รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 หลงกล (4)

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 หลงกล (4)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 12:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 หลงกล (4)
แบบอักษร

Ebook ตามลิ้งด้านล่างนะคะ 

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiMTgyNTMyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzAzNDUiO30  

+++++++++ 

เกือบๆ เที่ยงคนขี้เซาก็ยอมโผล่หน้าออกมาจากห้องนอนในชุดอยู่บ้านแบบสบายๆ ด้วยใบหน้าสดใสอย่างคนนอนเต็มอิ่ม หากแต่ท้องไม่ได้อิ่มตาม มันคร่ำครวญสียงดัง ก็ตั้งแต่เช้ามาจนถึงตอนนี้ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เพราะเธอมัวแต่นอน 

“นี่ยัยอร ฉันหิ๊วหิว แกมีอะไรเหลือไว้ให้ฉันกินบ้าง” 

ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่เธอคิดไปเองว่าเป็นเพื่อนรัก 

“ยัยอร เฮ้ย! อีตานี่มานอนอยู่ตรงนี้ได้อย่างไรเนี่ย” 

อามิกาอุทานอย่างตกใจ เมื่อคนที่เธอเข้าใจว่าคืออรณีกลับกลายเป็นร่างสูงใหญ่ของเคเลอร์ที่นอนหลับยาวเหยียดเต็มโซฟาแถมขายาวๆ ของเขายังเลยออกไปอีกตั้งเยอะ โดยที่ตอนแรกเธอไม่ได้สังเกต 

อนามิกายืนมองอย่างลังเลเล็กน้อยว่า จะปลุกชายหนุ่มดีหรือไม่ แต่หลังจากเดินสำรวจทั่วห้องไม่พบแม้เงาของเพื่อนรักกับสามี ถ้าเธอไม่ปลุกอีตานี่ขึ้นมาถามคงไม่รู้ว่าอรณีกับคุณหมอไปไหนกัน เธอจึงตัดสินใจปลุก ร่างบางนั่งคุกเข่าข้างๆ ร่างใหญ่หลับพริ้มอย่างมีความสุข และตอนนี้นี่เองทำให้อนามิกามีโอกาสได้สำรวจชายหนุ่มอย่างใกล้ชิด ดวงตาซุกซนมองไล่มาตั้งแต่คิ้วเข้มที่พาดเฉียง จมูกโด่งสวยจนเธอรู้สึกอิจฉา แล้วใบหน้าคนมองต้องซับสีระเรื่อเมื่อสายตามาหยุดที่ริมฝีปากหนาได้รูป เธอไม่รู้ตัวเลยว่าต้องการสัมผัสมันจนกระทั่งนิ้วของเธอก็กำลังแตะอยู่ที่ปากของเขา 

‘กรี๊ด! เผลอไปจับตอนไหนเนี่ย’ อนามิกามองซ้ายมองขวาก่อนจะดึงมือกลับ แต่ในขณะนั้นเองคนที่เธอคิดว่าหลับก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือ และกระตุกจนร่างบางไปเกยอยู่บนร่าง 

กรี๊ด! ปล่อยฉันนะอีตาบ้า” 

นอกจากจะไม่ฟัง ชายหนุ่มยังพลิกตัวให้ร่างบางลงไปนอนดิ้นบนโซฟา ขณะที่ร่างใหญ่ของเขาคร่อมอยู่ด้านบน คราวนี้อนามิกาถึงกับตาเบิกโพลงอ้าปากจะกรีดร้องเต็มที่ 

กรี๊ด...อือ” เสียงกรี๊ดดังไม่ถึงหนึ่งในสี่ด้วยซ้ำมันก็ถูกกลืนหายจนเหลือเพียงเสียงประท้วงในลำคอเบาๆ 

ชายหนุ่มใช้วิธีปิดปากด้วยจุมพิตอ่อนหวานซาบซ่านรัญจวนใจ ทำเอาร่างบางที่แข็งขืนก็กลับกลายเป็นอ่อนปวกเปียก เสียงประท้วงเปลี่ยนเป็นเสียงครางอย่างเผลอไผล เมื่อริมฝีปากอิ่มถูกขบเม้มดูดดุนหยอกเอิน ก่อนปลายลิ้นอ่อนนุ่มจะแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กควานหาความหอมหวาน ระหว่างนั้นมือหนาก็ลูบไล้ไปทั่วร่างบางที่แอ่นหยัดขึ้นรับสัมผัสอย่างไม่รู้สึกตัวพร้อมเรียนรู้การจูบตอบกลับอย่างไม่ประสีประสา ทว่ามันกลับจุดประกายเพลิงอารมณ์พิศวาสของเขาจนต้องเผลอครางออกมาอย่างพอใจ ก่อนจะเพิ่มดีกรีจุมพิตที่อ่อนหวานเป็นจุมพิตที่ดูดดื่มเร่าร้อนราวกับจะดูดวิญญาณ 

“ยะ…อย่า” อนามิกาห้ามเสียงแผ่วเบาตามสัญชาตญาณ เมื่อชายหนุ่มถอนจูบจากริมฝีปากอิ่มไปซุกไซ้ที่ซอกคอหอมกรุ่น และจูบไล้ไปตามแอ่งชีพจรก่อนจะมาหยุดนิ่งที่หน้าอกอวบหยุ่น 

เคเลอร์หลับตาแน่นหายใจหอบอย่างพยายามสกัดกั้นอารมณ์ดิบที่ถูกปลุกขึ้น ตอนแรกเขาแค่อยากแกล้งหญิงสาวเท่านั้น ไม่คิดว่าพอได้ลิ้มลองความหอมหวานที่ติดตรึงใจ และได้ลองสัมผัสกายสาวที่นุ่มนิ่ม อารมณ์ของเขาจะเตลิดแทบกู่ไม่กลับ 

‘ตายแน่เคเลอร์ ถ้าไม่หาทางออกที่ดีๆ ต้องโดนอนามิกาเอาตายแน่ๆ เอาวะ...ถ้าจะตายก็ขอตายคาอกนี่แหละ’ เคเลอร์บอกตัวเองก่อนจะหลับตานิ่ง ปรับลมหายใจที่หอบสะท้าน เพราะอารมณ์พิศวาสที่ยังคุกรุ่นให้เข้าออกสม่ำเสมอประหนึ่งว่าตัวเองกำลังหลับ ใช่…เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มันเป็นแค่การละเมอของเขาเท่านั้น 

ความคิดเห็น