รดามณี-ไหมขวัญ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 หลงกล (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 หลงกล (2)

คำค้น : จ้างรัก, เล่ห์รักลวง, นิยายรัก, โรแมนติก, รดามณี, ไหมขวัญ, มายา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2563 08:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 หลงกล (2)
แบบอักษร

“ใช่...ฉันไม่คิดว่าคุณจะพูดไทยได้ชัดขนาดนี้ ทำไมคุณไม่เคยบอกเราก่อน ที่สำคัญคุณไม่พูดมันเลย แล้วนี่ยัยน้องนางรู้หรือเปล่าคะเนี่ย” เมื่อได้สติอรณีก็ถามรัวยาวเป็นชุด 

“แม่บุษสอนผมพูดภาษาไทยมาตั้งแต่ห้าขวบ อยู่บ้านเราสนทนากันด้วยภาษาไทยเป็นส่วนใหญ่ครับ ผมกับน้องสาวพูดไทยได้ค่อนข้างชัด เพราะฝึกมาแต่เด็ก ส่วนคุณพ่อฟังรู้เรื่อง พูดได้ แต่ไม่ชัดเท่าไร และที่ผมไม่พูดภาษาไทยกับพวกคุณ เพราะเห็นว่า พวกคุณไม่ได้พูดคุยกันด้วยภาษาไทยเลย ผมไม่อยากให้พวกคุณคิดว่าผมเอาภาษาไทยมาตีสนิท และน้องนางยังไม่รู้เรื่องนี้ครับ เดี๋ยวผมบอกเธอเองดีกว่า ขืนรู้จากปากพวกคุณคนใดคนหนึ่ง เขาโกรธผมตายเลย ผมยังไม่อยากหาเรื่องทะเลาะกับเธอมากไปกว่านี้ แค่ทุกวันนี้ก็พอแล้ว” 

พออรณีได้ยินคำพูดที่เหมือนจะเกรงใจเพื่อนรักของเธออยู่มาก เธอก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย และมองชายหนุ่มคล้ายกับล้อเลียน ซึ่งเคเลอร์ก็มองตอบเธอมายิ้มๆ แล้วสนใจกินข้าวต่อ 

“ถ้าพวกฉันอยากเจอแม่เลี้ยงของคุณบ้างได้ไหมคะ คือ...พอรู้ว่ามีคนไทยอยู่ที่นี่เหมือนกัน มันก็พานอยากเจอ อยากทำความรู้จักไปหมดน่ะค่ะ” แม้จะรู้ว่าเคเลอร์นั้นฟังและพูดภาษาไทยได้ดีมาก แต่อรณีก็เลือกที่จะพูดภาษาอังกฤษ เพราะสามีของเธอยังถือว่าอ่อนหัดมากๆ เรื่องภาษาไทย 

“ท่านไม่ได้อยู่กับผมหรอกครับ ท่านอยู่นิวยอร์กกับพ่อ และน้องสาวของผม เอาไว้มีโอกาสผมจะพาพวกคุณกับน้องนางไปพบท่านแน่ๆ ฝีมือคุณอร่อยมากๆ เลยครับ” 

ในตอนท้ายชายหนุ่มหันมาเอ่ยชมอรณี เมื่อลองตักต้มยำกุ้งตรงหน้ากินแล้วรสชาติสูสีกับรสมือแม่บุษของเขา แต่เขาชักอยากรู้แล้วสิว่า คนที่นอนขี้เซาอยู่ในห้องจะทำอาหารอร่อยอย่างที่เคยพูดโม้เอาไว้ที่ซุปเปอร์มาเก็ตว่า จะใช้เสน่ห์ปลายจวักมัดใจเขาจนทำให้ลืมอาหารกล่องแช่แข็งหรือเปล่า 

“ขอบคุณค่ะ ถ้าชอบก็กินเยอะๆ มีอีกหลายอย่างเลย แต่ที่จริงฝีมือฉันสู้ยัยน้องนางไม่ได้หรอกค่ะ” อรณีบอกพลางขยิบตาให้ราวกับล่วงรู้ความคิดของเขา “ยัยน้องไม่คิดจะตื่นจริงๆ หรือเนี่ย ว่าแต่คุณได้นัดยัยน้องไปไหนหรือเปล่าคะ เห็นมาแต่เช้าเชียว” 

“ก็นัดแหละครับ แต่ไม่เป็นไรหรอก ผมรอได้ เมื่อคืนก็กลับดึก ปล่อยให้เธอนอนไปเถอะ แล้วคุณอรกับคุณหมอไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนหรือครับ” เคเลอร์ถามออกไปแล้วเลิกคิ้วขึ้น เมื่อเห็นอรณียิ้มเขินๆ และก็เป็นคุณหมอที่พูดขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม 

“เราสองคนจะไปโรงพยาบาลครับ ผมจะพาอรไปตรวจร่างกายเสียหน่อย” 

“คุณอรเป็นอะไรครับ” 

“อรเขาไม่ได้เป็นอะไรหรอกครับ แค่จะไปตรวจดูว่า ตอนนี้มีแจ๊คน้อยไปนอนอยู่ในท้องอย่างที่เราสงสัยจริงหรือเปล่า” 

“คุณอรท้องหรือครับ ผมดีใจด้วย แล้วนี่แพ้มากไหมครับ” เคเลอร์พูดพลางลุกขึ้นไปคว้ามือคุณหมอแจ๊คมาเขย่าอย่างต้องการแสดงความยินดี 

“ขอบคุณครับ แต่คงต้องรอผลตรวจยืนยันอีกที สำหรับผม ผมว่าฝีมือขั้นนี้แล้วไม่น่าพลาดนะ” ได้ทีคุณหมอเลยคุยโอ่ เคเลอร์ยกนิ้วให้พร้อมกับหัวเราะประสานเสียงกับว่าที่คุณพ่ออย่างถูกใจ ปล่อยให้ว่าที่คุณแม่นั่งหน้าแดงก่ำอย่างอายๆ 

“พูดอะไรก็ไม่รู้ ว่าแต่คุณเคเลอร์ดูจะรู้เรื่องพวกนี้ดีจังเลยนะคะ หรือว่ามีประสบการณ์ อย่าบอกนะคะว่า เมียคุณท้อง” อรณีหรี่ตามองสามีรับจ้างของเพื่อนรักอย่างจับผิด แต่คนโดนจับผิดกลับยิ้มแล้วตอบกลับหน้าตายว่า 

“คุณอรก็ไปเคาะประตูถามเมียผมที่ยังนอนขี้เซาดูสิครับว่า เขาท้องหรือเปล่า” 

ความคิดเห็น