OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

EP.14 สัญญาณเตือน [1/2]

ชื่อตอน : EP.14 สัญญาณเตือน [1/2]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2563 19:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.14 สัญญาณเตือน [1/2]
แบบอักษร

EP.14 

สัญญาณเตือน 

[1/2] 

 

               

                เวลาล่วงเลยมาจนถึงกระทั่งช่วงที่นักเรียนปิดเทอม น้ำตาลจะได้ปิดเทอมก่อนไทม์ และช่วงเวลาที่น้องเพิ่งปิดนั้นก็กำลังเข้าช่วงที่ไทม์เตรียมสอบเช่นกัน เวลาของพวกเขาช่วงนี้จึงไม่ค่อยลงล็อคเท่าไหร่เพราะไทม์ต้องติวสอบและอ่านหนังสืออย่างหนัก ทว่าพวกเขาก็ไม่เคยห่างกันเลย น้ำตาลยังคงพยายามโทรไปให้กำลังใจเกือบทุกวัน

                ยกเว้นบางวันที่แม่ของน้องกลับมาดึกหน่อย น้องจะไม่ได้ยืมโทรศัพท์เพื่อโทรหาพี่ชายใจดี เป็นอันรู้กันทั้งสองฝ่ายว่าบางทีน้ำตาลอาจจะหลับไปก่อนที่แม่กลับมาก็ได้

                แต่เมื่อไหร่ที่มีเวลาว่างพอได้มาเจอกัน ไทม์ก็ไม่เคยพลาดโอกาสที่จะมาหาน้องเลยสักครั้งเดียว อย่างเช่นวันนี้ เขามาหาน้องที่อพาร์ทเมนต์ตอนห้าโมงเย็นหลังจากติวสอบกับเพื่อนเสร็จแล้ว แถมไม่ได้มามือเปล่า ไทม์แวะซื้อหมูสไลด์ เบคอน ไส้กรอก กุ้ง ปลาหมึก จากโลตัสมาหลายแพ็คเลย เพราะวันก่อนเจ้าตัวเล็กได้บอกไทม์ว่าอยากกินหมูกระทะ

                ที่อยากกินก็ไม่ใช่อะไร น้องเห่อเตาไฟฟ้าแบบปิ้งย่างอันใหม่ที่แม่เพิ่งซื้อมาแต่ยังไม่มีโอกาสได้ใช้ทำอะไรสักที วันนี้ไทม์จึงจะตามใจน้องโดยไม่ลืมไลน์บอกแม่น้องไว้แล้วว่าจะเข้ามาทำอาหารที่ห้อง แน่นอนว่าไทม์ได้รับอนุญาตทันที

                ก๊อก ก๊อก

                ร่างสูงรวบถุงใส่อาหารสดมาไว้ในมือเดียวก่อนยกมือข้างที่ว่างเคาะประตู พลางแนบหูฟังว่าเจ้าเด็กในห้องนั้นมีการเคลื่อนไหวหรือไม่ ไทม์เองก็ไม่รู้ว่าน้ำตาลหลับอยู่หรือเปล่า น้องไม่ได้มีโทรศัพท์ให้ติดต่อกันได้ตลอดเวลา มาหาแต่ละครั้งก็ใช้การคาดเดาเอาทั้งนั้น ทว่าไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่น้ำตาลจะเปิดประตูให้เขาช้า เพราะน้องรู้อยู่แล้วว่าไทม์จะมาหาประมาณกี่โมง

                ก๊อก ก๊อก

                “หนู นี่พี่ไทม์เองนะครับ หนูหลับอยู่หรือเปล่า”

                แม้เคาะห้องซ้ำไปอีกเป็นครั้งที่สอง เสียงด้านในก็ยังเงียบ ไทม์ได้แต่ถอนหายใจเพราะรู้ชะตากรรมแล้วว่าถ้าน้องหลับก็คงทำอะไรไม่ได้ ทำได้อย่างเดียวคือรอจนกว่าน้องจะตื่นถึงจะเข้าไปได้ เขาก้มมองข้าวของที่ซื้อมาพลางทำตาปริบๆ วันนี้ทั้งวันไทม์ยังไม่ได้กินอะไรเลย ตั้งใจจะมากินหมูกระทะกับน้องตอนเย็นทีเดียว

                ครืดดดดด

                ขณะที่ไทม์กำลังทิ้งตัวนั่งพิงประตูห้องนั้นก็ได้ยินเสียงกดชักโครกดังแว่วมาจากในห้อง เจ้าตัวเลยลุกขึ้นยืนตรงแล้วเงี่ยหูฟังอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าก็ถึงกับยิ้มออกมา ที่แท้เจ้าตัวเล็กของเขาก็เข้าห้องน้ำอยู่นี่เอง

                ก๊อก ก๊อก

                “เด็กอ้วน เปิดประตูให้พี่หน่อยครับ”

                สิ้นเสียงของไทม์เพียงชั่วอึดใจ เสียงฝีเท้าวิ่งถี่ก็ดังเข้ามาใกล้และหยุดอยู่หลังประตู ไทม์รีบยกมือขึ้นเสยผมเสริมหล่อสักหน่อยก่อนที่ประตูบานนี้จะเปิดออก

                “พี่ไทม์มาแล้ววววววว”

                เจ้าของห้องเปิดประตูต้อนรับพร้อมกับเสียงสดใส น้ำตาลรีบแบ่งถุงจากมือไทม์ไปวางในโซนครัว จากนั้นก็ไม่ลืมที่จะกระโจนเข้ากอดไทม์อย่างเช่นทุกครั้ง

                “หนูทำอะไรอยู่ พี่เคาะเรียกสองครั้งแล้ว เข้าห้องน้ำอยู่เหรอ หืม?”

                “ใช่ หนูต้องรีบเอาของเก่าออก จะได้กินได้เยอะๆ”

                “หิวหรือยัง กินกันเลยไหม?”

                “กินเลย นี่ๆๆ กระทะใหม่ที่หนูบอกยังอยู่ในกล่องอยู่เลย พี่ไทม์ดูดิ ต้มก็ได้ ย่างก็ได้ รีบแกะเร็วหนูอยากกินแล้ว”

                ไทม์รีบทำตามโดยง่าย นำเตาใหม่ไปทำความสะอาดแล้วให้น้องช่วยเช็ดให้แห้ง แล้วไทม์ก็มาเตรียมของสดที่แวะซื้อมา แต่ไม่ว่าจะหยิบจับอะไรในครัวก็ล้วนเป็นของใหม่แทบทั้งหมด จาน ชาม มีด กะละมัง เขียง ถาด ไทม์เงยหน้ามองสำรวจไปทั่วก็พบว่าในห้องนี้มีหลายอย่างเปลี่ยนไป

                “โห น้าเตยถูกหวยเหรอ ซื้อของใหม่เยอะจัง ผ้าม่านก็ใหม่ ทีวีใหม่ เตียงใหม่”

                “แม่ไม่ได้ถูกหวย มีคุณลุงทหารใจดีซื้อให้”

                เป็นครั้งแรกที่น้ำตาลพูดถึงบุคคลที่สาม หรือน้องรู้แล้วว่าแม่มีแฟนใหม่ และลุงทหารที่ว่านั่นกำลังจะมาเป็นพ่อเลี้ยงของน้องแน่หากความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่เป็นไปได้ด้วยดี ไทม์ทั้งตกใจทั้งใจหาย ตกใจที่น้องพูดถึงเขา ลำพังตัวไทม์เองไม่เคยบอกอะไรน้องเลยและน้องก็ไม่ได้เล่าอะไรให้ไทม์ฟังด้วยว่าเคยเจอลุงทหารใจดีนั่นที่ไหน เมื่อไหร่

                แล้วไทม์ก็ใจหายที่น้องมีคำว่าใจดีต่อท้าย นั่นหมายความว่าน้องไม่ได้กลัวหรือไม่ชอบเขา ความรู้สึกแรกก็บอกว่าเขาใจดีแล้ว อย่างนี้ก็คงจะไม่ยากอะไรหากเขาจะเข้าหาน้องเพื่อกระชับสัมพันธ์ ก็ถ้าไปได้ดีตั้งแต่ต้น การจะโยกย้ายไปเริ่มสร้างครอบครัวใหม่อาจจะเร็วขึ้นหรือเปล่านะ เขาจะพากันไปอยู่ที่ไหน ไกลไหม ไทม์เริ่มวิตกไปหมดแล้ว

                “หนูเคยเจอเขาไหม ลุงทหารใจดีที่หนูว่า”

                “เคยครับ วันก่อนซื้อทีวีใหม่ให้เขาก็มาติดตั้งให้ด้วย เขาซื้อของใหม่ให้แม่หลายอย่างเลย ลุงเขาใจดีกับแม่มากๆ”

                “แล้วเขาใจดีกับหนูไหม หนูชอบเขาไหมล่ะ?”

                “ก็ดูใจดีนะพี่ไทม์ สงสัยมาจีบแม่”

                “หนูรู้ได้ยังไงว่าเขามาจีบ แล้วถ้าจีบจริงหนูจะว่ายังไง”

                “แหม จีบแหละ เด็กป.4 อย่างหนูยังดูออกเลยว่าลุงเขาจีบแม่อยู่ แต่หนู...ไม่รู้สิ ถ้าเขาเป็นแฟนแม่ก็เท่ากับเป็นพ่อหนูหรือเปล่า? หนูไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป หนู...ไม่เคยมีพ่อ”

                น้ำตาลเริ่มแสดงความสับสนออกทางสีหน้าได้ชัดเจน น้องอาจเข้าใจคำว่าแฟน ลุงคนนั้นคงมาเป็นแฟน แต่น้ำตาลไม่เคยสัมผัสความรู้สึกการมีพ่อมาก่อน นึกภาพไม่ออกว่าควรทำยังไง ควรรู้สึกแบบไหน ทั้งที่ไม่เคยเรียกใครว่าพ่อมาจนอายุเก้าขวบ วันหนึ่งควรเรียกใครคนหนึ่งว่าพ่อทั้งที่ไม่ใช่พ่อแท้ๆ ไหม? น้ำตาลไม่รู้เลย น้องเริ่มต้นกับความสัมพันธ์แบบนี้ไม่ถูก

                “เอาล่ะ ไม่ต้องคิดมากนะครับ หนูมีพี่อยู่ ถ้าถึงวันนั้นหนูรับมือไม่ไหวพี่ก็จะอยู่ข้างหนู แม่เราคงไม่บังคับอะไรนักหรอก พี่ว่าช่วงนี้ลุงเขาคงมาหาบ่อยหน่อยแหละ แต่ถ้าหนูอึดอัดหรือไม่สบายใจอะไรบอกพี่ได้เลยนะ บางอย่างไม่กล้าบอกแม่ก็บอกพี่ได้ เข้าใจไหมครับ?”

                “แม่บอกหนูว่าถ้ารู้สึกไม่ดีกับลุงเขาให้บอกแม่เหมือนกัน หนูไม่รู้ว่าถ้าบอกแม่ว่าไม่ชอบแล้วแม่จะเสียใจไหม อืม ก็คงเสียใจแหละ”

                “หนูไม่ชอบลุงเขาเหรอ? เขาทำอะไรหนูหรือเปล่า?”

                ไทม์วางของทุกอย่างแล้วย่อตัวลงคุยกับน้องอย่างเป็นห่วง สายตากวาดมองสำรวจร่างกายของน้ำตาลแทบจะทุกซอกทุกมุม กลัวว่าน้องจะโดนทำร้าย

                “พี่ไทม์ ทำอะไรครับเนี่ย”

                “เขาไม่ได้ตีหนูใช่ไหม”

                “เปล่าครับ เขาไม่ได้ทำอะไรหนู ที่หนูพูดหนูแค่สมมติเฉยๆ คิดว่าคำตอบของหนูมันสำคัญมากพอจะให้แม่กับลุงเลิกเป็นแฟนกันได้เหรอแค่นั้นเอง”

                “สำคัญสิ หนูเป็นลูกนะ”

                “แต่เพื่อนหนูมันคบกัน เพื่อนในกลุ่มไม่ชอบเลยบอกให้เลิก เพื่อนหนูก็ไม่เห็นเลิกกันตามที่เพื่อนบอกนี่”

                “มันไม่เหมือนกันหรอกครับ หนูสามารถบอกแม่ได้เลยนะ ความรู้สึกของหนูมันสำคัญกับผู้ใหญ่มากๆ เลยล่ะ”

                “แล้วคิดว่าหนูจะพูดอะไรให้แม่เสียใจเหรอครับ หนูไม่ทำหรอก หนูไม่ได้กลัวที่แม่มีแฟนนะพี่ไทม์ หนูกลัวการมีพ่อใหม่เฉยๆ แต่มีพี่ไทม์อยู่หนูไม่กลัวอะไรแล้ว หนูหนีไปอยู่บ้านพี่ไทม์ก็ได้”

                “งั้นมีอะไรหนูบอกพี่นะ รู้สึกอะไรก็บอกได้ เรื่องลุงเขาก็เล่าให้พี่ฟังได้”

                “ครับผม พี่ไทม์เลิกกอดหนูก่อน ไปตั้งเตาเลยหนูหิวแล้ว”

                จากนั้นไม่นานหมูกระทะบนกระทะใหม่ก็เริ่มขึ้น ส่วนตรงกลางที่เป็นหม้อต้มไทม์เลือกที่จะต้มมาม่าเกาหลีที่เคยซื้อมาให้น้อง แล้วใส่หมูกับผักลงไปเพิ่ม เจ้าตัวเล็กถึงกับเลือกกินไม่ถูกว่าอยากกินต้มหรือย่างดี มาม่าก็อร่อย เบคอนย่างก็น่ากิน             

                แล้วจุดจบของการกินจุก็คือจุกท้อง น้ำตาลขยับตัวไปนั่งพิงพนังพลางยกมือลูบท้องแล้วเรอเอิ้กเสียงดัง มองไทม์เก็บของไปเรื่อยๆ เพราะตัวน้องอิ่มจนขยับตัวตอนนี้ไม่ไหว คงต้องรออาหารย่อยอีกพักหนึ่ง

                “เด็กอ้วน เป็นไงเรา ซ่าอยากจะกินเยอะ”

                “หนูอิ่มมาก!”

                ไทม์ยื่นยาลดกรดให้น้องกินเพื่อลดอาการจุกเสียดและแน่นท้อง เด็กอ้วนของไทม์จะได้สบายท้องขึ้นมาหน่อย จากนั้นไทม์ก็จัดการทำความสะอาดกระทะ ล้างจาน เก็บขยะ และถูพื้น โดยมีน้ำตาลนั่งเป็นกำลังใจให้ไม่ขาด ทั้งร้องเพลงเชียร์พี่ถูพื้น ทั้งส่งจูบทุกครั้งที่ไทม์หันมาสบตา หารู้ไม่ว่าความทะเล้นของน้องทำให้ไทม์ต้องข่มใจแค่ไหนเพื่อไม่ให้เข้าไปฟัด

                แต่ถึงอยากฟัดตอนนี้ก็คงทำไม่ได้ เด็กอ้วนนั่งเรอเอิ้กอ้ากขยับตัวไม่ไหว ไทม์เลยได้แต่ทิ้งตัวลงนั่งข้างน้องแล้วชวนดูหนัง โดยเชื่อมต่อเน็ตฟลิกซ์ในทีวีเครื่องใหม่เป็นแอคเคาท์ของไทม์เอง เอาไว้ให้น้องดูแก้เบื่อ

                น้ำตาลตื่นเต้นจนเลือกดูไม่ถูกเพราะมันมีทั้งหนัง ซีรี่ส์ กาตูน พี่ไทม์บอกว่าอยากดูเรื่องไหนกดดูได้เลย ยกเว้นเรื่องที่มันเขียนกำกับเอาไว้ว่า 18+ ไทม์ยังไม่อยากให้น้องดู ต้องรอโตขึ้นอีกหน่อย แต่เด็กวัยน้ำตาลก็ไม่ได้ตื่นตากับหนังอะไรเทือกนั้น น้องยังคงสนใจหมดกาตูนเสียมากกว่า

                “เรื่องนี้ก็สนุก มันเป็นกาตูนเกี่ยวกับการเล่นบาส”

                “งั้นหนูดูเรื่องนี้ก็ได้”

                หลังจากดูไปได้สามตอน เจ้าเด็กน้อยก็หยุดดูไม่ได้ ไทม์ไล่ไปอาบน้ำก็ไม่ยอมไปอ้างว่าขอดูต่ออีกหนึ่งตอนจะไปอาบน้ำ ซึ่งน้องอ้างแบบนี้ตั้งแต่ตอนที่สองแล้ว สุดท้ายพอไทม์โดนน้องอ้อนเข้าหน่อยก็ต้องยอมตามใจอยู่ดี นอกจากจะไม่ไล่ให้น้องไปอาบน้ำต่อแล้วยังตบหน้าตักให้น้องหนุนนอนอีกต่างหาก

_________________________ 

 

แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง 

 

TALK 

ตอนพี่ไทม์เรียกน้องว่าเด็กอ้วนน่ะนะ ใจชั้นเหลวเป็นน้ำเลย แงงงง นึกภาพเด็กตัวเล็ก ผิวขาว กำลังยืนแอ่นพุงให้ดูแล้วก็อยากฟัดตามพี่ไทม์ 5555555555555 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #ไทม์อย่าทำน้อง 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 ชุด ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31กรกฎาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น