pienika

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 23

ชื่อตอน : รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2559 00:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 23
แบบอักษร

 

รักนะ...รู้ยัง ตอนที่ 23

 

เช้า

เป้ตื่นก่อนร่างเล็กและลุกไปทำกับข้าวเตรียมเอาไว้ให้เตรียมยาก่อนอาหารยาหลังอาหารเอาไว้ไห้แล้วกลับเข้าไปในห้องร่างเล็กยังไม่ตื่นนอนหลับพริ้มสบายใจอยู่เป้ขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วลูบผมนิ่มเบาๆ

พี่เซียครับ...เช้าแล้วตื่นมากินข้าวกินยาเป้เรียกพลางเล่นจมูกโด่งสวยเซียส่งเสียงอื้ออึงในลำคอแล้วปัดมือของเป้ดวงตากลมค่อยๆลืมขึ้นแล้วกระพริบถี่ๆน้ำตาคลอเบ้าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน

ปวดตัวเซียพูดแล้วหลับตาลงอีกครั้ง พอขยับตัวก็ปวดระบม

อือ...ปวดเซียร้องแล้วมองเป้ที่ทำหน้าหื่นๆใส่หมั่นไส้ ฟาดอกแกร่งไปแรงๆ เป้หัวเราะแล้วล้มตัวนอนกอดร่างกึ่งเปลือย

โอ๊ย...เจ็บเซียร้องประท้วงออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อคืนหนักหน่วงเหมือนว่าร่างสูงที่กอดตนอยู่นี้ไปตายอดตายอยากมาจากไหน

ผมขอโทษ......ก็คิดถึงพี่เซียนี่หว่าแล้วยังโดนพี่โกรธกลัวไม่ได้เอาอีกเป้พูดออกมาอย่างไม่อายปากเซียถลึงตาใส่แล้วดันร่างหนาออกแต่ยิ่งขยับก็ยิ่งเสียดน่ากลัวว่าจะฉีกด้วย

จะไม่ให้ก็เพราะแบบนี้นั่นแหละปล่อยเลยจะไปอาบน้ำเหนียวตัวเซียบอกแล้วนิ่งเพราะยิ่งขยับก็ยิ่งแสบ

แล้วนี่พี่มีงานป่ะเนี่ยคำถามของเป้ทำให้เซียนึกอะไรขึ้นได้มองหาโทรศัพท์ตัวเอง

ไปเปิดโทรศัพท์ให้หน่อยเป้ผละจากร่างเล็กไปหาโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียงส่วนเซียก็ดันตัวขึ้นมานั่งแล้วค่อยๆลุกเสียงซี๊ดปากทำให้เป้ต้องหันไปมองร่างบางลุกอย่างลำบากแล้วยิ่งเวลาก้าวขานึกว่าซอมบี้เป้เดินเข้าไปหาแล้วช้อนร่างบางขึ้นแนบอกเซียรีบคว้าคอของเป้เพราะกลัวจะตก

อาบน้ำพร้อมกับดีกว่าเนอะเป้พูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะพาร่างเล็กออกมาจากห้องนอนตรงไปยังห้องน้ำวางร่างเปลือยลงในอ่างอาบน้ำเซียเงียบแล้วมองดูการกระทำของร่างสูงพอเปิดน้ำเสร็จเป้ก็อ้อมมาด้านหลังและลงมาในอาบอาบน้ำโดยนั่งซ้อนหลังเซีย

ทำไมเงียบจัง...ยังโกรธผมอยู่เหรอเป้ถามเสียงอ้อนสองมือหนาลูบแผ่นหลังบางเบาๆเซียไม่ตอบแต่คว้าสบู่มาถูตัว

จุ๊บ

เป้จูบที่ไหล่ลาดแล้วเลื่อนมาที่หลังคอขึ้นมาต้นคอกกหูและใบหูเซียดิ้นนิดๆด้วยความจั๊กจี้

เป้...ฉันต้องไปทำงานนะเซียพูดออกมาเป้จึงถอนหายใจแล้วอาบน้ำโดยที่ไม่หาเศษหาเลยร่างเล็กอีกพออาบน้ำเสร็จเป้ก็พยุงเซียออกมาจากห้องน้ำเพื่อแต่งตัว

เป้! นี่มัน...”เซียมองตัวเองในกระจกอึ้งๆผิวของเขามีแต่รอยสีแดงเต็มไปหมดที่คอก็ด้วยเซียจ้องร่างหนาที่แต่งตัวอยู่ข้างๆเขม็งเป้ยิ้มแห้งๆ

ใส่เสื้อตัวไหนมันจึงจะปิดเนี่ยเซียรื้อเสื้อตัวเองจนหมดตู้ก็ไม่เห็นว่าจะมีตัวไหนที่ปิดรอยพ้นสุดท้ายเซียจึงต้องใส่เชิ้ตแขนยาวและใส่ผ้าพันคอจากที่เคืองอยู่แล้วยิ่งเคืองหนักกว่าเดิมเป้พูดอะไรก็ไม่ตอบเซียหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปรากฏว่ามิสคอลหลายสิบทั้งของจิมและของ...รัน แล้วยังไลน์ที่ขึ้นหลายสิบ

วันนี้ผมไปด้วยนะเป้พูดขึ้นหลังจากที่กินข้าวเสร็จและเซียก็เตรียมตัวจะไปบริษัทของรันร่างบางเงียบคว้าแจ๊กเก็ตหนังสีน้ำตาลของตนมาใส่ หยิบกระเป๋าและกุญแจรถเดินออกจากห้องเป้รีบตามไม่ห่างยังไงเขาก็ว่างตลอดอาทิตย์กว่าๆไปอยู่กวนพี่เซียดีกว่าใครมาจีบจะได้กันเอาไว้ได้

เซียเดินดุ่มๆลงเท้าหนักๆแบบไม่สนใจความเจ็บเสียดทางช่องด้านหลังยิ่งเจ็บยิ่งเดินแรงอยากจะรู้ว่ามันจะเจ็บได้สักแค่ไหน พอมาถึงลาดจอดรถก็ตรงไปที่รถของตัวเอง สวมหมวกกันน็อค ทว่าเป้ดึงมือของเซียที่กำลังเสียบกุญแจรถเอาไว้

ไปรถผมเหอะเซียเงียบจ้องมองร่างสูงที่ส่งสายตาอ้อนๆเหมือน.....หมาเซียหันหน้าตรงแล้วขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซด์คันสวยของตนทางเป้เมื่อเห็นว่าคนดื้อไม่ยอมฟันเขาเลยก้าวขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซด์ซะเลยเซียถอนหายใจแล้วสตาร์ทรถพอเห็นว่าเป้ไม่ยอมลงเขาก็ลงเองร่างหนานั่งอยู่บนมอเตอร์ไซด์งงๆเซียถอดกระเป๋าของตนแล้วเหวี่ยงใส่เป้เต็มแรงจนจุกแล้วเดินไปหายาม

พี่เซียแล้ว....”เป้หน้างอเมื่อเซียเดินเข้าไปข้างในตัวตึกอีกครั้งก่อนจะกลับมาพร้อมกับหมวกกันน็อคอีกใบเดาว่าคงจะยืมลุงยามมาร่างโปร่งวางมันลงที่หัวของเป้แรงๆแล้วกลับมาประจำที่คนขับอีกครั้งแล้วบึ่งรถออกไปอย่างแรงขนาดที่เป้ต้องกอดเอวเล็กเพราะกลัวตก เป้เพิ่งจะรู้ว่าเซียเป็นคนที่ขับรถเร็วมาก ทิวทัศน์รอบกายเหมือนจะเป็นสีขาวไปสำหรับเป้ เขาซบหน้าเข้ากับไหล่เล็ก เซียหันมาเล็กน้อยแล้วสนใจถนนต่อ

เซียขับรถมาจนถึงหน้าบริษัทของรันเอารถเข้าไปจอดและเดินเข้าบริษัทหันไปมองด้านหลังเห็นเป้เดินตามหน้าซีดๆ

พี่ขับรถเร็วไปนะคราวหน้าขับช้าๆหน่อยได้มั้ยผมเป็นห่วงเซียมองเป้แล้วกระตุกยิ้มมุมปากพอดีกับที่รันเดินเข้ามาพอเห็นเซียก็รีบวิ่งเข้ามาหา

นี่นายเมื่อวานทำไมปิดเครื่องฉันเกือบจะบุกไปถึงห้องนายแล้วนะรันพูดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ

ผมไม่สบายวันนี้จะทำชดเชยให้เซียว่าแล้วเดินตรงไปยังห้องที่เขาต้องจัดการเป้มองหน้าหญิงสาวแล้วนึกขึ้นได้ว่าเป็นคนที่ทำร้ายนนแต่ดูเหมือนหญิงสาวจะไม่ได้สนใจเขาเป้เดินตามเซียเข้ามาในห้องหนึ่ง

พี่เซียผู้หญิงคนนั้น...”

คนที่พ่อจะให้ฉันแต่งงานด้วยเซียชิงพูดขึ้นก่อนที่เป้จะถามจบเป้นิ่งไปรู้สึกไม่ชอบใจนักที่เห็นรันอยู่ที่นี่ที่ๆเซียต้องมาทำงานไม่ชอบ....ไม่ชอบเอาซะเลย

 

ร่างบางเดินเข้ามาในห้องโล่งที่รอการออกแบบอย่างสง่ารันตรงเข้ามาหาคนหน้าสวยที่มัวแต่ก้มหน้าก้มตาหยิบของในการเป๋าออกมาเตรียมเมื่อเข้ามาประชิดตัวรันยกเรียวแขนโอบรอบคอของเซียพลางเบียดตัวเข้าชิดเป้เบิกตากว้างเล็กๆแล้วมองดูว่าพี่เซียของเขาจะทำยังไงต่อไปร่างเล็กดันไหล่ของหญิงสาวอย่างตกใจ

คุณจะทำอะไรเซียร้องออกมาอย่างตกใจพร้อมกับขยับตัวหนีร่างบาง รันทำหน้านิ่งแล้วกอดอก

ทำไมก็แค่กอดไม่ได้รึไงอีกต่อไปก็จะได้ทำมากกว่ากอดอยู่แล้วรันพูดอย่างไม่อายเซียขมวดคิ้วพลางเหลือบมองไปทางเป้เห็นร่างสูงยืนกอดอกทำหน้าไม่พอใจ

คุณรันตอนนี้คุณมีสถานะเป็นผู้ว่าจ้างผมเท่านั้นอย่าเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับเรื่องงานเซียเอ่ยออกมาเสียงเรียบพร้อมกับมองหญิงสาวที่ทำหน้าไม่พอใจ

ฉันไม่อยากได้ภาพวาดละฉันอยากได้ภาพถ่ายรันพูดแล้วเชิดหน้า

ถ่ายที่สระว่ายน้ำคอนโดของนายพรุ่งนี้ส่วนวันนี้นายก็ออกแบบห้องให้ฉันแล้วกันน่าจะดีใจนะที่วันนี้ฉันมีเวลากวนนายไม่มากหญิงสาวก้าวเข้ามาหาเซียหนึ่งก้าวแล้วจับปกเสื้อพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามา

ถ้าเบื่อฉันก็รีบทำงานให้เสร็จเร็วๆพรุ่งนี้เจอกันตอนเย็นที่คอนโดของนายจบคำริมฝีปากอุ่นของหญิงสาวก็ประทับเข้าที่แก้มเนียนแล้วรีบผละออกเดินหัวเราออกจากห้องเซียนิ่งค้างเป้เองก็ตะลึงไม่คิดว่าหญิงสาวจะทำอะไรอย่างนี้

หมับ

พอได้สติเป้ก็คว้าแขนเล็กเข้าหาตัวแล้วประทับริมฝีปากบางบนกลีบปากเรียวก่อนจะสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวตวัดอย่างรุนแรงจนเซียตีอกเขาเพื่อเตือนสติให้เขาหยุดกลัวจะมีใครเข้ามาเห็นเป้ถอนริมฝีปากออกอย่างไม่พอใจคิ้วหนาขมวดฉับเป็นปมเซียเบี่ยงตัวหลบเดินไปอีกทาง

ทำไมต้องยอมให้ผู้หญิงคนนั้นแตะเนื้อต้องตัวเยอะขนาดนี้ด้วยวะเป้พูดออกมาอย่างหงุดหงิดแล้วหยิบทิชชู่ไปเช็ดรอยลิปสติกที่แก้มของเซีย

ช่างรันเถอะนายก็อย่าไปบ้ามากอย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะเดี๋ยวมีใครมาเห็น

แล้วเมื่อไหร่จะเสร็จงานนี้วะพี่ไม่ชอบยัยป้าโบกปูนที่หน้าตั้งแต่วันนั้นแล้วไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกโลกกลมไปมั้ยวะเป้บ่นอุบเซียลอบมองร่างหนาแล้วถอนหายใจ

ก็มาช่วยฉันออกแบบห้องทำงานให้เธอซะสิจะได้เสร็จๆเซียพูดแล้วเริ่มทำงานอย่างจริงจังเขาไม่ชอบให้ใครมาถูกตัวแบบนี้หรอกนอกจากเป้แต่จะให้เขาทำยังไงผลักออกแล้วบอกว่ายี๋เหรอ? ไม่ใช่เขาแน่

เซียถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวันการออกแบบห้องมันไม่ใช่แนวของเขาเลยไม่เลยเขาแก้แบบแล้วแก้แบบอีกจนปวดหัวถึงกับบอกให้เป้ไปซื้อข้าวและยาแก้ปวดหัวมาให้  เป้ออกมาซื้อข้าวเขาไม่รู้ว่าจะช่วยพี่เซียของเขายังไงเขาไม่มีความรู้ทางด้านนี้เลยแต่เหมือนฟ้าจะช่วยเป้กำลังเดินข้าวถนนแต่สายตาเหลือบไปเห็นร่างสูงของลูกครึ่งคนหนึ่งที่อยู่ร้านสะดวกซื้อแถวบริษัท

อ้าวเป้?”จิมทักขึ้นเมื่อเขาเห็นร่างสูงของคนที่เคยเป็นศัตรูหัวใจยืนอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อเป้กลอกตา

ถ้าไม่รู้สึกว่านายจำเป็นก็จะไม่ขอให้ช่วยหรอกนะเป้พูดขึ้นจิมขมวดคิ้วงงๆ

----------------------------------------------------------------

เป้ขึ้นกลับเข้ามาที่บริษัทของรันแล้วตรงดิ่งมายังห้องทำงานที่กำลังออกแบบเป้เปิดประตูเข้าไปก็เห็นร่างบางของเซียนอนฟุบหน้าลงกับโต๊ะทำงานเป้วางกล่องข้าวลงบนโต๊ะแล้วเขย่าเรียกให้เซียตื่นเซียเงยหน้าขึ้นมาแล้วหรี่ตาเขาปวดหัวมากปวดเหมือนข้างในมันบีบรัดจะเอาเขาให้ตายให้ได้ยังไงอย่างงั้น

จิมเซียเรีกชื่อของร่างสูงที่ยืนยิ้มอยู่ข้างหลังเป้ที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

เห็นว่าน่าจะมีประโยชน์เลยตามมาให้ช่วยเป้บอกแล้วเปิดกล่องข้าวให้เซียจิมมองไปรอบห้องที่ไม่เล็กไม่ใหญ่นี้ที่จริงจิมจบสถาปัตย์มาโดยตรงแต่ชอบกราฟฟิคเลยมาทำงานเหมือนกับเซีย

เขาอยากได้แบบไหนเหรอเซียจิมถามเซียดันกระดาษที่ตัวเองลองออกแบบไว้คร่าวๆให้ดูจิมรับมาแล้วหัวเราะเบาๆ

เซียดูทิศผิดด้วยนะเมื่อถูกทักว่าผิดร่างบางก็ยืดตัวมองกระดาษก่อนจะย่นจมูก

ก็เราไม่ถนัดนี่จิมหัวเราะแล้วชี้จุดผิดอีกหลายจุดให้ดูเซียหัวเราะแล้วโขกหัวตัวเองกับไหล่หนาเป้มองอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

เยอะเกินไปแล้วนะพี่เซียถอยห่างออกมาเลยมากินข้าวด้วยจะได้กินยาเดี๋ยวก็ปวดท้องอีกหรอกเป้ว่าออกมาเป็นชุดจิมกับเซียมองหน้ากันร่างสูงหัวเราะแล้วดันไหล่เล็กให้นั่งลงไปกินข้าวพอกินข้าวกินยาเสร็จเซียก็ชะเง้อคอดูสิ่งที่จิมเขียนลงบนกระดาษซึ่งเป็นพวกรายละเอียดอย่างหน้าต่างประตูไฟและทิศทาง

ที่จริงถ้าเซียไม่อยากทำเอางานนี้มาให้เราทำก็ได้นะช่วงนี้ว่างๆงานของหัวหน้าก็ไม่รีบส่งอีกตั้งสามเดือนจิมว่ายิ้มๆ

ถ้าจิมอยากทำก็ได้นะไหวมั้ยเนี่ยเรากลัวเอาภาระไปให้เซียว่าจิมยิ้มแล้วส่ายหน้า

ไม่หรอกเราจะได้ไม่เบื่อด้วยอยู่เฉยๆไม่มีอะไรทำแล้วมันหงุดหงิดนะเซียยิ้มซึ่งเป็นรอยยิ้มที่หาได้ยาก

ขอบคุณนะจะตอบแทนยังไงดีเลี้ยงข้าวสักอาทิตย์นึงเลยดีมั้ย

โห่แล้วคนที่พามาอ่ะพี่ถ้าผมไม่พาจิมมาช่วยพี่ก็คงต้องปวดหัวต่อไปเป้พูดขึ้นแล้วทำปากยื่นเซียยักไหล่ก่อนจะหันมาสนใจร่างสูงที่หัวเราะอยู่

เราไม่ขออะไรมากหรอกอืม...เอาเป็นขอหอมแก้มเซียทีนึงดีมั้ยจิมว่าพลางโน้มหน้าเข้ามาหาเป้ดึงเซียเข้ามากอดอย่างหวงแหน

ปะ...เป้กอดทำไมปล่อยนะเป็นอะไรเนี่ยเซียดันตัวหนีอ้อมกอดของเป้ออกมาเป้หน้างอแล้วทำเป็นเดินงอนเอาขยะไปทิ้ง

หึหึหึเราล้อเล่นน่ะเซียเราไม่เอาอะไรหรอกแค่มีอะไรทำก็สนุกแล้วจิมว่าแล้วยิ้มพร้อมกับมองป้ายชื่อที่วางอยู่บนโต๊ะรันเทย์เลอร์

 

วันต่อมา

แล้วไหวมั้ยเนี่ยจิมให้เราช่วยตรงไหนมั้ย......ได้ๆงั้นพรุ่งนี้แล้วกันนะ.....ขอบคุณนะเซียวางโทรศัพท์หลังจากที่วางสายของจิมไปแล้วเขาไม่ค่อยสบายใจที่โอนงานไปให้จิมถึงจิมจะบอกว่าอยากทำก็เถอะรันเองก็ไม่รู้ด้วยแต่อาจจะรู้วันนี้แหละ

พี่เซียข้าวเสร็จแล้วกินเลยมั้ยเป้ตะโกนถามออกมาจากห้องครัวเซียจึงตอบรับไปแล้วไปหยิบจานชามมาเตรียม

วันนี้กินไข่น้ำไปก่อนนะขี้เกียจทำว่ะเป้พูดพร้อมกับถือชามแกงจืดไข่น้ำมาวางบนโต๊ะญี่ปุ่นกลิ่นหอมโชยแตะจมูกชวนให้ทานสีสันก็น่ากินแล้วรสชาติยังอร่อยอีกเซียเองก็คิดนะว่าทำไมเขาถึงทำแบบที่เป้ทำไม่ได้

คิดมากอะไรวะพี่คิ้วชนกันเลยเป้พูดแล้วเอามือมาจิ้มที่คิ้วเรียวของเซียเซียผงะตัวออกแล้วส่ายหน้าก่อนจะกินข้าวไปเงียบๆไม่มีใครพูดอะไรออกมา

บ่ายสามเสียงโทรศัพท์ของเซียดังขึ้นเป็นรันที่โทรเข้ามาทว่าเจ้าของโทรศัพท์นั่นนอนหลับหนุนตักของร่างหนาที่อ่านหนังสือของเซียอยู่เป้จึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มารับโดยที่ไม่ทันได้ดูชื่อ

[นายทำแบบนี้ได้ยังไง!! ฉันให้นายทำงานนี้ จะโอนงานให้คนอื่นได้ยังไง!!] เป้รีบยื่นโทรศัพท์ออกจากหูทันทีก่อนที่หูของเขาจะเสื่อมเสียงแหลมยังบ่นๆๆออกมาให้ได้ยินจากโทรศัพท์ที่เป้วางเอาไว้ทั้งๆที่ไม่ได้เปิดลำโพงแต่ได้ยินชัดเจน

[ฮัลโหลฮัลโหลนี่!]

พี่เซียหลับครับเป้กรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์อีกฝ่ายส่งเสียงจิ๊จ๊ะเป้ดันโทรศัพท์ออกทันทีหลังพูดจบ

[ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก! ให้ฉันพูดทำไมตั้งนานยะ!]

“.....”

[งั้นปลุกด้วย! ฉันกำลังจะไปที่คอนโดของเซียบอกให้เขาเตรียมตัวได้แล้ว] ปลายสายพูดเหวี่ยงๆแล้ววางสายไปเป้ถอนหายใจแล้วมองใบหน้าสวยของคนที่หนุนตักเขาอยู่ตอนนี้มือหนาลูบแก้มเนียนเบาๆใบหน้าคมค่อยๆโน้มหน้าลงไปใกล้ๆ

หมับ

ฝ่ามือนิ่มยกขึ้นดันใบหน้าหล่อที่จะลักหลับเขาเมื่อสักครู่ออกเป้จับข้อมือของเซียที่ยังทาบอยู่กับหน้าเขาแล้วจูบเบาๆก่อนจะเลียเมื่อรู้สึกว่ามือถูกลวนลามเซียก็จะดึงมือกลับแต่เป้รั้งเอาไว้แล้วจูบมือเขาอยู่อย่างนั้น

ตื่นเมื่อไหร่เนี่ยเป้ถามแล้วก้มไปจูบมือต่อเซียขนลูกซู่รู้สึกแปลกๆ

ตั้งแต่นายเล่นหน้าฉันนั่นแหละปล่อยจะลุกเซียว่าเสียงอ่อนพร้อมกับดึงมือกลับเป้ปล่อยให้เซียยันตัวลุกขึ้นนั่งแล้วคว้าเอวเล็กให้เลื่อนมานั่งบนตักของเขาพร้อมกับยิ้มกริ่มลูบขาเล็กที่วันนี้ใส่กางเกงขาสั้นสบายๆที่เขาไม่ค่อยจะเห็นบ่อยตอนที่เซียใส่ครั้งแรกทำเอาเขาจะตบะแตกเคยบอกว่าขาบัสสวยแล้วโดนเรย์มันตบหัวเอาตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมเรย์มันหวงขาเมียมันนัก

อือ...เป้เซียขยับตัวหนีจมูกโด่งที่ซุกไซร้อย่างซุกซนที่คอของเขาแล้วมือปลากหมึดนี่ก็ลูบๆบีบๆที่ขาเขาอยู่นั่นแหละ

เมื่อคืนไม่ได้ทำเลยนะเป้พูดอ้อนๆแล้วจูบไหล่ลาดเซียดันเป้ออกแต่ก็ได้แค่ดันเพราะเป้มันกอดเขาไม่ปล่อย

ไม่ต้องเลยรอยของเมื่อวันก่อนยังอยู่นะใครบอกให้ทำรอยเด่นขนาดนี้ห้ามทำจนกว่ารอยจะหายเซียพูดเสียงเรียบเป้โอดครวญแล้วซุกหน้าเข้ากับไหล่ของเซียทำอ้อน

โห่.....พี่เซียครับ....ผมอุส่าโดดค่ายมาหาเลยนะ

แล้วใครบอกให้ทำ

หัวใจผมบอกใครมันจะไปทนได้วะตั้งสองอาทิตย์พี่ก็ไม่ไปกับผมอ่าเป้ถูหน้าไปมากับแขนเล็กเหมือนแมวจนเซียหลุดขำออกมากับความเสี่ยวแล้วลูบหัวของเป้

นายนี่นะฉันมีงานต้องทำนี่ใช่สิเดี๋ยวรันต้องมาแล้วนี่เป้ไปหยิบกล้องมาให้หน่อยเดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนเซียว่าแล้วลุกไปหยิบเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำเป้เบ้ปากแล้วไปเตรียมกล้องให้อย่างที่เซียบอก ต้มน้ำเอาไว้เพื่อจะชงกาแฟด้วย เขาติดมาจากเซียซะแล้วว่าต้องดื่มกาแฟทุกวัน

พอเตรียมเสร็จพอดีกับที่รันโทรเข้ามาเซียรับสายเองหญิงสาวบอกว่าอยู่ที่สระน้ำของคอนโดแล้วให้ขึ้นมาได้เลยเซียและเป้จึงขึ้นมาที่สระว่ายน้ำครอบครัวของรันเป็นหุ้นส่วนของคอนโดจึงไม่แปลกที่จะเข้าออกได้ง่ายพอทั้งสองขึ้นมาถึงสระน้ำโล่งๆแดดพ้นจากสระน้ำไปครึ่งหนึ่งที่นี่เงียบไม่มีคนเพราะรันเหมาสระเอาไว้แต่...ยังไม่เห็นร่างของหญิงสาว

ฉันเสียใจนะกับสิ่งที่นายทำเอาไว้เสียงหวานปนไม่พอใจดังขึ้นด้านหลังทางห้องน้ำทั้งสองหนุ่มหันไปก่อนจะนิ่งค้าง

หญิงสาวร่างเล็กที่มีรูปร่างและสัดส่วนสวยงามเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดบิกินี่สีน้ำเงินเข้มสดใสตัดกับผิวขาวทำให้เธอดูโดดเด่นที่เอวคอดมีผ้าผืนบางคาดเอาไว้หลวมๆผมสีน้ำตาลอ่อนปลิวสยายไปตามลมแว่นกันแดดสีชาทำให้เธอดูฮอตขึ้นอีกเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

เป้อ้าปากค้างมองในสิ่งที่แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ชายมองผู้หญิง....หน้าอกคัพดีนั่นเซียรู้สึกหงุดหงิดเล็กๆที่เห็นเป้จ้องไม่วางตาแล้วยังทำหน้าหื่นใส่หญิงสาวเดินผ่านเป้ที่มองตามมาที่เซียหญิงสาวกระชากคอเสื้อของเซียให้ก้มลงมาใกล้

นายโอนงานของนายให้คนอื่นทำได้ยังไงรันพูดพร้อมกับจ้องตาร่างโปร่งไม่กระพริบ

ผมไม่ถนัดงานออกแบบห้องให้ผมทำเป็นปีก็ไม่เสร็จผมบอกคุณไปก่อนหน้านี้แล้ว

หึเป็นถึง...”

จะว่ายังไงก็ช่างแต่ผมไม่ถนัดเซียชิงพูดตัดหน้าของรันเพราะรู้ว่ารันพยายามจะพูดเพื่อให้เขากลับไปทำงานออกแบบห้องนั้นหญิงสาวผลักอกของเซียออกแล้วยืดตัวเชิดหน้าเหมือนที่เธอมักจะทำ

ก็ได้งั้น...วันนี้ก็ทำงานให้เต็มที่แล้วกันฉันอยากได้รูปสวยๆประดับห้องตัวเองหวังว่านายจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังอีกว่าที่คู่หมั้นรันเน้นสถานะของเขาชัดๆแล้วเดินห่างออกไปเซียเดินไปหยิกสีข้างของเป้จนร่างสูงตัวงอ

จะมองอะไรนักหนาเซียว่าเสียงหงุดหงิดแต่เป้ยิ้มที่แฟนตัวเองแสดงอาการหึงออกมา

ก็....เธอดูเอ็กซ์ดีพอเห็นว่าหึงก็แกล้งอีกเซียถลึงตาใส่แล้วเดินตามไปเพื่อถ่ายรูปรันด้วยความหงุดหงิดเป้อมยิ้มแล้วนึกขึ้นได้ว่าเขาต้มน้ำค้างไว้ที่ห้องเลยรีบกลับลงไปปิดก่อนที่จะได้วิ่งแตกตื่นทั้งคอนโดรันเท้าเอวยืนรอหน้ามุ่ยรอช่างภาพส่วนตัวในตอนนี้

ช้าจริงๆนี่...มุมไหนสวยรันถามเซียที่เปิดกล้องและปรับค่าต่างๆร่างโปร่งเงยหน้ามองหญิงสาวในชุดบิกินี่แสงแดดสาดส่องมาจากด้านหลังเซียรีบยกกล้องขึ้นถ่ายภาพรันเบิกตากว้างแล้วกระโดดเข้าไปจะแย่งกล้องในมือของเซีย

นี่นายถ่ายตอนฉันเผลอจงใจแกล้งใช่มั้ยเอารูปมานี่เลยนะรันยื้อกล้องในมือของเซียสุดแรงเซียเองก็กลัวว่ากล้องตนจะตกก็ยื้อไม่ยอมให้จนรันเสียหลักหลุดมือหงายหลังจะลงสระน้ำเซียจึงรีบคว้าตัวของรันเอาไว้รันก็ผวากอดร่างโปร่งแน่นใบหน้าที่มักจะแสดงอาการเย่อหยิ่งเงยหน้าขึ้นสบกับดวงตาคู่สวยของเซีย

บรรยากาศช่วงที่แสงอาทิตย์กำลังจะหมดพระอาทิตย์ดวงกลมโตค่อยๆเคลื่อนตัวลงต่ำแสงแดดจะเป็นสีส้มลมพัดมาเย็นๆ บนตึกส่วนสระน้ำที่ความสูงชั้นยี่สิบสาม เป็นช่วงเวลาที่โรแมนติกที่สุด หญิงสาวหลับตาลงเบาๆพร้อมกับค่อยๆเลื่อนใบหน้าขึ้นรับริมฝีปากของชายหนุ่มที่โอบกอดตัวเองตอนนี้

 

เป้มองภาพตรงหน้านิ่งๆเหมือนฉากตอนจบของหนังและนิยายหลายเรื่องดูๆไปเจ้าหญิงของเขาก็เหมาะสมที่จะเป็นเจ้าชายเหมือนกันพวกเขาสองคน....เหมาะสมกันทั้งเรื่องฐานะหน้าตานิสัย...ถึงรันจะเป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจแต่ลึกๆเขาเห็นความเป็นเด็กอยู่เยอะขณะที่พี่เซียของเขาเป็นผู้ใหญ่พูดน้อยออกจะเครียดไปบ้างรันอาจจะเข้ามาทำให้ชีวิตของพี่เซียมีสีสันขึ้นมาดีกว่าเขาก็ได้ดีกว่าเขาที่เป็นผู้ชายทั้งคู่

 

ความคิดเห็น