Chimpanzee

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ : )

ตอนที่ 23 [กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน]

ชื่อตอน : ตอนที่ 23 [กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน]

คำค้น : หากต้องการได้ใจชายต้องคว้ากระเพาะเขาให้ได้ก่อน ,ทำอาหาร ,ออมเล็ต ,อังศุมาลิน ,นิยายวาย ,นิยายแฟนตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 412

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2563 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23 [กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน]
แบบอักษร

 

“ดีใช่ไหมครับ” ออมเล็ตเห็นท่านพี่ใหญ่คล้ายหายเหนื่อยล้าและผ่อนคลายลงกว่าเกาจึงยกยิ้มบางเบาพึงพอใจ 

 

“ดีมากๆ” ท่านพันโทเลโอเนลโล่แย้มยิ้มบางเบา ความคิดของเขามีหลายอย่างวิ่งวนแต่คิดว่าหยุดอยู่กับวันเวลาบรรยากาศช่วงพักผ่อนแบบนี้ก็ดีและดีกว่าด้วย 

 

เลโอเนลโล่ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยไม่เคยรู้สึกล้าทว่าเมื่อได้ดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาเขากลับมีความคิดว่าบางครั้งเขาก็เหนื่อยและควรได้พัก จากนั้นดื่มและทานอะไรสักอย่างที่ช่วยให้เขาปลดเปลื้องผ่อนคลายกายใจมากกว่านี้  

ความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยตรากตรำที่เคี่ยวกรำมาจากการทำงานตลอดหลายวันคล้ายได้ปลดปล่อยวางแล้วผ่อนคลายลงจริงๆ ดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาแล้วยิ่งรู้สึกชื่นใจ กระปรี้กระเปร่าและกระชุ่มกระชวยขึ้นมาเลย 

 

ในปัจจุบันโลกอนาคตนี้ทั้งมนุษย์ทั้งมนุษย์มิวแทนท์ต่างมีการวิวัฒนาการขึ้นไม่มากก็น้อยส่งผลให้พวกเขามีความสามารถด้านพลังกายและพลังจิตซึ่งแตกต่างกันไป ร่างกายของพวกเขาไม่ใช่ในแบบมนุษย์ธรรมดาศตวรรษที่ 21 แบบนายออมเล็ตคนอดีตอีกแล้ว  

 

ด้วยศักยภาพนั้นพวกเขาจึงทำงานมากขึ้นหนักขึ้นจนบางครั้งก็ลืมคำนึงไปว่าตนก็ยังเป็นมนุษย์โลกอยู่ มนุษย์โลกที่ควรพอดี... ไม่หักโหมเกินไปในหลายๆอย่าง ควรใช้เวลาทำงานที่พอดี ควรนอนก็ควรนอนหลับพักผ่อนที่เพียงพอ ควรมีกิจกรรมหรือได้คลายความเครียดที่ซ่อนอยู่อย่างถูกต้อง ควรได้หยุดพักผ่อนหย่อนกายหย่อนใจ ควรได้ทานอาหารอร่อยๆหรือได้ดื่มเครื่องดื่มที่ดีชื่นใจซึ่งถือเป็นการผ่อนคลายกายใจอย่างหนึ่งที่สำคัญมาก 

 

ออมเล็ตสรุปว่านอกจากการนอนหลับแล้วการกินอาหารดื่มเครื่องดื่มรสเลิศถือเป็นเรื่องสำคัญที่ขาดไม่ได้ในชีวิต! 

 

 

พี่ใหญ่อินทัชกับน้องสามอังศุมาลินสองพี่น้องปิกนิกย่างบาร์บีคิวด้วยกัน แม้ไม่มีใครพูดมากแต่ทว่าบรรยากาศก็แสนอบอุ่นและเป็นไปในแบบของพวกเขา... ว่าไปแล้วปิกนิกนี้ย่างบาร์บีคิวไปหิวไปจริงๆ  

 

บาร์บีคิว – กลิ่นหอมและรสชาติอันมีเอกลักษณ์ ขณะที่ย่างบาร์บีคิวก็ส่งกลิ่นความหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณเลย หากใครได้กลิ่นนี้ละก็เป็นต้องท้องร้องหิวแน่นอน เพราะกระเพาะของพวกเขาต้องการนี้! 

 

กลิ่นหอมแบบฉบับของบาร์บีคิวย่าง รูปลักษณ์หน้าตาของบาร์บีคิวก็ชวนน่าทานมากเช่นกัน สับปะรด เนื้อหมูนุ่ม ผักอื่นๆเรียงสลับสีสวยงามราดซอสบาร์บีคิวสีแดง รสชาติของบาร์บีคิวเป็นความผสมผสานอย่างลงตัวของวัตถุดิบหลายอย่างที่มีรสชาติในตัว สับปะรดเปรี้ยวหวานฉ่ำๆ เนื้อหมูหมักรสดีนุ่มๆ หอมหัวใหญ่ พริกหวานและลูกมะเขือเทศ นำมาย่างทาเนยยิ่งเพิ่มรสชาติความมันๆเค็มๆแล้วยังเพิ่มกลิ่นหอมด้วยปิดท้ายโดยการโรยพริกไทยอีกครั้ง และไม่ลืมที่จะกล่าวถึงรสชาติของซอสบาร์บีคิวสีแดงที่ปรุงรสน้ำตาล พริกเผ็ด(ปาปริก้า) ซอสมะเขือเทศ ซอสพริกพร้อมปรุงรสเคี่ยวให้เข้ากันจนยอดเยี่ยม 

 

บาร์บีคิวมีทั้งผลไม้ทั้งเนื้อทั้งผักแล้วซอสอร่อย เป็นอาหารที่สามารถทานได้เรื่อยๆดื่มด่ำกับบรรยากาศวันพักผ่อนเหมาะสมกับการปิกนิกมาก 

 

ออมเล็ตหยิบบาร์บีคิวที่สุกแล้วร้อนๆทาซอสบาร์บีคิวครั้งสุดท้ายวางเรียงใส่จาน กลิ่นหอมของบาร์บีคิวช่างเย้ายวนชวนน้ำลายไหลแทบทนไม่ไหวแล้วแต่เขาอยากให้ท่านพี่ใหญ่ได้ชิมก่อน ในใจแอบขำอย่างหนึ่งตรงที่ปิกนิกวันนี้ก็มีไข่ปิ้งทรงเครื่องมาด้วยนะ 

 

ไข่ปิ้งทรงเครื่อง บาร์บีคิวย่างมาพร้อมคู่กับน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าฝีมือน้องอังศ์กับท่านพี่ใหญ่เลโอพร้อมเสิร์ฟแล้ว... 

 

“ท่านพี่ บาร์บีคิว” 

 

มือเล็กวางจานบาร์บีคิวตรงกลางโต๊ะ ไม่ลืมหยิบกลับมาหนึ่งไม้ของตัวเอง... คุณชายสามอังศุมาลินเป็นชายหนุ่มร่างเล็กมีใบหน้าอ่อนเยาว์ทั้งเรือนร่างและใบหน้าของเขามองรวมๆแล้วคล้ายราวกับยังเป็นเด็กน้อยก็ไม่ปาน ดวงตาสีทองสุกกะพริบถี่มีประกายระยิบระยับดูมีชีวิตชีวากว่าเก่าเพราะบาร์บีคิวอาหารรสเลิศอยู่ตรงหน้า มือเล็กๆจับไม้บาร์บีคิว แก้มป่องพองลมเป่าๆฟู่ๆที่บาร์บีคิวกันร้อนลวกปาก  

 

บาร์บีคิวจ๋า บาร์บีคิวจ๋า บาร์บีคิวน่าอร่อยมากๆ ฮื่อ น้ำไหลจะลายแล้ว... ออมเล็ตอยากกินบาร์บีคิวมากเขาจึงสนใจแค่บาร์บีคิวตรงหน้า ไม่ได้รู้เลยว่าท่าทางนั้นของเขาภายนอกมันแสดงออกได้น่ารักน่าเอ็นดูมากขนาดไหน ช่างขัดกับลุคของคุณชายสามอังศุมาลินมาก 

 

เพราะคิดว่ามันเงียบไปเขาจึงสนใจมองคนอื่นๆบ้าง ดวงตาใสแป๋วมองพี่ชายนิ่งๆ มือเล็กหยิบไม้บาร์บีคิวส่ายไปมาเบาๆ ริมฝีปากจิ้มลิ้มไม่ลืมพูดคล้ายเชิงชวน “ท่านพี่บาร์บีคิวอร่อยนะ” 

 

พันโทเลโอเนลโล่มองสิ่งที่เรียกว่า ‘บาร์บีคิว’ ที่เขากับน้องชายตัวน้อยย่างด้วยกันซึ่งดูน่ากินไม่น้อยทีเดียว ในใจของท่านพันโทพลันมีประกายแห่งความภาคภูมิใจขึ้น  

 

เลโอเนลโล่หยิบบาร์บีคิวขึ้นมาชิม... สับปะรด เนื้อหมูนุ่ม พริกหวาน ทานพร้อมกันแล้วอร่อยอีกแบบกับรสชาติซอสเผ็ดหวานกำลังพอดี เพียงบาร์บีคิวไม้แรกหมดลงแล้วหลังจากนั้นเขาก็ไม่สามารถหยุดมือไม่ให้หยิบไม้ต่อไปได้เลย รสชาติอาหารของวัตถุดิบย่างหลายอย่างทานร่วมกันได้อย่างลงตัวที่เขาไม่เคยได้ทานจากที่ไหน ยังไข่ปิ้งทรงเครื่องอีกสองสามไม้ กับเครื่องดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าๆเย็นสดชื่นจริงๆ  

เขาทานอย่างช้าๆเรื่อยๆดื่มด่ำกับลมฟ้าอากาศต้นไม้ต้นหญ้าสีเขียวร่มรื่นกับบรรยากาศดีๆของวันพักผ่อนร่วมกับน้องชายตัวน้อย ค่อยๆย่างบาร์บีคิวที่เหลือไปพลางทานไปด้วย  

 

ใบหน้าหล่อเหลาดุดันที่เคยมีแต่ความเย็นชาและไม่แสดงอารมณ์อื่นใดของท่านพันโทเลโอเนลโล่ประดับด้วยรอยยิ้มที่เริ่มปรากฏร่องรอยชัดเจนขึ้นกว่าเก่า... วันนี้เป็นวันที่ดีมากจริงๆ 

 

 “อืมอร่อยมาก” พันโทเลโอเนลโล่ได้ทานบาร์บีคิวแล้วพลางกล่าวชมออมเล็ตทันที ใบหน้าคมคร้ามดุดันผ่อนคลายลงมากมีประกายความพึงพอใจ มือใหญ่กำหมัดแน่นอย่างชั่งใจสักพัก ก่อนค่อยคลายมือออกพลางเอื้อมไปลูบศีรษะเล็กน่าเอ็นดูของน้องชายตัวน้อย ความพยายามของท่านพันโทคือลูบอย่างอ่อนโยนด้วยทั้งท่าทางเก้ๆกังๆต่อกัน  

 

“อังศ์เก่งมาก” 

 

เมื่อมือเรียวใหญ่ทาบทามสัมผัสบนศีรษะ ออมเล็ตพลันร่างกายแข็งทื่อด้วยไม่คิดว่าท่านพี่ชายพันโทผู้นี้จะอ่อนโยนลงเป็น แม้จะยังมือหนักแรงมากไปหน่อยก็เถอะ...  

 

ออมเล็ตพยักหน้าทื่อๆให้ท่านพี่ใหญ่ จากนั้นพวกเขาพี่น้องก็นั่งกินบาร์บีคิวย่างต่อปล่อยช่วงเวลาให้ดำเนินไปอย่างช้าๆและเงียบสงบ ไม่มีคำพูดมีเพียงความเงียบสงบที่สบายใจ 

 

แต่ แต่ แต่... คิดว่าการปิกนิกบาร์บีคิวของพี่ไข่เจียวจะมีแค่นี้หรือ?  

 

ออมเล็ตได้เตรียมวัตถุดิบสำหรับทำของว่างทานเล่นอีกอย่างหนึ่งมาด้วยซึ่งอร่อยน่าทานไม่แพ้กัน! 

 

ระหว่างที่พี่ใหญ่เลโอเนลโล่กำลังนั่งทานบาร์บีคิวอยู่และบาร์บีคิวส่วนใหญ่ก็แทบจะสุกทั้งหมดแล้ว ออมเล็ตลุกขึ้นไปหยิบข้าวของวัตถุดิบที่ซื้อเอาไว้แล้วบนโต๊ะสำหรับวางของอีกฝั่งมา  

 

คุณชายใหญ่เลโอเนลโล่กำลังดื่มจิบๆน้ำผึ้งมะนาวโซดาเย็นชื่นใจ ก่อนมองตามน้องชายแม้มิได้เอ่ยอันใดทว่าบนใบหน้าคล้ายมีเครื่องหมายคำถามอยู่ “ ? ” 

 

“กล้วยชนิดใหม่กล้วยน้ำว้าเพิ่งวางขาย... ผมซื้อมาจะทำของว่างอีกอย่างหนึ่ง” ออมเล็ตหยิบข้าวของมาพร้อมกับกล้วยน้ำว้าสุกติดห่ามสีเหลืองกระดังงาสวยงามจำนวนห้าหวี ผลสุกติดห่ามเหมาะมากสำหรับทำกล้วยปิ้งเลย ใช่แล้ว เอาล่ะปรบมือสิ แปะๆ อาหารว่างวันนี้ขอนำเสนอ...  “กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน” 

 

ออมเล็ตวางของวัตถุดิบเรียงให้หยิบจับง่ายขณะระหว่างทำ ของว่างทานเล่นนี้เขาจะทำเองให้คุณชายพี่ชายพันโทนั่งรอทานและให้กำลังใจแค่นั้นก็พอแล้วซึ่งก่อนลงมือไม่ลืมหันมาถาม “ท่านพี่ ชอบทานหวานหรือไม่” 

 

“หวาน?” พันโทเลโอเนลโล่พยายามระลึกคิดถึงรสชาติหวานๆแบบหวาน ก็ไม่รู้ว่าหวานอย่างไร เขาไม่รู้ว่าตนเองชอบหวานๆหรือไม่เพราะกินแต่อาหารสังเคราะห์ที่คำนวณค่าพลังงานเอาไว้แล้วซึ่งนั่นก็คือรสชาติปกติ ทว่าเมื่อน้องต้องการคำตอบเขาก็ตอบไปตามใจเท่านั้น 

 

“แล้วแต่น้อง” 

 

“อืม” แล้วแต่น้องก็แล้วแต่น้อง ฉะนั้นปริมาณกะความหวานของน้ำซอสราดก็ต้องแล้วแต่ความชอบของพี่ไข่เจียวคนนี้แล้วล่ะ  

 

สำหรับมุมมองความคิดเห็นของออมเล็ตที่มีต่อ ‘กล้วยปิ้ง’ หรือเรียกว่า ‘กล้วยทับ’ ก็ได้ ต่อให้เป็นกล้วยปิ้งแบบไหนก็ตามคือว่าเขาชอบมาก เป็นเมนูของว่างทานเล่นยอดฮิต อิ่มด้วยอร่อยด้วย หาซื้อง่าย กินง่าย ทำกินเองก็ยังง่ายเหมือนกัน วันนี้เขาหยิบของว่างเป็น ‘กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน’ บอกเลยอร่อยแน่ๆแถมหอมมากด้วย 

 

กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน – เตรียมวัตถุดิบโดยมีกล้วยน้ำว้าสุกติดห่าม ใบเตย มะพร้าวอ่อน(ขูดเป็นเส้นๆ) น้ำตาลมะพร้าว นมสดรสจืด เนย และเกลือ 

ออมเล็ตเริ่มจากนั้นปอกเปลือกกล้วยน้ำว้าหั่นครึ่งจนหมดแล้วนำไปล้างน้ำเกลือ ต่อมานำกล้วยไปปิ้งบนไฟอ่อน หมั่นพลิกบ่อยๆ อย่าปล่อยกล้วยให้ไหม้ ใช้เวลาไม่นานกล้วยก็สุกแล้วนำออกมาทับให้แบน โดยใส่กล้วยในถุงก่อนแล้วค่อยใช้อุปกรณ์กดทับกล้วยให้แบนแบบพอดี ไม่กดทับกล้วยจนแบนเกินไป  

ขั้นต่อไปทำน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อน โดยตั้งหม้อเปิดใช้ไฟอ่อนตักน้ำตาลมะพร้าวใส่ลงไป ใส่น้ำเปล่าเล็กน้อยแล้วคนๆเคี่ยวจนน้ำตาลละลาย สีเข้มขึ้น ต่อมาใส่นมสดรสจืด ใส่เนย ใส่เกลือนิดหน่อยจากนั้นคนๆให้เข้ากัน เอาใบเตยมามัดหลวมๆหย่อนลงไปคนๆอีก แล้วค่อยใส่มะพร้าวอ่อนที่ขูดเป็นเส้นๆแล้วต่อคนๆให้เข้ากันอีก 

ขั้นสุดท้ายเรียงกล้วยปิ้งทับใส่จานเป็นแถวอย่างสวยงาม ปิดท้ายด้วยนำน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนมาราดบนกล้วยปิ้งทับ เป็นอันเสร็จเรียบร้อย 

 

โอ้โฮ กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่อาหารว่างทานเล่นแต่ทว่าในเรื่องความน่ากินกับกลิ่นอันหอมหวนนั้นก็ไม่ปรานีกระเพาะของผู้ใดใครเลยเช่นกัน!  

 

“กำลังดีเลย” 

 

กลิ่นหอมมากๆ... ในทางรูปลักษณ์หน้าตาของกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนชวนน่าทานมากเพราะออมเล็ตพยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ทำให้กล้วยปิ้งไหม้ ทั้งตอนกดทับกล้วยปิ้งเองก็ด้วยไม่ทันแบนเกินไป และเพราะตั้งใจตั้งแต่ขั้นในการเลือกกล้วยน้ำว้าแบบไม่สุกเละไปไม่ห่ามดิบไปอยู่ในความพอดี กล้วยปิ้งจึงออกมาน่าพอใจมากๆ 

ความกลิ่นหอมนี่คือกลิ่นใบเตยลอยโชยออกมาชัดเจนเลยยิ่งใส่นมสดกับเนยลงไปด้วยยิ่งทำให้เพิ่มความหอมมันมากขึ้นแถมกลิ่นความมะพร้าวอ่อนเคล้าด้วย กล้วยน้ำว้านำมาปิ้งให้กลิ่นหอมของกล้วยปิ้งอ่อนๆออกมาผนวกกับน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนที่เคี่ยวโดยน้ำตาลมะพร้าว นมสด เนย ใบเตย มะพร้าวอ่อนยิ่งดี น่าทานมากขนาดนี้... กระเพาะของเหล่าชายหนุ่มต้องการสิ่งนี้อีกแล้ว! 

 

ยังไงเดิมกล้วยปิ้งก็อร่อยอยู่แล้ว กล้วยปิ้งออกมามีรสหวานๆนิดๆของตัวกล้วยเอง ผนวกกับน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนยิ่งเพิ่มเอกลักษณ์ ความหอมของตัวเสริมอย่างใบเตยและรสชาติหวานมันกำลังพอดีเข้าไปอีก นับได้ว่าอร่อยควรทานคุณค่าที่คุณคู่ควร!  

 

ออมเล็ตไม่รู้ว่าท่านพี่ใหญ่ทานรสหวานประมาณไหน เขาจึงทำกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนแยกเป็น 2 จาน โดยจานแรกเป็นจานกล้วยปิ้งที่ราดน้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนแล้ว ส่วนจานที่สองเป็นกล้วยปิ้งทับเปล่าๆที่ยังไม่ราดน้ำซอส เขานำถ้วยมาใส่น้ำซอสราดนมสดมะพร้าวอ่อนแยกต่างหากสำหรับจิ้มเอง 

กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน บาร์บีคิวกับเครื่องน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าๆก็พอเข้าใจกันได้อยู่นะ 

 

เหล่าคุณพ่อบ้านทั้งสามคนหลังเป็นลูกมือช่วยเสร็จออมเล็ตก็ให้อีกฝ่ายปูเสื่อปิกนิกอีกทางได้ทานอาหารส่วนของตัวเองได้เลย จุดตรงนี้จึงเหลือเพียงแค่เขากับท่านพี่ใหญ่เลโอเท่านั้น... 

 

ระลอกคลื่นความรู้สึกที่บรรยายไม่ได้วิ่งพาดผ่านในใจของคุณชายใหญ่อินทัชเมื่อเขาได้ใช้ช่วงเวลากับใครสักคนเพียงลำพังนานขนาดนี้อย่างที่ไม่เคยมาก่อน ยิ่งคนนั้นเป็นน้องชายอย่างออมเล็ตแล้วด้วยนั้นช่างไม่คาดคิดเลย 

 

“หวาน?” ออมเล็ตถามเพราะเห็นท่านพี่ใหญ่ลองชิมกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนแล้ว 

 

“ดีแล้วล่ะ” คุณชายใหญ่เลโอเนลโล่ตอบสั้นๆ ออมเล็ตพยักหน้าหงึกๆรับ เป็นการพูดคุยของพี่ชายน้องชายที่ประหยัดถ้อยประหยัดคำมาก บางครั้งคนนอกก็ไม่เข้าใจแต่พวกเขากลับเข้าใจกันเองสองคน 

 

หรือกำแพงปิดกั้นระหว่างพี่น้องค่อยๆลดลงได้ด้วยเพราะปิกนิกบาร์คิว ไข่ปิ้งทรงเครื่อง กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนและเครื่องดื่มน้ำผึ้งมะนาวโซดาซ่าๆนี่กระมัง... ฮ่าๆฮ่า นี่เป็นความคิดขำขันของเหล่าพ่อบ้านที่มองในมุมคนนอกเท่านั้น 

 

 

หลังทานบาร์บีคิวพออิ่มแล้วท่านพันโทเลโอเนลโล่ลองชิมกล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อนบ้าง เพียงคำแรกที่ปลายลิ้นได้สัมผัสกับเนื้อกล้วยปิ้งราดนมสดมะพร้าวอ่อน… กลิ่นหอมหวานชัดเจน รสชาติหวานมันอร่อยเข้ากันชวนให้ทานแล้วต้องทานต่อไปอีก 

เลโอเนลโล่ไม่ลืมจะกล่าวชมเด็กน้อยอีก จากนั้นก็ใช้ช่วงเวลาไปเรื่อยๆซึมซับกับบรรยากาศดีๆ ปิกนิกพักผ่อนหย่อนกายหย่อนใจกับน้องอังศ์ตัวน้อยไปอย่างเงียบสงบทว่าอบอุ่นใจ 

 

สำหรับออมเล็ตเองเขาก็เลิกหวังเรื่องรีแอคชั่นอันยิ่งใหญ่อะไรเทือกนั้นจากเหล่าชายหนุ่มบ้านพิชิตไชยศรีนี้แล้วล่ะ ความ DNA ของคนบ้านนี้น่ะชินดีกว่า เพราะขนาดตัวเขาคุณชายสามอังศุมาลินก็ยังมีท่าทางอุปนิสัยมาทรงนี้เหมือนกันเลย แถมเจ้าคุณชายสามอังศุมาลินยังแย่กว่าคนอื่นอีก  

 

ในส่วนทางหนึ่งออมเล็ตก็คล้ายมองเห็นว่าทุกอย่างจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงพัฒนาดีขึ้นแน่นอน เขาสัมผัสได้ คนเราไม่ควรโลภมากเพราะฉะนั้นแค่นี้ก็ดีแล้ว ดูสิดูบรรยากาศแสนอบอุ่นใจนี้สิ ดีมากๆเลย ดีจริงๆที่ชวนท่านพี่ใหญ่มาปิกนิกบาร์บีคิวด้วยกัน... 

 

ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามติดจะดุดันของท่านพี่ใหญ่พยักขึ้นลงช้าๆคล้ายกำลังพอใจเป็นอย่างมาก คิ้วเรียวเข้มผ่อนคลาย ริมฝีปากหยักแย้มยิ้มชัดเจนกว่าแต่ก่อน เขาส่งยิ้มให้น้องชาย รอยยิ้มที่มองแล้วช่างเป็นรอยยิ้มหล่อเหลาของเทพบุตรจริงๆ... ตายเลย รอยยิ้มพิฆาตแห่งพิชิตไชยศรี นี่มันไม่ใช่มนุษย์แล้วพี่! 

 

ช่วงเวลาดีๆนี้กำลังดำเนินไปอย่างเรื่อยๆ ซึ่งในขณะต่อมานั้นเองไลท์เบรนของพันโทเลโอเนลโล่ก็มีเสียงเรียกเข้าพอดี ดวงตาคมกริบมองหมายเลขผู้ติดต่อรู้ทันทีว่าคือผู้ใด ใบหน้าของเขาฉายแววความไม่เข้าใจชั่วขณะหนึ่ง เงยมองน้องชายกำลังจะเอ่ยขอตัวก่อนอย่างเสียดาย 

 

ทว่าออมเล็ตพลางพยักหน้าให้ก่อนโดยไม่ต้องให้ท่านพี่ใหญ่เอ่ยเลยอย่างเข้าใจ เขาก็พอทราบว่าท่านพี่อาจจะมีงานด่วน ก็ท่านพี่ของเขาเป็นถึงนายท่านพันโทนี่นาจะมาปิกนิกสบายๆไร้งานการไร้กังวลอย่างเขาได้ยังไง... 

 

ท่านพันโทเลโอเนลโล่ยื่นมือไปลูบศีรษะของน้องชาย... วันนี้ดีมากจริงๆ ดีมาก แม้ว่าจะไม่ได้พักเต็มวันแต่แค่นี้ก็ดีมากเลย ถือว่าได้เติมพลังกายพลังใจเต็มแล้วล่ะ คงต้องขอบคุณน้องชายตัวน้อยของเขา 

 

“ขอบคุณ น้องเป็นเด็กดีมาก” 

 

 

ออมเล็ตมองตามหลังพี่ชายคนโตด้วยสายตาแปลกๆ รู้สึกแปลกๆ จู่ๆท่านพี่ใหญ่ก็มีงานด่วนนะ แบบแปลกๆ? 

 

ทว่าออมเล็ตยังรู้สึกว่าแปลกได้ไม่นานเท่าไหร่ ทันใดนั้นเอง... ความรู้สึกแบบนี้มัน มัน มัน แบบเดียวกับตอนนั้นเลยตอนไข่ปิ้งทรงเครื่องหาย! 

 

คราวก่อนรู้สึกแค่รางๆจางๆแต่คราวนี้ออมเล็ตรู้สึกชัดเจนมากหนักหน่วงมาก เรือนร่างเล็กนั่งแหมะกบพื้นนิ่ง ดวงตาคมเฉี่ยวสีทองสุกเปิดกว้างมองภาพทุกอย่างด้วยสายตาตนเองว่า... ว่าพื้นดิน ว่าท้องฟ้า ว่ารอบๆนั้น ว่าโลกนี้กำลังหมุนรอบตัวเขา 

 

หมุนๆแบบ 360 องศาเลยแม้เพียงแค่ขณะหนึ่งแป๊บเดียวแต่ชัดเจนมาก ก่อนจะหยุดลงพร้อมกับอาหารส่วนหนึ่งที่หายไป! 

 

ไอ้บ้าเอ๊ย!!! 

 

ออมเล็ตจะร้องไห้แล้ว  

 

มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ใครบางคนกำลังเล่นตลกกับเขาอยู่หรือไง?! 

 

ออมเล็ตเบะปากหันมองทางที่พี่ใหญ่เลโอเพิ่งเดินออกไป แต่ตอนนี้ท่านพี่ใหญ่กำลังเดินกลับมา  

 

ออมเล็ตมองเหล่าคุณพ่อบ้านที่คราแรกแยกออกไปปิกนิกพักผ่อนทานอาหารส่วนของตนแล้ว แต่ตอนนี้กลับเดินกลับมาหาเขาคล้ายเดิมคือมาเป็นลูกมือช่วยทำอาหาร ทั้งๆที่เราทำอาหารกันเสร็จไปแล้ว 

 

แต่พวกเขาทั้งหมดคล้ายลืมไป หรือจำผิด หรือสับสนกับความทรงจำและช่วงเวลา 

 

ถูกบิดเบือนหรือเปล่า? กาลเวลากับความทรงจำ? อะไรๆก็ชวนงงไปหมด งงจนจะลืมจนจะสับสนเองตามแล้วเนี่ย 

 

ออมเล็ตนิ่งเงียบมองอาหารตรงหน้า... มีอาหารส่วนหนึ่งที่หายไป มือเล็กพลางยกกุมขมับรู้สึกปวดหัวขึ้นมา 

 

วันนี้เจอแบบนี้มาสองรอบแล้วคิดว่าคงไม่ธรรมดาแล้วแน่ๆ ฟ้อง... น้องออมเล็ตจะฟ้องท่านพ่อว่าโดนผีในบ้านรังแก เอ๊ะ แล้วถ้าไม่ใช่ผีแต่เป็นคนร้ายล่ะ? เขาฉุกคิดขึ้นมา ต้องรีบฟ้องพ่อฟ้องพี่ด่วน! 

 

“นี่.. ฉันเป็นมนุษย์อ่อนแอมากนะ ถ้าเป็นแบบนี้ฉันอาจตายได้เลยนะ” 

 

  

ดวงตาเรียวรีสีทองสุกมองเหม่อไกลๆ คล้ายเห็นตัวอะไรสีขาวๆวิ่งหลังไวไวกระโดดครั้งเดียวข้ามวาร์ปไปไกลเป็นแสงวาบหนึ่งก่อนหายไป ก่อนที่เขาจะลืมทุกอย่าง... 

 

 

 

------------------------------------ 

ภาพประกอบ 

กล้วยปิ้งนมสดมะพร้าวอ่อน 

เมนูวันปิกนิกชิคๆกับท่านพี่ใหญ่เลโอ 

Talk 

ไอ้น้องออมเล็ตก็ตัวน้อยๆเท่านี้เอ๊งงง(ตัวเล็กตัวน้อยทำท่าทำมือประกอบ)  

เราจะหวีดอะไรก่อนดีระหว่างปิกนิกวันนี้ดีมากอาหารน่ากินมาก รอยยิ้มพิฆาตของท่านพี่ใหญ่เลโอ โอ๋ๆน้องอังศ์ หรือจะพระเอกที่ยังไม่ทราบตัวตนยังไม่ทราบที่มาที่ไปที่มาแว๊บมาอีกแว้ววว มาแป๊บเดียวก็ไปซะล่ะ... มาแบบนี้คือชอบน้องออมเราแหละ ดูออกกก 

น้องเจียวเจียวของเรายังอยู่ในถ้ำ อุแง้ง เจ้าพวกเด็กแสบยังไม่ได้บทเลยหลายตอนล่ะ อุแง้ง พระเอกก็ยังไม่มาเต็มๆ เลย อุแง้ง ซีนพร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวก็ยังไม่มา ฮรุกกก ปล่อยใจไปสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น สีโลว์ไลฟ์ชิคๆ /โอเค กำลังเร่งปั่นต่อค้าบ/ 

ไรท์คิดว่าการแต่งนิยายเรื่องนี้ก็คือกิจกรรมเพิ่มน้ำหนักอย่างหนึ่ง หิวตลอดอ่ะ ไปตลาดตลอดอ่ะ อุแง้งง ถ้าน้ำหนักขึ้นจะทำไงอ่ะน้องออมเล็ตพรี่ลดนน.ไม่ได้เหมือนหนูนะรู้กกกก แงๆ 

ลานะ ไว้เจอกันใหม่ บ๊ายบาย 

ความคิดเห็น