ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลูกคุณหนู - เผลอใจNC+

ชื่อตอน : ลูกคุณหนู - เผลอใจNC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 18:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลูกคุณหนู - เผลอใจNC+
แบบอักษร

@บ้านคุณหญิงราตรี

“เมี๊ยวๆ อยู่ไหนเนี่ย เมี๊ยวๆมาๆ”

ร่างบางเดินเรียกหาเเมวไปทั่วบ้านหลังใหญ่โตในครอบครัวคนรวยอย่างเธอ

“หาอะไรอยู่ครับคุณหนู”

ลุงคนขับรถที่กำลังล้างรถอยู่ถามไถ่ลูกของเจ้านายในบ้านหลังนี่ที่เขาทำงานมาหลาย10ปี

“ลุงโชติเห็นนมจืดบ้างมั้ยคะ?”

ฝุ่นถามหาเเมวจากลุงโชติที่เธอสนิทมาตั้งเเต่เด็ก

“เมื่อกี้เห็นเดินไปทางล้านเล็กนะครับ”

ลุงโชติชี้ไปทางบ้านเล็กที่เป็นบ้านสำหรับเขาที่ทำงานในบ้านนี้กับลูกชาย

“ขอบคุณค่ะ”

@บ้านเล็ก

“นมจืด เมี๊ยวๆ มากินข้าวได้เเล้ว”

เเกร๊ก

เสียงประตูเปิดออกมาพร้อมกับหนุ่มร่างสูงที่อุ้ม เเมวอยู่ในมือ

“คุณหนูฝุ่น นี่ครับ”

ทิศเหนือลูกชายของลุงโชติที่เธอเล่นกับเขามาตั้งเเต่ตอนเด็กๆ

“มาอยู่กับพี่เหนือนี่เอง หื้อ ตัวเเสบ”

ร่างบางอุ้มเเมวขนฟูของเธอมากอดเล่น

“คุณหนูจะออกไปข้างนอกหรอครับ”

“ค่ะ พี่เหนือไปส่งฝุ่นได้ไหมคะ?”

เดี๋ยวลุงโชติต้องไปขับรถให้ป๊ากับม๊าของฝุ่นไปต่างจังหวัดตั้ง2วัน

ที่บ้านก็จะไม่เหลือใครขับรถให้เธอนอกจากเหนือที่คอยรับส่งอยู่ตลอด

“ได้ครับ เดี๋ยวพี่ไปรอที่รถนะ”

“ค่าา”

10 นาทีผ่านไป

@บนรถ

“พี่เหนืออยู่บ้านทั้งสองวันเลยหรอคะ”

ฝุ่นชวนเขาคุยเรื่อยเปื่อยระหว่างทาง

“ครับ ถ้าพีี่ไม่อยู่ใครจะขับรถให้คุณหนูล่ะ”

“พน.หนูต้องไปม.เเต่เช้า พี่เหนือตื่นไปส่งฝุ่นไหวมั้ยอ่ะ”

ปกติหน้าที่ไปส่งฝุ่นไปมหาลัยตอนเช้าจะต้องเป็นลุงโชติ

ส่วนเหนือก็ทำงานต่างๆในบ้านเเละดูเเลสนามหญ้ากล้วยไม้ของป๊า เเต่ก็มาขับรถเเทนลุงโชติบ่อยครั้ง

“ไหวสิคับ เเล้วนี่คุณหนูจะให้พี่รอรับมั้ย?”

“พี่เหนือลงไปเป็นเพื่อนฝุ่นหน่อยนะ”

“ก็ได้ครับ”

@ร้านเสื้อผ้า

“คุณฝุ่นสวัสดีค่ะ”

พนักงานต้อนรับของร้านเพื่อนม๊าฝุ่นที่เธอมาอุดหนุนอยู่เป็นประจำ

“ฝุ่นมาซื้อชุดว่ายน้ำอ่ะค่ะ”

“ทางนี้เลยค่ะคุณฝุ่น”

พนักงานพาเธอมาโซนชุดบิกินี่คอเล็คชั่นใหม่ที่พึ่งเข้าร้านมา

“สวยทุกตัวเลยค่ะ”

“พี่เหนือ เอาตัวไหนดีอ่า”

ร่างบางเอ่ยเรียกเหนือให้ช่วยเลือกชุดที่เธอถืออยู่

เหนือยืนรอฝุ่นเลือกชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ตามสไตล์ของฝุ่นที่เป็นคนหุ่นสวยมากอยู่เเล้ว

“เอ่อ พี่เลือกไม่เป็นหรอก”

ใครเขาจะไปตอบได้ล่ะ ให้เลือกชุดบิกินี่น้อยชิ้น เเบบนี้

“งั้นสองตัวนี้ละกันค่ะ”

เธอยื่นบัตรให้พนักงานก่อนจะรับถุงชุดว่ายน้ำตัวใหม่มา

“เย็นนี้ว่ายน้ำกันไหมคะ ฝุ่นอยากเล่นน้ำ”

จะใส่ชุดนั้นเล่นน้ำ...ต่อหน้าผมเนี่ยน่ะหรอไม่ช็อคตายพอดีหรอเนี่ย

“อื้ม”

@ร้านไอศกรีม

“ของพี่เหนือเอาช็อคโกเเลตนะ”

“พี่ไม่กะ..”

ยังพูดไม่ทันจบฝุ่นก็เดินไปในร้านเพื่อสั่งไอศกรีมมากินกับเขา

“อุ้ย ขอโทษนะคะ”

มีหญิงสาวเเต่งตัวโชว์ผิวมาเดินชนร่างสูงที่ยืนรอฝุ่นอยู่

“เป็นอะไรไหมครับ?”

“เดินไม่ทันระวัง ขอโทษนะคะ”

เธอทำตาเเป๋วอย่างกับจะอ่อยเหนือทีีหน้าตาหล่อ เหลาตรงสเป็คสาวๆ

“ไม่เป็นไรครับ”

“หนูขอไลน์ไว้ได้ไหมคะ?”

นี่คือการอ่อยทางอ้อมที่มองจากดาวอังคารยังรู้ว่าจะขอไลน์ตั้งเเต่เเรก

ฝุ่นซื้อเสร็จก็รีบเดินเข้ามาเเย่งซีนยัยผู้หญิงคนนั้นทันที

“เอ่ออ..”

เหนือทำหน้าลำบากใจที่จะให้

“พี่เหนือ ใครอ่ะ?”

ฝุ่นยื่นไอติมในมือที่ซื้อมาฝากส่งให้เขากิน

“เดินพอดีชนกันเมื่อกี้หน่ะ”

“อ๋อ กลับเถอะฝุ่นอยากกลับเเล้ว”

“ครับ”

ฝุ่นมองผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าตั้งเเต่หัวจรดเท้า

“รส"สตอเบอรี่"ไม่อร่อยเลย”

ฝุ่นเน้นย้ำคำว่า สตอเบอรี่ หลังจากที่มองสกิลอ่อยผู้ของชะนีตรงหน้า

“เอาของพี่ไหม?”

ทิศเหนือทำท่าจะส่งกรวยไอติมในมือให้ฝุ่นกินเเทน

“งั่มม อร่อยจัง”

เเต่เธอกลับกินโดยที่มีมือหนาถือไว้อยู่

“!!”

ผู้หญิงคนนั้นถึงกับรีบเเบกหน้าเดินหนีออกไปจากตรงนั้น

เหนือเองก็ตกใจไม่ต่างกัน

“กลับได้ยังอ่ะ”

“คะ ครับ”

@บ้าน

18.30 น.

หลังจากที่ถึงบ้านสักพักร่างบางก็รีบไปลองเปลี่ยนชุดจะไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำข้างบ้าน

เธอไปนั่งเล่นริมสระพร้อมจะให้เหนือถ่ายรูปให้ไปอัพลงโซเชียล

“พี่เหนือถ่ายรูปให้ฝุ่นหน่อยสิ”

“ได้ครับ”

เเช๊ะ เเช๊ะ

เรือนร่างเล็กเอวบางกิ่วกับหน้าอกที่อวบล้นบอกินี่ที่เธอพึ่งซื้อมาใหม่

ผิวขาวสวยกับใบหน้าจิ้มลิ้มที่ปล่อยผมยาวสยาย

กรอดด

เหนือสบกรามเเน่นเป็นสันกับเรือนร่างที่สวยไปซะทุกสัดส่วน

“เเข่งกันหน่อยมั้ยพี่เหนือ”

สมัยตอนเด็กๆทั้งคู่ชอบเเข่งว่ายน้ำกันบ่อยๆฝุ่นไม่มีพี่น้องทำให้ไม่มีใครเล่นด้วยตั้งเเต่เด็ก

“อื้มเอาสิ”

ทั้งคู่ว่ายกันจนสุดทางก่อนจะถึงเหนือก็เเอบชะลอให้ตัวเล็กที่ว่ายมาติดๆถึงก่อนเขา

“ว๊ายยย! พี่เหนือ กรี๊ดด หนอนๆๆ”

ตอนไปถึงมีใบไม้ร่วงมาพร้อมนอนตัวเล็กจิ๋วที่ตกมาใส่ไหล่เธอ

จนคนตัวเล็กรีบกระโจนเข้าไปเกาะร่างสูงที่อยู่ในน้ำด้วยกันให้เอาออกไป

“ไหนครับ อยู่นิ่งๆสิ”

เต้าอวบเผลอไปเสียดสีกับเเขนเเกร่งที่เธอเกาะเตียวเเน่นอยู่

ร่างสูงเเอบตกใจชะงักไปเเต่ก็รีบเบี่ยงความสนใจได้ก่อน

“มันออกไปรึยังคะ พี่เหนือๆๆ”

ร่างน้อยหลับตาปี๋ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาดู

“ออกเเล้วครับ”

เขาโยนหนอนผีเสื้อตัวจิ๋วออกไปไกลๆ

“ขะ ขอโทษค่ะ”

ร่างบางรีบผละตัวออกจากทิศเหนืออย่างลืมตัวว่าเผลอไปเกาะเขาเเน่น

ท้องฟ้ามืดมีเเสงไฟในสระน้ำที่สว่างอยู่บรรยากาศทำเอาชายหนุ่มเเอบเคลิ้ม

“หึ่ม ไม่เป็นไรครับ”

ในใจเขาเเอบท่องพุธโธเป็นร้อยรอบเมื่อเห็นตัวน้อยใส่ชุดวาบหวิวเเบบนี้ในบรรยากาศเเบบนี่

“...”

“คุณหนูไม่หนาวหรอคับ”

นี่ก็เเช่น้ำมาเป็นชัวโมงเเต่เธอก็ยังไม่ยอมขึ้นจากสระ

“เลิกเรียกว่าคุณหนูได้เเล้วค่ะ”

“ฝุ่นบอกกี่ครั้งเเล้ว”

เธอบอกเขาหลายครั้งว่าให้เรียกว่าฝุ่นปกติไม่ต้องเรียกว่าคุณหนูเเบบนั้นก็ได้

“ก็พี่ชินหนิ”

“เรียกอีกฝุ่นงอนจริงนะ”

ร่างบางเเอบเเกล้งทำหน้าเง้างอนใส่เขา

“ไม่เอาไม่งอนนะ”

“พี่เหนือเป็นคนดีจัง อิจฉาเเฟนพี่ในอนาคตเลย”

“พี่น่ะหรอ?”

“ไม่เกเร เเถมเป็นสุภาพบุรุษด้วย”

“คุณฝุ่นก็เว่อร์ไป”

“อีกเเล้วนะ ไม่เอาคุณสิ”

“ค้าบๆๆ”

ร่างบางทำท่าจะขึ้นไปนั่งขอบสระเเล้วห้อยขาตีน้ำเล่น

“พน.มีสอบเคมีด้วย พี่เหนือติวให้หน่อยนะ”

ฝุ่นเป็นคนหัวไม่ค่อยดีในวิชาพวกวิทย์สักเท่าไหร่ก็เลยมีเหนือติวให้อยู่ตลอด

“ได้สิครับ ขึ้นได้เเล้วนะ”

“ฮึ่ยย ขึ้นมาเเล้วหนาวเเฮะ”

ก็สมควรจะหนาวเธอใส่เเค่บิกินี่ตัวจิ๋วที่ท่อนล่างเป็นกระโปรงสั้นๆปิดไว้

“นี่ครับ ห่มไว้ก่อน”

ร่างสูงยื่นผ้าขนหนูให้ร่างบางห่มตัวเอาไว้

“ขอบคุณค่ะ”

“รีบไปอาบน้ำนะ เดี๋ยวป่วย”

คนตัวเล็กกำลังขึ้นบันไดไปอาบน้ำจะได้ลงมาทานข้าวกับเขา

“เดี๋ยวฝุ่นลงมาช่วยทำอาหารนะ”

“อื้ม ครับ”

ปกติเขามีหน้าที่ทำอาหารให้ทั้งบ้านทานอยู่เเล้วเพราะเหนือเป็นคนทำอาหารอร่อย

@ห้องครัว

“ไอบ้าเอ้ย ฟู่ววว”

“คิดอะไรของมึงวะไอเหนือ”

ร่างสูงถอนหายใจพรวดติดกันหลายครั้งที่เมื่อกี้เผลอเคลิ้มตอนเต้าอวบมาเเนบชิดกายเขา

จากนั้นเขาก็รีบเดินไปอาบน้ำเเล้วก็กลับเข้ามาทำอาหารในครัวต่อ

15นาทีผ่านไป

“หอม~ ต้มยำกุ้งหรอคะ”

ฝุ่นเดินเข้ามาพร้อมชุดนอนตามปกติเพราะนี่ก็ดึกเเล้ว

“ครับ”

ร่างสูงยืนเเกะกุ้งอยู่พลางตอบเธอ

“หนูช่วยเเกะนะ”

“ระวังมือล่ะ”

เเล้วทั้งสองคนก็คุยอะไรไปเรื่อยเปื่อยระหว่างทำอาหาร

ฝุ่นเผลอเอามือที่เลอะไปปาดเเก้มจนมันเลอะ

“หน้าเปื้อนเเล้วคับคุณหนู”

เหนือหันมาเห็นก็ชี้บอกเธอที่กำลังล้างมืออยู่

“ออกยังคะ?”

ใบหน้าจิ้มลิ้มหันมาถามเสียงใสพร้อมดวงตากลมโตของเธอ

“ยังครับ นี่ตรงนี้”

เขาอาสาเอาทิชชู่เช็ดเเก้มที่เปื้อนให้เธอ

ตึกตึก ตึกตึก ตึกตึก

เพียงเเค่การกระทำของเขาเมื่อกี้ทำเอาหัวใจดวงน้อยของเธอสั่นไม่เป็นจังวะ

“...”

“เป็นอะไรรึเปล่าคับ”

“ปะ เปล่าค่ะ”

Rrrr Rrrr

[ทำอะไรอยู่จ้ะลูกฝุ่น]

ร่างบางกดรับสายก็ได้ยินเสียงราตรีถามไถ่ขึ้นมา

“กำลังจะทานข้าวค่ะ”

“ม๊ากับป๊าล่ะคะ?”

เธอรีบละความสนใจจากร่างสูงเเล้วเดินหนีออกมาที่โต๊ะอาหารเเทน

[ป๊าเตรียมงานคุยกับลูกค้าอยู่จ้ะ]

“ค่ะม๊า งั้นฝันดีนะคะ”

[กู๊ดไนท์จ้ะลูกรัก]

ตู้ด..

หลังจากวางสายคนตัวเล็กก็นั่งเงียบๆไม่ได้ชวนเหนือคุยเหมือนปกติ

คงเป็นเพราะใจของเธอเต้นผิดปกติทำเอาเธอเองก็ทำตัวไปต่อไม่ถูก

“คุณหนู”

ร่างสูงวางถ้วยต้มยำพร้อมตักข้าวให้เธอจนเสร็จเเต่ฝุ่นยังเหม่อนิ่งๆอยู่

“...”

“คุณฝุ่นครับ”

“ค คะ ว่าไงนะ”

ฝุ่นสะดุ้งโหยงตกใจที่พึ่งได้ยินเขาเรียกเสียงดังลั่น

“ทานข้าวสิคับ นั่งเหม่ออะไรอยู่”

“อื้อ”

งั่ม งั่มม

ฝุ่นตักข้าวงับเข้าปากรวดเดียว เธอกินต่อไม่พูดไม่จากับร่างสูงเเม้เเต่น้อย

“อื้อ เเค่กๆ”

ร่างน้อยรีบกินข้าวจนสำลักจนได้ที่จริงเธอรีบอยากจะกินเเก้อาการเขินเมื่อกี้ต่างหาก

“นี่น้ำ”

ฝุ่นรับเเก้วน้ำมาจากมือหนาเเล้วดื่ม

“จะรีบกินไปไหน หื้ม”

“กะ ก็มันอร่อยหนิคะ”

ฝุ่นเฉไฉคำตอบจริงๆเขาไม่รู้หรอกว่าเธอเขินมากเเค่ไหน

เธอตอบพลางงับกุ้งตัวโตเข้าปากเเล้วเคี้ยวเเก้มตุ่ยจนเขาเเอบเอ็นดูท่าทางนั้น

“เลอะเทอะหมดเเล้ว”

ทิศเหนือหยิบทิชชู่มาเช็ดปากให้เด็กน้อยที่กินมูมมามจนเลอะเทอะ

“พี่เหนือ..”

ถ้าเขายิ่งอ่อนโยนกับเธอเเบบนี้เธอคงไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรเเหงๆ

“ครับ?”

“ทำไมพี่เหนือไม่มีเเฟนสักทีล่ะคะ”

เธอสงสัยเพราะเห็นมีคนชอบเขาเยอะเเยะเเถมเขาเป็นคนหน้าตาดีอยู่ด้วย

“เเค่ทำงานกับเรียนก็ไม่มีเวลาเเล้วครับ”

เหตุผลของเขาก็คงเป็นเพราะไม่พร้อมในหลายๆเรื่องเขาต้องทำงานต้องเรียนอีก

“เพื่อนๆหนูก็มีเเฟนกันหมด”

“เวลาเห็นคู่รักอยู่ด้วยกันมันน่ารักมากเลย”

ป๊าเธอค่อนข้างเคร่งเรื่องเเฟนเรื่องผู้ชายจนเธอไม่เคยมีเเฟนเลยสักคน

ป๊าเขาชอบบอกให้เธอเลือกคนที่เหมาะสมที่ดีเเต่เธอก็คงเลือกเองไม่ได้หรอก

“ผช.สมัยนี้ไม่ได้ดีเหมือนที่ฝุ่นคิดหรอกนะ”

“ผช.ไว้ใจไม่ได้หรอกคุณหนูตามคนไม่ทันหรอกนะครับ”

จริงๆเขาไม่อยากให้เธอรีบมีเเฟนหรอกเหนือดูเเลฝุ่นมาตั้งเเต่เด็กจนเป็นห่วงเธอมากๆ

“เวลาพี่เหนืออยู่กับคนอื่น”

“พี่เหนือใจร้ายเหมือนผช.คนอื่นรึเปล่า”

เธอไม่รู้ว่าตัวตนของเขาเวลาอยู่กับเธอกับเวลาอยู่กับคนอื่นๆเป็นยังไง

“พี่ก็ไม่ได้ดีหรอก”

“หรอคะ...”

ถึงเขาจะบอกเเบบนั้นเเต่สำหรับฝุ่นเขาเป็นผู้ชายที่ใจดีที่สุดในโลกเลย

21.20 น.

ทั้งคู่นั่งติวหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่น

“ไหนลองทำข้อนี้ซิ”

ร่างสูงชี้ไปที่โจทย์เเสนยากที่เธอเกลียดนักเกลียดหนา

“มันยากอ่ะ พี่เหนือ~”

ร่างบางทำหน้าอ้อนให้คนเข้มงวดอย่างเขาเปลี่ยนข้อใหม่

“ไม่ต้องมาอ้อนเลยนะ”

“ใจร้ายที่สุดเลย คนอะไรก็ไม่รู้”

ฝุ่นทำหน้าบึ้งตึงเเต่ก็ยอมนั่งทำโจทย์อย่างตั้งใจ

“ไม่เข้าใจตรงไหนครับ?”

ใบหน้าหล่อคมเข้ามาใกล้จนเเทบได้ยินเสียงหายใจของกันเเละกัน

พรึ่บ

ใบหน้าจิ้มลิ้มจะหันมาตอบเเต่หน้าทั้งคู่เผลอใกล้จนจมูกเเตะกัน

“...”

สภาพเเวดล้อมมันนำพาให้ทั้งคู่เคลิ้มไปกับใบหน้าที่อยู่ตรงหน้า

“คุณหนู..ผมหอมจัง”

“พะ พี่เหนือ”

ร่างสูงไม่ถอยออกมาจากความใกล้ชิดตรงนั้น

ตึกตึก ตึกตึก ตึก

หัวใจทั้งคู่เต้นผิดจังหวะดวงตาคมของเหนือสบตากับดวงตากลมโตเเป๋วที่อยู่ตรงหน้า

จุ๊บ

ร่างสูงโน้มหน้าลงประกบปากจูบเธอเเบบไม่ทันตั้งตัวเขาเผลอตามอารมณ์ของตัวเองไปเเบบไร้สติ

“อื้ออ อือ”

ด้วยความไร้ประสบการณ์ของฝุ่นก็เผยอรับจูบเเบบเงอะๆงะๆ

ร่างสูงเองก็ทำตามสัญชาตญาณเพราะเขาก็ไร้ประสบการจริงเหมือนกัน

“อื่มม”

ทิศเหนือเผลอครางออกเสียงในลำคอเบาๆ

รสจูบหอมหวานอ่อนๆจากปากโพรงน้อยทำให้เขาเเทบคลั่งตาย

“พี่เหนือ..”

เมื่อเขาสอบคนผละจูบออกจากกันฝุ่นก็พึ่งรู้สึกตักว่าเผลอคล้อยตามเขาไปด้วย

“ขอโทษครับคุณหนู”

เหนือรีบขอโทษเธอเมื่อได้สติออกจากพวงศ์ได้

“ฝุ่นรู้สึกดี..”

“พี่จูบฝุ่นอีกครั้งได้ไหม..”

เป็นประโยคที่ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะพูดขึ้นมาเเบบนี้ทำเอาเขาช็อคไปสักพัก

“คะ คุณฝุ่นครับ”

ทิศเหนือไม่กล้าที่จะจูบเธอเหมือนเมื่อสักครู่

“นะคะ”

เเต่เจอคนตัวเล็กอ้อนเข้าไปหัวใจเขาก็อ่อนยวบ

จุ๊บ จ๊วบ

จูบครั้งนี้มันร้อนเเรงมากกว่าเดิมทั้งคู่เดิมมีประสบการณ์มากขึ้น

ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าโพรงปากน้อยของเธอเเล้วกักตวงความหวานออกมาลิ้มรส

น้ำหวานในโพรงปากถูกเเลกเปลี่ยนรสชาติกันโดยลิ้นร้อนของทั้งสอง

“อื้ออ”

“อื่มม”

เสียงครางออกมาจากลำคอของทั้งสองฝ่าย

จูบมันยิ่งชวนเเรงขึ้นกว่าเดิมมือหนาคล้องรอบเอวบางเเล้วโน้มเข้ามาตัวเอง

พร้อมกับอกเเกร่งที่เมื่อทั้งคู่กำลังจูบนัวเนียดูดดื่มกันอยู่อกเเกล้งเเละเต้าอวบก็เเนบชิดกัน

“หึ่ม!”

เมื่อจังหวะจูบร้อนเเรงจบลงเขาก็กระเเอมเรียกสติตัวเองกลับมาใหม่

“เเห่กๆ”

ใบหน้าจิ้มลิ้มเริ่มเเดงซ่านจากอาการเขินอายเมื่อครู่

“คุณหนูจะดื่มนมก่อนนอนมั้ยครับ”

“ค่ะ”

เขาหาเรื่องทำเเทนที่จะนั่งอยู่ตรงที่เดิมกับความรู้สึกเดิมอยู่

5นาทีต่อมา

ร่างบางกระดกเเก้วนมอุ่นในมือจนหมดเเก้วโดยมีสายตาคมกริบมองอยู่ใกล้ๆ

“ปากเปื้อนครับ”

ฟองนมสีขาวเปื้อนติดริมฝีปากบางของเธอ

“เช็ดให้หนูหน่อย~”

คนตัวเล็กออดอ้อนเสียงหวานพร้อมทำตาปริบๆให้เขาเช็ดให้

จุ๊บ จ๊วบ จ๊วบ

เเทนที่จะเอากระดาษทิชชู่เช็ดเขากลับโน้มใบหน้าลงมาเลียคราบฟองนมออกจดหมด

ทำเอาคนตัวเล็กตาเบิกโพลงอีกครั้งกับจูบนุ่มนวลทำให้อบอุ่นเเบบนี้

“เสือร้ายชัดๆเลยง่ะ”

ถึงจะบอกว่าเขาเป็นเสือร้ายเเต่เธอก็ไม่ปฏิเสธความรู้สึกตัวเอง

“พี่ชอบ..ทุกอย่างที่มันเกิดขึ้นในวันนี้”

“รวมถึงคุณหนูด้วยนะครับ”

เขาสารภาพความรู้สึกดีๆที่มันสะสมมาตลอดหลายปีที่เขาดูเเลเธอมา

“ฝุ่นเองก็รู้สึกดีมากๆนะ”

“ฝุ่นก็ชอบ..”

เธอเองก็อยากตามใจตัวเองสักเรื่องบ้างเเต่คนรอบข้างมักเลือกสิ่งต่างๆมาให้เธอเสมอ

ทำให้ความรู้สึกของตัวเองที่ต้องการอะไรมันต้องถูกเก็บไว้ตลอด

เเต่จะไม่ใช่กับครั้งนี้...เธอเลือกเหนือเเล้ว

เเละไม่มีใครจะมาขวางเธอได้อีกเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมาในชีวิต

.

.

.

เป็นไงบ้างงับเรื่องใหม่ ชอบกันมั้ยง่า?❤️

ติชมกันมาได้น้า เค้าอยากพูดคุยในเม้น

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น