ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลูกคุณหนู - ทำรอยNC

ชื่อตอน : ลูกคุณหนู - ทำรอยNC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลูกคุณหนู - ทำรอยNC
แบบอักษร

07.00 น.

หลังจากที่ติวหนังสือกันจนดึกดื่นเพราะวันนี้คนตัวเล็กมีสอบวิชาเเสนยากสำหรับเธอ

“สาธุขอให้เหมือนที่ติวไปนะ เพี้ยงง!”

เธอทั้งอ่านทั้งท่องจำทุกวิธีจนเหลือวิธีสุดท้ายก็ไหว้ขอพรซะเลย

หลังจากที่เเทบจะไม่เคยได้Aในวิชาเคมีเเล้วเธอยังได้มากสุดเเค่C+เท่านั้นเอง

“รถพร้อมเเล้วคับคุณหนู”

ร่่างสูงเดินเข้ามาตามเธอที่ยืนถือชีทหนาเตอะในอ้อมเเขนพร้อมกล่องเเซนวิชที่เขาทำไว้ให้

“ค่าาา”

ร่างบางรีบเดินขึ้นรถไปพร้อมท่องจำสูตรต่่างๆต่อ

@บนรถ

“เห้อ~ สมองตื้อเเล้ว”

เธอบ่นพึมพัมหลังจากที่อ่านไปเท่าไหร่ก็เริ่มจะไม่เข้าสมองเเล้ว

“สู้ๆนะครับ คุณหนูเก่งอยู่เเล้ว”

ร่างสูงในชุดนักศึกษาที่กำลังขับรถอยู่ก็คอยให้กำลังใจเธอ

“พี่เหนือเลิกเรียกหนูเเบบนั้นได้เเล้ว”

ใบหน้าจิ้มลิ้มเริ่มทำหน้าบึ้งตึงทีี่เตือนกี่ครั้งเขาก็ไม่เคยจำสักที

“ขอโทษคับ อย่างอนนะ”

เขาดันเคยชินไปกับสรรพนามนี้ตั้งเเต่เด็กที่ได้ยินพ่อเรียกเธอเเบบนี้

“เกี้ยวก้อยสัญญาก่อนสิคะ”

ฝุ่นยื่นนิ้วก้อยให้เขาสัญญากับเธอเหมือนตอนเด็กๆที่ชอบเกี่ยวก้อยกัน

“เด็กน้อย”

ถึงจะยิ้มกับการกระทำที่ยังเหมือนเด็กเเม้กระทั่งอยู่ปี1เเล้ว

เเต่เขาเองก็ยอมเกี่ยวกับนิ้วเธออย่างว่าง่าย

“วันนี้มีงานดนตรีที่ม.หนิ”

“ไปดูด้วยกันไหมคะ”

ที่มหาลัยจัดงานดนตรีของชมรมดนตรีที่จะมีในทุกๆเทอมอยู่เเล้ว

“ได้สิคับ”

“เเต่ฝุ่นต้องตั้งใจทำข้อสอบก่อนนะ”

ทิศเหนือเอ่ยเสียงเข้มให้เธอตั้งใจทำข้อสอบวิชาที่เธอเกลียดนักหนา

“ทราบเเล้วค่าา”

คนตัวเล็กตอบรับปากหน้ายียวนเห็นเขาดุเหมือนป๊าตัวเองไม่ผิด

@มหาลัย

“เจอกันนะคะ”

ร่างน้อยโบกมือลาทิศเหนือที่พึ่งมาส่งเธอหน้าตึกเเล้วกำลังจะเอารถไปจอดที่คณะตน

“ครับ ตั้งใจสอบนะ”

เขาส่งยิ้มหวานเชื่อมให้ก่อนจะเเล่นรถออกไป

“เเหม ยิ้มระรื่นเชียวนะ”

ต้นว่านเเซวเพื่อนรักที่เห็นเธอยิ้มเเก้มปริมาเเต่ไกล

“อะไรยะๆ เเซวเเต่กู”

ฝุ่นตอบกลับพร้อมยิ้มกรุ้มกริ่มให้เพื่อนรัก

“พี่เหนือโคตรเเสนดีเลยอ่ะเเก”

ฝุ่นเล่าทุกเรื่องกับต้นว่านเสมอมาอยู่เเล้วทั้งเรื่องความรู้สึกดีๆต่างๆก็เหมือนกัน

“ช่ายย ดีมากเลยง่า”

เเค่นึกไปถึงเรื่องชวนเขินเมื่อคืนสติเธอก็ลอยไปเเล้วล่ะ

“สติค่ะ! อย่าพร่ำเพ้อถึงผู้ชายตอนนี้”

ต้นว่านส่งชีทเล็กเชอร์ที่เธอจดเองให้กับเพื่อนรักที่ค่อยข้างอ่อนวิชานี้

“ขอบใจจ้า คุณเเม่ว่าน”

เวลาล่วงเลยไปถึงตอนสอบเสร็จเพียงเธอเปิดข้อสอบมาก็เเทบจะหลับ

โจทย์ยากอย่างกับไม่อยากให้คะเเนนอย่างนั้นเเหละ

“เเกไม่ไปดูงานดนตรีด้วยกันจริงหรอ”

ฝุ่นถามระหว่างที่ยังยืนรอพายุมารับไปตึกดนตรีพร้อมกัน

“กูนัดดูหนังกับพี่เตอร์ไว้เเล้วอ่ะมึง”

เพื่อนก็หนีไปดูหนังกับเเฟน เห้อชีวิต

“รำคาญคนมีคู่วุ้ย”

Rrr Rrr

“พี่เตอร์โทรมาเเล้วว่ะ”

“กูไปก่อนนะมึง”

ต้นว่านรีบเดินไปยังรถเตอร์ที่พึ่งเข้ามาจอดไม่นาน

“เเง~ใจร้าย”

ฝุ่นยืนบ่นพึมพัมอยู่หน้าตึกคนเดียวระหว่างรอทิศเหนือมารับ

“รอนานไหมคับ?”

ร่างสูงเดินเข้ามาทักเธอพร้อมกับเพื่อนรักอีกคนที่เธอคุ้นหน้าดี

“หวัดดีค่ะ พี่ปริม”

ฝุ่นยกมือไหว้ปริมที่อยู่เเก๊งเดียวกับเหนือเเล้วก็โซ่

“ดีจ้ะน้องฝุ่น”

ปริมหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักไม่เเพ้กันก็ยิ้มรับไหว้ด้วยความสนิทกับฝุ่นอยู่เเล้ว

“พี่โซ่ไม่มาหรอคะ”

ฝุ่นถามหาโซ่ที่ปกติจะต้องอยู่ด้วยกันครบ2คนตลอด

“มันไม่ว่างอ่ะ”

ปริมเป็นคนเอ่ยตอบคำถามของร่างน้อย

“ไปเลยป่ะเหนือ”

ปริมเดินนำทั้งคู่ไป

“ปะ เเล้วสอบเป็นไงบ้างครับ?”

ร่างสูงถามคนตัวเล็กที่เห็นเธอนิ่งเเปลกๆ

“ยากมากกก ก.ล้านตัวเลยค่ะ”

เธอตอบลากเสียงยาวเเล้วทำท่าทางบ่งบอกว่ามันยากเเค่ไหน

“พยายามขนาดนี้ก็เก่งเเล้วครับ”

เขาลูบเรือนผมนิ่มสลวยเพื่อให้กำลังใจ

“อื้อ”

@งานดนตรี

คนยืนหน้าเวทีรอฟังวงดนตรีของชมรมในมหาลัยที่กำลังเล่นอยู่

“เท่จังเเฮะ”

คนตัวเล็กชมรุ่นพี่นักดนตรีบนเวทีที่เล่นกีต้าร์ได้อย่างชำนาญมือ

“พี่ไม่เท่หรอ”

ทิศเหนือได้ยินก็เเอบน้อยใจก็เลยถามเธอกลับบ้าง

“พี่เหนือเท่กว่าเยอะเลย”

เธอชมเขาจากใจจริงพร้อมส่งยิ้มหวานให้

“หึ ปากหวานนะ”

ร่างสูงหันมาคุยกับเธอระหว่างฟังเพลงเเสนหวาน

“โอ้ย อ้ะ โทษๆมึง”

เเต่จู่ๆปริมเพื่อนรักก็ถูกคนเดินชนเข้าจนเซมาชนเหนือเเต่เขารับไว้ทัน

“เจ็บไหมมึง”

เขาดูเป็นห่วงเพื่อนผู้หญิงคนนี้เหมือนกันไม่ต่างจากเป็นห่วงเธอ

คงเป็นนิสัยอ่อนโยนกับทุกคนสินะ ไม่ใช่เพราะเธอพิเศษหรอกหรอ

“ไม่เจ็บ ขอบใจมาก”

ก็เหมาะสมกันดีนะ น่ารักทั้งคู่..

ฝุ่นมองเเล้วก็คิดในใจเเต่เธอเองก็เเอบนอยด์เงียบๆ

“...”

“อ่ะ ป๊อกกี้เเดกเข้าไป”

เหนือส่งกล่องป๊อกกี้สีชมพูหวานเเหววที่เพื่อนรักอย่างปริมชอบกินตลอดเวลาให้เธอ

“งุ้ยเพื่อนรัก ว่าเเต่มึงซื้อมาทำไมวะ?”

ปริมเลิกคิ้วเป็นปมถามเสียง งง

“เเดกๆละหุบปากไปเลย”

เหนือละสายตาจากเพื่อนรักเเล้วไปมองวงดนตรีเเทน

“...”

เขาไม่ทันได้สังเกตุว่าคนตัวเล็กหน้างอจนจะร้องไห้อยู่เเล้ว

เพื่อนกันเค้าต้องให้ขนมกันด้วยหรอ..

ทีเธอยังไม่ให้เลย..

ฝุ่นคิดทบทวนในใจเงียบๆเเต่สีหน้าก็บูดบึ้งไปเเล้ว

“น้องฝุ่นกินไหมจ้ะ?”

ปริมยื่นกล่องป๊อกกี้ที่ถูกเเกะเเล้วยื่นให้ฝุ่นกินด้วยกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ”

ร่างบางยิ้มตอบกลับไป

“ปกติชอบไม่ใช่หรอครับ? ไม่กินจริงอ่ะ”

ปกติเธอเองก็ชอบกินขนมพวกนี้อยู่เเล้วเเต่ครั้งนี้กับทำหน้าเฉยๆกับมัน

“ฝุ่นไม่อยากกิน”

เธอตอบกลับเขาเสียงห้วน

“เป็นอะไรรึเปล่าคับ”

ทิศเหนือถามอย่างเป็นห่วงตัวเล็กที่เธอทำตัวเเปลกๆไป

“ไม่หนิคะ”

ฝุ่นเบี่ยงไม่ตอบไปตรงๆว่าเธองอนที่เขาเอาใจพี่ปริม

วงดนตรียังคงดำเนินเสียงเพลงครึกครื้นที่ไม่เข้ากับอารมณ์เธอตอนนี้สักนิด

“ไอ้เหนือเพลงนี้มึงชอบกูรู้”

ปริมเรียกเพื่อนให้สนใจเพลงโปดเขาที่กำลังดำเนินดังด้องอยู่

รู้ใจกันจัง..

“ไอ้โซ่เเม่งป้ายยาเพลงนี้”

เหนือโทษไปถึงเพื่อนรักที่เป็นคนป้ายยาเปิดจนเขาชอบเพลงนี้

15.00 น.

“พี่เหนือฝุ่นขอกลับก่อนนะ”

ร่างบางทำท่าจะรีบเดินออกมาจากตรงนั้นเธอไม่อยากทนเห็นเขายืนกะหนุงกะหนิงกันสองคน

“เดี๋ยวสิ เป็นอะไรรึเปล่าคับ?”

ทิศเหนือรั้งเเขนเธอไว้เเล้วเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

“พอดีหนูมีนัด เจอกันที่บ้านนะคะ”

เธอไม่ได้มีธุระหรอกเเค่ไม่อยากเห็นเขาสองคนก็เเค่นั้น

“กลับกี่โมงครับ?”

เหนือถามต่อลัวหลายคำถาม

“ยังไม่รู้ค่ะ”

“พี่ไปรับดีไหม? เผื่อมันค่ำ”

เขายังถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงไม่เลิก

“ไม่ต้องค่ะ”

เเต่เธอก็ยังคงปฏิเสธเสียงเเข็งเหมือนเดิม

Rrr Rrr

เสียงมีคนโทรเข้ามาในโทรศัพท์ของเธอ

[น้องฝุ่น ตอนนี้ว่างไหมครับ?]

หนุ่มปลายสายที่คุ้นเสียงดีถามขึ้นเเทรกก่อนเธอจะขานรับซะอีก

“พี่ธนา มีอะไรรึเปล่าคะ?”

รุ่นพี่ปี4 ที่ป๊าชอบพูดถึงให้ฟังอยู่บ่อยๆพี่เขาเป็นลูกชายเพื่อนสนิทป๊า

ที่ทำธุรกิจใหญ่พอๆกับบ้านเธอเองครอบครัวฝั่นนั้นเขาก็ชอบฝุ่นจนเรียกว่า

อวยให้ทั้งคู่ได้เจอได้คุยกันอยู่บ่อยๆเหมือนยัดเยียดให้กันนั่นเเหละ

เธอต้องฟังป๊าชมพี่ธนามาหลายเดือนจนถึงขั้นไปกินข้าวกับบ้านเขามาเเล้ว

“ไปหาอะไรทานกันไหมครับ”

สุดท้ายเธอก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้เพราะถ้าป๊ารู้ต้องโดนดุอีกเเน่

“ก็ได้ค่ะ”

ร่างบางถอนหายใจพรวดเเต่ก็ตอบรับเขาไป

“น้องฝุ่นอยู่ไหนครับ”

“เดี๋ยวพี่ไปรับ”

คนปลายสายตามเสียงรีบกลัวเธอจะเปลี่ยนใจซะก่อน

“งานดนตรีค่ะ”

“พี่อยู่เเถวนี้พอดี รอเเปปนะ”

“ค่ะ”

เธอคนวางสายก่อนจะทำหน้าเบื่อเมื่อเจอเรื่องไม่ดีเป็นครั้งที่สอง

“คุณธนาจะมารับหรอ”

ทิศเหนือเจอเขาบ่อยเพราะพ่อของฝุ่นชอบพาเขามาทำความรู้จักกับเธอบ่อยๆ

“อื้อ”

วันนี้มันวันอะไรเนี่ย! สอบก็ทำไม่ได้พี่เหนือก็มาสวีทหวานคนอื่น ยังต้องเจอหน้าพี่ธนาอีก!

“ถ้าไม่อยากไป..”

เหนือยังพูดไม่ทันจบประโยคเเต่โดนเธอเเทรกขึ้นมาก่อน

“ฝุ่นอยากไปค่ะ”

เธอเเสร้งทำหน้าเหมือนดีใจที่ธนาจะมารับไป ทานข้าวเเต่จริงๆเเค่อยากประชดเขา

“...”

ร่างสูงถึงกับเงียบไม่พูดอะไรต่อ

“พี่ปริมฝุ่นไปก่อนนะคะ”

เธอยกมือสวัสดีรุ่นพี่อย่างปริมอีกหนก่อนจะปลีกตัวออกมา

“จ้ะๆไว้เจอกันนะ”

ร่่างสูงมองเธอเดินออกมาเงียบๆไม่อยากขัดที่เธอจะไปกับธนาถึงใจเขาจะไม่อยากให้ไปก็เถอะ

@หน้าตึก

“น้องฝุ่น เขิญครับ”

ธนาเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปเเล้วปิดให้เสร็จสรรพ

“ขอบคุณค่ะ”

“คุณอายังไม่กลับหรอครับ”

เขาถามไถ่ถึงพ่อของเธอที่ไปต่างจังหวัด

“ค่ะ”

“วันนี้ดูเงียบๆนะ เป็นอะไรรึป่าว?”

ร่างสูงถามเธอขณะที่กำลังขับรถอยู่

“ฝุ่นเเค่เพลียนิดหน่อยค่ะ”

“เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย”

เธออยากกลับบ้านเเทบใจจะขาดเเต่ดันต้องอดทนมากับเขาเเทน

“พักผ่อนบ้างนะ อย่าหักโหม”

ธนาเตือนด้วยความเป็นห่วงเพราะเห็นเธอดูเพลียจริงๆอย่างที่บอก

“ค่ะ”

@ร้านอาหาร

ธนาพาเธอมาร้านอาหารสัดหรูที่ชอบชวนเธอมาบ่อยๆ

“สั่งอะไรเพิ่มไหมครับ”

ร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงข้ามถามฝุ่น

“ไม่ค่ะ”

“เเล้วช่วงนี้เรียนเป็นยังไงบ้างครับ”

เขาพยายามหาเรื่องชวนคุยกับคนตัวเล็ก

“ยากจนติวข้ามคืนเลย หรือฝุ่นไม่ชอบเคมีก็ไม่รู้”

เธอปรับสีหน้าให้เลิกคิดเรื่องไร้สาระเเล้วทำตัวปกติให้เหมือนเดิม

“เเต่วิชาอื่นน้องฝุ่นก็ได้A+ เเค่นี้ก็เก่งจะเเย่เเล้ว”

ธนาเอ่ยชมเธอ

“พี่ธนา...”

ร่างบางเรียกชื่อเขาเสียงเรียบเเล้วก็เงียบลง

“ทำไมพี่ถึงทำตามคุณลุงสั่งที่ให้มาตามดูเเลฝุ่น”

“ไม่เบื่อหรอคะ?”

คำถามนี้ทำเขาถึงกับชะงักไปไม่คิดว่าเธอจะถาม เรื่องอะไรเเบบนี้

“ไม่รู้สิ บางทีทำตามที่เขาบอกมันทำให้พี่ไม่ต้องมาโดนตีกรอบเรื่องอื่นเพิ่มล่ะมั้ง”

เขาตอบตามความจริง

เเต่ลึกๆชายหนุ่มเองก็สบายใจเวลาได้เธอมาคอยให้คำปรึกษาบ่อยๆ

“ฝุ่นไม่ได้เบื่อพี่ธนานะคะ”

“เเค่อยากรู้ว่าทำไม”

เป็นคำถามที่จุกเหมือนกันนะ

“ยิ่งพวกเราขัดพ่อพี่กับพ่อฝุ่นมันจะยิ่งเเย่นะ”

“ค่ะ ฝุ่นเข้าใจ”

อย่างน้อยเธอก็ยังมีเขาที่คิดเหมือนกันเรื่องโดนบังคับ

เวลาล่วงเลยมาจนทั้งคู่ทานอาหารจนเสร็จ

@หน้าบ้านฝุ่น

18.45 น.

รถหรูจอดส่งเธอหน้าประตูรั้วบ้านหลังใหญ่โต

“ขอบคุณนะคะ”

ร่างน้อยปิดประตูรถพลางบอกลาพี่ธนา

“ครับ กลับเข้าไปก่อนสิ”

“ค่ะ ว๊ายย!”

ตุ่บ!

เชือกรองเท้าผ้าใบคู่เเพงที่พึ่งถอยมาไม่นานดันหลุดออกจนเธอเดินเหยียบจนล้ม

“เห้ย! น้องฝุ่น”

ร่างน้อยล้มผิดท่าลงอย่างจังจนข้อเท้าพลิกงออยู่

“อ้ะ”

เธอพยายามปัดๆเนื้อตัวเเล้วจะลุกขึ้นเเต่กลับเจ็บ เเปลบที่ข้อเท้าน้อย

“ไหนพี่ขอดูหน่อย”

ธนาจับข้อเท้าเล็กเบาๆเเล้วสำรวจที่ว่ามีเเผลตรงไหนอีกมั้ย

“อึก เจ็บอ่ะพี่ธนา”

เสียงเเผ่วสะอื้นเบาๆเเต่ยังกลั้นน้ำตาไว้อยู่

ลูกคุณหนูอย่างเธอมีคนคอยประคบประหงมอย่างดีมาตลอดไม่เคยต้องเจ็บตัว

“งั้นพี่ขออุ้มไปในบ้านนะ”

“ก็ได้..ค่ะ”

เธอไม่มีทางเลือกเพราะเเค่นี้ก็เดินไม่ไหวอยู่เเล้ว

ร่างสูงอุ้มเธอขึ้นเเล้วเดินเข้ามาในรั้วบ้านเเต่ก็ต้องชะงักเพราะเจอเหนือก่อน

“คุณฝุ่น! เป็นอะไรครับ!”

ทิศเหนือเห็นเขาอุ้มเธอเข้ามายังในบ้านก็ตกใจจนขาดสติ

“ฝุ่นล้มค่ะ”

เธอตอบสั้นๆ

ยิ่งเห็นหน้าเขาก็ยิ่งอยากหนีออกจากตรงนี้ไปเลย

“เจ็บมากไหม เดี๋ยวพี่พาไปรพ.นะ”

เขารีบเลิ่กลั่กหากุญเเจรถของบ้านนี้ที่ให้เขาขับ

“ไม่ต้องไปหรอกเเค่นิดนี้เอง”

เธอส่ายหน้าปฏิเสธ

“น้องฝุ่นไม่ไปให้หมอตรวจหน่อยหรอคับ”

พี่ธนาถามขึ้นมาพร้อมดูอาการเธออยู่

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ทายาเอาก็ได้”

ฝุ่นตอบธนา

“เเต่ว่า..”

ธนากำลังจะเอ่ยต่อเเต่โดนเธอเเทรกขึ้นมาซะก่อน

“ขอบคุณนะคะพี่ธนา ขับรถกลับดีๆนะ”

“ครับ ไว้พี่จะโทรมาหานะ”

ร่างสูงลุกเเล้วบอกลาเธอก่อนจะหยิบกุญเเจรถไป

“ค่ะ”

เธอตอบสั้นๆพร้อมยิ้มบางให้

@ห้องนั่งเล่น

“เห้อ~ ซวยชะมัดเลย”

คนตัวเล็กบ่นพึมพัมระหว่างที่เหนือไปเอาของมาล้างเเผลถลอกให้เธอ

“เเสบมั้ยครับ”

มือหนาหยิบสำลีชุบเเอลกอฮอล์ล้างเเผลมาลูบๆที่รอยถลอก

“นิดหน่อยค่ะ”

ฝุ่นก้มหน้าตอบเสียงเรียบไม่มองหน้าเขาเเม้เเต่น้อย

“ฝุ่นคับ”

ทิศเหนือเอ่ยเรียกคนตัวเล็กเสียงนุ่มนวลกว่าที่เคย

“ทีหลังต้องระวังนะ”

“เจ็บตัวเเบบนี้พี่เป็นห่วงรู้ไหม”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานทำเอาคนฟังเผลอใจละลายไปด้วย

“ค่ะ ขอบคุณนะ”

เธอยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับร่างสูง

“เสร็จเเล้วคับ”

เขาเก็บของใส่กล่องไว้เหมือนเดิมเเล้วตั้งไว้ข้างๆโซฟา

“ฝุ่นจะไปข้างบน..เอ่อ”

เธอจะขอให้เขาช่วยพยุงเธอขึ้นไปหน่อยเเต่ก็ไม่กล้าภาพบาดตาบาดใจมันโผล่มาเมื่อเห็นหน้าเขา

“พี่ช่วยนะ”

เหนืออุ้มร่างน้อยด้วยท่าเจ้าสาวทำเอาเขาเเละเธอใจเต้นรัวอย่างเเรง

ตึกตึก ตึกตึก

ใบหน้าจิ้มลิ้มขึ้นสีเเดงระเรื่่อเหมือนลูกมะเขือเทศสุก

@ห้องนอน

เขาปล่อยคนตัวเล็กให้ลงที่เตียงนอนเเล้วก็เดินออกมาให้เธอไปอาบน้ำ

15 นาทีผ่านไป

ฝุ่นขอให้เขาไปซื้อยาที่ร้านขายยาเเถวๆปากซอยให้

สักพักร่างสูงก็กลับมาพร้อมกับยา

“คุณฝุ่นครับ พี่เอายาไว้ตรง...”

เหนือไม่ทันพูดจบประโยคร่างบางก็เดินกะเพกๆออกมาจากห้องน้ำพร้อมหูฟังบรูทูธที่เธอใส่อยู่

จนไม่ได้ยินเสียงทีีเขาพึ่งพูดเธอก็เลยไม่รู้ว่าเขาเข้ามา

ฝุ่นใส่เสื้อยืดสีขาวคอกว้างบางๆจนเผยให้เห็นยอดปทุมถันที่โผล่ผ่านเนื้อผ้า

เวลานอนปกติเธอก็โนบราอยู่เเล้วร่างสูงถึงกับตัวเกร็ง

“พี่เหนือ!”

เธอรีบเอามือมากอดรอบตัวเองไว้

“ยะ ยาครับ”

เขาละสายตาจากเรือนร่างสุดเซ็กซี่ที่พึ่งเดิน ออกมาเเล้วไปตั้งยาที่โต๊ะเธอเเทน

“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”

เวลาเหมือนถูกหยุดหมุนเอาไว้ทั้งเขาเเละเธอทำตัวไม่ถูก

เธอทำท่าเดินจะไปกินยาเเล้วเข้านอน

“เดินไหวไหมคับ”

“อื้อ”

มือหนาไปช่วยจับเเขนฝุ่นเอาไว้เเต่มือหนาดันไปเผลอเสียดสีกับเต้าอวบที่โนบรา

“หึ่ม”

เหนือกระเเอมเตือนสติตัวเองไว้

“ว๊ายย”

จังหวะที่เธอเหยียบลงไปที่พื้นดันลื่นพรหมเช็ดเท้าจนเขาต้องโอบตัวเธอไว้

มือหนาคว้าตัวเธอไว้ทันเเต่..มือของไปโอบทำให้เเขนเเกร่งโดนเต้าอวบใหญ่เต็มๆ

“ขอโทษครับ”

“เเต่ว่าทีหลัง...”

“อย่าโนบราอีกนะ”

เขาปราบเธอเสียงเข้มทั้งที่ในใจมันสั่นรัวจนห้ามไว้ไม่อยู่

มือหนาเริ่มคลำไปที่หน้าอกอวบใหญ่ที่เม็ดปทุมถันโผล่ผ่านเนื้อผ้าบางๆ

“อ๊ะ พี่เหนือ”

เขาห้ามตัวเองไม่อยู่อีกต่อไปอารมณ์พิศวาสมันครอบงำทำให้มือเขาเผลอบดคลึงเต้าอวบ

“อื่มม”

หมับ

“ว๊ายยย!”

ร่างน้อยถูกอุ้มขึ้นไปวางที่เตียงนุ่มเบาๆพร้อมมีร่างสูงคร่อมบนตัวเธอ

“หอมไปทั้งตัวเลย”

เขาสูดกลิ่นเเชมพูอ่อนๆที่ไม่ว่ากี่ครั้งก็ยังหอมติดตัวเธออยู่

“พี่เหนือจะทำไรอะไรคะ”

คนตัวเล็กเอ่ยเสียงสั่นระริกที่เห็นเขาจ้องมองเธอปานจะกลืนกินลงไป

“ขอชิมนมหนูหน่อยได้ไหม”

“หา!? พี่เหนือ”

เธอเองก็อยากปล่อยใจไปตามความรู้สึกที่ไม่รู้ไปรักเขาตอนไหน

เเต่เขาชอบพี่ปริมหนิ ไม่ใช่เธอ

“พี่เหนือชอบพี่ปริมไม่ใช่หรอคะ”

เธอเอ่ยถามเสียงน้อยใจ

“ชอบปริม? พี่ไม่ได้ชอบ”

เเต่ร่างสูงกลับตอบมาด้วยน้ำเสียงหนักเเน่น

“เเล้ว..”

เธออยากได่ความมั่นใจจากเขาอีกหน่อย

“ที่ฝุ่นเงียบไปเพราะเรื่องนี้เองหรอ”

เหนือถามกลับ

“ก็ป๊อกกี้..พี่เหนือดูใส่ใจ”

เธอถามหน้าเศร้าอีกครั้ง

“ของไอโซ่มันฝากให้ปริมเเต่ไม่ให้บอก”

โซ่กับปริมมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นนิดหน่อยระหว่างความเป็นเพื่อน

ที่เขาเองก็คอยให้คำปรึกษาทั้งคู่อยู่ห่างๆ

“พี่โซ่?”

“ช่วงนี้เหมือนมันจะสับสนกันนิดหน่อยเรื่องมันยาว”

“...อื้อ”

เธอใจฟูขึ้นมาไม่น้อยที่ได้ยินเขาพูดเเบบนี้

“พี่ชอบฝุ่นนะ ไม่เคยชอบคนอื่นเลย”

“!!”

ประโยคถัดมาทำเธอชะงักไป

“ฝุ่นล่ะ”

“ฝุ่นก็..ชอบพี่เหนือ”

เธอบอกไปตามความจริงที่รู้สึกทั้งหมด

“พี่รู้ว่าคุณท่านจะไม่อนุญาติที่พี่คิดเเบบนี้ก็เถอะ”

“ป๊าต้องเข้าใจสิ ฝุ่นเลือกเเล้ว”

เธออยากให้พ่อเข้าใจเเละยอมรับที่เธอเลือกคนที่เธอรักด้วยตัวเธอเอง

“พี่ชิมมันได้ใช่ไหม”

สายตาคมกริบมองไปที่เต้าอวบใหญ่ที่อยากชิมรสชาติของมันเต็มทน

“อื้อ ดะ ได้”

เธอเขินอายกับคำพูดที่พึ่งเปล่งออกไป

ไม่เคยมีชายใดได้ทำเเบบนี้กับเธอมาก่อนเขาเป็นคนเเรก

มือหนาเปิดเสื้อขึ้นช้าๆเผยให้เห็นหน้าอกอวบอิ่มที่ใหญ่เกินหน้าเกินตา

“งื้ออ อย่าจ้องเเบบนั้นสิ”

เธอเขินจนอยากมุดเตียงหนีจะเเย่เเล้ว

“อื่มมม”

จุ๊ป จ๊วป จ๊วป

ลิ้นร้อนครอบงำเม็ดที่เเข็งเป็นไตจนน้ำลายเปื้อน

“อ๊ะ อิ๊”

เธอครางด้วยความเสียงเเบบไม่เคยรู้สึกมาก่อน

“อื่มม”

เขาเองก็ครางในลำคอเบาๆ

จ๊วป เเผล็บๆ

มืออีกข้างบดคลึงเต้าอวบไปพลางเธอเองก็เเอ่นอกไปตามอารมณ์ร้อน

“อ๊า อ๊า”

เสียงครางเริ่มกระเส่ามากกว่าเดิมเมื่อเขาดูดมันเเรงขึ้นอีก

“โคตรดี”

เขาพูดออกมาเสียงอ่อน

“งื้อออ ฝุ่นเสียว”

ร่างน้อยเอ่ยบอกกับเขาที่กำลังฟัดนัวเนียอยู่กับเต้านมใหญ่

“ไหนขอดูหน่อยนะคับ”

เหนือเอ่ยบอกเสียงเเหมทุ้มเเล้วดึงกางเกงขาสั้นที่เธอใส่ไปสุดปลายเท้า

“ไม่ได้ใส่..”

เธอไม่ได้ใส่กางเกงในมันเลยเห็นใจกลางสาวขัดเจน

“ก็หนูจะนอนเเล้ว อิ๊”

“พี่ชิมนะ”

เขาขออนุญาติเธอก่อนจะลงมือ

“ค่ะ ทำสิ”

จ๊วบ จ๊วบ เเผล่บ

ลิ้นหนาห่อเเล้วสูดน้ำหวานที่ไหลเเฉะออกมาจากช่องทางรัก

ลิ้นร้อนกระดกเลียวนรอบเเคมอวบเเล้วบี้ติ่งเสียวไปพลาง

“อ๊า อ๊า อิ๊”

เธอเสียวมากที่สุดในชีวิตนี้เเล้ว

“อื่มม หวาน”

เขาครางเสียงนุ่ม

“อ๊ะ มัน อ๊า รู้สึกเเปลกๆ”

ร่างน้อยบิดเบือนร่างกายไปมาเมื่อเธอทรมาณจนเหมือนจะปวดฉี่

“จะเสร็จเเล้วหรอคับ อืมส์”

เขาเร่งลิ้นรัวเร็วขึ้นให้เธอเสร็จคาปากเขา

“หนูไม่รู้ อ๊า อ๊า”

เอวบางยกลอยขึ้นมือน้อยดันศีรษะเขาให้เข้ามาพลางขยุ้มเรือนผมดำเเก้เสียว

“อืม อื่มม”

เหนือห่อลิิ้นดูดเลียเเรงกว่าเดิมตามความปรารถนาของตัวน้อย

“อ๊า อ๊า อ๊ายยย”

น้ำหวานสีใสไหลทะลักออกมาตามช่องทางรักจนหมดสิ้น

เเผล็บๆ จ๊วบ

ร่างสูงสูดปากดูดน้ำหวานสีใส่เข้าปากตัวเองจนหมดเกลี้ยง

“งื้อออ”

คนตัวเล็กรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

“หวานจัง”

เขาโผล่หน้าขึ้นมาจากใจกลางความเป็นสาว

“พี่เหนือง่า หนูเขินเป็นนะคะ”

“เเล้วเมื่อชอบไหมครับ”

เขาถามเสียงอ่อนเเล้วใส่เสื้อผ้าให้เธอเหมือนเดิม

“ชอบค่ะ”

เธอเขินอายที่ต้องบอกไปตามความจริงกับความสุขที่เขามอบให้

“ถ้าชอบพี่ทำให้บ่อยๆนะ”

เขายิ้มกริ่ม

“อะไรเล่า! ไม่รู้ด้วยเเล้ว”

เธอเอาผ้าห่มปิดหน้าเเล้วมุดหนี

“ฝันดีนะครับตัวเล็ก”

“ค่ะ ฝันดีนะ”

ทั้งคู่บอกฝันดีลากันเเล้วเหนือก็กลับไปที่บ้านเล็กของตัวเอง

.

.

เดี๋ยวเรื่องหน้าจะเป็นของ โซกับปริมนะงับ

เค้ากำลังเร่งเเต่งให้น้า รอก่อนเน้อ❤️

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น