Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่ชายเพื่อน 29 100%

ชื่อตอน : พี่ชายเพื่อน 29 100%

คำค้น : พี่ชายเพื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.2k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2563 18:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่ชายเพื่อน 29 100%
แบบอักษร

 

 

 

 

 

พี่ชายเพื่อน 29 

 

 

 

 

ตั้งแต่ที่ออกที่ออกจากโรงพยาบาล เขมินท์ก็ได้กลับมาสัมผัสความรู้สึกของการเป็นแม่ลูกอ่อนอีกครั้งเพราะติณน้อยของตนเองร้องไห้เก่งมาก ยิ่งช่วงดึกๆของกลางคืนยิ่งแผดเสียงจนตนเองสะดุ้งตื่น แม้กระทั่งตัวของเตชิตเองก็ด้วยที่ต้องคอยมาหยิบนมให้ภรรยาที่คอยปลอบลูกจนตอนนี้ทั้งคู่ขอบตาดำคล้ำเหมือนอดหลับอดนอนมาสามเดือน 

 

“เอเลี่ยนน้อยงอแงอีกแล้ว โมเดลตื่นเลยครับ” โมเดลเดินงัวเงียเข้ามาในห้องนอนที่ชั้นล่างของคุณแม่ด้วยสภาพทั้งชุดนอนและหัวฟูๆ เพราะเอเลี่ยนน้อยร้องไห้ดังไปลั่นบ้านตั้งแต่เช้า โมเดลที่กำลังนอนฝันหวานอยู่ดีๆก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ และพอรู้ว่าอะไรที่ทำให้หลุดจากการฝันหวานก็เลยเดินงัวเงียลงมาหาเจ้าเด็กเอเลี่ยนเจ้าปัญหา 

 

“น้องอึครับเลยไม่สบายตัว ทำให้ร้องเสียงดัง” 

 

“เหม็นอึมากเลยครับคุณแม่ เอเลี่ยนอึเหม็นมากกกกก” โมเดลทำท่าทางเอามือปิดจมูกเหมือนเหม็นอึน้องมากๆเสียเต็มประดา จนทำให้เขมินท์ที่เห็นท่าทางแบบนั้นก็อดที่จะส่ายหัวเบาๆไม่ได้กับท่าทางของลูกชายของตนเองที่แสดงออกด้วยความเล่นใหญ่จนเกินพอดีแบบนี้ 

 

“ตอนเด็กๆโมเดลก็อึเหม็นแบบน้องนี่แหละครับ” 

 

“คุณแม่ใส่ร้ายโมเดลอีกแล้ว โมเดลไม่อึเหม็นแบบเอเลี่ยนสักหน่อยครับ” 

 

“ครับๆ ไม่เหม็นก็ไม่เหม็น ไหนๆพี่โมเดลของน้องติณก็ตื่นแล้ว ช่วยคุณแม่หยิบแพมเพิร์สให้หน่อยได้ไหมครับ เดี๋ยวคุณแม่จะเช็ดก้นเช็ดตัวให้น้อง” เขมินท์ที่พาเจ้าตัวน้อยไปเช็ดก้นและเช็ดตัวเพื่อเปลี่ยนชุดก็ไม่ลืมสั่งแกมขอร้องให้โมเดลหยิบแพมเพิร์สมาให้น้องด้วย เพราะถ้าจะร้องบอกคุณสามีที่ไม่ค่อยได้นอนก็น่าสงสารเกินไป เพราะบางทีช่วงกลางดึกเตชิตก็จะเป็นคนลุกขึ้นมากล่อมลูกนอนเองหรือเช็ดก้นเปลี่ยนแพมเพิร์ส เพราะตัวของเขมินท์นั้นอ่อนเพลียเกินไปจนเรี่ยวแรงแทบไม่มีเหลือถ้าวันไหนน้องติณตัวน้อยแผลงฤทธิ์ทั้งวัน คืนนั้นตนเองจะนอนหลับจนเหมือนสลบไปเลย 

 

โมเดลเองพอคุณแม่บอกแบบนั้นก็ช่วยคุณแม่โดยการหยิบเดินไปหยิบแพมเพิร์สไปยื่นให้ก่อนจะเดินไปที่เตียงแทนเพราะกลิ่นอึเอเลี่ยนน้อยเหม็นมาก เพราะฉะนั้นโมเดลเข้ามาปลุกคุณพ่อแทนดีกว่า!  

 

 “โอ๊ย!!” เตชิตที่นอนหลับสนิทอยู่ร้องออกมาเสียงดังพร้อมกับความเจ็บปวดตรงส่วนร่างที่รับน้ำหนักของลูกชายที่กระโดดเข้ามาทับเต็มๆแรงจนเตียงแทบหัก  

 

ตนเองในตอนนี้รู้สึกทั้งจุกและเจ็บจนหน้าขึ้นเขียว ลูกชายใครกันนะ ดื้อจริงๆเลย! 

 

“คุณพ่อเจ็บเหรอครับ” เจ้าตัวก่อเรื่องในยามเช้าถามเสียงใส เตชิตที่เห็นแบบนั้นก็ไม่อยากจะเอ่ยดุลูกจึงได้แต่ขยับปากบอกเบาๆ 

 

“เจ็บสิครับ” 

 

“โอ๋ๆนะครับ โมเดลขอโทษ” พอรู้ว่าทำให้คุณพอเจ็บโมเดลก็เอ่ยขอโทษทันที เพราะตั้งแต่ที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายคนโต โมเดลก็เริ่มเรียนรู้ว่าพี่ชายที่แสนดีทำตัวอย่างไร โดยการไปสอบถามคุณแม่ คุณพ่อ คุณย่าและก็คุณครูที่โรงเรียนไม่เว้นแม้แต่กันยาคนน่ารำคาญที่ชอบซื้อขนมเลี้ยงที่เจ้าตัวมีน้องชายก็เอ่ยบอกตนเองว่าถ้าอยากดูดีในสายตาน้องเวลาทำผิดต้องกล้ารับผิด ตั้งแต่นั้นมาเวลาโมเดลทำอะไรผิดก็จะเอ่ยคำขอโทษออกมาก่อนเสมอ 

 

“พ่อไม่โกรธครับ ว่าแต่ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจัง” 

 

“ก็เอเลี่ยนร้องเสียงดัง โมเดลเลยนอนต่อไม่ได้ แถมยังต้องช่วยคุณแม่เช็ดอึเหม็นๆของเอเลี่ยนอีก โมเดลน่าสงสารมั้ยครับ” 

 

“โธ่ น่าสงสารจังเลยโมเดลของคุณพ่อ” 

 

“ใช่ครับ โมเดลน่าสงสารมากเลย” พอเตชิตพูดจบก็จับเจ้าตัวอวบจอมนุ่มนิ่มฟัดเต็มแรงทันที ยิ่งโตยิ่งน่ารักน่าเอ็นดู แม้บางครั้งจะแก่แดดไปบ้างแต่ก็ฉลาดเกินใคร ในโลกนี้ใครมาน่ารักเท่าลูกของเตชิตกัน ไม่มีหรอก! 

 

เขมินท์หันไปมองสองพ่อลูกที่นอนซบกันอยู่ด้วยความรู้สึกสบายใจเล็กน้อยที่สองพ่อลูกไม่คิดพากันป่วนทารกน้อยแต่เช้า เพราะลำพังแค่ป้อนนมติณน้อยก็ลำบากมากพออยู่แล้ว อย่างตอนนี้ที่ติณน้อยของเขมินท์ไม่ยอมดูดนมดีๆสักที 

 

“หม่ำดีๆนะครับน้องติณ ไม่พ่นนมออกมาสิครับ” เขมินท์บอกลูกชายคนน้อยที่กินนมไปก็พ่นออกมาด้วยไม่หยุด ช่างเป็นเด็กที่ฉายแววดื้อรั้นตั้งแต่เด็กจริงๆ 

 

“แอ้!” 

 

“แน่ะ พอบอกก็เถียงนะครับ รีบๆหม่ำนมให้อิ่มเลยครับ จะได้นอนเล่นเนอะ” เขมินท์พยายามกล่อมลูกชายให้กินนมให้เสร็จเร็วๆ ซึ่งเจ้าหนูน้อยติณที่พอเล่นพ่นนมจนพอใจก็ยอมดูดนมแต่โดยดีเพื่อเติมเต็มพุงน้อยๆของตนเองที่กำลังร้องประท้วงด้วยความหิวไม่หยุด จนกระทั่งกินอิ่มแล้วก็ถูกจับไปวางบนเบาะนอน พร้อมร่างกายอวบอ้วนของพี่ชายอย่างโมเดลที่มานอนเอาของเล่นโบกไปมาเพื่อถ่วงเวลาให้คุณแม่ไปอาบน้ำ ส่วนคุณพ่อนั้นก็เนียนเข้าไปอาบพร้อมคุณแม่ด้วย 

 

คุณพ่อนี่ไม่ยอมโตจริงๆนะ! 

 

ทางด้านคุณพ่อลูกสองอย่างเตชิตที่ทำตัวหน้าด้านเข้ามาอาบน้ำกับภรรยาก็แอบมาคลอเคลียร่างกายของเขมินท์ไม่หยุด แม้จะโดนเขมินท์หยิกจนเนื้อขึ้นสีช้ำก็ยังทำต่อหน้าด้านหน้าทนต่อไป เขมินท์เองที่เห็นว่าคงจะอาบน้ำคนเดียวไม่สำเร็จก็รีบจับสามีโกนหนวดสระผมให้ก่อนจะสั่งให้ไปอาบน้ำต่อเอง เพราะลูกน้อยก็อยู่ด้านนอกอยู่กันแค่สองคนจะมาลีลาชักช้าไม่ได้  

 

“พี่เตครับ อย่ามัวแต่ทะลึ่งสิครับ ปล่อยมือจากหน้าอกเขมแล้วรีบล้างตัวเลย” เขมินท์หยิกแขนของสามีให้เลิกทะลึ่งสักที ตั้งแต่หลังออกจากโรงพยาบาลมาหลายอาทิตย์ พี่เตก็มักจะชอบเข้ามาคลอเคลียไม่ห่าง ไหนยังจะชอบมาจูบมาหอมซึ่งบางครั้งก็ทำต่อหน้าลูกไม่รู้จักอายเสียบ้าง ทำตัวเหมือนคนเก็บกดขึ้นทุกวัน 

 

“ก็พี่อยากทำน้องให้ลูกนี่ครับ” 

 

“เขมเพิ่งคลอดนะครับ ให้ลูกโตก่อนแล้วเขมจะคิดดูอีกทีแล้วตอนนี้ร่างกายเขมยังไม่เข้าที่เลย ห้ามทำอะไรเด็ดขาด” 

 

“เฮ้อ…. เกิดเป็นพี่นี่น่าสงสารจัง” 

 

“เด็กชายเตชิตครับ ถ้าทำตัวดีๆเชื่อฟังเดี๋ยวคุณครูจะให้รางวัลนะ” เขมินท์เอามือลูบแก้มสามีก่อนจะเปิดฝักบัวให้น้ำชำระสบู่บนร่างของตนเองและสามีที่หลังจากได้ฟังคำพูดของตนเองก็ยอมละมือออกจากหน้าอกและทำตัวสงบเสงี่ยมเรียบร้อยตามเดิม  

 

ช่างเป็นคุณสามีที่เป็นเด็กดีและเชื่อฟังภรรยามากจริง สงสัยเขมินท์ต้องเตรียมรางวัลใหญ่ให้สักหน่อยแล้ว ปลอบใจที่ทำตัวดีมาหลายเดือน 

 

ส่วนเตชิตนั้นหลังจากฟังคำคุณภรรยาก็วาดฝันไปใกล้ถึงค่ำคืนที่แสนหวานตามประสาคนอดอยากมากนาน ค่ำคืนนั้นมันจะต้องร้อนแรงสุดๆเป็นแน่! 

 

 

............................................50%....................................................... 

 

 

รางวัลที่เตชิตฝันถึงนั้นถูกฉีกกระฉากออกจนไม่เหลือชิ้นดี เมื่อเห็นว่าภรรยายื่นบัตรกำนัลเข้าสวนสนุกให้สามใบเป็นรางวัลแทนเรื่องราวที่ตัวเองใฝ่ฝันไว้ 

 

“อะ อะไรครับเขม” 

 

“รางวัลของเด็กชายเตชิตครับ เขมให้รางวัลพี่เตโดยการพาโมเดลไปเที่ยวสวนสนุกในวันหยุดนี้ไงครับ” เขมินท์ยิ้มหวานให้คุณสามีที่ยืนทำหน้าตาจะร้องไห้ใส่ตนเองอย่างเอ็นดู หาดูได้ยากจริงๆนะ ใบหน้าที่งอแงของสามีแบบนี้  

 

ก็แหมมมมม รางวัลนี้ก็เป็นรางวัลใหญ่นะ พาลูกไปเที่ยวกันสองคนจะได้ไม่มีตนเองคอยบ่นอยู่ข้างๆไง ทำไมคุณสามีต้องทำหน้าตาแบบนั้นกัน 

 

“พี่คิดว่ารางวัลของเขมจะเป็นชุดนอนบางๆพร้อมให้พี่กล่อมนอนเสียอีก” 

 

“โธ่… พี่เตครับ ไว้ให้เขมหายดีก่อนนะครับ ร่างกายเขมตอนนี้ยังไม่เข้าที่เลย พี่เตอยากให้เขมเจ็บตัวเหรอครับ พี่เตไม่รักเขมจริงๆใช่มั้ยถึงชอบให้เขมเจ็บตัว” เขมินท์เอ่ยออกมาพร้อมกับตัดเพ้อสามีไปด้วย เตชิตเองที่เห็นภรรยาตัดเพ้อแบบนั้นก็รีบเข้ามาสวมกอดก่อนจะเอ่ยปลอบภรรยา 

 

“พี่ขอโทษครับ พี่จะรอให้เขมหายดีก่อน จะเป็นปีพี่ก็รอได้” 

 

“ขอบคุณมากนะครับที่ไม่บังคับเขมแล้ว” 

 

“ขอโทษครับ พี่จะไม่ทำตัวแย่ๆแบบนี้อีกแล้ว พี่ขอโทษ” เขมินท์ที่โดนสามีกอดก็ลอบยิ้มออกมา ในปัจจุบันนี้ตนเองสามารถรับรู้ได้เลยว่าอยู่เหนือผู้เป็นสามีมากแค่ไหน พี่เตที่ว่าร้ายกาจปัจจุบันก็เป็นเพียงแค่เจ้าโกลเดนตัวน้อยในกำมือเท่านั้น เป็นเจ้าโกลเดนน้อยที่เจ้าของว่าอย่างไรพี่เตก็ทำตามนั้นนั่นแหละ ไม่กล้าหือกับตนเองเหมือนเมื่อก่อนหรอก 

 

“ดีมากครับ ทำตัวน่ารักๆเข้าไว้คุณพ่อ ลูกกับเมียจะได้รักมากๆเข้าใจมั้ยครับ” 

 

“ครับคุณภรรยา” สุดท้ายเตชิตก็ยอมพ่ายแพ้ภรรยาเหมือนเคย จะให้ตนเองทำตัวร้ายกาจใส่เดี๋ยวลูกก็ไม่รัก เมียก็จะทิ้ง และเมื่อคิดถึงว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นแล้วเตชิตก็ไม่กล้าหือจริงๆ 

 

หลังจากเหตุการณ์ที่แสนชอกช้ำใจของเตชิตผ่านไปแล้วก็ทำให้วันนี้ตนเองต้องพาลูกชายสุดที่รักไปเที่ยวสวนสนุกโดยจะมีเพื่อนสนิทของลูกชายไปด้วยอีกคน ทำให้วันนี้เตชิตต้องเลี้ยงเด็กถึงสองคน แถมยังเป็นเด็กแสบๆอีกต่างหาก  

 

“ชื่อนะโมฮะ เป็นลูกพ่อภูผา คุณแม่ชื่อแสนดี ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เด็กจ้ำหม่ำตรงหน้าที่มีรูปร่างอวบอั๋นไม่แพ้ลูกชายของตนเองที่ยกมือไหว้และแนะนำตัวอยู่ช่างดูน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของเขมินท์ไม่น้อย  

 

หลังจากที่ผู้เป็นพ่อของนะโมมาส่งก็รีบขอตัวกลับไปดูภรรยาที่ไม่สบายนอนอยู่ที่บ้านทันที แต่เด็กน้อยนะโมดูจะไม่ตื่นเต้นอะไรทั้งนั้นนอกจากแนะนำตัวเสียงใสพร้อมรอยยิ้มแล้วก็ยังเอาคุ้กกี้ที่คุณแม่ของตนเองทำมาฝากยื่นให้เพื่อนรักอย่างโมเดล ซึ่งการกระทำแบบนั้นก็ทำเอาเขมินท์ที่อุ้มติณน้อยอยู่อดที่จะยิ้มเอ็นดูและเข้าไปลูบแก้มเด็กน้อยคนใหม่ไม่ได้  

 

ช่างน่ารักและรู้ประสาจริงๆเลย 

 

“สวัสดีครับนะโม คุณอาชื่อเขมนะครับส่วนนี่น้องติณน้องชายของโมเดลครับ” 

 

“ฮะ โมเดลเล่าให้นะโมฟังว่ามีน้องชายแถมยังอึเหม็นด้วย แต่ตอนนี้นะโมไม่ได้กลิ่นอึนะครับ คุรอาสบายใจได้” พอฟังคำของเด็กน้อยตรงหน้าจบเขมินท์ก็หัวเราะออกมาไม่หยุด ไม่รู้โมเดลไปเล่าเรื่องอะไรของน้องชายตนเองให้เพื่อนสนิทฟังบ้าง นะโมตัวน้อยตรงหน้าถึงพูดออกมาแบบนี้ แต่ดูท่าแล้วจะแสบพอกันจริงๆ ถึงว่าคบกันได้อยู่สองคน 

 

“เห็นมั้ยครับพี่บอกแล้วแสบพอกัน” เตชิตเองก็เสริมขึ้นมา ตนเองนั้นเคยพบเจอกับเพื่อนลูกบ้างบางครั้งทำให้พอจะรู้ว่าเด็กตรงหน้าแสบสันพอๆกับลูกชายของตนเองไม่น้อย 

 

“โมเดลกับนะโมไม่แสบนะครับ ใช่มั้ยนะโม เราสองคนเป็นเด็กดีต่างหากเนอะ” 

 

“ใช่แล้ว เราสองคนเป็นเด็กดีมากๆครับ ไม่ดื้อ ไม่ซน” 

 

“งั้นเด็กน้อยทั้งสองคนพร้อมที่จะไปเที่ยวสวนสนุกแล้วใช่มั้ยครับ” 

 

“พร้อมแล้วครับ” 

 

“งั้นโมเดลพาเพื่อนไปขึ้นรถนะครับ คุณพ่อติดคาร์ซีทให้นะโมไว้แล้ว เดี๋ยวคุณพ่อตามไป” เตชิตบอกสองแสบให้ไปขึ้นรถก่อนจะหันมาอ้อนภรรยาต่อ จนโมเดลที่เห็นคุณพ่อบอกแบบนั้นก็ยอมจูงมือเพื่อนออกไปรอที่รถตามที่เด็กโตๆเค้าทำกัน 

 

“พี่จะไปแล้วนะครับ ติณน้อยอยู่กับคุณแม่ดีๆนะครับ ห้ามดื้อห้ามซน เดี๋ยวคุณแม่เหนื่อย” 

 

“น้องติณคงไม่ดื้อเท่าพี่ชายหรอกครับ ยังไงวันนี้คุณพ่อก็สู้ๆนะครับ ดูแลลูกดีๆ อย่าทำลูกหายเด็ดขาดเลย” 

 

“ครับคุณภรรยา แต่ก่อนไปขอจุ๊บหนึ่งทีได้มั้ยครับ วันนี้พี่ต้องหมดแรงมากแน่ๆ ตัวแสบสองคนต้องทำให้พี่แก่ขึ้นอีกสิบปีภายในวันเดียวแน่ๆเลย” 

 

“ได้สิครับ สู้ๆนะครับพี่เต จุ๊บ!” เขมินท์จุ๊บเข้าที่ริมฝีปากของคุณสามีอย่างตามใจก่อนจะผละออกมาและจับมือติณน้อยโบกมือบ๊ายบายคุณพ่อที่ต้องพาพี่ชายไปเที่ยวในวันนี้และก็ภาวนาในใจว่าขอให้วันนี้ของคุณสามีผ่านไปได้ด้วยดี 

 

ทางด้านเตชิตเองที่พาสองแสบเข้ามาที่ข้างในสวนสนุกก็ต้องเริ่มกุมขมับตั้งแต่เริ่มเพราะเด็กๆพอเข้ามาในสวนสนุกแล้วก็จะพุ่งเข้าแต่เครื่องเล่นอย่างเดียว ลูกของตนเองยิ่งใจกล้าใหญ่ร้องขอให้เตชิตพาขึ้นรถไฟเหาะแต่ถือว่าโชคดีที่เจ้าหน้าที่บอกว่าอายุและส่วนสูงไม่ถึง เตชิตเลยพาเด็กๆไปเล่นเครื่องเล่นอย่างอื่นแทน 

 

“สนุกจังเลยเนอะนะโม” โมเดลเอ่ยออกมาเมื่อเล่นเครื่องเล่นจนหมดแรง คุณพ่อที่คอยยืนมองก็เอากล้องที่พกมากดถ่ายรูปไว้ให้คุณแม่ดู แต่โมเดลไม่สนใจเป็นนายแบบหรอกวันนี้ โมเดลมาเพื่อเล่นเท่านั้น! 

 

“นั่นสิ แต่นะโมเริ่มเหนื่อยแล้วอ่ะ” 

 

“เหรอ นะโมเหนื่อยแล้วเหรอ คุณพ่อครับ เลี้ยงไอศกรีมหน่อย โมเดลกับนะโมหิวแล้วครับ” เมื่อหันไปถามเพื่อนเสร็จ โมเดลก็คิดเองเออเองโดยการร้องขอให้คุณพ่อซื้อไอศกรีมให้ เพราะตอนนี้พุงน้อยๆของโมเดลกับพุงน้อยๆของนะโมต้องการขนมหวานมากกกกกกกกก 

 

“ก็ได้ครับ งั้นเราไปนั่งพักที่ร้านไอศกรีมก่อน” เตชิตบอกก่อนจะจูงมือเด็กน้อยทั้งสองคนพาเดินไปทางร้านไอศกรีม หลังจากที่ไปยืนเฝ้ามาหลายชั่วโมงเตชิตยอมรับเลยว่าตนเองนั้นรู้สึกแก่ขึ้นมาก ไม่คิดว่าการพาเด็กๆมาเที่ยวแบบนี้จะทำให้เหนื่อยจนแทบขาดใจขนาดนี้และในขณะที่ตนเองใกล้จะหมดแรงแต่ว่าเด็กทั้งสองคนไม่มีท่าทางเหนื่อยหรืออ่อนเพลียเลยแม้แต่นิดเดียว  

 

เตชิตยอมแพ้แล้วจริงๆ 

 

“อร่อยจังเลยครับคุณพ่อ แต่ว่าถ้ากินไอศกรีมเสร็จแล้วคณพ่อพาไปกินไก่ทอดต่อได้มั้ยครับ โมเดลคิดว่าโมเดลหิวข้าว” 

 

“แต่พ่อว่าเรากินอย่างอื่นดีกว่ามั้ยครับ” 

 

“ไม่เอาครับ นะๆๆ โมเดลอยากกินไก่ทอด โมเดลไม่ได้กินมานานมากๆเลย โมเดลอยากกิน” 

 

“เฮ้ออออ พ่อพาไปกินก็ได้แต่ห้ามบอกคุณแม่นะครับ ตกลงมั้ย” 

 

“ตกลงครับ” 

 

“แล้วนะโมอยากกินอะไรครับ ลุงจะซื้อให้” 

 

“ไก่ทอดเหมือนโมเดลครับ นะโมก็ชอบไก่ทอด” เมื่อตกลงกับเด็กทั้งสองจนเสร็จแล้ว เตชิตก็รอเด็กทั้งสองกินไอศกรีมให้หมดค่อยพาไปกินไก่ทอดอย่างที่เด็กๆต้องการ หลังจากนั้นก็คงพาเล่นเครื่องเล่นต่ออีกค่อยพากลับบ้านไปให้ภรรยาชื่นชมว่าตนเองนั้นเก่งมากจริงๆที่เลี้ยงเด็กๆได้จนหมดวัน 

 

ส่วนเขมินท์ในวันนี้นั้น ที่เลี้ยงน้องติณคนเดียวก็ค่อนข้างจะสบายกว่าทุกวัน เพราะเด็กน้อยอารมณ์ดี ไม่ค่อยงอแง คุณย่าที่ก่อนจะออกไปสมาคมเข้ามาขออุ้มก็ให้อุ้มขอฟัดก็ให้ฟัดไม่มีอาการงอแงแม้แต่น้อย ทำเอาคุณหญิงรวีวรรณนั้นยิ้มหวานก่อนออกจากบ้าน  

 

และหลังจากที่คุณย่าของเจ้าตัวน้อยออกไปแล้วนั้น เขมินท์ก็ป้อนนมเจ้าตัวน้อยที่ตนเองปั้มไว้ ซึ่งพอเจ้าตัวน้อยอิ่มก็เลยหลับไปและพอเจ้าตัวน้อยหลับสนิทแล้วเขมินท์ก็นั่งตรวจงานที่เลขาของตนเองส่งมาให้ดูข้างๆลูกชายที่นอนหลับอยู่อย่างเงียบๆ งานที่ตนเองยังมีค้างไว้ซึ่งก็เป็นงานใหญ่ที่เป็นงานของบริษัทของคุณสามีที่ยังไม่เสร็จ แม้พี่เตจะบอกว่าให้เลิกทำหรือส่งต่อให้คนอื่นทำแทนก็ตาม แต่คนที่ทำงานหนักมาตลอดอย่างตนเองนั้นหยุดทำไม่ได้จริงๆ เพราะการทำงานมันเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว แม้ว่าจะไม่ได้ทำงานหนักเหมือนเก่าแต่ก็ตั้งใจไว้ว่าช่วงสิ้นปีนี้ตนเองจะลาออกแล้วเพราะการดูแลเด็กสองคนต้องใช้เวลากับลูกให้มากถ้ายังทำงานเขมินท์กลัวว่าตนเองจะไม่มีเวลาให้ลูกๆ ทำให้ตอนนี้ตนเองก็เริ่มทยอยเคลียร์งานในส่วนของตัวเองไว้ให้เรียบร้อยก็เท่านั้น และถ้าหากติณน้อยโตกว่านี้ตนเองก็อาจจะกลับมารับทำบางงานเป็นฟรีแลนซ์แทน และอีกอย่างถ้าออกตอนนี้โปรเจคของพี่เตก็คงไม่เสร็จง่ายๆเป็นแน่เพราะพี่เตนั้นช่างเอาใจยาก เขมินท์กลัวพี่บอสที่เคารพรักจะร้องไห้เพราะความเรื่องเยอะของสามี ซึ่งเขมินท์ก็ขอยอมรับเลยว่า สามีตนเป็นคนละเอียดแถมติเตียนงานแต่ละครั้งทำเอาน้ำตาแทบตกใน แต่พอนึกได้ว่าภรรยาเป็นคนทำก็ทำเสียงอ่อนขอโทษบอกลืมตัว ซึ่งตนเองก็ไม่ถือสาเพราะเข้าใจว่างานก็คืองานแต่บางครั้งก็อยากเอาแบบงานฟาดหัวแตกเพราะปากคอช่างเราะร้ายได้ใจเหลือเกิน ถ้าเป็นคนอื่นมาทำคงได้เจอพายุโหมกระหน่ำของเด็กชายเตชิตของตนเองแน่ๆ และเพราะสาเหตุนี่แหละเขมินท์เลยพยายามหาเวลาว่างจัดการงานให้เสร็จเร็วๆ 

 

“ไม่รู้ว่าคุณพ่อกับพี่ชายเราจะเป็นยังไงบ้างตอนนี้ พี่ชายของหนูจะซนจนคุณพ่อปวดหัสวหรือเปล่า” พอละสายตาจากงานก็หันมาดูลูกชายที่นอนหลับอยู่บนเตียงเด็กก่อนจะพึมพำออกมาเมื่อคิดถึงสองคนที่ออกไปเที่ยวด้วยกัน  

 

ไม่รู้ว่าพี่เตจะรับมือเด็กทั้งสองไหวหรือเปล่า อยากจะเห็นสภาพตอนกลับมาถึงบ้านจริงๆ คงจะมีสภาพน่าสงสารน่าดู การดูแลเด็กในวัยกำลังอยากรู้อยากเห็นอย่างโมเดล เขมินท์บอกเลยว่ามันไม่ง่ายเลยสักนิด ดังนั้นก็ขอเอาใจช่วยคุณพ่อเตชิตของน้องติณให้พี่ชายอย่างโมเดลทำคุณพ่อเหนื่อยให้น้อยที่สุดก็แล้วกัน. 

 

 

 

.........................................................100%.......................................... 

วงวารคนฝันสลาย 5555555555555 

ปล. หนังสือของมายด์มีเปิดรีสต็อกถึงวันที่ 10 มิ.ย นะคะ  

ความคิดเห็น