ ไม่รู้อะไรเอาซะเลยว่ายัยติมมันน่ะเสือเงียบแต่กินเรียบทุกราย 

 

 

 

~~หงุดหงิดโคตร~~~

 

 

 

ลูกชุบเดินเข้าครัวไปหาอะไรทำเพื่อที่จะทำให้อารมณ์เธอตอนนี้มันจะได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้าง ในขณะนั้นหนมถ้วยเธอเดินมาเพื่อที่จะหาน้ำดื่มในครัวแต่เธอได้ยินเสียงดังก่องแก่งๆ เธอก็ยิ้มออกมาเพราะเธอรู้ว่าตอนนี้พี่สาวของเธอกำลังคงทำอะไรสักอย่างไม่พ้นพวกขนมหวานๆ ตอนนี้เธออยากจะบอกว่าน้ำหนักเธอขึ้นเอาขึ้นเอาแต่จะโทษขนมหวานๆของพี่สาวเธออย่างเดียวไม่ได้หรอกคงต้องโทษ นมสดคาราเมล ด้วยแหละน๊ากินเกือบทุกวันเลยนี่น่าเรา...

 

 

 

"พี่ทำอะไรคะ" 

 

 

 

"กำลังจะทำไอติมกินนะ ชอบไหมไอติม"  

 

 

 

หนมถ้วยได้ฟังประโยคที่พี่สาวเธอพูดเธอถึงกับนิ่งเงียบไปเลยละ เธอรู้ว่ามันมีความนัยแอบแฝงอย่างแน่นอน...

 

 

 

"ชอบกินสิคะ"

 

 

 

"อร่อยไหม"

 

 

 

"พี่ถามแปลก...ก็ต้องอร่อยสิ...." 

 

 

 

ลูกชุบเงยหน้ามองหนมถ้วยด้วยแววตาที่โกรธเคืองแต่แค่แว็บเดียว เธอก็อมยิ้มออกมาและก้มหน้าก้มตาตั้งใจทำไอติมต่อ หนมถ้วยเธอเริ่มมีอาการลุกลี้ลุกล้นกลัวว่าอีกคนจะรู้ว่าเมื่อคืนเธอกลับบ้านมากับใคร

 

 

 

"มีอะไรให้หนมช่วยไหมคะ"

 

 

 

"ช่วยรอกินก็พอ"

 

 

 

"โห้..อะไรอ่ะ หนมอยากช่วย" 

 

 

 

"ช่วยรอกินก็พอ..หรือไม่ก็ไปคุยกับแฟนเธอไป"

 

 

 

"ฟะ..แฟนเหรอ??"

 

 

 

"ใช่" 

 

 

 

"ไม่มี..."

 

 

 

"แต่พี่ว่าคงใกล้จะมีแล้วแหละมั้ง"

 

 

 

หนมถ้วยสะอึกเล็กน้อย ตอนนี้เธอไม่รู้จะพูดอะไรต่อขืนพูดต่อไป พี่สาวเธอต้องรู้เรื่องเมื่อคืนแน่นอนว่าใครมาส่งเธอที่หน้าบ้าน แต่ว่าจากที่ฟังพี่สาวเธอพูดมาอาจจะรู้ก็ได้นะ แต่หนมถ้วยก็บอกกับตัวเองว่า

 

 

 

~~คิดมากไปเรา~~~

 

 

 

 

 

                       💕🧁💕🧁💕

 

 

 

ช่วงบ่าย...

 

 

 

ไอติมมีนัดกับลูกค้าสาวเมื่อวันก่อนที่เธอขย้ำเบอร์ทิ้งไปต่อหน้าต่อตาคนน้องนั้นแหละ... เธอค่อยๆเก็บของโดยไม่รีบร้อนเอาจริงๆนะเธอไม่มีอารมณ์ที่จะออกไปพบกับคนที่เธอนัดไว้เลยละ ใจเธออยากเจอคนน้องมากกว่าแต่คิดๆไปอีกคนมีแฟนใหม่แล้วนี้น๊าเธอควรยอมรับความจริงและตัดใจซะขืนทนต่อไปใจเจ็บยิ่งกว่าเดิมตอนนี้ใช่ว่าจะไม่รู้สึกสักหน่อย

 

 

 

                  ~~โอ้ยๆ~~

 

 

 

"กำลังจะปิดร้านเหรอคะ ว้า..เสียใจจังมาช้าไปนิดอดกินเลย"

 

 

 

ไอติมถึงกับชะงักมือที่กำลังล้างอุปกรณ์อยู่ตอนนี้่ และเธอก็ค่อยๆหันกลับมามองหน้าคนที่พูดประโยคเมื่อตะกี้จบ เธอตกใจเล็กน้อยแต่ก็เอะใจอยู่ว่าทำไม่เธอถึงไม่ได้ยินเสียงโมบายที่ห้อยแขวนที่ประตูหน้าร้านว่ามีคนเข้ามาในร้านแล้วตอนนี้ เธอหันไปมองมันก็ยังอยู่นี้น๊า  

 

 

 

"มองอะไรเหรอคะ" หนมถ้วยถามแต่เธอก็มองตามอีกคนไปและเดินไปที่ประตูพร้อมชะเง้อมองออกไปด้านนอกว่าอีกคนมองอะไร

 

 

 

"มาได้ไงคะแล้วลูกชุบ"

 

 

 

"พี่ลูกชุบอยู่บ้านคะ" 

 

 

 

"อ้าว...แล้วพี่ลูกชุบไม่ว่าเหรอไง" 

 

 

 

หนมถ้วยส่ายหน้าพร้อมยิ้มอย่างมีเล่ห์นัยแบบแปลกๆไอติมสัมผัสได้ถึงรอยยิ้มเมื่อตะกี้นั้น

 

 

 

"ถ้าอย่างนั้น หนมกลับดีกว่าร้านปิดแล้วนี่เนอะ" พูดจบหนมถ้วยก็เดินออกจากร้านไปทันที ไอติมยืนชั่งใจว่าเธอควรจะวิ่งตามอีกคนไปดีไหมหรือไม่ แต่เธอไม่อาจทนยืนอยู่ได้สุดท้ายเธอก็วิ่งออกมาตามน้อง

 

 

 

"ดะ...เดี๋ยวสิพี่ไปส่ง"

 

 

 

หนมถ้วยหยุดเดินและเผยยิ้มออกมาโดยที่คนพี่ไม่รู้เลยว่ากำลังตกหลุมพรางของอีกคนเข้าให้แล้ว  

 

 

 

"ไม่เป็นไรคะ...หนมกลับเอง"  

 

 

 

"ได้ไง"  ไอติมวิ่งมาดักหน้าคนน้องไว้พร้อมก้างแขนออกทั้งสองข้าง หนมถ้วยตกใจเล็กน้อยและถอยตัวออกห่างจากอีกคนทั้งที ไอติมเห็นว่าอีกคนคงตกใจที่เธอวิ่งมาดักหน้าไว้มั้งเธอจึงค่อยๆลดแขนลงทั้งสองข้าง

 

 

 

"พี่ไอติม หนมกลับเองได้ค่ะ...อีกอย่างพี่อาจมีธุระก็ได้นะคะวันนี้ เห็นปิดร้านเร็ว" 

 

 

 

ไอติมพูดไม่ออกเลยที่เดียวเมื่อได้ฟังที่คนน้องพูดก็จริงวันนี้เธอมีนัด แต่ถ้าเธอจะไม่ไปละ คงไม่เป็นไรหรอก..

 

 

 

"ใครบอก  ไปค่ะ พี่ไปส่ง แต่เมื่อตะกี้เราจะกินนมสดคาราเมลใช่ไหม งั้นกลับร้านกันพี่จะทำให้" พูดจบไอติมก็ถือวิสาสะจับมือคนน้องและจูงอีกคนกลับมาที่ร้าน ตลอดทางที่เดินนั้นทั้งสองคนต่างมีใจที่เต้นแรงกันทั้งคู่ 

 

 

 

~~ใจเต้นจะหลุดออกมาด้านนอกแล้วเรา~~

 

 

 

 

 

                 💕🧁💕🍦💕

 

 

 

ลูกชุบยืนกอดอกตัวเองแอบมองน้องสาวของเธอที่กำลังลงมาจากรถของเพื่อนเธอ ทำไมถึงไม่ยอมฟังคำที่เตือนกันบ้างเลยว่าให้อยู่ห่างๆจากเพื่อนเธอไว้ อีกอย่าเธอก็ดูออกว่าไอติมนั้นชอบน้องสาวเธอ เป็นเพื่อนกันมาตั้งนานดูไม่ออกคงจะไม่ใช่

 

 

 

 

 

"ขับรถกลับบ้านดีๆนะคะ บ๊าย" หนมถ้วยอมยิ้มและยกมือขึ้นมาบ๊ายบายคนพี่ที่นั่งอยู่ในรถไม่ยอมลงมา

 

 

 

"ค่ะ...พี่ไปก่อนนะ" 

 

 

 

"ถึงแล้วไลน์มาบอกด้วยนะคะ"

 

 

 

"ถ้าคอลเลยจะดีกว่านะคะ"  พูดจบไอติมก็ขำเล็กน้อย

 

 

 

"ดะ..ได้ค่ะ"

 

 

 

"งั้นพี่ไปก่อนนะคะ" 

 

 

 

 

 

หลังจากไอติมกลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้วเธอก็วีดีโอคอลหาคนน้องตามที่พูดกัน ทั้งคู่ต่างมีอาการเขินอายเพราะมันคือการคอลเห็นหน้ากันครั้งแรกนะสิ ที่ผ่านมาแค่แชทหากันแค่นั้นนะเอง

 

 

 

~~คนอะไรน่ารักแล้วก็น่า...บ้า!! คิดอะไรอยู่เรา~~

 

 

 

'พี่ไอติมเป็นอะไรคะเห็นเงียบ'

 

 

 

'ปะปล่าวค่ะ..ดึกแล้วนอนดีกว่าค่ะ'

 

 

 

หนมถ้วยพยักหน้าอย่างว่าง่ายไม่ใช่อะไรหรอกเธอง่วงนอนแล้วเหมือนกัน 

 

 

 

 

 

หลังจากวางสายกันไปแล้วไอติมก็ล้มตัวนอนลงบนจากที่นอนอย่างเต็มตัวพร้อมกับพาตัวเองกลิ้งไปกลิ้งมาด้วยความดีใจสุดๆ ในที่สุดเราก็มีหวัง...

 

 

 

ด้านหนมถ้วยเธอก็ล้มตัวนอนลงพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อย 

 

 

 

~~พี่ไอติมดูไปดูมาก็เท่ดีนะ..มีเสห์ด้วย~~

 

 

 

 

 

              💕🧁💕🍦💕

 

 

 

ไอติมรู้สึกว่าตาข้างขวาเธอกระตุกถี่เหมือนกำลังจะเกิดเรื่องไม่ดีอย่างไงอย่างนั้นแหละ

 

 

 

~~คิดมากจังเรา~~

 

 

 

"คิดอะไรอยู่"

 

 

 

ไอติมถึงกับตกใจที่อยู่ๆยัยเตยเพื่อนของเธอก็มายืนอยู่ตรงหน้าเคาเตอร์ในร้านแล้ว

 

 

 

"เหม่ออยู่ได้...คิดถึงแฟนเหรอ" พูดจบก็ทำหน้าทะเล้นใส่ไอติมทันที

 

 

 

"ฟงแฟนที่ไหนไม่มี"  

 

 

 

"อย่ามาโกหก...ฉันเห็น"

 

 

 

ไอติมถึงกลับกลืนน้ำลายลงคอ แต่เธอก็นิ่งเงียบเพราะเธอไม่รู้จะพูดอะไรต่อ

 

 

 

"ไอติม แกไม่บอกเพื่อนคนนี้หน่อยเหรอไง"

 

 

 

"เรื่อง" 

 

 

 

"ทำหน้านิ่งเลยนะ...เรื่องน้องสาวยัยลูกชุบ"

 

 

 

ไอติมหน้าถอดสีเล็กน้อยแต่เธอก็นิ่งๆทำทีไปหยิบแก้วด้านหลังก่อนนี้จะหันหน้ามายิ้มให้เพื่อนเธอที่ตอนนี้ทำหน้าเหมือนอยากจะรู้ว่าเธอจะพูดอะไร แต่เปล่าเลยไอติมกลับเดินเข้าไปหลังร้านแทน

 

 

 

"อ้าว..ไอติม" ด้วยความที่อยากรู้มากมาย เตยไม่รอช้าเดินตามหลังไอติมไปติดๆ

 

 

 

"ไอติมแกคบกับน้องสาวยัยลูกชุบจริงเหรอ แกก็รู้นิว่า...."

 

 

 

"ใครบอกแก..แกรู้มาจากที่ไหน" ไอติมหันมาพูดพร้อมกอดอกตัวเองไว้

 

 

 

"ฉันเห็นแกพาน้องเขาไปซื้อของเมื่อวันก่อนนู้น"

 

 

 

"แล้วแกคิดว่าฉันคบกับน้องเขาเหรอ" 

 

 

 

เตยพยักหน้า ไอติมมองบนและเดินมาเขกกบาลเพื่อนของเธออย่างแรงด้วยความหมั่นไส้

 

 

 

"โอ้ยเจ็บ" เตยเอามือจับบริเวณหน้าผากของเธอที่โดนไอติมมะเหงกเข้าให้

 

 

 

"สมควร"

 

 

 

"ฉันถามจริงเถอะนะ...แกชอบน้องหนมถ้วยช่ายป่ะ"​ ​​​​​ไอติมเงียบไปเลยเมื่อได้ยินที่ยัยเตยเพื่อนเธอถาม

 

 

 

"นั้นไง...ถ้าลูกชุบรู้นะแก"

 

 

 

"รู้แล้วน่า"

 

 

 

"ตัดใจดีกว่าไหม หญิงอื่นเยอะแยะ แกมีคนคุยและคนที่อยากจะคบกับแกเยอะนะ.."

 

 

 

"เตยถ้าฉันพูดแกจะเชื่อฉันไหม...ว่าฉันจริงจังและจริงใจ"

 

 

 

"ห๊าาาา...กะ..แกว่าอะไรนะ" เตยถึงกลับทำหน้าตาตื่นด้วยความตกใจ เพราะเธอคิดว่าคนตรงหน้าเธอคงไม่มีวันที่จะรักใครได้หรอก เล่นเปลี่ยนผู้หญิงเหมือนเปลี่ยนผ้าไม่ซ้ำหน้ากันเลยในแต่ละครั้งที่เธอเจอ

 

 

 

"ฉันทิ้งไปนานแล้วนิสัยนั้น" 

 

 

 

"เหรอออออ" เตยลากเสียงยาว เพราะเธอไม่อยากที่จะเชื่อไงล่ะแต่เธอก็ต้องนิ่งเงียบไปเพราะสีหน้าและแววตาของอีกคนมันดูเครียดและจริงจัง ใช่ว่าเธอจะไม่เคยเห็นโหมดนี้ของไอติมนะส่วนมากโหมดเครียดๆและสีหน้าที่จริงจังของไอติมจะแสดงออกกับเรื่องงานมากกว่า แต่นี้ครั้งแรกเลยละที่อีกคนดูจริงจังแถมมีสีหน้าที่ตึงเครียด

 

 

 

"แก...ฉันควรทำอย่างไรดี"

 

 

 

"ฉันพูดเต็มปากเต็มคำเลยนะ...เรื่องใหญ่แน่"

 

 

 

 

 

 

 

      💕💕🍦🍦🍦🍦💕💕🧁🧁🧁💕

 

 

 

ชอบใครไม่ชอบ ชอบน้องสาวเพื่อนตัวเอง ไอติมนะไอติม เป็นเรื่องไหม ไม่แน่ใจนะ 

 

 

 

ปล. ติดตามอ่านให้กำลังใจคุณพี่ไอติม ตอนถัดไปน๊าจุ๊ฟๆ

 

 

 

​​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

​​​​

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น