ลภัสรดา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ◾9◾

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 25

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 08:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
◾9◾
แบบอักษร

 

ร้านคาเฟ่แห่งหนึ่ง

 

"หมีๆ รู้ได้ไงว่ามีร้านนี้ด้วย"คนร่างบางที่เดินเข้ามาในร้านก็ถามพี่ชายตนเองทันที

"เพื่อนมันส่งมาให้ มันรู้ว่าหมีมีน้องสาวก็ส่งที่พวกนี้มาเต็มเลย"คนร่างสูงที่พูดทั้งเอาโทรศัพท์ให้ดูแชท

"ที่พวกนี้ส่วนใหญ่เค้าไปเกือบหมดแล้วล่ะ"คนร่างบางที่หาที่ได้ก็ดูสถานที่ให้โทรศัพท์ของอีกคนดีๆ

"ไม่ทราบว่าคุณลูกค้ารับอะไรดีครับ"พนักงานได้เข้ามาถามทั้งสองคนเมื่อสั่งเสร็จพนักงานก็เดินไปเอาของทั้งสั่งให้ทันที

"ขออนุญาตเสิร์ฟครับ"พนักงานคนเดิมก็ได้วางของแล้วเดินออกออกไปทันที

"หมีๆอย่างพึ่งกินน่ะ เค้าขอถ่ายรูปก่อน"คนร่างบางได้เอ่ยบอกพี่ชายตนก่อนที่จะเริ่มกินขนมเข้าไป

 

"พี่กินกาแฟได้รึยัง"ศีตกาลถามคนร่างบางก็ได้พยักหน้าและกินขนมที่ตนเองสั่ง

"หมี อันนี้ไม่หวานกินแทนเค้าหน่อยได้มั้ย"คนร่างบางที่ตอนนี่กินเมล่อนเข้าไปถึงกับถามอีกคนให้กินแทนตนทันที

"ทำไมหรอ ทุกทีเราชอบกินของแบบนี้นิ"คนร่างสูงถึงกับสงสัยเพราะทุกทีน้องสาวตนชอบของหวานจะตายไป

"เดี๋ยวเค้าบอกน่ะ ขอร้องกินแทนเค้าหน่อย🥺🥺"คนร่างบางอ้อนอีกคนจนทนไม่ไหวจึงยอมกินแทนน้องสาวถึงกับอยากอ้วกเลยทันทีที่กินเข้าไปพวกเขาเลยรีบกินและออกจากร้านทันที

"รู้แล้วใช่มั้ยเธอ ทำไมเค้าถึงกับใหเธอกินแทน"คนร่างบางถามอีกฝ่ายออกไปเจ้าตัวก็พยักหน้าทันที

"เข้าใจเลยตัวเล็ก"ทั้งสองหันมามองกันก่อนจะ

"ไม่จะไม่ยุ่งเนอะ กลับบ้านเลยมั้ย"ร่างบางส่ายหน้าเป็นคนตอบแล้วเดินนำไปที่ห้างที่อยู่ตรงหน้าตนเอง

 

"มึง...อยู่ไหนกูถึงแล้ว"ข้าวที่โทรศัพท์หาใครก็ไม่รู้เหมือนกับสนิทกันมากทีเดียว

"คุยกับใครอ่ะตัวเล็ก"คนร่างสูงถามออกไปเมื่ออีกคนวางโทรศัพท์

"เพื่อนสนิทที่สุด"คนร่างบางตอบไปแล้วมองหาคนก็ยิ้มขึ้นทันที

"มด คิดถึงงงงงงงง"เมื่อคนร่างเห็นเจอก็วิ่งไปหาอีกคนทันที

"ข้าว ใจเย็น อย่าวิ่งเดี๋ยวล้ม"อีกคนบอกกับคนร่างบาง

"อะไรอ่ะ นี้พี่ชายกู ชื่อศีตกาล"คนร่างบางมาถึงก็พองแก้มทันที

"คนที่มึงเล่าให้ฟังป่ะ สวัสดีครับ"มดเอ่ยถามกับคนร่างบางก่อนที่จะหันไปไหว้คนด้านหลัง

"เพื่อนเราหรอ"อีกคนรับไหว้แล้วหันไปถามคนร่างบางแต่ดูเหมือนอีกคนไม่สนใจตนเลย

 

 

"มด ไปดูร้านนั้นกัน"คนร่างบางที่ตอนนี้ลากเพื่อนตนเองที่ไปดูเสื้อผ้าแบบธรรมดาๆที่ไม่ใช่ห้างหรูๆแบบที่พี่ชายตนเคยพาไป

"จ้าๆ เสื้อสีดำอีกกูถืบน่ะข้าว มึงจะใส่สีเดียวไม่ได้น่ะ"มดที่เห็นว่าเพื่อนตนเองดูแต่โซนสีดำได้พูดขึ้นแต่จะมีหรือที่อีกคนฟังตนเอง

"สีอื่นก็ใส่ตอนนอนไง สีดำใส่ตอนเช้า"คนร่างบางมักจะพูดด้วยคำนี้ตลอดที่มดบ่นเรื่องเสื้อผ้าที่ตนใส่

"เป็นแบบนี้ทุกทีเลยน่ะข้าว"มดบ่นขึ้นมาอย่างเหนื่อยใจแต่ก็ต้องสะดุดกับร้องเท้าที่ตนอยากได้มานานแล้ว

"อยากได้หรอมึง พี่ค่ะขอซื้อรองเท้าตรงที่ทุกแบบไซต์ 41 ด้วยนะคะ"คนร่างบางได้สั่งพนักงานแล้วเดินดูเสื้อผ้าต่อจนพอใจ

 

"มึงเย็นแล้ว มึงจะกลับยังไง"คนร่างบนที่ดูเวลาในโทรศัพท์เพื่อนตนเองก็ได้ถามขึ้นไป

"ไม่รู้"/"พี่สายไปส่งเพื่อนหนูที่บ้านมันหน่อย"เมื่อคนร่างบางได้ยินที่เพื่อนตนเองตอบแบบนั้นก็ได้สั่งลูกน้องคนสนิททันที

"ไอ้ข้าว ไม่ต้องกูกลับเองได้"มดบอกกับเพื่อนที่เป็นคนเอาแต่ใจและหวงห่วงเพื่อนมากที่สุด

"ไม่และห้ามเถียง รึมึงจะให้กูไปส่งด้วยตัวเอง"คนร่างบางถามอีกคนก่อนที่จะทำสายตาจริงจัง

"ไปกับพี่เค้าก็ได้ครับแม่"มดที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้รีบบอกกับอีกคนทันที

"เคร แยกย้าย พี่สายไปส่งเพื่อนหนูดีๆล่ะ"คนร่างบางได้เอ่ยก่อนที่จะเดินไปที่รถอีกคนหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น