BELLKILL
Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

4. สูตรคลังอาวุธ

ชื่อตอน : 4. สูตรคลังอาวุธ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 92

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 21:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4. สูตรคลังอาวุธ
แบบอักษร

 

ติ้ง !

 

ค่าความดีของคุณเพิ่ม 100 !

 

" เอ๋....ทำไมกัน ? ทำไมถึงยังไม่....... "จูนพูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอนและมีน้ำตาที่ไหลออกมา.......

 

" นี่ยัยโง่ ! เธอนะไม่ได้อ่อนแอหรอกนะ แล้วก็....วันนี้ยังไม่ใช่วันตายของเธอ เพราะงั้นจงมีชีวิตอยู่ต่อไปซะ ! ไม่ก็ลองมองไปที่ดวงอาทิตย์ตรงนั้นสิ ! มันสวยใช่ไหมล่ะ ! มันสว่างใช่ไหมล่ะ ! นั้นแหละ ! คือสิ่งที่ฉันเรียกมันว่า....ความหวัง !

 

หลังจากที่ดันพูดจบ เขาก็เอามือไปแตะที่หัวของจูน...พร้อมกับลูบเพื่อปลอบใจ จากนั้นดันก็ใช้สูตรและปรากฏแสงสีเขียว แสงสีฟ้า และแสงสีเหลือง เปร่งประกายออกมาจากร่างกายของเธอ ทำเอาชายอีกสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังของจูน ถึงกับตกตลึ่ง ! และทำได้เพียงแค่ยืนดูอยู่เงียบๆ กับสิ่งที่ตนไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

 

สูตร ฟื้น HP เต็ม

ติ้ง !

สูตร ฟื้น MP เต็ม

ติ้ง !

สูตร ฟื้นฟูค่าความเหนื่อยล้า

ติ้ง !

 

" ขอบคุณคะ...และฉันจะมีชีวิตต่อไปคะ " น้ำเสียงที่แผ่วเบา

 

" เธอพูดอะไร ! ฉันไม่ได้ยิน ! ! "น้ำเสียงตะคอก !

 

จูนก้มหน้าลง....และเอามือปาดน้ำตา จากนั้นเธอก็หายใจเข้าพร้อมกับเชิดหน้าและตะโกนออกมา !

 

" ฉันบอกว่าฉัน...จะมีชีวิตต่อไปค๊ะ ! ! ! "

 

ในวินาทีนั้น ! หลังจากที่จูนเปล่งเสียงร้องออกมา ความเศร้า ความเหนื่อยล้า ความผิดหวัง มันก็สลายหายไปทันที !

 

" อ่า...ต้องแบบนี้สิ ! " ดันหันหลัง...และเดินไปข้างหน้า...โดยที่มีฝูงกระทิงคูกาลัมม์จำนวนมากรอเขาอยู่....

 

ภาพตรงหน้าของจูน หลังจากที่ได้รับการฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์ มันคือภาพของชายในชุดผ้าคลุมสีดำ...ผ้าคลุมสีดำที่กำลังพริ้วไหวตามจังหวะของสายลมและเสียงของผ้าที่กระทบกัน...ตามด้วยแสงจากพระอาทิตย์ในยามเช้าที่ได้สาดส่องลงมาที่ชายคนนั้น...

 

ติ้ง ! NEW !

 

" หืมม.........โอ้...! ! มาได้ตรงเวลาจริงๆ ลุยกันเถอะราฟีน่า ! เพื่อมื้อเช้าของเรา "

 

(◣_◢) " โอ๊สส....! ! จัดไปคะ "

 

ดันย่อขาลงเล็กน้อย..แล้วจึงพุ่งไปข้างหน้าพร้อมร่ายสูตรใหม่ ที่บังเอิญปรากฏเด้งขึ้นมา !

 

ลง ลง ลง ลง ลง ลง ลง ลง ลง start select !

 

ติ้ง !

 

สูตร คลังอาวุธ

( สถานะ : เปิดใช้งาน )

 

โปรดเลือกอาวุธที่ท่านต้องการใช้งาน

 

 

--------------------------------------------

 

• สูตร คลังอาวุธ

( สถานะ : เปิดใช้งาน )

 

• คลังอาวุธระดับ : ไม่สามารถประเมินได้

 

- หอกขาวแห่งแบล๊คแลนด์

- โล่ดำแห่งไวท์แลนด์

- ไหกลืนกินแห่งอนันต์

- ดาบกาแล็กซี

- สายฟ้าของเทพเจ้าซูส

- คทาของเทพเจ้าเฮดีส

- ตรีศูลแห่งโพไซดอน

- โล่อีจีสแห่งอาธีน่า

- หอกกุงนีร์ของมหาเทพโอดิน

- ค้อนโยเนียร์ของเทพเจ้าธอร์

- ดาบคุซานางิของเทพวายุซูซาโนโอะ

< ดูรายการเพิ่ม >

 

--------------------------------------------

 

" เลือกหรอ ? ....ไม่มีเวลาแล้วโว้ย ! จิ้มมันมั่วๆนี่แหละ "

 

ติ้ง !

 

ทันใดนั้น ! มวลเมฆสีเทาดำทะมึน ก็ได้หมุนเป็นวงกลมพร้อมมีฟ้าผ่าลงมาสุ่มๆ มีแสงสีขาวอยู่ตรงกลางวงกลมมวลเมฆสีเทาดำทะมึน จากนั้นในไม่กี่วิ ! ก็มีบางอย่างที่อยู่ตรงกลางมวลเมฆพุ่งลงมา ความเร็วของมันแหวกอากาศออกและทำให้เกิดเสียงดังราวกับฟ้าผ่าอย่างรุนแรง...พุ่งลงตรงจุดที่ดันกำลังจะปะทะกับฝูงกระทิงคูกาลัมม์

 

และสิ่งนั้นคือ....

 

--------------------------------------------

 

• • สายฟ้าของเทพเจ้าซูส • •

 

ระดับของอาวุธ : ไม่สามารถประเมินได้

 

LV. ~ 1

 

ATK : 10

 

ความสามารถพิเศษเสริม :

 

• ทุกการโจมตีไม่สามารถหลบได้

 

• ทุกการโจมตีไม่สามารถสะท้อนได้

 

• ศัตรูที่ถูกโจมตีจะติดสถานนะพิเศษ ( ทะลุการต้านท้านสถานะผิดปกติ ) สถานะทับซ้อนความเสียหายอย่างรุนแรงมหาศาล

• คูณ 500 ในการโจมตีครั้งที่สอง

• คูณ 5,000 ในการโจมตีครั้งที่สาม

• คูณ 50,000 ในการโจมตีครั้งที่สี่

• คูณ 500,000 ในการโจมตีครั้งที่ห้า

• คูณ 5,000,000 ในการโจมตีครั่งที่หก

• สังหารศัตรูทันทีโดยไม่สนกฏเกณฑ์ใดๆ ในการโจมตีครั้งที่เจ็ด

และเมื่อหยุดนิ่งหรือไม่ทำการโจมตีใน 2 วิ สายฟ้าแห่งเทพเจ้าซูสจะเข้าสู่สถานะทับซ้อนอัตโนมัติ และสะสมทับซ้อนได้สูงสุดคูณ 5,000,000 โดยจะรีเซ็ตเป็น 0 ทันทีเมื่อทำการโจมตีออกไปแล้ว

 

--------------------------------------------

 

" อืมๆ....เข้าใจแล้ว ! ประมาณว่าไอ้แท่งสายฟ้าอันนี้ ยิ่งฟาดยิ่งแรงโครตๆสินะ ! ขนาดเลือดฉันทั้งหมดตอนนี้ยังมีแค่ 5,680 เท่ากับว่า ถ้าฉันโดนไอ้แท่งสายฟ้าอันนี่ฟาดใส่ ก็จะตายใน 3 การโจมตี ! เฮ้อ.....นี่มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว ! แต่ก็สมกับเป็นอาวุธจากสูตรที่กดเลือกมามั่วๆล่ะนะ ไอ้ฉันก็นึกว่ามันจะเป็นไม้หน้า 3 ไม่ก็ท่อเหล็กหรือไม้เบสบอล...เกิดคาดจริงๆ " ดันพูดพร้อมกับใช้สายฟ้าของเทพเจ้าซูสฟาดใส่กระทิงคูกาลัมม์ ไปตัวละ 2 - 3 ที

 

Σ(っ°Д °; )っ" สู้เขาเจ้ากระทิง !ไม่สิ....หนีไป ! เจ้ากระทิง ! "

 

ซึ่งการโจมตีแต่ละครั้ง...สายฟ้าจะเปลี่ยนสี เช่น ครั้งที่ 1 เป็นสีขาว ครั้งที่ 2 เป็นสีเขียว และครั้งที่ 3 เป็นสีน้ำเงิน แถมยังรุนแรงขนาดที่ว่าในการโจมตีครั้งที่ 2 สายฟ้าสีเขียวสามารถทำลายเกราะหัวซึ่งเป็นส่วนที่แข็งที่สุดได้อย่างง่ายดาย และหากโจมตีบริเวณจุดที่บาง สามารถผ่าร่างออกเป็นสองส่วนด้วยความร้อนที่สูงมากของสายฟ้าสีเขียว อีกทั้งเสียงของสายฟ้าครั้งที่2 ที่ฟาดลงแต่ละครั้ง...ก็ทำเอากระทิงคูกาลัมม์หวาดกลัวจนบางตัวที่เห็นและได้ยินมีอาการสั่น....

 

และในส่วนการโจมตีครั้งที่ 3 สายฟ้าสีน้ำเงิน เพียงแค่เหวี่ยงแขนก็สามารถทำให้กระทิงคูกาลัมม์หายไปแบบไม่เหลือแม้แต่เศษซากของขี้เถ้า ความรุนแรงยังทำเอาพื้นดินรอบๆและกระทิงคูกาลัมม์ตัวใกล้ๆ รับผลกระทบและสลายหายไป หลงเหลือเพียงแค่หลุมขนาดใหญ่ อีกทั้งเสียงที่เกิดจากการฟาด ยังดังสนั่นหวันไหวเช่นเดียวกับฟ้าผ่าในคืนที่ฝนตกหนัก ทำเอาทั้งคนและมอนเตอร์บริเวณรอบๆวิ่งหนีตายกันทั่วทั้งป่า

 

ดันจึงตัดสินใจใช้แค่การฟาด 2 ทีพอ โดนเล็งเฉพาะจุดตาย เนื่องจากเขาต้องการเก็บวัตถุดิบไม่ใช่การทำลายวัตถุดิบ

 

ทางด้านของทั้ง 3 คน ที่อยู่ใกล้ในจุดที่ดันกำลังสู้ ก็ตกอยู่ในภาวะตกตะลึ่งตั้งแต่ที่เห็นดันถือสายฟ้าฟาดไปฟาดมา อีกทั้งเสียงที่ดังสนั่น ทำเอาขวัญผวาเหงื่อตก มือไม่สั่น ขาสั่นไม่มีแรงกันทีเลยเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ฟาดสายฟ้าครั้งที่ 3 ทำเอาพวกเขาทั้งสามต้องรวบรวมสติและความกล้า...แล้วจึงตัดสินใจวิ่งหนีตายไปที่หน้าบ้านของดัน จนทั้งสามต้องเอามืออุดที่หู และสะดุ้งตามเสียงที่เกิดขึ้น

 

ซึ่งในความคิดของทั้งสาม คงคิดคล้ายๆกันว่า ยอมโดยกระทิงคูกาลัมม์ฉีกกระชากร่างกายซะยังดีกว่าโดนไอ้สิ่งนั้นฟาดใส่ เพราะมันให้ความรู้สึกที่สิ้นหวังเกิดไป...กับการที่จะต้องไปต่อกรกับพลังแบบนั้น

 

" หมอนั้น ! มันตัวอะไรกันครับ.....คุณชามอน ? ขนาดเราวิ่งหนีมาหลบที่วิหารตรงนี้ เสียงสายฟ้านั้นยังทำเอาผมสั่นทุกครั้ง แถมผมยังเผลอสะดุ้งไปเองอีก " ชายหนุ่มวัยรุ่นกล่าวพร้อมมองไปที่มือของตนที่มันสั่น.....

 

" คงเป็นนักผจญภัยแรงค์ SS ละมั้ง ! แต่ว่านะ ตั้งแต่ที่ฉันทำงานเป็นนักภจญภัยมาจนถึงตอนนี้ ฉันบอกได้เลยว่าเขาคนนั้นเป็นของจริงแน่นอน ทางที่ดีเราควรทำตัวดีๆและมีมารยาทกับเขา เพราะถ้าเขาโกรธเราขึ้นมาล่ะก็...คงไม่ต้องบอกนะว่าจะเกิดอะไรขึ้นหน่ะ " ชายกลางคนใส่ชุดเกราะสีเงินถือโล่กล่าวพร้อมดูท่าทางเคร่งเครียด

 

" ขอให้พระเจ้าคุ้มครองคุณให้ปลอดภัยนะคะ คุณผู้มีพระคุณของฉัน...ถึงแม้คุณจะทำให้ร่างกายของฉันนั้นเร้าร้อนและสั่นไหวก็ตาม...แต่ถ้าแค่คุณปลอดภัย ! ต่อให้ร่างกายของฉันจะไม่บริสุทธิ์ฉันก็ยอมคะ อ่า....ตรงนั้นมัน...... ! " จูนเอามือกุมที่หน้าอกพร้อมใบหน้าที่แดงและดูแตกต่างจากแต่ก่อน

 

" หืม ! ท้องฟ้าตรงบริเวณนั้นกลับเป็นปกติแล้วแถมบรรยากาศก็ดูดีขึ้นไม่อึดอัดเหมือนแต่ก่อน คุณชามอนครับ ! ดูเหมือนนี่จะเป็นสัญญาณที่บอกว่าจบแล้วสินะครับ ! เฮ้ออ.........วันนี้มันเป็นวันที่หนักจริงๆครับ...ผมอยากจะร้องไหเลยหล่ะ ขอโทษครับที่เผลอพูดออกมา "

 

" ไม่หรอกโช ! ฉันเองก็คิดเหมือนกัน ทั้งร่างกาย และจิตใจ มันอ่อนล้าจริงๆนั้นแหละ และอีกอย่างเราวิ่งหนีฝูงกระทิงคูกาลัมม์ตลอดทั้งคืนที่มีมากกว่า 40 ตัว ซึ่งมันเป็นมอนเตอร์แรงค์ B+ แค่มีชีวิตรอดอยู่จนถึงตอนนี้ก็นับเป็นปาฏิหาริย์แล้วสำหรับพวกเราที่เป็นแค่นักผจญภัยแรงค์ B แต่จะว่าไปแม่สาวเอลฟ์ที่นอนอยู่ตรงนั้น คงจะนอนสลบอยู่ที่นี่ก่อนหน้าที่เราจะมาถึง เธอคงจะเหนื่อยล้าจริงๆล่ะนะ "

 

" นี่ ! คุณชามอน ! ถ้าผมฆ่าเธอ.....คุณชามอนจะรายงานที่กิลด์นักผจญภัยหรือเปล่าครับ "

 

ทันทีที่ชามอนได้ยินแบบนั้น ! เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง !

 

" โทษทีนะโช ! แต่ฉันคงต้องรายงานไปตามที่เห็นนั้นแหละ ! เพราะฉะนั้นตัดใจที่จะลงมือทำแบบนั้นซะเถอะ...แล้วก็ปล่อยวางซะ "

 

หลังจากที่ชามอนพูดจบ เขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง...

 

" หืม.....ดูเหมือนมีใครกำลังเดินมาทางนี้ ! ระวังด้วยทั้งสองคน " ชามอนเอามือจับไปที่ดาบและถือโล่เตรียมปะทะ

 

โชพยักหน้าตอบรับ ! และจับดาบเตรียมพร้อม ส่วนจูน..เธอกับวิ่งไปทางนั้นทันที !

 

ทั้งสองคนที่เห็นจูนวิ่งไปทางนั้น...ก็ตกใจอย่างมาก ! ที่จู่ๆจูนก็วิ่งไปทางนั้นแบบไม่บ่งไม่บอก ทั้งสองจึงตามจูนไป....

 

 

--------------------------------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น