Sayoying

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทำทุกวิถีทาง

ชื่อตอน : ทำทุกวิถีทาง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 71

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 17:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทำทุกวิถีทาง
แบบอักษร

"แม่ครับ ได้โปรดบอกให้ผมรู้ด้วยครับว่าลูกสาวแม่อยู่ที่ไหน เด็กในท้องของเธอ เป็นลูกของผม" กฤตนั่งลงคุกเข่าต่อหน้าแม่ของพิมพ์ เมื่อเขาจนหนทางจริงๆ จึงหาเรื่องว่าพิมพ์ท้อง เพื่อให้แม่ของพิมพ์ร้อนใจ

"แม่ไม่รู้จริงๆ ว่าพิมพ์อยู่ที่ไหน"

กฤตได้ยินคำปฏิเสธ แต่เขาก็ยังเพียรไปหาแม่ของพิมพ์ เช้า สาย บ่าย เย็น จนร่วมเดือน แม่ของพิมพ์ก็ยอมแพ้ และบอกเขาว่าพิมพ์ปลอดภัย และกำลังตั้งท้องจริง ๆ นั่นยิ่งทำให้กฤตยิ่งเครียดตามหาตัวเธอไม่หยุด

กฤตไปถามแม่พิมพ์ทุกวัน ก็ได้รับคำตอบเดิม จนเขาเหนื่อยใจ คิดถึงลูกกับเมีย จนเริ่มเก็บไปฝัน

(ใครที่อ่านเรื่อง คุณตำรวจที่รัก น่าจะรู้จักทีมหมวดศักดิ์และริสาแล้วนะคะ ส่วนใครที่ยังไม่ได้อ่าน ไปทำความรู้จักทั้งคู่ได้ในเรื่อง คุณตำรวจที่รักนะคะ)

"กูฝันไม่ค่อยดีมาหลายวันแล้วว่ะ" กฤตพูดขึ้นอย่างไม่สบายใจ พิมพ์กำลังท้อง อยู่ที่ไหนสักที่หนึ่งในประเทศไทยนี่แหละ แต่ไม่ยอมบอก แม้แม่ของพิมพ์จะพยายามพูดยังไงก็ตาม

เขาฝันเห็นเด็ก มากวักมือเรียกเขาทุกวัน และร้องไห้ ไม่รู้ว่าคิดมากจนเก็บไปฝัน หรือเป็นลางอะไรรึเปล่า ริสาที่นั่งอยู่ใกล้ๆ นั่งคิดแผนการประสานรักในใจอย่างรวดเร็ว

"บอดี้การ์ดหนุ่ม อาการสาหัส ถูกหามส่งโรงพยาบาล" ข่าวพาดหัว และทีวี ออกข่าวนี้แทบทุกช่อง เมื่อริสาเล่นใหญ่ เทเลือดอาบทั้งตัวกฤตทั้ง ๆ ที่ทำแผลแค่ถาก ๆ พร้อมทั้งโทรแจ้งสำนักข่าวแทบทุกช่อง รวมถึงหน่วยกู้ภัย ว่ามีการยิงกันพลาด ข่าวสดทุกช่องถ่ายทอดภาพกฤตที่อาบไปด้วยเลือดถูกหามขึ้นรถพยาบาล หลังจากนั้นก็เงียบไปเฉย ๆ เพราะจริงๆ มีแผลแค่นิดเดียว และให้กฤตขอร้องลุงทนายให้ขอนักข่าวให้หยุดเล่นข่าวต่อ ด้วยเหตุผลเรื่องส่วนตัว

พิมพ์ดูข่าวด้วยความกังวล เมื่อได้ยินชื่อกฤต เธอเฝ้าติดตามข่าว แต่ดูเหมือนจะไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรอีก ด้วยความเป็นห่วง เธอจึงแอบมาดูเขาที่ รพ.

"เป้าหมายโผล่ที่ 10 นาฬิกา" เสียงดาบนัย ว.แจ้ง ศักดิ์และกฤตให้เตรียมพร้อม ริสากับศรีตื่นเต้นกับภารกิจ

กฤตไม่ได้มองสองสาวสักนิด เขากำลังสนใจร่างบาง ที่ดูเหมือนท้องจะนูนขึ้นบ้างแล้ว แต่ยังสวยเพรียวเช่นเดิม ก่อนจะขยับตัวออกไป

"มึงจะไปไหน" ศักดิ์ถามเสียงขุ่น เมื่อเมียรักเขาอุ่ตส่าห์วางแผน แต่คนบางคนจะทำแผนพัง

"หาลูกเมีย กูดิ" กฤตตอบทำท่าสะบัดออก แต่ศักดิ์ไม่ปล่อยง่ายๆ

"มึงเห็นมั้ย คนเยอะแยะ เมียมึงเป็นคนที่ต้องเก็บตัว ถ้ามึงทำอะไรบุ่มบ่าม มีคนถ่ายรูปเมียมึงลงเน็ตให้ไอ้เสี่ยเล้งเห็น มีหวังมึงบรรเทิงกว่านี้แน่" ศักดิ์เตือนสติกฤตให้รู้สถานะพิมพ์ จนกฤตต้องยอมจำนน ต้องสังเกตุดูสาว ๆ ที่ทำตามแผนไปก่อน ถึงที่สะดวกค่อยเข้ารวบตัว

"พร้อม" ริสากับศรีขยี้ตา และรีบหยดน้ำตาเทียม และทำเป็นเดินผ่านไปทางนั้นทันที

"พี่กฤตไม่น่าอายุสั้นเลยนะแก พึี่งเห็นกันอยู่แท้ ๆ" ศรีพูดขึ้นก่อน

"นั่นสิ แล้วเนี่ยะตายตาไม่หลับด้วย พลาดเพราะไม่มีสมาธิในการซ้อมยิง" ริสาตอบ

"แล้วแกจะไปงานสวดมั้ย"ศรีถาม

"ไปสิ เนี่ยะ เดี๋ยวจะตามไปเลย เห็นว่าจะเอาไว้ที่บ้าน ไม่มีใครว่างมารับศพด้วย น่าสงสารจริง ๆ ลูกเมียก็ไม่มี " ริสากับศรีเดินไปพูดไป จนขึ้นรถ โดยมีพิมพ์สะกดตามไปเงียบ ๆ

และเมื่อเห็นพิมพ์เดินตามสองสาว และขับตามไป

"ไปเร็ว ๆ สิ ไอ้ศักดิ์" กฤตเร่ง

"รอรถอยู่ ดาบกำลังขับมานู่นไง" ศักดิ์ส่ายหน้ากับความใจร้อนของเพื่อน ก่อนจะพากันขึ้นรถขับตามไป

กฤตตายแล้วเหรอ? พิมพ์ยืนอึ้ง และขับรถตามพวกริสามาทันที โดยไม่คิดอะไรทั้งนั้น น้ำตาเอ่อคลออยู่ในดวงตาคู่หวาน แต่ไม่ไหลออกมา ชีวิตเธอคงจะไม่เหลือใครจริงๆ อย่างที่เธอต้องการแล้วสินะ พิมพ์คิดในใจอย่างเจ็บปวด มือนึงลูบท้องตัวเองที่เริ่มยื่นออกมานิด ๆ ตอนนี้เธอใช้ชื่อใหม่ สวมประวัติคนใหม่ และอยู่ในฐานะหน่วยข่าวลับของ ผบ.ตร. แต่ ผบ.ตร. ไม่มอบหมายงานให้เธอเลยในตอนนี้ เนื่องจากเธอท้องอยู่

พิมพ์ไม่รู้ว่าที่จริง ผบ,ตร. ตั้งใจจะช่วยพิมพ์แค่นั้นเอง เขาไม่อยากให้พิมพ์ไปเสี่ยงอีก ยิ่งเมื่อต้องใช้ชีวิตตัดญาติขาดมิตร และมีลูกน้อยพ่วงมาด้วย ชีวิตเธอยิ่งน่าสงสารกว่าเดิม อาการซึมเศร้าที่ดีขึ้น เขาไม่อยากให้เธอกลับไปเป็นอีกครั้ง

"หมวด พี่พิมพ์ตามมาอยู่มั้ย" ริสาโทรหาหมวด เพื่อเช็ค เมื่อเธอมองไม่เห็นรถตามข้างหลัง

"ตามอยู่ห่าง ๆ พี่ตามอยู่ข้างหลังจ้ะ" ศักดิ์รายงานเมียด้วยเสียงเรียบร้อย จนดาบที่นั่งข้าง ๆ อมยิ้ม ไม่ค่อยได้เห็นหมวดในมาดนี้

"แล้วพี่กฤตอยู่ไหนค่ะ" ริสาถาม เมื่อไม่รู้ว่าเจ้าตัวสแตนบายอยู่ตรงไหน

"อยู่บนรถพี่ไง มันห่วงเมียกับลูก จะลงไปรวบตั้งแต่อยู่โรงพยาบาลละ" ศักดิ์ถาม เบนตาไปมองคนด้านหลัง ที่ไม่ยอมอยู่รอที่บ้าน

รถริสาจอดหน้าบ้านกฤต พ่อของกฤตได้รับคำของร้องลูกชายให้ช่วยเรียกคนมาบ้านเยอะ ๆ เล่นละครกับรถส่งศพหน่อย ถือว่าต่อชะตาให้ลูกชาย และเพื่อหลานในท้องที่เขากำลังรออยู่

รถส่งหีบจอดหน้าบ้าน เปิดประตูหลังไว้ และทิ้งไว้หน้าบ้าน ก่อนคนขับมาทำท่าเข้าไปติดต่อด้านใน ริสาและทุกคนเดินเข้าไปด้านใน ทิ้งโลงไว้ข้างนอก ไม่มีคนเฝ้า ล่อให้พิมพ์ลงมา มีรถจอดหน้าบ้านหลายคัน เหมือนมีงานจริง ๆ

พิมพ์นั่งค้างอยู่หลังพวงมาลัย มือเธอสั่นเล็กน้อย เมื่อคิดว่าเขานอนอยู่ในนั้น เธอควรจะพาลูกไปลาเขาเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเห็นคนหายเงียบไป พิพม์จึงใส่แว่นตา และหมวก ลงมาจากรถ

"กูไปนะ" กฤตเห็นแค่นั้น ก็บอกเพื่อนและรีบลงจากรถ เดินเลาะอีกข้างรถ ขนานไปกับพิมพ์ทันที

พิมพ์เดินไปที่รถ สูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ชะโงกหน้าเข้าไปดูในโลง ที่เปิดแง้มไว้ เมื่อรู้ว่าไม่มีอะไรในนั้น เธอก็หมุนตัวตั้งใจจะหนีทันที

"ไม่ทันแล้วพิมพ์ คราวนี้ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปอีกแล้ว" กฤตรวบเธอไว้ด้วยสองแขน กดจุมพิตแรง ๆ ทีหนึ่ง ก่อนจะพูดกับเธอ

"ปล่อยนะ! เป็นบ้าอะไรของคุณ เอาเรื่องความเป็นความตายมาเล่นแบบนี้เหรอ" พิมพ์โมโหจนสั่นไปหมด ที่โดนเขาหลอกแบบนี้

"ไม่ต่างจากคุณหรอกพิมพ์ หนีผมไป แต่ขังใจผมไว้ด้วยคำว่ารักของคุณ นั่นมันทำให้ผมตายทั้งเป็นอยู่แล้ว" กฤตตอบกลับ พร้อมกับช้อนตัวอุ้มร่างเธอเดินเข้าไปในบ้าน

"พ่อครับ ขอตัวพาเมียไปปรับพฤติกรรมหน่อยนะครับ ว่าคนรักกันต้องทำยังไง" กฤตพูดพร้อมกับอุ้มพิมพ์เดินเลยเข้าบ้านไปท่ามกลางสายตาคนเกือบ 20 คน ที่ปรบมือโห่ให้เขากันเป็นแถว

"กฤต!" พิมพ์อายจนไม่รู้จะอายยังไง พ่อเขาเธอก็ไม่ได้ยกมือไหว้ จะดิ้นก็กลัวลูกเป็นอันตราย จึงยกมือทุบไหล่เขาไปสองทีอย่างโมโห

"โอ้ยย! ตรงนั้นแผลจริงนะ" กฤตทำท่าโอดครวญ ก่อนจะหันไปหอมพิมพ์อีกครั้ง ตอบแทนที่ทำเขาเจ็บ

พิมพ์ชะงัก เมื่อกฤตทำหน้าตาเจ็บจริงจัง เธอยังไม่รู้ว่าตกลงเขามีแผลจริง ๆ รึเปล่า และเมื่อเขาพาเธอเข้าไปในห้อง เขาก็วางเธอลง และรั้งทายทอยเธอเข้ารับจูบลงโทษทันที เขาบดจูบเธออย่างรุนแรง และช่วงชิงลมหายใจทุกอย่างไปจากเธออย่างคิดถึง น้ำตาไหลลงมาสัมผัสหน้าพิมพ์ จนเธอต้องยกมือขึ้นจับหน้าเขา เมื่อเขาถอนริมฝีปากออก

"คุณใจร้ายเกินไปแล้วนะพิมพ์" กฤตบอกเธอด้วยน้ำเสียงกรุ่นโกรธ และดีใจท่ได้เจอเธอ กดจูบเธอที่ริมฝีปากอีกครั้ง ก่อนจะเอามือลูบที่ท้องของเธอ ที่นูนออกมาน้อย ๆ ก่อนจะพาเธอไปนั่งที่เตียง

"พิมพ์ไม่อยากให้คุณมีปัญหา พิมพ์ควรจะหายไป คุณก็รู้ ทำไมขี้แยจังเลยค่ะ" พิมพ์ตอบ พร้อมกับเช็ดน้ำตาให้เขา

"อยากพูดอะไรพูดไปเถอะ ตอนนี้ผมจะไม่ให้คุณห่างสายตาผมแม้แต่วินาที เชื่อใจผมได้เลย" กฤตบอก พร้อมจะรั้งพิมพ์มาจูบอีกครั้ง

"กฤตค่ะ พิมพ์กำลังท้องนะ" พิมพ์ท้วงเขาเบา ๆ

"ผมอ่านหนังสือแม่และเด็กจบมากว่า 10 เล่ม ระหว่างรอเจอคุณ ผมรู้ว่าต้องรักคุณท่าไหน อย่าห่วงเลย" กฤตส่งยิ้มร้าย ๆ ให้เธอ เขาไม่ปล่อยเธอหรอก อย่าหวัง!

 

ฝากติดตาม นิยาย คุณตำรวจที่รัก

และนิยาย รักเรา ไม่ออนไลน์ เร็วๆ นี้นะคะ

ความคิดเห็น