ดอกไม้

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เธอกินเยอะจัง

ชื่อตอน : เธอกินเยอะจัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 63

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 08:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เธอกินเยอะจัง
แบบอักษร

"ผมว่าเย็นนี้จะไปตลาดเย็นสะหน่อยคุณไปด้วยกันไหมครับพอดีผมไม่มีเพื่อนไป"ตั้งแต่เที่ยงจนถึงบ่าย3คุณหมอก็ยังนั่งๆนอนๆที่ห้องผม

 

"ดีเลยเดี๋ยวไปซื้อวัตถุดิบทำกับข้าวด้วยฉันรอกินกับข้าวฝีมือเธออีกนะ"

 

"รอบต่อไปไม่ฟรีนะครับฮ่าๆ"

 

"จะเอาอะไรแลกดีละ"

 

"งั้นผมทำกับข้าวคุณก็มากินที่ห้องผมกินเสร็จก็ล้างจานให้ผมด้วยดีไหมครับ"

 

"ก็ดีงั้นเริ่มวันไหนดีละ"

 

"วันนี้ละกันครับ"

 

 

"เธอจะเอาอะไรอีกไหม"ผมกับคุณหมอเดินมาทั่วตลาดได้สักพักแล้วล่ะ

 

"เดี๋ยวผมซื้อผลไม้ไว้กินด้วยดีกว่า"

 

"ป้าครับเอาส้ม1โลเงาะ1โลแอปเปิ้ล1โลมะม่วง1โลมังคุด1โลลองกอง1โลแตงโม2ลูกทุเรียน2ลูกทุเรียนปอกเปลือกด้วยนะครับ"ผมเลือกสั่งผลไม้ที่วางเรียงกัน

 

"ได้เลยพอหนุ่มกินนะเราอะ"ป้าที่ขายตอบกลับผม

 

"พอดีเก็บไว้กินอีกหลายวันครับ"ผมมักซื้อผลไม้แช่ไว้ในตู้เย็นเพราะเวลาว่างๆก็เอามากินเล่นส่วนมากกินผลไม้มากกว่าขนมกร็อบแกร็บ

 

"เธอกินหมดหรอ"

 

"ผมเก็บไว้กินอีกหลายวันเลยครับว่างๆผมก็กินหรือถ้าคุณหมอหิวก็มากินได้นะครับ"

 

"อ๋อ"

 

"ตังค์ทอนจ้าพ่อหนุ่ม"

 

"เอาอะไรอีกไหม"

 

"เดี๋ยวผมขอซื้อน้ำมะพร้าวก่อนครับ"ของในมือผมตอนนี้พะรุงพะรังไปหมด

 

"เดี๋ยวฉันสั่งให้"

 

"เอาน้ำมะพร้า1น้ำลำใย1ครับ"คุณหมอสั่งน้ำไป

 

"ได้แล้วจ้ะ"

 

"เดี๋ยวนายค่อยดื่มที่รถนะตอนนี้ของเยอะแยะไปหมด"

 

"ครับ"

 

ปึก

 

"เธอกินเยอะเหมือนกันนะเนี้ยชอบกินผลไม้เหรอ"

 

"ครับส่วนมากกินผลไม้มากกว่าขนมกร็อบแกร็บผมกินแปปก็หมดแล้วครับว่างๆก็กิน"

 

"อ๋อ..อะนี้น้ำมะพร้าวเธอ"

 

"เดี๋ยวผมว่าจะแวะเซเว่นแปปนึงนะครับ"

 

"ซื้ออะไรอีกล่ะ"

 

"ซื้อตุนไว้ในตู้สะหน่อยใกล้หมดแล้ว"ผมชอบซื้อของกินมาตุนไว้เพราะขี้เกียจลงไปซื้อบ่อยๆซื้อตุนไว้ง่ายกว่าเยอะ

 

 

"พี่ยามครับช่วยผมถือของขึ้นไปบนห้องหน่อยได้ไหมครับ"ผมที่เดินไปขอความช่วยเหลือจากพี่ยามให้ช่วยถือของขึ้นไปบนห้องเพราะมันเยอะมาก

 

"ได้เลยครับชั้นไหนครับ"

 

"ชั้น13ครับ"

 

"ขอบคุณพี่ยามมากๆเลยนะครับเดี๋ยวรอแปปนึงนะครับ"

 

ผมเดินไปหยิบผลไม้ต่างๆมารวมกันแล้วซื้อไปให้พี่ยาม

 

"นี้ครับถือว่าดป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆไว้กินตอนดึกๆนะครับ"

 

"ขอบคุณมากครับ"

 

"ยินดีครับ"

 

"เยอะใช่เล่นนะเนี้ยตัวแค่นี้กินเยอะจัง"

 

"ตุนไว้ครับขี้เกียจลงไปซื้อฮ่าๆ"

 

"หมดไปกี่บาทละ"

 

"หลายพันเลยครับ"

 

"คุณหมอจะเอาผลไม้ไปกินด้วยก็ได้นะครับ"

 

"ไม่เป็นไรหรอกถ้าวันไหนฉันว่างๆมาเล่นที่ห้องเธอค่อยกินก็ได้"

 

"คุณหมอคิดว่าผมจะให้คุณห้องเข้าห้องผมอีกหรอครับ"ผมพูดกวนๆ

 

"แน่นอนสิ"

 

"มั่นใจจังนะครับ"

 

"ที่สุดเลยแหละเพราะฉันจีบเธออยู่เธอก็ต้องให้ฉันเข้าห้องเธอเพราะเธออณุญาตแล้ว"

 

"ตอนไหนละ"

 

"เธอบอกว่าให้ฉันจีบเธอได้ไง"

 

"เหอะ"

 

"เธอรู้ตัวไหมว่าเธอน่ารักมากเลยนะพูดเพราะด้วย"เขาพูดพร้อมเดินมาลูบหัวผมอย่างออนโยนแต่ประโยคนั้นทำให้หน้าผมร้อนผ่าวขึ้นมา

 

"คะ..คนว่ากันเยอะคะ..ครับ"

 

"เธอจำได้ไหมวันที่เธอไปคลีนิคน่ะฉันคุ้นหน้าเธอมากเลยแต่พอเธอบอกว่าเธอเป็นน้องไอ้ตินฉันก็เลยจำเธอได้เราน่ะเคยเจอกันนะ"ใช่เขาเคยเจอตัวเล็กเมื่อหลายปีมาแล้วตั้งแต่เขาอยู่ม.ปลาย

 

"จริงหรอตอนไหนครับ"

 

"ตั้งแต่ฉันอยู่ม.ปลายน่ะจนฉันไปเรียนที่ตปท.จนกลับมาก็พึ่งเจอนาย"

 

"โลกกลมจังครับ"

 

"นั้นน่ะสิเอ่อ..พรุ่งนี้ฉันมีคิวเช้าฉันว่าบ่ายๆเราไปเดินห้างสะหน่อยไหมนายว่างไหม"โชคดีที่พรุ่งนี้วันเสาร์เติร์ดเลยว่าง

 

"ว่างครับ"

 

"งั้นเดี๋ยวบ่ายๆมารับนะฉันกลับละ"

 

"ครับบายครับ"ทว่าตอนแรกสองคนจะทำอาหารทานกันแต่พวกเขากลับทานที่ตลาดเสียก่อน

 

ผมอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยเแล้วพราะเมื่อไปเดินตลาดมาเหนียวตัวมากร่างบางหยิบมือถือขึ้นมาเข้าแอพที่น้ำเงินไถไปไถมาอย่างไร้ที่หมาย

 

ติ่ง

 

"ไอ้เติร์ดพรุ่งนี้ไปร้านมึงกี่โมงวะ"ไอ้อังมันถามขึ้น

 

"บ่าย3กว่าๆปะ"ผมตอบกลับ

 

"อ่าดีเลย"ไอ้คัสตอบ

 

"งั้นบ่าย3เริ่มไปร้านมึงเลนละกัน"ไอ้บามพิมพ์ขึ้น

 

"โอเคตามนั้น"ผมตอบกลับ

 

 

ผิดถูกยังไงคอมเมนต์ได้เลยนะคะ

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น