ซนซนเอง
email-icon facebook-icon

ซนซนเอง

SO BAD GUYS : 4 สายลุย ไม่คุยให้เสียเวลา

ชื่อตอน : SO BAD GUYS : 4 สายลุย ไม่คุยให้เสียเวลา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 47

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 18:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SO BAD GUYS : 4 สายลุย ไม่คุยให้เสียเวลา
แบบอักษร

 

EPISODE : 4 สายลุย ไม่คุยให้เสียเวลา

 

หลังจากที่ฉันรู้ว่าแม่ผลักไสฉันออกจากการปกครองของท่านฉันก็กลับบ้านมาทันที บ้านของครามนั้นแหละ

 

ฉันตอนนี้กำลังทำล้างรถของครามอยู่ รวยไม่รวยไม่รู้ตอนนี้ฉันเหนื่อยอยู่ จะลงโทษอะไรกันหนักกันหนา ฉันแค่ไปกระทืบคนตัดหน้ารถฉันมา เขามาลงโทษฉันทำไหม!!! รถบ้านนายนี้ล้างเท่าไหร่ก็ไม่หมดสักที เยอะขนาดนี้ซื้อมาให้หมาขับด้วยรึไงว่ะ!!

 

"หยุดทำไหม" เขามองฉันแล้วพูดออกมา

 

"พักไม่ได้รึไง!" ด้วยความโมโหเลยตะคอกออกไป

 

"สงสัยอยากกลับบ้านจริงๆ" ขยันขู่จริงๆ ถ้าไม่กลัวแม่ยึดลูกรักฉันจะกลับจริงๆด้วย" อย่าลืมทำความสะอาดในบ้านด้วย" สั่งเก่งเหลือเกินพ่อคุณ

 

เขาสั่งงานฉันเสร็จก็ขับรถออกไป เขาไม่อยู่ฉันจะทำทำไหม หนีเที่ยวดีกว่า!!!

 

ไลน์~

 

"ไปกินเหล้ากัน" คิดได้ดังนั้นฉันก็ไลน์หาเพื่อนทันที

 

"ที่ไหนดี" ไอ้ลูเซียสนี่ เพื่อนรักจริงๆ

 

"นั่งชิวไหม ช่วงนี้ไม่ชอบเสียงเพลงดังๆ" หมวยว่าอย่างนั้น

 

"งั้นหลังม.นะ" จีซัสพูดสถานที่นั้น

 

"ดีเหมือนกัน สาวๆที่นั้นเด็ดดี" ไอ้เหยี่ยวว่า

 

"เจอกันพวกเถื่อน" กัสจังจบบทสนทนานั้น ฉันรีบขึ้นไปอาบน้ำให้มันเสร็จแล้วรีบไปทันที

 

 

"สาย!" ไอ้กัสจังว่า

 

"นัดเพื่อนเอง!" หมวยบ่นอีกคน

 

"กูก็มาแล้วไง" ฉันยักไหล่แล้วพูดออกไป

 

นั่งชิวที่หลังม.นี้ก็ดีเหมือนกัน คนไม่พลุกพล่าน ร้านก็เป็นกันเอง

 

ชุดที่ใส่ก็ไม่ได้แต่งอะไรมากมาย ฉันมันพวกสายลุย ไม่คุยให้เสียเวลา เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาขาด รองเท้าผ้าใบ พร้อมใส่กระทืบคน!

 

คงมีแต่หมวยกับกัสจังที่มันแต่งองค์ทรงเครื่องมา พวกมันเป็นนักล่า ล่าแล้วทิ้งมันไม่กินจริงๆหรอก

 

"ไม่รับรึไง" หมวยมองไปที่โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ฉันส่ายหน้าปฏิเสธไป

 

"เผื่อผัวโทรมาไง" หมวยมันกระซิบบอกฉันไป

 

ผลั๊วะ!

 

"อ้าย!!!" หมวยตะคอกใส่ฉันเสียงดัง และพวกเพื่อนๆฉันมองหมวยกับฉันอย่างสงสัย

 

"กูไม่มีผัว!" ฉันย้ำออกไป ถึงจะหมั้นไป ยังไงฉันก็ไม่ยอมรับ

 

หลังจากนั้นพวกฉันก็นั่งดื่มชิวไป คนโทรมายังโทรแทบสายจะไหม้ แต่ฉันไม่สนใจ ตอนนี้สนใจเพลงที่นักร้องร้องอยู่

 

เพล้ง!

 

เสียงขวดแก้วกระทบกับหัวฉัน ตอนนี้มันมึนไปหมดทุกอย่าง ได้ยินเสียงเพื่อนเรียกแผ่วเบา ก่อนที่จะจับบริเวณที่ถูกกระทบ อ่า เลือดออก ใครกัน กล้ามาหยามถึงถิ่นฉัน

 

"อ้าย!" ไอ้ซัสเข้ามาตบหน้าฉันเบาๆ

 

"ไม่เป็นไร" ฉันบอกออกไป แค่มึนไม่ถึงตาย "กูไหว" ฉันย้ำออกไปก่อนที่จีซัสจะถอยออกห่างจากฉันไป

 

"ไง!" เสียงผู้หญิงทักทายฉันอย่างไม่เป็นมิตร มือเธอถือขวดแก้วที่แตกไว้แน่น

 

"ไง มัดหมี่" ฉันแสยะยิ้มใส่เธอ

 

"อึดดีนิ ถูกขวดฟาดขนาดนี้ยังไม่เป็นอะไร" ฉันไม่พูดอะไร "อะไร โกรธหรอกำหมัดแน่นเชียว ดูเธอซิ" เธอหันไปพูดกับผู้ชายข้างหลังที่เธอนั้นยกพวกมา พร้อมกับหัวเราะออกมาราวกับเป็นเรื่องตลก

 

"ไหนบอกเก่งหนักเก่งหนา ไม่เห็นมีอะไรสนุกเลยมัดหมี่" ผู้ชายที่อยู่ข้างหลังพูดดังขึ้นมา

 

พวกมันคุยกันสนุกสนาน ไม่สังเกตการณ์ว่าฉันก็ถือขวดแก้วอยู่เหมือนกัน

 

เพล้ง!

 

ฉันฟาดขวดไปที่หัวมัดหมี่ เธอตกใจกรี้ดทันทีที่ฉันทำเธอ

 

"ไง ตกใจกรี้ดเลยหรอ"ฉันพูดดักเธอขึ้นมา "เรียกขวัญให้เธอหน่อยพวกมึง" ฉันพูดเสียงดังกับเพื่อน พวกมันก็หัวเราะกัน

 

"นิ่งทำไหม จัดการมันสิว่ะ" เธอจับที่หัวแล้วดูเลือดที่ไหล แล้วสั่งพวกผู้ชายที่ล้อมรายข้างกายให้จัดการฉัน ไอ้เหยี่ยวดึงฉันให้หลบคนที่มันกำลังพุ่งมาหาฉันทันที ตอนนี้ในร้านชุลมุนวุ่นวาย ผู้คนต่างฝ่ายก็หลบลูกหลงจากพวกที่มีเรื่องกัน ฉันเห็นผู้หญิงที่ตีหัวฉันเดินปลีกตัวออกจากวงชุลมุนนั้น ฉันรีบตามเธอไปทันที

 

"ไง" ฉันพูดทักทายไปทันทีที่เธอทำหน้าโล่งใจที่เหมือนหนีอะไรสักอย่างอยู่ เธอตกใจที่เห็นฉัน และเธอยังปรับสีหน้าทัน

 

"ล้อมกัดเก่ง แล้วยังหนีเก่งอีกนะคนเรา"

 

"อิอ้าย! มึงเอาไง!" ฉันยักไหล่ตอบเธอ ฉันต่างหากที่ต้องพูดประโยคนั้นไม่ใช่เธอ!

 

"ข้องใจไม่ใช่รึไง" ฉันพูดในสิ่งที่เธอมาหาเรื่องฉันในวันนี้

 

"เดียวกูจัดให้!" ฉันเดินไปหาเธอพร้อมกับถือขวดเหล้าที่หยิบมาระหว่างเดินตามเธอที่หนีออกจากร้าสมา

 

"พี่ครามช่วยมัดหมี่ด้วย" อ่า~ ร้องให้คู่หมั้นฉันช่วย เธอคิดอะไรอยู่

 

"อ้ายหยุด!!" ครามตะโกนห้ามฉัน

 

"ใครสนกันว่ะ!!'

 

 

 

...

ใช่ ใครสนกัน จัดมันเลยแม่

ฝากคอมเม้นท์ด้วยนะ

 

ซนซน

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น