ยะมิ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 : สารภาพผิด

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 : สารภาพผิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 19:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 : สารภาพผิด
แบบอักษร

“ ส้มซ่า....”

                “น้าอรค่ะ ส้มไปทำงานก่อนนะคะ”

                เสียงเรียกของน้าอรดังขึ้นยังไม่สุดประโยค หลานสาวจอมเฉิ่ม ในลุคการแต่งตัวแบบเดิมก็วิ่งลงบันไดสวนลงมา หอมแก้มน้าสาวแล้วออกไปทำงานอย่างเร่งรีบ

                “ นี้มันเพิ่ง 7.00 โมงนะ ยายส้มจะรีบไปไหนนนนนน ” เสียงบ่นตามหลังของน้าอร

                เมื่อส้มซ่ามาถึงบริษัทเธอรีบวิ่งขึ้นไปที่โต๊ะทำงานอย่างอารมณ์ดี ขณะที่เธอเปิดประตูก้มหน้าก้มตาเดินเข้าไปในห้องเพื่อจะเข้าไปเก็บแฟ้มงาน เธอชนกับร่างของใครคนนึง  จนหงายหลังลงมานั่งกองอยู่กับพื้น ในสภาพที่ ก้มกระแทก ที่สำคัญกระโปรงอันแสนยาวของเธอเปิดขึ้นมาเผยให้เห็นผิวเนื้อขาวละเอียด   ร่างที่เธอเดินชนยืนนิ่งจ้องมองผิวขาวละเอียดของเธออย่างไม่ละสายตา   ก่อนที่เค้าจะดึงสติกลับมาได้

                “ อ๊ายยยยยยย  ” ส้มซ่าอุทาน

                “ ยั๊ย ซุ่มซ่าม  ”

                “ คุณสิ...........” ส้มซ่าระงับอารมณ์และคำพูดของตัวเองลงก่อนที่เธอจะพูดต่อ  เธอยังคงนั่งกองอยู่กับพื้น และลืมตัวไปว่าตอนนี้กระโปรงของเธอมันเปิดขึ้นมาสูงมากกกกกก

                “ คุณควรจัดการกับกระโปรงของคุณก่อนนะ คุณส้ม ผมไม่อยากเห็น  ” หินแสร้งทำพูดให้ส้มซ่าอาย

                เมื่อได้ยินเช่นนั้นส้มซ่า ก้มมองตัวเองที่นั่งอยู่กับพื้นในสภาพที่น่าอายที่สุด พร้อมกับรีบดึงกระโปรงลง เธอพยายามที่จะลุกขึ้นยืน แต่

                “ โอ๊ย...! ”

                หินเมื่อได้ยินเสียงส้มซ่าร้องอุทาน จึงเข้ามาอุ้มส้มซ่าขึ้น

                “ ทำอะไรของคุณ อีตาบ้า ..อุ๊บ... ”  ส้มซ่าต้องหยุดพูด เพราะเจ้าของร่างใหญ่ที่อุ้มเธอก้มหน้าลงมาแทบจะชิดหน้าของเธอ พร้อมกับพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ฟังแล้วน่าขนลุก

                “ ช่วยคุณไง คุณเลขา  ”

                เค้าวางเธอลงบนโซฟา ภายในห้องทำงาน แล้วเดินกลับไปที่โต๊ะยกหูโทรศัพท์ต่อสายถึงใครบางคน

                “ ผมหินนะ  ตอนนี้ผมกำลังคุยงานกับคุณส้มยุ ห้ามใครขึ้นมารบกวนนะครับ  ”

                ส้มหันมองหินอย่างตกใจ ทำไมต้องห้ามใครขึ้นมา  หลังจากวางสายเค้าเดินไปหยิบกล่องยา  แล้วยกขาของส้มซ่าวางบนหน้าขาของเค้า ส้มซ่าพยายามดึงเท้าออกจากขาของหินแต่ด้วยความเจ็บ ส้มจึงหยุดการดึงขา

                “ คุณหิน จะทำอะไรของคุณ  ”

                “ อยู่เฉยๆ เถอะน๊า ถือเป็นการขอโทษที่ผมเกือบ ขับรถชนคุณวันนั้น ละกัน  ”

หลังจากได้ยินประโยคนั้น ส้มซ่าหยุด   นึกถึงวันแรกที่เจ้านายของเธอมาทำงานแล้วเธอเกือบถูกรถราคาแพงคันขึ้นชนก่อนถึงบริษัท

                “ นี้คุณคือคนขับรถนิสัยเสียคนนั้นเอง  เหรอ   ถ้างั้น.....!!!!  ฉันจะน้อมรับการขอบโทษของคุณค่ะ ช่วยนวดเบาๆ นะคะ ฉันเจ็บ  ” 

                หินทายาและนวดเท้าให้เลขาจอมเฉิ่ม อย่างเบามือ

 

ความคิดเห็น